Taken van het zenuwstelsel
-regulatie van activiteiten van weefsels en organen / deze taak houdt in dat
organen en weefsels geremd of gestimuleerd worden in hun activiteiten
wanneer veranderingen in of buiten het lichaam plaatsvinden.
-coördinatie van activiteiten van weefsels en organen / de weefsels en
organen moeten precies bij elkaar werken. Het doel hiervan is een optimale
samenwerking van de weefsels binnen een orgaan of tussen organen zelf.
-regulatie en coördinatie van de vegetatieve functies / De vegetatieve
functies zijn : bloedsomloop, spijsvertering, uitscheiding, ademhaling en
huidfuncties. De functies worden uitgevoerd door de vegetatieve
orgaanstelsels. Deze stelsels moeten nauwkeurig op elkaar z’n werk doen. Het
gebeurt meestal buiten de wil om. Dat wilt zeggen dat je er zelf geen invloed
op hebt. Dus gaat het vanzelf
-coördinatie van contacten met de buitenwereld / dit is het coördineren van
de contacten met de wereld om je heen. Het is een hele belangrijke functie.
Door alle zintuigen neem je waar wat er om je heen wordt gebeurt. Je begrijpt
en interpreteert de waarnemingen. Soms is een snelle reactie nodig bij een
gevaarlijke situatie. En soms kunnen de vegetatieve functies ondersteund
worden met een reactie. Bijvoorbeeld door eten te kopen.
-coördinatie van de psychische functies / deze functie van het zenuwstelsel
heeft te maken met bewustzijn en zelfbewustzijn, met leren en herinneren,
met stemmingen en emoties, met denken dromen en fantaseren, met driften
en beheersing, met talent, karakter en creativiteit.
Het zenuwstelsel werkt in 3 fasen.
-sensorische input
-verwerking
-motorische output
Sensorische input
Als er iets in of buiten je lichaam gebeurt kun je dat waarnemen. Waarnemen
doe je met zintuigen ofwel sensoren. Een sensor is gevoelig voor een
verandering in zijn omgeving. De sensor wordt door de verandering geprikkeld
en wordt vertaald naar impulsen ( elektrische signalen ), en stuurt ze naar de
centrale zenuwstelsel (de hersenen). Het opvangen van prikkels door middel van
sensoren noem je sensorische input.
Verwerking
In de hersenen worden de impulsen verwerkt. De impulsen worden doorgegeven
naar een bepaalde plaats in de hersenen. De hersenen beoordelen de informatie,
vooral in verband met een mogelijke bedreiging. Vervolgens bepalen de hersenen
of en hoe het lichaam erop moeten reageren.
Motorische output
Wanneer je op een prikkel wilt reageren sturen de hersenen impulsen naar de
, organen die de reactie uit moeten voeren. Zulke organen noem je de effectoren
. De effectoren zijn altijd de spieren of de klieren. Het impulsen sturen naar de
effectoren noem je motorische output.
Anatomische indeling
-Centrale zenuwstelsel
-Perifere zenuwstelsel
Centrale zenuwstelsel van boven naar beneden (CZS):
-Grote hersenen
-Tussenhersenen
-Hersenstam
-Kleine hersenen
-Ruggenmerg
Perifere zenuwstelsel is de verbinding tussen het CZS en de rest van het lichaam:
-Hersenzenuwen
-Ruggenmergszenuwen
-Grensstreng
-Zenuwen van het vegetatieve zenuwstelsel
Fysiologische indeling
Hierbij wordt er gelet op de 3 aspecten:
-soort integratie
-hiërarchie
-richting van het signaal
Soort integratie :
Zorgen dat alle delen geheel vormen noem je integratie . Afhankelijk van de
organen die samenwerken is er sprake van 2 soorten integratie :
-vegetatieve integratie
-animale integratie
Bij vegetatieve integratie worden de activiteiten van de vegetatieve stelsels
nauwkeurig op elkaar afgestemd. Het deel van het zenuwstelsel dat dit regelt
noem je de vegetatieve zenuwstelsel.
Deze reguleert de vegetatieve stelsels en coördineert de werking tussen de
afzonderlijke stelsels.
Het vegetatieve zenuwstelsel wordt ook het autonome zenuwstelsel of het
onwillekeurige zenuwstelsel genoemd.
De termen autonoom en onwillekeurig willen zeggen dat het automatisch wordt
gebeurd en buiten de wil worden verlopen. De effectoren van het VZS zijn :
-de gladde spieren
-het hart
-en de klieren.
