Onze vader
Algemeen
---
Recensie I
Ayaan vlucht naar Nederland, geschonden en getraumatiseerd. Met een gestolen paspoort, geld en
een leugen komt ze het land binnen. In het azc ontmoet ze Nadifa, een verre nicht. Nadat haar
zoontje Abdi is geboren, begint ze langzaam te wennen aan het leven in een ander land. En als ze na
verloop van tijd ook een eigen huis toegewezen krijgt, lijkt alles in orde te zijn. Haar zoontje schildert
de hemel waarover hij droomt, maar omdat ze bang is Nadifas vriendschap kwijt te raken, heeft ze
altijd geheim gehouden wat ze meenam uit het vluchtelingenkamp in Kenia; een Bijbel van de vrouw
die haar hielp. De wonderlijke tekeningen die Abdi maakt brengen haar ertoe om het gesloten doosje
onder haar bed opnieuw te openen. De gevolgen daarvan veranderen haar leven voorgoed.
Een ontroerend verhaal, geschreven in opdracht van Stichting Gave.
Naar: bol.com
Recensie II
Els Florijn maakte in 2010 indruk met haar roman Het meisje dat verdween, gebaseerd op het
waargebeurde verhaal van Elly Frank die in 1942 naar Auschwitz werd gedeporteerd, ook al was ze
maar vier jaar oud. Het menselijke drama dat ze gebruikt in Onze vader is van een andere orde, maar
ook schrijnend. Hoofdpersoon is Ayaan, een naam die herinneringen oproept aan Ayaan Hirshi Ali, de
Nederlandse politica van Somalische afkomst. Ook de ik-persoon uit deze novelle komt uit dat door
oorlog verscheurde Afrikaanse land. Als vluchteling is ze uiteindelijk in Nederland terechtgekomen,
waar ze nu met haar zoontje Abdi een nieuw leven opbouwt.
Florijn schreef Onze vader in opdracht van vluchtelingenorganisatie Gave. Ze gebruikt in dit boekje
twee verhaallijnen. De eerste is geschreven in de tegenwoordige tijd en gaat over Ayaans leven in
Nederland. In het eerste hoofdstuk wordt al meteen de spanning van haar verleden opgeroepen als
Ayaan aan haar zoontje denkt: 'Hoe dit jongetje een zoon van mij kan zijn, weet ik niet. Soms zou ik
mij willen herinneren hoe de man eruitziet die zijn vader is. Heel soms. Meestal duw ik de
herinneringen die daarbij bovenkomen zo snel mogelijk weg.' De andere verhaallijn is geschreven in
de verleden tijd en daarmee doet Florijn een stap terug in de tijd.
In die andere verhaallijn wordt haar trieste verhaal vertelt, haar leven in een vluchtelingenkamp, de
verkrachting door enkele mannen, waarna ze verstoten werd door anderen. Een Indiase
hulpverleenster van UNHCR ontfermde zich over haar. Het gaat over haar vlucht, en hoe ze
uiteindelijk in het vliegtuig naar Nederland kwam. Het laat een vrouw zien die vastzit tussen twee
werelden. Enerzijds is er de allesomvattende wereld van haar afkomst, een wereld die haar niet
loslaat en die haar dwingt mee te gaan in het geloof en de tradities van het Somalische volk.
Anderzijds is er haar zoontje die dingen droomt die hij beter niet kan dromen, dromen die hen in
gevaar brengen.
