1
, Overgewicht
… een dik probleem …
PAPER GEZONDHEIDSPSYCHOLOGIE
Naam :
Opleiding : NTI, HBO Bachelor Toegepaste Psychologie
Module : Gezondheidspsychologie (1717)
Studentnummer :
Datum : 7 september 2018
Plaats :
Kader : Deze paper is onderdeel van de module Gezondheidspsychologie
van de studie Toegepaste Psychologie.
Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van
druk, fotokopie, microfilm of welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming.
2
, Voorwoord
Zorg goed voor je lichaam. Het is de enige plek waar je zult leven. – Jim Rohn (1930-2009)
Nooit gedacht dat ik me er druk om zou moeten maken. Als het even kon, zeven dagen per week sporten
en op doktersadvies moeten ‘snoepen en koeken’ om op gewicht te blijven. Mede hierdoor ook nooit
echt op gezonde voeding ‘hoeven’ letten; het vet was welkom en hoognodig, ik was broodmager.
Totdat ik door een ongeval tot tweemaal toe aan mijn rug geopereerd moest worden en noodgedwongen
moest stoppen met al die vormen van sport die een te grote belasting voor mijn rug zouden vormen.
De hoogfrequente lichaamsbeweging verdween, het overmatige en ongezonde eetpatroon helaas niet.
Ruim een decennia later weeg ik inmiddels ruim 30 kg zwaarder en treed ik met een BMI van rond de
30 inmiddels de categorie ‘matig of klinisch overgewicht’ binnen (Morrison, 2013).
Ik worstel met een vraagstuk waarvan ik dus nooit gedacht had ermee te zullen worstelen. Aan de ene
kant heb ik moeite mijn eetpatroon aan te passen, aan de andere kant ben ik al jaren zoekende naar een
bij mijn lichamelijke mogelijkheden en interesses passende sport. Zwemmen, fitness, wandelen,
fietsen, ik heb het allemaal al geprobeerd. Maar daar waar sporten ooit als een tweede natuur in me zat,
moet ik me er nu toe zetten en krijg ik dat vaak maar moeilijk voor elkaar. Met in de loop der jaren alle
gerelateerde kilo’s van dien… en dat terwijl ik heel goed weet, dat én waarom het eigenlijk anders zou
moeten. Over het antwoord op de vraag ‘waarom sporten voor mij zo’n opgave is geworden?’ heb ik
al menig uurtje gepiekerd, vooralsnog met een onvoldoende resultaat. Als ik met piekeren gewicht zou
kunnen verliezen, dan was het probleem zo opgelost.
Hierin ligt dan ook het door mij gekozen onderwerp besloten: overgewicht. De redenen en oorzaken
voor het ongezond gedrag dat daaraan ten grondslag ligt, fascineren me mateloos. Hoe kan het toch dat
mensen -inclusief ondergetekende- willens en wetens blijven volharden in gedrag waarvan ze weten
dat het niet goed voor hen is? En meer persoonlijk: waarom kost het me zoveel moeite voldoende
lichaamsbeweging te hebben? In de antwoorden hierop en in de uitwerking van deze paper hoop ik
uiteindelijk ergens ook extra stimulansen en motivatie te vinden om voor mezelf een einde te maken
aan mijn overgewicht. Daarbij wil ik Marko Klaassen hartelijk danken voor diens medewerking aan
en openheid tijdens het interview. Ook Marko voert de strijd tegen de kilo’s.
Auteur
Plaats, 5 september 2018
3
, Overgewicht
… een dik probleem …
PAPER GEZONDHEIDSPSYCHOLOGIE
Naam :
Opleiding : NTI, HBO Bachelor Toegepaste Psychologie
Module : Gezondheidspsychologie (1717)
Studentnummer :
Datum : 7 september 2018
Plaats :
Kader : Deze paper is onderdeel van de module Gezondheidspsychologie
van de studie Toegepaste Psychologie.
Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van
druk, fotokopie, microfilm of welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming.
2
, Voorwoord
Zorg goed voor je lichaam. Het is de enige plek waar je zult leven. – Jim Rohn (1930-2009)
Nooit gedacht dat ik me er druk om zou moeten maken. Als het even kon, zeven dagen per week sporten
en op doktersadvies moeten ‘snoepen en koeken’ om op gewicht te blijven. Mede hierdoor ook nooit
echt op gezonde voeding ‘hoeven’ letten; het vet was welkom en hoognodig, ik was broodmager.
Totdat ik door een ongeval tot tweemaal toe aan mijn rug geopereerd moest worden en noodgedwongen
moest stoppen met al die vormen van sport die een te grote belasting voor mijn rug zouden vormen.
De hoogfrequente lichaamsbeweging verdween, het overmatige en ongezonde eetpatroon helaas niet.
Ruim een decennia later weeg ik inmiddels ruim 30 kg zwaarder en treed ik met een BMI van rond de
30 inmiddels de categorie ‘matig of klinisch overgewicht’ binnen (Morrison, 2013).
Ik worstel met een vraagstuk waarvan ik dus nooit gedacht had ermee te zullen worstelen. Aan de ene
kant heb ik moeite mijn eetpatroon aan te passen, aan de andere kant ben ik al jaren zoekende naar een
bij mijn lichamelijke mogelijkheden en interesses passende sport. Zwemmen, fitness, wandelen,
fietsen, ik heb het allemaal al geprobeerd. Maar daar waar sporten ooit als een tweede natuur in me zat,
moet ik me er nu toe zetten en krijg ik dat vaak maar moeilijk voor elkaar. Met in de loop der jaren alle
gerelateerde kilo’s van dien… en dat terwijl ik heel goed weet, dat én waarom het eigenlijk anders zou
moeten. Over het antwoord op de vraag ‘waarom sporten voor mij zo’n opgave is geworden?’ heb ik
al menig uurtje gepiekerd, vooralsnog met een onvoldoende resultaat. Als ik met piekeren gewicht zou
kunnen verliezen, dan was het probleem zo opgelost.
Hierin ligt dan ook het door mij gekozen onderwerp besloten: overgewicht. De redenen en oorzaken
voor het ongezond gedrag dat daaraan ten grondslag ligt, fascineren me mateloos. Hoe kan het toch dat
mensen -inclusief ondergetekende- willens en wetens blijven volharden in gedrag waarvan ze weten
dat het niet goed voor hen is? En meer persoonlijk: waarom kost het me zoveel moeite voldoende
lichaamsbeweging te hebben? In de antwoorden hierop en in de uitwerking van deze paper hoop ik
uiteindelijk ergens ook extra stimulansen en motivatie te vinden om voor mezelf een einde te maken
aan mijn overgewicht. Daarbij wil ik Marko Klaassen hartelijk danken voor diens medewerking aan
en openheid tijdens het interview. Ook Marko voert de strijd tegen de kilo’s.
Auteur
Plaats, 5 september 2018
3
