BIOLOGIE
Hoofdstuk 1
P1 Chemie in de cellen
Chemische energie= is de energie die in de atoombindingen van energierijke stoffen is
opgeslagen
Stofwisseling= totaal van organische processen in een organisme
Organische stof= bevat in ieder geval C, H en O
Assimilatie= opbouwen van organische stoffen: kost energie
-> voortgezette assimilatie: glucose wordt verwerkt tot grotere moleculen
Dissimilatie= het afbreken van organische stoffen: levert energie op
-> bij dissimilatie komt energie vrij en daarmee wordt ATP gemaakt.
ATP bevat drie fosfaatgroepen en in die bindingen zit veel chemische energie. Wanneer de
derde fosfaatgroep van ATP wordt afgesplitst, ontstaat ADP. De energie die door deze
afsplitsing vrijkomt wordt overgedragen aan stofwisselingsreacties en processen in de cel >
eiwitsynthese of actief transport over membranen.
Door de binding van een fosfaatgroep aan ADP
ontstaat energierijk ATP. ATP wordt gevormd in
bladgroenkorrels bij de fotosynthese en in
mitochondriën bij de verbranding. Daarbij worden
lichtenergie of chemische energie uit glucose, die
voor de cel onbruikbaar zijn, omgezet in de
chemische energie van ATP.
P2 Enzymen
Enzymen= versnellen een proces, ze zijn na afloop weer bruikbaar > substraat specifiek
De enzymsnelheid word beïnvloed door temperatuur en PH
> Temperatuur:
- Onder het minimum niet werkzaam
- Boven het maximum zijn alle enzymen uit elkaar gevallen > denaturatie en
kapot
Bij verhoging of verlaging van de PH verandert bij steeds meer enzymmoleculen het actieve
centrum, waardoor het enzym zijn werking verliest. Deze verandering is omkeerbaar: bij de
optimale PH krijgt het enzym de passende structuur weer terug.
> Ase= een enzym
> Ose= suiker (dus een substraat)
, P3 Fotosynthese
Fotosynthese=
6 CO2 + 6 H2O -> C6H12O6 + 6 O2
> vind plaatst in bladgroenkorrels
P4 Voortgezette assimilatie
Voortgezette assimilatie:
> Vorming van andere organische stoffen uit glucose
> Kost ATP
1. Koolhydraten (mono, di en polysacharide)
2. Eiwitten
3. Vetten (glycerol + vetzuur)
Vorming van andere koolhydraten:
> Glucose= monosachariden
> Aan elkaar koppelen van monosachariden tot di- en polysachariden
Eiwitten bestaan uit aminozuren:
> Bestaan uit C, H, O en N (= stikstof verbinding)
> Glucose + nitraat (NO3) + energie -> aminozuur
> Nitraat zit in mest en halen planten uit de bodem
Vorming van vetten:
> Glucose omzetten in vetten
> Vetten zijn triglyceriden= glucose + drie vetzuren
Celmembranen bestaan grotendeels uit fosfolipiden. Bij een fosfolipide is één vetzuur van
het triglyceride vervangen door een fosfaatgroep. Fosfolipiden hebben daardoor twee
hydrofobe (waterafstotende) vetzuurstaarten een hydrofiele (water minnende) kop met een
fosfaatgroep.
Overdag wordt er in een plant
meestal meer glucose gevormd
dan er bij dissimilatie wordt
verbruikt. Het overschot wordt
omgezet in koolhydraten,
eiwitten en vetten en gebruikt
voor opbouw, herstel en de vorming van reservestoffen. Planten slaan reservestoffen vooral
op in verdikte, ondergrondse delen (wortels, knollen, bollen) en zaden. Een groot deel van
de gevormde glucose wordt omgezet in zetmeel en tijdelijk opgeslagen in bladcellen. Door
de omzetting in zetmeel wordt voorkomen dar de osmotische waarde van de bladcellen te
veel stijgt
Hoofdstuk 1
P1 Chemie in de cellen
Chemische energie= is de energie die in de atoombindingen van energierijke stoffen is
opgeslagen
Stofwisseling= totaal van organische processen in een organisme
Organische stof= bevat in ieder geval C, H en O
Assimilatie= opbouwen van organische stoffen: kost energie
-> voortgezette assimilatie: glucose wordt verwerkt tot grotere moleculen
Dissimilatie= het afbreken van organische stoffen: levert energie op
-> bij dissimilatie komt energie vrij en daarmee wordt ATP gemaakt.
