Hoorcollege 1: Start metabolisme
Leerstof boek Hoofdstuk 22, § 1,2 en 3, pag 810-820. Hoofdstuk 23, § 1,2 en 3
Metabolisme: chemische reacties voor energie.
Katabool: afbraak van KH/vetten: komt energie bij vrij.
Anabool: energie nodig (aanmaak enzymen bijvoorbeeld)
Stap 1: vertering (en hydrolyse) van KH, vetten en eiwitten.
Stap 2: degradatie (afbraak) en wat oxidatie (vetzuren d.m.v. β-oxidatie
naar Acetyl-CoA)
> kleinere moleculen gevormd > Acetyl-CoA (deze gaat de citroenzuurcyclus
in)
Stap 3: Voor alle macronutriënten gelijk. oxidatie naar CO 2, H20 en energie
1
, voor de ATP synthese. Meeste energie bij deze stap, in de mitochondriën
gevormd. Alle cellen hebben mitochondriën, behalve de rode bloedcel.
Acetyl-CoA (meest belangrijke deeltje van de stofwisseling) Citroenzuur.
Omcirkelde gedeelte is de binding dat het meeste energie bevat. Als je deze
splitst komt heel veel energie vrij. Oxaalazijnzuur = oxaalacetaat nodig, anders
niet genoeg C’tjes = laatste + eerste stapje van de citroenzuurcyclus.
Van eiwit, KH en vet kan je naar acetyl-CoA, maar je kan met acetyl-CoA
niet terug naar alle deeltjes, alleen naar vetzuren (gebeurt wanneer er te
veel acetyl-CoA is).
ATP (adenosine-trifosfaat) + H2O (hydrolyse) ADP + Pi + 7.3 kcal/mol
De fosfaatgroepen uit ATP houden energie vast.
Adenosine uit ATP bestaat uit adenine en ribose.
Een cel kan tot wel 2 miljoen ATP per seconde produceren.
Gemiddeld 1 gram ATP in je lichaam.
Co-enzym = NADH2 (gereduceerde vorm van NAD+) = NADH/H = NADH + H+
NAD+ = H’tjes ‘vreter’ uit de citroenzuucyclus, want die H’tjes zijn energie.
Pakt 2 H’tjes.
FAD+ = kan 2 H’tjes opnemen die samen met 2 eleketronen vrijkomen.
Leveren energie (na de citroenzuurcyclus) in het
elektronentransportsysteem. Dit doen ze door over te gaan naar een
steeds sterkere oxidator. In sommige gevallen als er genoeg energie vrij
komt bij deze stappen wordt ADP omgezet in ATP.
Samenvatting sheet college:oxidatieve fosforylering =
elekronentransportketen
2
, De oxidator NAD+ onttrekt 2H aan een substraat (SH2). NADH2
Deze 2 elektronen worden verderop gesplist in 2H + en 2 elektronen.
Deze 2 elektronen worden in de keten, sprongsgewijs op een steeds
sterkere oxidator overgedragen.
Als laatste op de sterkste oxidator en dat is O2. Hierdoor negatief
geladen.
Het gevormde O2- ion koppelt met de 2H+ ionen tot water.
De elektronenoverdracht naar een steeds sterkere oxidator levert iedere
keer energie op.
Enkele keren is dat genoeg om ADP om te zetten in ATP.
De energie die vrijkomt, maar net niet genoeg is om ADP in ATP om te
zetten, komt vrij als energie t.b.v. de lichaamswarmte.
FAD wordt pas later in de elektronentransportketen aangereikt.
3