Werken aan gezondheid
Student: Lisanne Timmerman
Studentnummer: 366968
Werkbegeleiders:
Docent: A. Pranger
Datum: 21-01-2020
Module: HVVB18MWAG
,Inleiding
Deze module bestaat uit een preventieplan op basis van het model van Rosendal.
De hoofdstukken bestaan uit de 11 stappen van het model waarbij er ook weer
verschillende modellen worden gebruikt voor het analyseren van het
gezondheidsgedrag van de patiënt.
In hoofdstuk 1 wordt de casuïstiek plus anamnese uitgewerkt en de eerste en
bijbehorende stap beschreven van het model van Rosendal.
Hoofdstuk 2 beschrijft in welke fase van zelfmanagement de patiënt zit en wat de
bereidheid is van de patiënt tot gedragsverandering.
Hoofdstuk 3 beschrijft de oorzaken en gevolgen van het huidige
gezondheidsgedrag en hoofstuk 4 beschrijft de mogelijke diagnoses.
Hoofdstuk 5 prioriteerd deze diagnoses en legt ze vast.
De interventies en resultaten zijn uitgewerkt in hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7
weergeeft in het kort het zorgplan.
In hoofdstuk 8 is de evaluatie en monitoring van het zorgplan terug te vinden.
De module sluit af met hoofdstuk 9 als literatuurlijst.
,Hoofdstuk 1. Anamnese
1.1 Het vertrouwen opbouwen
Het vertrouwen opbouwen bij de patiënt is de eerste en zeer belangrijke stap in
het verpleegkundig proces. Pas wanneer er een vertrouwensband ontstaat, kan
er worden samengewerkt met de patiënt.
De kwaliteit en het succes van verpleegprocessen komt voort uit de kwaliteit van
de relatie tussen de cliënt en de verpleegkundige. Dit vertrouwen moet de
verpleegkundige winnen en kan gedurende het verpleegproces worden
opgebouwd (Rosendal & Van Dorst, 2015).
Het vertrouwen opbouwen begint al bij de eerste ontmoeting en de anamnese.
Social talk en de patiënt op zijn gemak stellen is hierbij erg belangrijk. Vanaf hier
kan de presentiebenadering worden toegepast.
De presentiebenadering heeft als doel het zorgvuldig afstemmen van de zorg
met de patiënt en deze zorg afstemmen op wat hij of zij nodig heeft. Door de
patiënt als een volwaardig persoon te benaderen, krijgt hij het vertrouwen in
eigen kracht terug en kan er ruimte gemaakt worden voor eventuele
gedragsverandering (Movisie, 2016).
Ik heb deze benadering toegepast door een open houding aan te nemen naar de
patiënt. Ik geef tijdens de eerste ontmoeting en anamnese ruimte voor de patiënt
zijn verhaal, gevoelens en zorgen. De hulpverlener moet namelijk proberen nauw
aan te sluiten op de leefwereld van de betrokkene en zich openstellen voor de
betekenis van het leven van de patiënt zonder regels, professionele status of
vaste patronen (Movisie, 2016).
Zo kan ik meteen inschatten of de patiënt een grote of een juist een wat lichtere
zorgbehoefte heeft. Hierbij gebruik ik het perspectief van de patiënt als leidraad
maar mijn eigen vakkennis vormt de basis.
1.2 Casuïstiek
Mw X. is een 69 jarige nederlandse vrouw, gediagnosticeerd met Diabetus
Mellitus type I en encephalopathie.
Mw. is opgenomen op de Interne Geneeskunde vanwege haar diabetische voeten
en hierbij ernstige celullitis op haar beide benen waarbij er ook een fistel is
ontstaan.
Mw. haar cognitieve niveau vanwege haar encephalopathie is soms moeilijk in te
schatten.
Tijdens gesprekken lijkt het er op dat mw. heel goed weet wat er aan de hand is
en heeft ze een duidelijke mening over wat ze wel en niet wilt.
Echter slaat mw. soms de plank mis, kan ze bijzondere opmerkingen maken en
slaapt ze met een knuffel die ze met zich meedraagt.
, Mw. heeft een insulinepompje en regelt dan ook zelf haar diabetes. Door
gesprekken te voeren met mw. werd er duidelijk dat mw. weet wat haar DM I
inhoudt en wat de werking is van haar pompje.
Mw. was al een week opgenomen tot er tijdens de artsenvisite besloten werd om
aan mw. haar bloedglucosewaarden te vragen. Deze liepen dan ook sterk uiteen
met een piek naar 24.
Daarnaast eet mw. erg slecht. Mw. haar nachtkastje staat vol met zakjes drop,
chips en zuurtjes. Ook neemt haar man af en toe wat extra snacks voor haar
mee. Ze ziet eten dan ook als een troost.
