PLEITNOTA
EUROPEES HOF VOOR DE RECHTEN VAN DE MENS
Te Straatburg
Woorden: 1976
15 februari 2021
De heer Ahmed Yilmaz, verzoeker,
Wonende te Amsterdam,
Vertegenwoordigt door P. de Voort,
Advocaat te Leiden.
TEGEN
Het Koninkrijk der Nederlanden, verweerder,
Vertegenwoordigt door M. Meeusen,
Meeusen Advocatuur, te Leiden.
, Edelachtbaargroot Hof.
1. Inleiding
In het kader van artikel 8 EVRM moet een ‘Fair Balance’ worden gevonden tussen het belang
van de vreemdeling en diens familie enerzijds en anderzijds het Nederlands algemeen belang
dat is gediend bij het voeren van een restrictief toelatingsbeleid.1 Ook vandaag staat deze fair
balance en belangenafweging centraal. Namens mijn cliënt zal ik in mijn pleidooi betogen dat
er geen sprake is van een schending van artikel 8 EVRM, ten aanzien van de afwijzing van de
aanvraag van Mariam, respectievelijk Yusuf. Ik zal eerst kort ingaan op de relevante feiten en
bevoegdheid van Uw Hof, waarna een belangenweging in het licht van artikel 8 EVRM zal
volgen ten aanzien van Mariam en Yusuf. Ik sluit af met een algehele conclusie.
2. Relevante feiten.
Op vijftienjarige leeftijd is Mariam uitgehuwelijkt met de dan achtentwintigjarige verzoeker.
Beide hebben de Syrische nationaliteit. Na enkele maanden te hebben samengewoond in Syrië
is verzoeker gevlucht naar Europa. In de zomer van 2019 is Mariam bevallen van Yusuf.
Verzoeker had toen al enige tijd het land verlaten. Op dit moment verblijven Mariam en
Yusuf bij de ouders en schoonouders van Mariam in Syrië en wordt zij door hen ondersteund
bij de opvoeding van Yusuf. In januari 2020 heeft verzoeker in Nederland een
asielvergunning gekregen en een aanvraag voor gezinshereniging gedaan. Bij beschikking d.d.
5 maart 2020 is deze aanvraag afgewezen, als ook het beroep bij de rechtbank en Hoger
Beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State d.d. 5 december 2020.
3. Mariam
Om tot een schending van artikel 8 EVRM te komen dient er in de eerste plaats sprake te zijn
van privé, familie- en/of gezinsleven. Daarnaast moet er sprake zijn van een inmenging in dit
gezinsleven, dit kan zowel in het kader van een positieve verplichting zijn, als in het kader
van een negatieve verplichting. Uit Jurisprudentie van uw Hof blijkt dat artikel 8 EVRM niet
zo kan worden uitgelegd dat het aan een lidstaat de verplichting oplegt om een, al dan niet
religieus huwelijk te erkennen dat is aangegaan door een minderjarig kind, ook kan een
dergelijke verplichting niet worden ontleend aan artikel 12 EVRM.2 Artikel 12 EVRM
voorziet uitdrukkelijk in regulering van het huwelijk door de nationale wetgeving en gezien
de morele keuzes in kwestie, het belang dat moet worden gehecht aan de bescherming van
1
EHRM 31 januari 2006, ECLI:CE:ECHR:2006:0131JUD005043599, (Rodrigues da Silva and Hoogkamer v.
the Netherlands), r.o. 39.
2
EHRM 8 december 2015, ECLI:CE:ECHR:2015:1208JUD006011912, (Z.H. en R.H. V. Switzerland), r.o. 44.
EUROPEES HOF VOOR DE RECHTEN VAN DE MENS
Te Straatburg
Woorden: 1976
15 februari 2021
De heer Ahmed Yilmaz, verzoeker,
Wonende te Amsterdam,
Vertegenwoordigt door P. de Voort,
Advocaat te Leiden.
TEGEN
Het Koninkrijk der Nederlanden, verweerder,
Vertegenwoordigt door M. Meeusen,
Meeusen Advocatuur, te Leiden.
, Edelachtbaargroot Hof.
1. Inleiding
In het kader van artikel 8 EVRM moet een ‘Fair Balance’ worden gevonden tussen het belang
van de vreemdeling en diens familie enerzijds en anderzijds het Nederlands algemeen belang
dat is gediend bij het voeren van een restrictief toelatingsbeleid.1 Ook vandaag staat deze fair
balance en belangenafweging centraal. Namens mijn cliënt zal ik in mijn pleidooi betogen dat
er geen sprake is van een schending van artikel 8 EVRM, ten aanzien van de afwijzing van de
aanvraag van Mariam, respectievelijk Yusuf. Ik zal eerst kort ingaan op de relevante feiten en
bevoegdheid van Uw Hof, waarna een belangenweging in het licht van artikel 8 EVRM zal
volgen ten aanzien van Mariam en Yusuf. Ik sluit af met een algehele conclusie.
2. Relevante feiten.
Op vijftienjarige leeftijd is Mariam uitgehuwelijkt met de dan achtentwintigjarige verzoeker.
Beide hebben de Syrische nationaliteit. Na enkele maanden te hebben samengewoond in Syrië
is verzoeker gevlucht naar Europa. In de zomer van 2019 is Mariam bevallen van Yusuf.
Verzoeker had toen al enige tijd het land verlaten. Op dit moment verblijven Mariam en
Yusuf bij de ouders en schoonouders van Mariam in Syrië en wordt zij door hen ondersteund
bij de opvoeding van Yusuf. In januari 2020 heeft verzoeker in Nederland een
asielvergunning gekregen en een aanvraag voor gezinshereniging gedaan. Bij beschikking d.d.
5 maart 2020 is deze aanvraag afgewezen, als ook het beroep bij de rechtbank en Hoger
Beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State d.d. 5 december 2020.
3. Mariam
Om tot een schending van artikel 8 EVRM te komen dient er in de eerste plaats sprake te zijn
van privé, familie- en/of gezinsleven. Daarnaast moet er sprake zijn van een inmenging in dit
gezinsleven, dit kan zowel in het kader van een positieve verplichting zijn, als in het kader
van een negatieve verplichting. Uit Jurisprudentie van uw Hof blijkt dat artikel 8 EVRM niet
zo kan worden uitgelegd dat het aan een lidstaat de verplichting oplegt om een, al dan niet
religieus huwelijk te erkennen dat is aangegaan door een minderjarig kind, ook kan een
dergelijke verplichting niet worden ontleend aan artikel 12 EVRM.2 Artikel 12 EVRM
voorziet uitdrukkelijk in regulering van het huwelijk door de nationale wetgeving en gezien
de morele keuzes in kwestie, het belang dat moet worden gehecht aan de bescherming van
1
EHRM 31 januari 2006, ECLI:CE:ECHR:2006:0131JUD005043599, (Rodrigues da Silva and Hoogkamer v.
the Netherlands), r.o. 39.
2
EHRM 8 december 2015, ECLI:CE:ECHR:2015:1208JUD006011912, (Z.H. en R.H. V. Switzerland), r.o. 44.
