Begrippenlijst - Blok B Werk Sport Hobby
Hoorcollege 1 → Pijn en pijnverwerking:
Acute pijn → Weefselbeschadiging
Chronische pijn → Langer dan 3 maanden
Nociceptieve pijn → Weefselschade: acute pijn
Neuropathische pijn → Zenuwweefsel
Neuroplastische pijn → Centrale sensitisatie
Centrale sensitisatie → Is een verzamelnaam van disfuncties in
het
zenuwstelsel die leiden tot een verhoogde
gevoeligheid van het zenuwstelsel. Emoties
hebben veel invloed op de instandhouding van
centrale sensitisatie
Primaire pijn → De prikkel wordt via snelle, dikke,
gemyeliniseerde A delta-vezels naar het
ruggenmerg geleid. De pijn die hier optreedt
noemt men Primaire pijn.
- Wordt direct gevoeld
- Scherpe pijn
- Duidelijk gelokaliseerd
- Pijn verdwijnt nadat de beschadigende
prikkel wordt opgeheven
Secundaire pijn → Als reactie op de weefselschade ontstaat er in
het weefsel een ontstekingsreactie. De
ontstekingsmediatoren die hierbij vrijkomen uit
de kapotte cellen en uit de cellen van het
afweersysteem, zorgen voor het prikkelen van
andere vrije zenuwuiteinde.
- Prikkeling van C-vezels veroorzaakt doffe,
zeurende pijn
- Minder goed te lokaliseren
- Sterke emotionele component
- Houdt de aandacht gericht op het letsel
A delta-vezels → Worden gebruikt bij primaire pijn. De A
delta-vezels zorgen ervoor dat de prikkels direct
naar de hersenen gaan. Er is ook sprake van een
reflexboog (= De weg die de impuls aflegt vanaf
de plaats van prikkeling tot de plaats van
handelen)
C vezels → Worden gebruikt bij secundaire pijn. Duurt
langer voordat ze bij de hersenen zijn. Dit komt
omdat ze vaker over schakelen. Ook zorgen
, C-vezels ervoor dat er SP (= substance P)
vrijkomt
Substance P → Substance P zorgt ervoor dat je pijn niet alleen
voelt op de plek van de schade, maar ook in het
gebied eromheen. Daarnaast stimuleert SP het
lokale ontstekingsproces in het beschadigde
weefsel. En SP zorgt voor een verlaging van de
prikkeldrempel van C-vezels en stimuleert de
eigen C-vezels om zelf actiepotentialen op te
wekken.
Poorttheorie → Wanneer 2 prikkels uit het ruggenmerg
binnenkomen. de ene inhibeert de ander.
TENS → Transcutane elektro(neuro)stimulatie. Hierbij
worden er elektrische stroompjes door de huid
heen (transcutaan) gegeven, die de zenuwen
(neuro) kunnen beïnvloeden of stimuleren, om de
pijn te verminderen.
DNIC → Diffuse Noxische Inhiberende Controle
Hyperalgesie → De reacties in het ontstekingsgebied
worden
perifere sensitisatie genoemd. De lage
prikkeldrempels van C-vezels veroorzaakt een
verhoogde gevoeligheid voor pijn. Dit wordt
hyperalgesie genoemd.
Allodynie → Door de uitbreiding van het ontstekingsgebied
worden prikkels die normaal niet pijnlijk zijn wel
als pijnlijk ervaren. Dit noem je allodynie.
Endorfinen → De thalamus stimuleert de hypothalamus tot
het produceren van stoffen die zich op meerdere
plekken in het centrale zenuwstelsel aan
receptoren kunnen hechten, waardoor de pijn
gedempt wordt. Deze stoffen lijken qua werking
op morfine en worden endorfinen genoemd.
