Checklist week 15: dingen die ik nog niet weet
1. Bèta hemolyse
Bij bèta hemolyse hebben de bacterien de rode bloedcellen volledig afgebroken. Dit
betekent dat je een transparant gebied krijgt in je kweek. Het is een eigenschap van o.a.
Staphylococcus aureus, een aantal groepen Streptococcen, en diverse Clostridiumsoorten.
2. Alfa hemolyse
Alpha hemolytische bacteriën veroorzaken onvolledige lysis van rode bloedcellen. Ze vormen
een groenige zone rond hun kolonies op de agar. Dit is onder andere het geval bij de
viridansgroep van de Streptococcen.
3. Oorsprong, groei en ontwikkeling van B- en T-lymfocyten
Beide lymfocyten beginnen in het beenmerg. B-lymfocyten blijven daar om uit te rijpen, T-
lymfocyten gaan na de eerste ontwikkelingsstadia (pro-thymocyten) naar de thymus.
B-lymfocyten
De ontwikkeling van B-lymfocyten vanuit de stamcel wordt gestart door B-lymfocyt
specifieke transcriptiefactoren E2a, EBF en Pax5 (zorgt voor expressie van B-lymfocyt
specifieke membraaneiwitten en onderdrukking van Notch1 -> zorgt voor T-celdifferentiatie).
Om een voorloper B-cel te krijgen heeft het lichaam IL-7 nodig.
Eerst zullen de genen voor de zware keten gaan herschikken. Als dit de eerste keer lukt op
het eerste allel, wordt het andere allel niet meer gebruikt: allelische exclusie (van belang
voor mono specificiteit). Hierna zijn de genen van de lichte keten aan de beurt. Als dit goed
verloopt, ontstaan vanuit de pro-B-cellen, pre-B-cellen.
De kans is aanwezig dat de B-lymfocyt gaat binden met lichaamseigen antigenen. Deze cel is
daarmee autoreactief en dus gevaarlijk. Er zijn processen die dit kunnen oplossen:
- Receptor editing: proces waarbij na contact met auto-antigeen de B-lymfocyt zijn
receptorspecificiteit veranderd.
- Klonale deletie: proces om schadelijke autoreactiviteit te voorkomen door de B-lymfocyt
dood te laten gaan door apoptose en deze zo te elimineren.
Deze oplossingen vallen onder de centrale tolerantie en maken gebruik van negatieve
selectie. Wanneer een B-lymfocyt toch ontsnapt, is er nog perifere tolerantie op basis van
positieve selectie. Regulatoire T-lymfocyten kunnen alsnog actief de respons van de auto-
reactieve B-lymfocyt onderdrukken. Tevens kan een auto-reactieve B-lymfocyt ook anerg zijn
(binding van een auto-antigeen aan mIg leidt niet tot activatie van de cel).
De laatste stap in de differentiatie van B-lymfocyten betreft de overgang van onrijpe B-
lymfocyten naar rijpe B-lymfocyten.
T-lymfocyten
De thymus is een primair lymfoïde orgaan; T-lymfocyten worden hier ontwikkeld. In de
cortex bevinden zich de meest onrijpe T-lymfocyten en in de medulla uitgerijpte T-
lymfocyten. Voor de vorming van T-lymfocyten is, net zoals bij de vorming van B-lymfocyten,
IL-7 van belang. Zonder deze interleukine is vorming niet mogelijk. De minst volwassen
thymocyten (voorlopercellen van de T-lymfocyten) heten pro-T cells en zijn CD4-CD8- (dubbel
negatief). Het vermogen van T-cellen om vreemde antigenen te herkennen is mogelijk door
de T-celreceptor (TCR). Het doel van de ontwikkeling van thymocyten is om volwassen T-
cellen te produceren met een diversiteit aan functionele T-celreceptoren, door het proces
van TCR-gen herrangschikking. De volgende fase is de pre-T cel fase waarin de thymocyten
1. Bèta hemolyse
Bij bèta hemolyse hebben de bacterien de rode bloedcellen volledig afgebroken. Dit
betekent dat je een transparant gebied krijgt in je kweek. Het is een eigenschap van o.a.
