Circulatie samenvatting
2 Circulatie
In dit hoofdstuk wordt aandacht besteed aan de samenstelling en transport van 3 belangrijke
lichaamsvloeistoffen: bloed, weefselvocht en lymfe. Door circulatie wordt bereikt dat de
samenstelling van het inwendig milieu constant van samenstelling blijft (homostase). Hierdoor
kunnen alle cellen op ieder moment over voldoende zuurstof en voedingsstoffen beschikken zodat
de celstofwisseling normaal kan verlopen. Door de circulatie wordt bovendien afvalproducten vanuit
de weefsels meegenomen op speciale plaatsen uit het bloed verwijderd. Ten slotte zorgt de circulatie
voor een gelijkmatige verdeling van de warmte over het lichaam.
2.1 Bloed
2.1.1 Samenstelling van het bloed
Het bloedvolume bedraagt ongeveer 7% van het lichaamsgewicht
- Bloedplasma
o Water
o Plasma-eiwitten
Albumine
Globuline
Fibrinogeen
o Zouten
o Voedingstoffen
o Hormonen
o Afvalstoffen
- Bloedcellen
o Rode bloedcellen
o Witte bloedcellen
Granulocyten
Lymfocyten
Monocyten
- Bloedplaatjes
2.1.2 Functies van bloed
Het bloed heeft 3 belangrijke hoofdfuncties :
- Transport van gassen, voedingsstoffen, hormonen, eiwitten en uitscheidingsproducten.
- Handhaven van een constant inwendig milieu
- Bescherming tegen ziekteverwekkers en andere lichaamsvreemde stoffen, ook het proces
van de bloedstelping.
, 2.1.3 Bloedplasma
Bloedplasma kan verkregen worden door bloed, het is onstolbaar gemaakt met een
antistollingsmiddel. Als er bloed in een buisje wordt opgevangen zonder antistollingsmiddel treedt er
stolling op. Er ontstaat dan een bloedprop waarbij er vloeistof wordt uitgeperst. Deze vloeistof is
serum. Serum is bloedplasma zonder stollingseiwitten zoals fibrinogeen.
De plasma-eiwitten hebben een veelzijdige functie :
- Handhaving van de COD, belangrijk bij de uitwisseling in de haarvaten (capillairen).
- Transportmiddel, van onder andere vetten, niet-wateroplosbare hormonen, ijzer, koper en
calcium.
- Antilichamen
- Stollingsfactoren
- Enzymen
- Buffercapaciteit, bij een dreigende pH-daling zijn de plasma-eiwitten in staan H +-ionen te
binden; bij een pH-stijging kunnen zij extra H +-ionen aan het bloed afstaan.
- Eiwitreserve, in de lever kunnen de eiwitten gesplitst worden tot aminozuren, die weer
kunnen worden gebruikt voor de aanmaak van lichaamseiwitten, daarnaast kunnen de
aminozuren worden omgezet tot glucose.
2.1.4 Bloedcellen
De verschillende soorten bloedcellen kunnen zichtbaar worden gemaakt door middel van een
bloeduitstrijkje.
De vorming van bloedcellen wordt hemopoëse genoemd. De hemopoëse in de embryonale periode
vindt aanvankelijk plaats in de lever, milt en zwezerik en vanaf de 6 de maand in het beenmerg. De
vorming van bloedcellen vindt plaats vanuit zogenaamde stamcellen, die ontstaan in het embryonaal
bindweefsel. De stamcellen zijn te beschouwen als de voorlopers van de bloedcellen. Ze begeven zich
naar de embryonale bloedaanmaakcentra: lever, milt, zwezerik, lymfeknoppen en rood beenmerg.
2 Circulatie
In dit hoofdstuk wordt aandacht besteed aan de samenstelling en transport van 3 belangrijke
lichaamsvloeistoffen: bloed, weefselvocht en lymfe. Door circulatie wordt bereikt dat de
samenstelling van het inwendig milieu constant van samenstelling blijft (homostase). Hierdoor
kunnen alle cellen op ieder moment over voldoende zuurstof en voedingsstoffen beschikken zodat
de celstofwisseling normaal kan verlopen. Door de circulatie wordt bovendien afvalproducten vanuit
de weefsels meegenomen op speciale plaatsen uit het bloed verwijderd. Ten slotte zorgt de circulatie
voor een gelijkmatige verdeling van de warmte over het lichaam.
2.1 Bloed
2.1.1 Samenstelling van het bloed
Het bloedvolume bedraagt ongeveer 7% van het lichaamsgewicht
- Bloedplasma
o Water
o Plasma-eiwitten
Albumine
Globuline
Fibrinogeen
o Zouten
o Voedingstoffen
o Hormonen
o Afvalstoffen
- Bloedcellen
o Rode bloedcellen
o Witte bloedcellen
Granulocyten
Lymfocyten
Monocyten
- Bloedplaatjes
2.1.2 Functies van bloed
Het bloed heeft 3 belangrijke hoofdfuncties :
- Transport van gassen, voedingsstoffen, hormonen, eiwitten en uitscheidingsproducten.
- Handhaven van een constant inwendig milieu
- Bescherming tegen ziekteverwekkers en andere lichaamsvreemde stoffen, ook het proces
van de bloedstelping.
, 2.1.3 Bloedplasma
Bloedplasma kan verkregen worden door bloed, het is onstolbaar gemaakt met een
antistollingsmiddel. Als er bloed in een buisje wordt opgevangen zonder antistollingsmiddel treedt er
stolling op. Er ontstaat dan een bloedprop waarbij er vloeistof wordt uitgeperst. Deze vloeistof is
serum. Serum is bloedplasma zonder stollingseiwitten zoals fibrinogeen.
De plasma-eiwitten hebben een veelzijdige functie :
- Handhaving van de COD, belangrijk bij de uitwisseling in de haarvaten (capillairen).
- Transportmiddel, van onder andere vetten, niet-wateroplosbare hormonen, ijzer, koper en
calcium.
- Antilichamen
- Stollingsfactoren
- Enzymen
- Buffercapaciteit, bij een dreigende pH-daling zijn de plasma-eiwitten in staan H +-ionen te
binden; bij een pH-stijging kunnen zij extra H +-ionen aan het bloed afstaan.
- Eiwitreserve, in de lever kunnen de eiwitten gesplitst worden tot aminozuren, die weer
kunnen worden gebruikt voor de aanmaak van lichaamseiwitten, daarnaast kunnen de
aminozuren worden omgezet tot glucose.
2.1.4 Bloedcellen
De verschillende soorten bloedcellen kunnen zichtbaar worden gemaakt door middel van een
bloeduitstrijkje.
De vorming van bloedcellen wordt hemopoëse genoemd. De hemopoëse in de embryonale periode
vindt aanvankelijk plaats in de lever, milt en zwezerik en vanaf de 6 de maand in het beenmerg. De
vorming van bloedcellen vindt plaats vanuit zogenaamde stamcellen, die ontstaan in het embryonaal
bindweefsel. De stamcellen zijn te beschouwen als de voorlopers van de bloedcellen. Ze begeven zich
naar de embryonale bloedaanmaakcentra: lever, milt, zwezerik, lymfeknoppen en rood beenmerg.
