Samenvatting Kan advies geven over de groepen diergeneesmiddelen (kennisexamen paraveterinair)

Farmacokinetiek
Farmacokinetiek is een onderdeel van de farmacologie dat zich bezighoudt met de werking van het
geneesmiddel; manier waarop een diergeneesmiddel wordt opgenomen, omgezet en uitgescheiden door het
lichaam. Het hangt af van het diersoort, ras, leeftijd, conditie, ziekteproces en geslacht.

Bij de uitscheiding en eventuele omzetting van
diergeneesmiddel spelen de lever en nieren een
belangrijke rol. Het is van belang om bij lever –of
nierpatiënten de bijsluiter extra goed te lezen.

Sommige stoffen worden door het bloed in de lever
uitgescheiden. Dit ‘systeem’ heet een
enterohepatische kringloop. Het stof wordt via de
Enterohepatische kringloop. gal weer uitgescheiden naar de darmen en vanuit
daar kan het weer worden opgenomen in het bloed. Door enterohepatische kringloop zal de concentratie in
het bloed minder snel afnemen.

De uitscheiding is afhankelijk van oplosbaarheid (vet, water), transport, stapeling in vet en halfwaardetijd.

Farmacologische termen
Opnamesnelheid
Opnamesnelheid is de snelheid waarmee een bepaalde stof wordt opgenomen. Dit hangt af van:

 Toedieningswijze: IM, IV, oraal, etc.
 Toedieningsvorm: tablet/capsule, injectievloeistof, zalf
 Adrenaline vertraagt opname na IM-injectie
 Dimethylsulfoxide aan huidpreparaat versnelt opname
 Dosering en doseringsinterval

Halfwaardetijd
Halfwaardetijd is de tijd die nodig is om de hoeveelheid van het geneesmiddel in het bloed te halveren. Hoe de
verdeling van de stof is over het lichaam hangt af van:

 De eigenschap van diergeneesmiddel: ophopen in vetweefsel (deze stof heet lipofiel)
 De eigenschap van weefsels: lage pH bij ontsteking

Therapeutische index
Therapeutische index is het verschil tussen de effectieve dosering en een net niet toxische dosering.

 Minimale Effectieve Concentratie (MEC) = bepaalde werkzame concentratie van diergeneesmiddel
 Minimale Toxische dosis (MTC) = laagste concentratie waarbij een middel toxisch wordt

De laagste concentratie moet tussen MEC en MTC liggen.

Een farmacon verlaat meestal in dezelfde vorm het lichaam weer, maar soms wordt het in het lichaam
omgezet. Deze omgezette stoffen heten metabolieten. Deze metabolieten kunnen een farmacologische
werking hebben. Soms zijn ze toxisch, maar soms zijn de metabolieten juist de werkzame stof waar het om gaat
(pro-drug): prednison.

Wachttijd
De wachttijd is de tijd tussen de laatste toediening en het moment waarop het dier geslacht wordt of weer
bepaalde producten mag leveren.

, Groepen diergeneesmiddelen
Antibiotica
 Toedieningswijze: parenteraal, lokaal en oraal
 Frequentie: meestal 2x daags
 Doel: het doden van bacteriën
 Werkingsmechanisme:
 Remming celwandsynthese van bacterie
 Remming eiwitvorming van bacterie
 Remming van vorming nucleïnezuren (remming vorming van DNA/RNA)
 Verstoring van permeabiliteit van celwand (celwand gaat kapot)
 Belangrijkste bijwerkingen: braken, diarree, verminderde eetlust

Vaccins
 Toedieningswijze: parenteraal, intra nasaal (kc)
 Frequentie: jaarlijks
 Doel: kans verkleinen om infectieziekte te krijgen
 Werkingsmechanisme: aanmaken van antistoffen
 Belangrijkste bijwerkingen: onbekend, soms allergische reactie of jeuk op plek waar injectie is gezet

Anti-parasitica
 Toedieningswijze: oraal, lokaal en parenteraal
 Frequentie: afhankelijk van welk merk
 Doel: het bestrijden en/of bescherming tegen anti-parasitica
 Werkingsmechanisme:
 Remmen ontwikkeling en groei van eitjes en larven
 Doden van parasieten
 Belangrijkste bijwerkingen: niet bekend

Hormoonpreparaten (corticosteroïden)
 Toedieningswijze: oraal, parenteraal
 Frequentie: 1-2x daags, afhankelijk van voorschrift dierenarts
 Doel:
 Ontstekingsremmend
 Pijnstillend
 Jeuk onderdrukkend
 Onderdrukking afweer
 Belangrijkste bijwerkingen: pu/pd, afname afweer, het krijgen van Ziekte van Cushing, ulceraties
maagdarmkanaal, huidatrofie of spieratrofie

Hormoonpreparaten (geslachtshormonen)
 Toedieningswijze: oraal, parenteraal, implantaatinjector
 Frequentie:
 Poezenpil: 1x per week
 hormoonimplantaat: halfjaar tot een jaar
 Doel: onderdrukken van geslachtshormonen
 Werkingsmechanisme:
 Remming afgifte testosteron of oestrogeen en progesteron
 Belangrijkste bijwerkingen: suikerziekte, acromegalie, matige zwelling op de plek van injectie