Astma
Astma
Als je een diagnose astma krijgt moet je denken aan kortademigheid en een piepende
ademhaling, die kan samengaan met hoesten. Astma is een blijvende ontsteking van de
longen.
Een exacerbatie bij astma – oftewel een astmaverergering – is een tijdelijke, sterkte toename
in ernst van de astmatische klachten. Een andere naam hiervoor is ookwel acuut astma
bronchiale: bronchiale omdat de klachten in de bronchiën en de bronchiolen ontstaan. Dit
zijn de grote, lagere luchtwegen en de bronchiolen de allerkleinste luchtwegen.
Een status astmaticus is een astma verergering die niet goed reageert op de gebruikelijke
behandeling. De standaardbehandeling vindt plaats met ontstekingsremmende medicatie
(prednison). Er is dan sprake van een levensbedreigende situatie. Er is dan sprake van een
levensbedreigende situatie.
Oorzaken en risicofactoren
De meeste voorkomede oorzaak bij astmaverergering is bij jongeren kinderen een infectie
van de bovenste luchtwegen. Andere factoren die klachten bij astma veroorzaken zijn:
- Emoties
- Opwinding
- Allergenen
- Snelle wisseling van de tempratuur
- Blootstelling aan chemische stoffen
- Een verblijf in een rokerige omgeving
Er zijn drie processen betrokken bij het ontwikkelen van een astmaverergering:
- De ontsteking van de kleine luchtwegen
- Het samentrekken van de spieren rondom de luchtwegen
- Het ontstaan van een slijmprop
Risicofactoren voor een ernstige astma-aanval zijn:
- Frequent gebruik van luchtwegverwijders die vaak bij de behandeling van een acute
astma-aanval horen
- Lopende behandeling met steroïden
- Therapie-ontrouw
- Een matige respons op gegeven medicatie
- Een niet-stabiele longfunctie
- Een lange duur van voorafgaande klachten
- ’s Nachts wakker worden met benauwdheidsklachten
- Een eerdere opname voor astma
- Eerdere intraveneuze medicatie voor astma
- Een behandeling op de intensive care voor astma
Diagnose
De diagnose wordt meestal op basis van de anamnese gesteld en het beeld bij lichamelijk
onderzoek. Bij kinderen ouder dan vier jaar is het vaak moeilijk een diagnose te stellen. Vaak
presenteren kinderen zich met:
- Klachten van hoesten
- Een piepende ademhaling
- Benauwdheid
Astma
Als je een diagnose astma krijgt moet je denken aan kortademigheid en een piepende
ademhaling, die kan samengaan met hoesten. Astma is een blijvende ontsteking van de
longen.
Een exacerbatie bij astma – oftewel een astmaverergering – is een tijdelijke, sterkte toename
in ernst van de astmatische klachten. Een andere naam hiervoor is ookwel acuut astma
bronchiale: bronchiale omdat de klachten in de bronchiën en de bronchiolen ontstaan. Dit
zijn de grote, lagere luchtwegen en de bronchiolen de allerkleinste luchtwegen.
Een status astmaticus is een astma verergering die niet goed reageert op de gebruikelijke
behandeling. De standaardbehandeling vindt plaats met ontstekingsremmende medicatie
(prednison). Er is dan sprake van een levensbedreigende situatie. Er is dan sprake van een
levensbedreigende situatie.
Oorzaken en risicofactoren
De meeste voorkomede oorzaak bij astmaverergering is bij jongeren kinderen een infectie
van de bovenste luchtwegen. Andere factoren die klachten bij astma veroorzaken zijn:
- Emoties
- Opwinding
- Allergenen
- Snelle wisseling van de tempratuur
- Blootstelling aan chemische stoffen
- Een verblijf in een rokerige omgeving
Er zijn drie processen betrokken bij het ontwikkelen van een astmaverergering:
- De ontsteking van de kleine luchtwegen
- Het samentrekken van de spieren rondom de luchtwegen
- Het ontstaan van een slijmprop
Risicofactoren voor een ernstige astma-aanval zijn:
- Frequent gebruik van luchtwegverwijders die vaak bij de behandeling van een acute
astma-aanval horen
- Lopende behandeling met steroïden
- Therapie-ontrouw
- Een matige respons op gegeven medicatie
- Een niet-stabiele longfunctie
- Een lange duur van voorafgaande klachten
- ’s Nachts wakker worden met benauwdheidsklachten
- Een eerdere opname voor astma
- Eerdere intraveneuze medicatie voor astma
- Een behandeling op de intensive care voor astma
Diagnose
De diagnose wordt meestal op basis van de anamnese gesteld en het beeld bij lichamelijk
onderzoek. Bij kinderen ouder dan vier jaar is het vaak moeilijk een diagnose te stellen. Vaak
presenteren kinderen zich met:
- Klachten van hoesten
- Een piepende ademhaling
- Benauwdheid
