K8P1B
Een goede balans vinden tussen betrokkenheid en distantie in relatie tot
de zorgvrager.
‘De verpleegkundige staat voor de opgave om te balanceren tussen betrokkenheid en distantie. Om zorgvragers
te kunnen bereiken, te kunnen helpen, te motiveren en bij te staan, is betrokkenheid noodzakelijk. Via
betrokkenheid bouwt de mbo-verpleegkundige een goede vertrouwensrelatie op met de zorgvrager. Hiertoe dient
zij de zorgvrager empathisch, echt, respectvol en aansluitend op het begripsniveau tegemoet te treden. Het
gevaar kan ontstaan dat zij daarin doorschiet, waardoor zij té veel meegaand wordt, het probleem niet kan laten
waar het hoort, moeite heeft met het stellen en bewaken van de eigen (professionele) grenzen en niet meer
objectief naar de situatie kijkt, wat ten koste kan gaan van het zorgverleningsproces Een professionele
beroepshouding vereist de juiste mate van betrokkenheid en distantie.’
De situatie
Op de afdeling verblijft een mw. van 79 jaar. Zij geeft aan niks liever te willen dan weer terug naar
huis te gaan. Zij gedraagt zich goed op de afdeling, lijkt stabieler te worden en wordt er afgebouwd
met haar rustgevende medicatie. Nu is het langere tijd de bedoeling geweest dat mw. weer terug naar
huis zal gaan, met thuiszorg en ondersteuning. Echter is er laatst besloten door de behandelaren dat
mw. niet terug zal keren naar huis en dat er een andere passende woonvorm voor mw. gezocht zal
worden.
Wanneer ik dit nieuws hoorde merkte ik aan mijzelf dat ik het niet eens was met de beslissing van het
behandelend team. Ik vond dat mw. het verdiende om weer terug naar huis te keren.
Formuleer het dilemma
Uit ik mijn ongenoegen over de beslissing van het behandelend team of leef ik te veel mee met de
situatie van mw. om een objectief oordeel over de situatie te nemen?
Welke belangen spelen er mee en voor wie
Van de cliënt: Mw. wilt enkel naar huis, dit geeft zij aan sinds zij hier verblijft.
Van mijzelf: Ik vond dat mw. het verdiende om weer naar huis te gaan.
Van het behandelend team: Het behandelend team wilt dat mw. op de beste locatie voor haarzelf
en haar omgeving komt. Ik denk dat het behandelend team van mening is dat terugkeren naar de
thuissituatie niet meer of niet langdurig haalbaar is.
Afweging en keuze
Ik heb er voor gekozen om mijn mening voor mij te houden over deze beslissing. Ik denk dat ik te veel
uit een empatisch oogpunt naar de situatie omtrent mw. keek. Ook merkte ik dat mijn ongenoegen
over deze beslissing af nam met de dagen. Na deze dagen begon ik mij meer te realiseren dat het
behandelend team ook over meer informatie zal bezitten, meer dan wat ik enkel zie op de afdeling en
lees in het dossier van mw. Ook bezit het behandelend team natuurlijk over veel meer ervaring en
inschattingsvermogen dan ik als leerling verpleegkundige.
Reflectie
De situatie met mw. is voor mij een goed leerpunt over mijzelf geweest. Ik merkte hierbij erg aan
mezelf dat ik vanuit empathie reageerde en niet professioneel. Dit gebeurde eigenlijk zonder dat ik dit
zelf door had. Dit wist ik hiervoor niet van mezelf en wil gaan proberen hier meer op te gaan letten. Dit
zodat ik in de toekomst beter objectief naar dit soort situaties kan kijken.