Enkefaline → Door stimulatie van de DNIC komen
neurotransmitters vrij, die de interneuronen in de
achterhoorn aanzetten tot het produceren van
een pijnremmende neurotransmitter, enkefaline
Hoorcollege 2 → Bindweefsel
Bindweefsel → Een samenstel van gelijksoortig
Hoorcollege 1 → Pijn en pijnverwerking:
Acute pijn → Weefselbeschadiging
Chronische pijn → Langer dan 3 maanden
Nociceptieve pijn → Weefselschade: acute pijn
Neuropathische pijn → Zenuwweefsel
Neuroplastische pijn → Centrale sensitisatie
Centrale sensitisatie → Is een verzamelnaam van disfuncties in
het
zenuwstelsel die leiden tot een verhoogde
gevoeligheid van het zenuwstelsel. Emoties
hebben veel invloed op de instandhouding van
centrale sensitisatie
Primaire pijn → De prikkel wordt via snelle, dikke,
gemyeliniseerde A delta-vezels naar het
ruggenmerg geleid. De pijn die hier optreedt
noemt men Primaire pijn.
- Wordt direct gevoeld
- Scherpe pijn
- Duidelijk gelokaliseerd
- Pijn verdwijnt nadat de beschadigende
prikkel wordt opgeheven
Secundaire pijn → Als reactie op de weefselschade ontstaat er in
het weefsel een ontstekingsreactie. De
ontstekingsmediatoren die hierbij vrijkomen uit
de kapotte cellen en uit de cellen van het
afweersysteem, zorgen voor het prikkelen van
andere vrije zenuwuiteinde.
- Prikkeling van C-vezels veroorzaakt doffe,
zeurende pijn
- Minder goed te lokaliseren
- Sterke emotionele component
- Houdt de aandacht gericht op het letsel
A delta-vezels → Worden gebruikt bij primaire pijn. De A
delta-vezels zorgen ervoor dat de prikkels direct
naar de hersenen gaan. Er is ook sprake van een
reflexboog (= De weg die de impuls aflegt vanaf
de plaats van prikkeling tot de plaats van
handelen)
C vezels → Worden gebruikt bij secundaire pijn. Duurt
langer voordat ze bij de hersenen zijn. Dit komt
omdat ze vaker over schakelen. Ook zorgen
, C-vezels ervoor dat er SP (= substance P)
vrijkomt
Substance P → Substance P zorgt ervoor dat je pijn niet alleen
voelt op de plek van de schade, maar ook in het
gebied eromheen. Daarnaast stimuleert SP het
lokale ontstekingsproces in het beschadigde
weefsel. En SP zorgt voor een verlaging van de
prikkeldrempel van C-vezels en stimuleert de
eigen C-vezels om zelf actiepotentialen op te
wekken.
Poorttheorie → Wanneer 2 prikkels uit het ruggenmerg
binnenkomen. de ene inhibeert de ander.
TENS → Transcutane elektro(neuro)stimulatie. Hierbij
worden er elektrische stroompjes door de huid
heen (transcutaan) gegeven, die de zenuwen
(neuro) kunnen beïnvloeden of stimuleren, om de
pijn te verminderen.
DNIC → Diffuse Noxische Inhiberende Controle
Hyperalgesie → De reacties in het ontstekingsgebied
worden
perifere sensitisatie genoemd. De lage
prikkeldrempels van C-vezels veroorzaakt een
verhoogde gevoeligheid voor pijn. Dit wordt
hyperalgesie genoemd.
Allodynie → Door de uitbreiding van het ontstekingsgebied
worden prikkels die normaal niet pijnlijk zijn wel
als pijnlijk ervaren. Dit noem je allodynie.
Endorfinen → De thalamus stimuleert de hypothalamus tot
het produceren van stoffen die zich op meerdere
plekken in het centrale zenuwstelsel aan
receptoren kunnen hechten, waardoor de pijn
gedempt wordt. Deze stoffen lijken qua werking
op morfine en worden endorfinen genoemd.
Enkefaline → Door stimulatie van de DNIC komen
neurotransmitters vrij, die de interneuronen in de
achterhoorn aanzetten tot het produceren van
een pijnremmende neurotransmitter, enkefaline
Hoorcollege 2 → Bindweefsel
Bindweefsel → Een samenstel van gelijksoortig