Staphylococcus aureus, een aantal groepen Streptococcen, en diverse Clostridiumsoorten.
2. Alfa hemolyse
Alpha hemolytische bacteriën veroorzaken onvolledige lysis van rode bloedcellen. Ze vormen
een groenige zone rond hun kolonies op de agar. Dit is onder andere het geval bij de
viridansgroep van de Streptococcen.
3. Oorsprong, groei en ontwikkeling van B- en T-lymfocyten
Beide lymfocyten beginnen in het beenmerg. B-lymfocyten blijven daar om uit te rijpen, T-
lymfocyten gaan na de eerste ontwikkelingsstadia (pro-thymocyten) naar de thymus.
B-lymfocyten
De ontwikkeling van B-lymfocyten vanuit de stamcel wordt gestart door B-lymfocyt
specifieke transcriptiefactoren E2a, EBF en Pax5 (zorgt voor expressie van B-lymfocyt
specifieke membraaneiwitten en onderdrukking van Notch1 -> zorgt voor T-celdifferentiatie).
Om een voorloper B-cel te krijgen heeft het lichaam IL-7 nodig.
Eerst zullen de genen voor de zware keten gaan herschikken. Als dit de eerste keer lukt op
het eerste allel, wordt het andere allel niet meer gebruikt: allelische exclusie (van belang
voor mono specificiteit). Hierna zijn de genen van de lichte keten aan de beurt. Als dit goed
verloopt, ontstaan vanuit de pro-B-cellen, pre-B-cellen.
De kans is aanwezig dat de B-lymfocyt gaat binden met lichaamseigen antigenen. Deze cel is
daarmee autoreactief en dus gevaarlijk. Er zijn processen die dit kunnen oplossen:
- Receptor editing: proces waarbij na contact met auto-antigeen de B-lymfocyt zijn
receptorspecificiteit veranderd.
- Klonale deletie: proces om schadelijke autoreactiviteit te voorkomen door de B-lymfocyt
dood te laten gaan door apoptose en deze zo te elimineren.
Deze oplossingen vallen onder de centrale tolerantie en maken gebruik van negatieve
selectie. Wanneer een B-lymfocyt toch ontsnapt, is er nog perifere tolerantie op basis van
positieve selectie. Regulatoire T-lymfocyten kunnen alsnog actief de respons van de auto-
reactieve B-lymfocyt onderdrukken. Tevens kan een auto-reactieve B-lymfocyt ook anerg zijn
(binding van een auto-antigeen aan mIg leidt niet tot activatie van de cel).
De laatste stap in de differentiatie van B-lymfocyten betreft de overgang van onrijpe B-
lymfocyten naar rijpe B-lymfocyten.
T-lymfocyten
De thymus is een primair lymfoïde orgaan; T-lymfocyten worden hier ontwikkeld. In de
cortex bevinden zich de meest onrijpe T-lymfocyten en in de medulla uitgerijpte T-
lymfocyten. Voor de vorming van T-lymfocyten is, net zoals bij de vorming van B-lymfocyten,
IL-7 van belang. Zonder deze interleukine is vorming niet mogelijk. De minst volwassen
thymocyten (voorlopercellen van de T-lymfocyten) heten pro-T cells en zijn CD4-CD8- (dubbel
negatief). Het vermogen van T-cellen om vreemde antigenen te herkennen is mogelijk door
de T-celreceptor (TCR). Het doel van de ontwikkeling van thymocyten is om volwassen T-
cellen te produceren met een diversiteit aan functionele T-celreceptoren, door het proces
van TCR-gen herrangschikking. De volgende fase is de pre-T cel fase waarin de thymocyten