Deze novelle is te dun om qua verhaal breed uit te pakken, maar in het betrekkelijk korte bestek van
negentig pagina's weet Florijn een geloofwaardige, realistische levensgeschiedenis uit te werken. Net
als Het meisje dat verdween is Onze vader prachtig geschreven, zowel stilistisch als ook in
verhaaltechnisch opzicht. Dat laatste wordt bijvoorbeeld duidelijk door de gespleten situatie waarin
Ayaan verkeert. Haar zoontje Abdi stelt haar vragen die ze moeilijk kan beantwoorden, zoals over
haar traditioneel levende moeder:
Algemeen
---
Recensie I
Ayaan vlucht naar Nederland, geschonden en getraumatiseerd. Met een gestolen paspoort, geld en
een leugen komt ze het land binnen. In het azc ontmoet ze Nadifa, een verre nicht. Nadat haar
zoontje Abdi is geboren, begint ze langzaam te wennen aan het leven in een ander land. En als ze na
verloop van tijd ook een eigen huis toegewezen krijgt, lijkt alles in orde te zijn. Haar zoontje schildert
de hemel waarover hij droomt, maar omdat ze bang is Nadifas vriendschap kwijt te raken, heeft ze
altijd geheim gehouden wat ze meenam uit het vluchtelingenkamp in Kenia; een Bijbel van de vrouw
die haar hielp. De wonderlijke tekeningen die Abdi maakt brengen haar ertoe om het gesloten doosje
onder haar bed opnieuw te openen. De gevolgen daarvan veranderen haar leven voorgoed.
Een ontroerend verhaal, geschreven in opdracht van Stichting Gave.
Naar: bol.com
Recensie II
Els Florijn maakte in 2010 indruk met haar roman Het meisje dat verdween, gebaseerd op het
waargebeurde verhaal van Elly Frank die in 1942 naar Auschwitz werd gedeporteerd, ook al was ze
maar vier jaar oud. Het menselijke drama dat ze gebruikt in Onze vader is van een andere orde, maar
ook schrijnend. Hoofdpersoon is Ayaan, een naam die herinneringen oproept aan Ayaan Hirshi Ali, de
Nederlandse politica van Somalische afkomst. Ook de ik-persoon uit deze novelle komt uit dat door
oorlog verscheurde Afrikaanse land. Als vluchteling is ze uiteindelijk in Nederland terechtgekomen,
waar ze nu met haar zoontje Abdi een nieuw leven opbouwt.
Florijn schreef Onze vader in opdracht van vluchtelingenorganisatie Gave. Ze gebruikt in dit boekje
twee verhaallijnen. De eerste is geschreven in de tegenwoordige tijd en gaat over Ayaans leven in
Nederland. In het eerste hoofdstuk wordt al meteen de spanning van haar verleden opgeroepen als
Ayaan aan haar zoontje denkt: 'Hoe dit jongetje een zoon van mij kan zijn, weet ik niet. Soms zou ik
mij willen herinneren hoe de man eruitziet die zijn vader is. Heel soms. Meestal duw ik de
herinneringen die daarbij bovenkomen zo snel mogelijk weg.' De andere verhaallijn is geschreven in
de verleden tijd en daarmee doet Florijn een stap terug in de tijd.
In die andere verhaallijn wordt haar trieste verhaal vertelt, haar leven in een vluchtelingenkamp, de
verkrachting door enkele mannen, waarna ze verstoten werd door anderen. Een Indiase
hulpverleenster van UNHCR ontfermde zich over haar. Het gaat over haar vlucht, en hoe ze
uiteindelijk in het vliegtuig naar Nederland kwam. Het laat een vrouw zien die vastzit tussen twee
werelden. Enerzijds is er de allesomvattende wereld van haar afkomst, een wereld die haar niet
loslaat en die haar dwingt mee te gaan in het geloof en de tradities van het Somalische volk.
Anderzijds is er haar zoontje die dingen droomt die hij beter niet kan dromen, dromen die hen in
gevaar brengen.
Deze novelle is te dun om qua verhaal breed uit te pakken, maar in het betrekkelijk korte bestek van
negentig pagina's weet Florijn een geloofwaardige, realistische levensgeschiedenis uit te werken. Net
als Het meisje dat verdween is Onze vader prachtig geschreven, zowel stilistisch als ook in
verhaaltechnisch opzicht. Dat laatste wordt bijvoorbeeld duidelijk door de gespleten situatie waarin
Ayaan verkeert. Haar zoontje Abdi stelt haar vragen die ze moeilijk kan beantwoorden, zoals over
haar traditioneel levende moeder:
