Samenvatting
ontwikkelingspsychopathologie
Hoofstukken:1, 2, 3, 7, 8, 11, 12,
13, 14, 16
Social Work jaar 2
, Inhoudsopgave:
Hoofdstuk 1: introductie
Hoofdstuk 2: classificatie, diagnostiek en epidemiologie
Hoofdstuk 3: theorieën over ontwikkeling
Hoofdstuk 7: gehechtheid en hechtingstoornissen
Hoofdstuk 8: autismespectrumstoornis
Hoofdstuk 11: zelfregulatie en de
aandachts-deficiëntie/hyperactiviteit stoornis
Hoofdstuk 12: agressie en gedragsstoornissen
Hoofdstuk 13: angst en angststoornissen
Hoofdstuk 14: stemming en stemmingsstoornissen
Hoofdstuk 16: middelengebruik en middelenmisbruik
Alle begrippen staan duidelijk in het rood aangegeven. Heb je
de samenvatting gebruikt? Laat dan even een review achter.
Succes met leren en de toets!
,Hoofdstuk 1: introductie
Ontwikkelingspsychopathologie: een benadering die meerdere inzichten
combineert, om gedrag te kunnen verklaren. Er is niet 1 theorie die
gedrag verklaart. Deze theorie pakt alle theorieën bij elkaar om het te
verklaren.
Wanneer spreek je van een psychische stoornis?
⁃ Persoonlijk lijden: anders dan andere mensen
⁃ Disfunctionaliteit van gedrag
⁃ Irrationeel en onbegrijpelijk gedrag: vreemd gedrag
⁃ Onvoorspelbaarheid
⁃ Gedrag geeft anderen een ongemakkelijk gevoel
⁃ Uitsluitingscriterium (hoe we kijken naar gedrag, bepaald hoe we
een behandeling doen)
Een psychische stoornis heeft nooit één oorzaak, het is altijd een resultaat
van een wisselwerking tussen biologische factoren en omgevingsfactoren.
Er is ook pas een diagnose te stellen als je weet wat het normale, niet
afwijkende gedrag is.
Dingen die veel invloed hebben op gedrag zijn:
⁃ Sekse, leeftijd, intelligentie
⁃ Ouder en gezinsgewonden factoren, opleiding, inkomen,
opvoedingsvaardigheden
⁃ Maatschappij en omgeving gebonden factoren zoals welvaart,
onderwijs, televisie en sociale media
Bij kinderen is het heel moeilijk om een diagnose te stellen, omdat
sommige kenmerken en problemen bij de leeftijd van kinderen horen.
Psychologie: wil menselijk gedrag beschrijven en verklaren
Psychopathologie: wil de psychische stoornissen bestuderen
Psychiatrie: hulpverleningspraktijk van psychopathologie
Ontwikkelingspsychopathologie: het beloop van psychische stoornissen
onderzoeken
, Hoofdstuk 2: classificatie, diagnostiek en epidemiologie
Classificatie: een persoon, situatie of voorwerp herkennen, er een naam
aan geven en/of indelen in een categorie.
Diagnostiek: bij diagnostiek gaat het om de 3 waarom vragen:
- Waarom blijven juist deze klachten en symptomen bestaan?
- Waarom deze klachten op dit moment?
- Wat zegt het over een kind/gezin dat deze klachten zijn ontstaan en
nog
steeds bestaan?
Er zijn 4 diagnostische methoden om daarna te kunnen diagnosticeren:
- Het diagnostische gesprek (luisteren, vragen stellen, observeren.
Ook nemen ze vaak een anamese af: er wordt gekeken naar de
voorgeschiedenis van kind en gezin)
- Observeren
- Psychodiagnostiek (wordt gedaan door een psycholoog, er worden
functietesten gebruikt, die bijvoorbeeld de intelligentie meten.)
- Lichamelijk onderzoek (via een arts)
Epidemiologie: hierbij worden vragen gesteld als:
- Hoeveel kinderen hebben stoornis A of B?
- Komt deze stoornis net zoveel voor als 30 jaar geleden?
- Welke factoren hebben invloed?
- Hoe is het beloop van stoornis A van kindertijd tot volwassenheid?
Er wordt hier gekeken naar wat normaal en abnormaal is. Door al deze
kennis te hebben, weet je bijvoorbeeld snel wat hoort bij een bepaalde
leeftijd. Het begrip prevalentie is ook belangrijk: het percentage van een
groep mensen dat een bepaalde stoornis heeft op een bepaald moment.
Onderzoekers kijken vaak naar de achtergrond van mensen om bepaalde
groepen te maken, zo kunnen ze goed het verschil tussen de groepen
zien.
Comorbiditeit: meerdere stoornissen tegelijkertijd.
Iedereen heeft een eigen waarheid/werkelijkheid, het ligt eraan hoe je ziet.
Check altijd met meerdere collega’s (die een verschillende studie
achtergrond hebben) of je op hetzelfde uitkomt, zo maak je de classificatie
zo betrouwbaar (valide) mogelijk. Interbeoordelaarsbetrouwbaarheid
noemen we dat.