Mw. verkeert daarnaast in een depressieve stemming. Ze vertelt dat ze het
afgelopen jaar erg vaak is opgenomen en ze zich erg beperkt voelt in het
dagelijks leven.
Ze zegt dat ze op haar zogenoemde ‘’slechte dagen’’ wel drie dagen achter
elkaar in bed kan liggen waarbij haar man haar voorziet van eten en drinken.
Ze wilt dan ook stoppen met de behandelingen maar zegt dit een moeilijke keuze
te vinden omdat ze haar man niet alleen achter wilt laten. Haar man weet van
haar gedachtes en ze kan hier met hem goed over praten. Mw. gaat dan ook bij
thuiskomst samen met haar man kijken naar welke opties er zijn. Mw. is verder
niet gelovig of spiritueel.
Mw. haar diabetische voeten veroorzaken haar cellulitis waarop de cellulitis ook
weer kan zorgen voor ontregelde bloedsuikerwaarden.
Daar bovenop kampt mw. met negatieve emoties en past zij niet haar leefstijl
aan op de DM I.
Genoeg redenen dus om voor mw. een plan op te stellen waarbij er gewerkt
wordt aan haar fysieke en mentale gezondheid.
1.2.1 De anamnese
Er is een anamnese afgenomen om beschikking te krijgen over verdere gegevens
van de patiënt om zo de patiënt zijn actuele gezondheidssituatie en aansluitende
zorgvraag goed in kaart te brengen.
Op de afdeling waar mijn stage plaatsvindt, wordt er gebruik gemaakt van de 11
gezondheidspatronen van Gordon met bijbehorende vragen vanuit het systeem
Epic in het EPD.
Tijdens de anamnese wordt er doorgevraagd bij onduidelijkheden in het verhaal
van de patiënt en wordt er rekening gehouden met wat de patiënt nog zelf kan
en waar er ondersteuning nodig is. De belangrijkste patronen in de situatie van
mw. X. worden hieronder genoemd.
Patroon van gezondheidsbeleving en -instandhouding
Mw. is op dit moment niet gelukkig met haar huidige gezondheidssituatie
en overweegt dan ook om te stoppen met behandelen. Mw. is het
afgelopen jaar vaak opgenomen in het ziekenhuis en heeft op dit moment
Student: Lisanne Timmerman
Studentnummer: 366968
Werkbegeleiders:
Docent: A. Pranger
Datum: 21-01-2020
Module: HVVB18MWAG
,Inleiding
Deze module bestaat uit een preventieplan op basis van het model van Rosendal.
De hoofdstukken bestaan uit de 11 stappen van het model waarbij er ook weer
verschillende modellen worden gebruikt voor het analyseren van het
gezondheidsgedrag van de patiënt.
In hoofdstuk 1 wordt de casuïstiek plus anamnese uitgewerkt en de eerste en
bijbehorende stap beschreven van het model van Rosendal.
Hoofdstuk 2 beschrijft in welke fase van zelfmanagement de patiënt zit en wat de
bereidheid is van de patiënt tot gedragsverandering.
Hoofdstuk 3 beschrijft de oorzaken en gevolgen van het huidige
gezondheidsgedrag en hoofstuk 4 beschrijft de mogelijke diagnoses.
Hoofdstuk 5 prioriteerd deze diagnoses en legt ze vast.
De interventies en resultaten zijn uitgewerkt in hoofdstuk 6 en hoofdstuk 7
weergeeft in het kort het zorgplan.
In hoofdstuk 8 is de evaluatie en monitoring van het zorgplan terug te vinden.
De module sluit af met hoofdstuk 9 als literatuurlijst.
,Hoofdstuk 1. Anamnese
1.1 Het vertrouwen opbouwen
Het vertrouwen opbouwen bij de patiënt is de eerste en zeer belangrijke stap in
het verpleegkundig proces. Pas wanneer er een vertrouwensband ontstaat, kan
er worden samengewerkt met de patiënt.
De kwaliteit en het succes van verpleegprocessen komt voort uit de kwaliteit van
de relatie tussen de cliënt en de verpleegkundige. Dit vertrouwen moet de
verpleegkundige winnen en kan gedurende het verpleegproces worden
opgebouwd (Rosendal & Van Dorst, 2015).
Het vertrouwen opbouwen begint al bij de eerste ontmoeting en de anamnese.
Social talk en de patiënt op zijn gemak stellen is hierbij erg belangrijk. Vanaf hier
kan de presentiebenadering worden toegepast.