-regulatie van activiteiten van weefsels en organen / deze taak houdt in dat
organen en weefsels geremd of gestimuleerd worden in hun activiteiten
wanneer veranderingen in of buiten het lichaam plaatsvinden.
-coördinatie van activiteiten van weefsels en organen / de weefsels en
organen moeten precies bij elkaar werken. Het doel hiervan is een optimale
samenwerking van de weefsels binnen een orgaan of tussen organen zelf.
-regulatie en coördinatie van de vegetatieve functies / De vegetatieve
functies zijn : bloedsomloop, spijsvertering, uitscheiding, ademhaling en
huidfuncties. De functies worden uitgevoerd door de vegetatieve
orgaanstelsels. Deze stelsels moeten nauwkeurig op elkaar z’n werk doen. Het
gebeurt meestal buiten de wil om. Dat wilt zeggen dat je er zelf geen invloed
op hebt. Dus gaat het vanzelf
-coördinatie van contacten met de buitenwereld / dit is het coördineren van
de contacten met de wereld om je heen. Het is een hele belangrijke functie.
Door alle zintuigen neem je waar wat er om je heen wordt gebeurt. Je begrijpt
en interpreteert de waarnemingen. Soms is een snelle reactie nodig bij een
gevaarlijke situatie. En soms kunnen de vegetatieve functies ondersteund
worden met een reactie. Bijvoorbeeld door eten te kopen.
-coördinatie van de psychische functies / deze functie van het zenuwstelsel
heeft te maken met bewustzijn en zelfbewustzijn, met leren en herinneren,
met stemmingen en emoties, met denken dromen en fantaseren, met driften
en beheersing, met talent, karakter en creativiteit.
Het zenuwstelsel werkt in 3 fasen.
-sensorische input
-verwerking
-motorische output
Sensorische input
Als er iets in of buiten je lichaam gebeurt kun je dat waarnemen. Waarnemen
doe je met zintuigen ofwel sensoren. Een sensor is gevoelig voor een
verandering in zijn omgeving. De sensor wordt door de verandering geprikkeld
en wordt vertaald naar impulsen ( elektrische signalen ), en stuurt ze naar de
centrale zenuwstelsel (de hersenen). Het opvangen van prikkels door middel van
sensoren noem je sensorische input.
Verwerking
In de hersenen worden de impulsen verwerkt. De impulsen worden doorgegeven
naar een bepaalde plaats in de hersenen. De hersenen beoordelen de informatie,
vooral in verband met een mogelijke bedreiging. Vervolgens bepalen de hersenen
of en hoe het lichaam erop moeten reageren.
Motorische output
Wanneer je op een prikkel wilt reageren sturen de hersenen impulsen naar de
, organen die de reactie uit moeten voeren. Zulke organen noem je de effectoren
. De effectoren zijn altijd de spieren of de klieren. Het impulsen sturen naar de
effectoren noem je motorische output.
Anatomische indeling
-Centrale zenuwstelsel
-Perifere zenuwstelsel
Centrale zenuwstelsel van boven naar beneden (CZS):
-Grote hersenen
-Tussenhersenen
-Hersenstam
-Kleine hersenen
-Ruggenmerg
Perifere zenuwstelsel is de verbinding tussen het CZS en de rest van het lichaam:
-Hersenzenuwen
-Ruggenmergszenuwen
-Grensstreng
-Zenuwen van het vegetatieve zenuwstelsel
Fysiologische indeling
Hierbij wordt er gelet op de 3 aspecten:
-soort integratie
-hiërarchie
-richting van het signaal
Soort integratie :
Zorgen dat alle delen geheel vormen noem je integratie . Afhankelijk van de
organen die samenwerken is er sprake van 2 soorten integratie :
-vegetatieve integratie
-animale integratie
Bij vegetatieve integratie worden de activiteiten van de vegetatieve stelsels
nauwkeurig op elkaar afgestemd. Het deel van het zenuwstelsel dat dit regelt
noem je de vegetatieve zenuwstelsel.
Deze reguleert de vegetatieve stelsels en coördineert de werking tussen de
afzonderlijke stelsels.
Het vegetatieve zenuwstelsel wordt ook het autonome zenuwstelsel of het
onwillekeurige zenuwstelsel genoemd.
De termen autonoom en onwillekeurig willen zeggen dat het automatisch wordt
gebeurd en buiten de wil worden verlopen. De effectoren van het VZS zijn :
-de gladde spieren
-het hart
-en de klieren.