ATP bevat drie fosfaatgroepen en in die bindingen zit veel chemische energie. Wanneer de
derde fosfaatgroep van ATP wordt afgesplitst, ontstaat ADP. De energie die door deze
afsplitsing vrijkomt wordt overgedragen aan stofwisselingsreacties en processen in de cel >
eiwitsynthese of actief transport over membranen.
Door de binding van een fosfaatgroep aan ADP
ontstaat energierijk ATP. ATP wordt gevormd in
bladgroenkorrels bij de fotosynthese en in
mitochondriën bij de verbranding. Daarbij worden
lichtenergie of chemische energie uit glucose, die
voor de cel onbruikbaar zijn, omgezet in de
chemische energie van ATP.
P2 Enzymen
Enzymen= versnellen een proces, ze zijn na afloop weer bruikbaar > substraat specifiek
De enzymsnelheid word beïnvloed door temperatuur en PH
> Temperatuur:
- Onder het minimum niet werkzaam
- Boven het maximum zijn alle enzymen uit elkaar gevallen > denaturatie en
kapot
Bij verhoging of verlaging van de PH verandert bij steeds meer enzymmoleculen het actieve
centrum, waardoor het enzym zijn werking verliest. Deze verandering is omkeerbaar: bij de
optimale PH krijgt het enzym de passende structuur weer terug.
> Ase= een enzym
> Ose= suiker (dus een substraat)
, P3 Fotosynthese
Fotosynthese=
6 CO2 + 6 H2O -> C6H12O6 + 6 O2
> vind plaatst in bladgroenkorrels
P4 Voortgezette assimilatie
Voortgezette assimilatie:
> Vorming van andere organische stoffen uit glucose
> Kost ATP
1. Koolhydraten (mono, di en polysacharide)
2. Eiwitten
3. Vetten (glycerol + vetzuur)
Vorming van andere koolhydraten:
> Glucose= monosachariden
> Aan elkaar koppelen van monosachariden tot di- en polysachariden
Eiwitten bestaan uit aminozuren:
> Bestaan uit C, H, O en N (= stikstof verbinding)
> Glucose + nitraat (NO3) + energie -> aminozuur
> Nitraat zit in mest en halen planten uit de bodem
Vorming van vetten:
> Glucose omzetten in vetten
> Vetten zijn triglyceriden= glucose + drie vetzuren
Celmembranen bestaan grotendeels uit fosfolipiden. Bij een fosfolipide is één vetzuur van
het triglyceride vervangen door een fosfaatgroep. Fosfolipiden hebben daardoor twee
hydrofobe (waterafstotende) vetzuurstaarten een hydrofiele (water minnende) kop met een
fosfaatgroep.
Overdag wordt er in een plant
meestal meer glucose gevormd
dan er bij dissimilatie wordt
verbruikt. Het overschot wordt
omgezet in koolhydraten,
eiwitten en vetten en gebruikt
voor opbouw, herstel en de vorming van reservestoffen. Planten slaan reservestoffen vooral
op in verdikte, ondergrondse delen (wortels, knollen, bollen) en zaden. Een groot deel van
de gevormde glucose wordt omgezet in zetmeel en tijdelijk opgeslagen in bladcellen. Door
de omzetting in zetmeel wordt voorkomen dar de osmotische waarde van de bladcellen te
veel stijgt