De presentiebenadering heeft als doel het zorgvuldig afstemmen van de zorg
met de patiënt en deze zorg afstemmen op wat hij of zij nodig heeft. Door de
patiënt als een volwaardig persoon te benaderen, krijgt hij het vertrouwen in
eigen kracht terug en kan er ruimte gemaakt worden voor eventuele
gedragsverandering (Movisie, 2016).
Ik heb deze benadering toegepast door een open houding aan te nemen naar de
patiënt. Ik geef tijdens de eerste ontmoeting en anamnese ruimte voor de patiënt
zijn verhaal, gevoelens en zorgen. De hulpverlener moet namelijk proberen nauw
aan te sluiten op de leefwereld van de betrokkene en zich openstellen voor de
betekenis van het leven van de patiënt zonder regels, professionele status of
vaste patronen (Movisie, 2016).
Zo kan ik meteen inschatten of de patiënt een grote of een juist een wat lichtere
zorgbehoefte heeft. Hierbij gebruik ik het perspectief van de patiënt als leidraad
maar mijn eigen vakkennis vormt de basis.
1.2 Casuïstiek
Mw X. is een 69 jarige nederlandse vrouw, gediagnosticeerd met Diabetus
Mellitus type I en encephalopathie.
Mw. is opgenomen op de Interne Geneeskunde vanwege haar diabetische voeten
en hierbij ernstige celullitis op haar beide benen waarbij er ook een fistel is
ontstaan.
Mw. haar cognitieve niveau vanwege haar encephalopathie is soms moeilijk in te
schatten.
Tijdens gesprekken lijkt het er op dat mw. heel goed weet wat er aan de hand is
en heeft ze een duidelijke mening over wat ze wel en niet wilt.
Echter slaat mw. soms de plank mis, kan ze bijzondere opmerkingen maken en
slaapt ze met een knuffel die ze met zich meedraagt.
, Mw. heeft een insulinepompje en regelt dan ook zelf haar diabetes. Door
gesprekken te voeren met mw. werd er duidelijk dat mw. weet wat haar DM I
inhoudt en wat de werking is van haar pompje.
Mw. was al een week opgenomen tot er tijdens de artsenvisite besloten werd om
aan mw. haar bloedglucosewaarden te vragen. Deze liepen dan ook sterk uiteen
met een piek naar 24.
Daarnaast eet mw. erg slecht. Mw. haar nachtkastje staat vol met zakjes drop,
chips en zuurtjes. Ook neemt haar man af en toe wat extra snacks voor haar
mee. Ze ziet eten dan ook als een troost.
Mw. verkeert daarnaast in een depressieve stemming. Ze vertelt dat ze het
afgelopen jaar erg vaak is opgenomen en ze zich erg beperkt voelt in het
dagelijks leven.
Ze zegt dat ze op haar zogenoemde ‘’slechte dagen’’ wel drie dagen achter
elkaar in bed kan liggen waarbij haar man haar voorziet van eten en drinken.
Ze wilt dan ook stoppen met de behandelingen maar zegt dit een moeilijke keuze
te vinden omdat ze haar man niet alleen achter wilt laten. Haar man weet van
haar gedachtes en ze kan hier met hem goed over praten. Mw. gaat dan ook bij
thuiskomst samen met haar man kijken naar welke opties er zijn. Mw. is verder
niet gelovig of spiritueel.
Mw. haar diabetische voeten veroorzaken haar cellulitis waarop de cellulitis ook
weer kan zorgen voor ontregelde bloedsuikerwaarden.
Daar bovenop kampt mw. met negatieve emoties en past zij niet haar leefstijl
aan op de DM I.
Genoeg redenen dus om voor mw. een plan op te stellen waarbij er gewerkt
wordt aan haar fysieke en mentale gezondheid.
1.2.1 De anamnese
Er is een anamnese afgenomen om beschikking te krijgen over verdere gegevens
van de patiënt om zo de patiënt zijn actuele gezondheidssituatie en aansluitende
zorgvraag goed in kaart te brengen.
Op de afdeling waar mijn stage plaatsvindt, wordt er gebruik gemaakt van de 11
gezondheidspatronen van Gordon met bijbehorende vragen vanuit het systeem
Epic in het EPD.
Tijdens de anamnese wordt er doorgevraagd bij onduidelijkheden in het verhaal
van de patiënt en wordt er rekening gehouden met wat de patiënt nog zelf kan
en waar er ondersteuning nodig is. De belangrijkste patronen in de situatie van
mw. X. worden hieronder genoemd.
Patroon van gezondheidsbeleving en -instandhouding
Mw. is op dit moment niet gelukkig met haar huidige gezondheidssituatie
en overweegt dan ook om te stoppen met behandelen. Mw. is het
afgelopen jaar vaak opgenomen in het ziekenhuis en heeft op dit moment