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders: DSM.
ontwikkelingspsychopathologie
Hoofstukken:1, 2, 3, 7, 8, 11, 12,
13, 14, 16
Social Work jaar 2
, Inhoudsopgave:
Hoofdstuk 1: introductie
Hoofdstuk 2: classificatie, diagnostiek en epidemiologie
Hoofdstuk 3: theorieën over ontwikkeling
Hoofdstuk 7: gehechtheid en hechtingstoornissen
Hoofdstuk 8: autismespectrumstoornis
Hoofdstuk 11: zelfregulatie en de
aandachts-deficiëntie/hyperactiviteit stoornis
Hoofdstuk 12: agressie en gedragsstoornissen
Hoofdstuk 13: angst en angststoornissen
Hoofdstuk 14: stemming en stemmingsstoornissen
Hoofdstuk 16: middelengebruik en middelenmisbruik
Alle begrippen staan duidelijk in het rood aangegeven. Heb je
de samenvatting gebruikt? Laat dan even een review achter.
Succes met leren en de toets!
,Hoofdstuk 1: introductie
Ontwikkelingspsychopathologie: een benadering die meerdere inzichten
combineert, om gedrag te kunnen verklaren. Er is niet 1 theorie die
gedrag verklaart. Deze theorie pakt alle theorieën bij elkaar om het te
verklaren.
Wanneer spreek je van een psychische stoornis?
⁃ Persoonlijk lijden: anders dan andere mensen
⁃ Disfunctionaliteit van gedrag
⁃ Irrationeel en onbegrijpelijk gedrag: vreemd gedrag
⁃ Onvoorspelbaarheid
⁃ Gedrag geeft anderen een ongemakkelijk gevoel
⁃ Uitsluitingscriterium (hoe we kijken naar gedrag, bepaald hoe we
een behandeling doen)
Een psychische stoornis heeft nooit één oorzaak, het is altijd een resultaat
van een wisselwerking tussen biologische factoren en omgevingsfactoren.
Er is ook pas een diagnose te stellen als je weet wat het normale, niet
afwijkende gedrag is.
Dingen die veel invloed hebben op gedrag zijn:
⁃ Sekse, leeftijd, intelligentie
⁃ Ouder en gezinsgewonden factoren, opleiding, inkomen,
opvoedingsvaardigheden
⁃ Maatschappij en omgeving gebonden factoren zoals welvaart,
onderwijs, televisie en sociale media
Bij kinderen is het heel moeilijk om een diagnose te stellen, omdat
sommige kenmerken en problemen bij de leeftijd van kinderen horen.
Psychologie: wil menselijk gedrag beschrijven en verklaren
Psychopathologie: wil de psychische stoornissen bestuderen
Psychiatrie: hulpverleningspraktijk van psychopathologie
Ontwikkelingspsychopathologie: het beloop van psychische stoornissen
onderzoeken
, Hoofdstuk 2: classificatie, diagnostiek en epidemiologie
Classificatie: een persoon, situatie of voorwerp herkennen, er een naam
aan geven en/of indelen in een categorie.
Diagnostiek: bij diagnostiek gaat het om de 3 waarom vragen:
- Waarom blijven juist deze klachten en symptomen bestaan?
- Waarom deze klachten op dit moment?
- Wat zegt het over een kind/gezin dat deze klachten zijn ontstaan en
nog
steeds bestaan?
Er zijn 4 diagnostische methoden om daarna te kunnen diagnosticeren:
- Het diagnostische gesprek (luisteren, vragen stellen, observeren.
Ook nemen ze vaak een anamese af: er wordt gekeken naar de
voorgeschiedenis van kind en gezin)
- Observeren
- Psychodiagnostiek (wordt gedaan door een psycholoog, er worden
functietesten gebruikt, die bijvoorbeeld de intelligentie meten.)
- Lichamelijk onderzoek (via een arts)
Epidemiologie: hierbij worden vragen gesteld als:
- Hoeveel kinderen hebben stoornis A of B?
- Komt deze stoornis net zoveel voor als 30 jaar geleden?
- Welke factoren hebben invloed?
- Hoe is het beloop van stoornis A van kindertijd tot volwassenheid?
Er wordt hier gekeken naar wat normaal en abnormaal is. Door al deze
kennis te hebben, weet je bijvoorbeeld snel wat hoort bij een bepaalde
leeftijd. Het begrip prevalentie is ook belangrijk: het percentage van een
groep mensen dat een bepaalde stoornis heeft op een bepaald moment.
Onderzoekers kijken vaak naar de achtergrond van mensen om bepaalde
groepen te maken, zo kunnen ze goed het verschil tussen de groepen
zien.
Comorbiditeit: meerdere stoornissen tegelijkertijd.
Iedereen heeft een eigen waarheid/werkelijkheid, het ligt eraan hoe je ziet.
Check altijd met meerdere collega’s (die een verschillende studie
achtergrond hebben) of je op hetzelfde uitkomt, zo maak je de classificatie
zo betrouwbaar (valide) mogelijk. Interbeoordelaarsbetrouwbaarheid
noemen we dat.
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders: DSM.
