Theoretische Criminologie
November 2020
ESSAY OPDRACHT A
ONDER DE TAALKUNDIGE LOEP: NOOD-
OPROEPEN EN CRISISONDERHANDELINGEN
CRIMINOLOGIE
Forensische September
Linguïstiek
Linguïstiek
_NCBAALG006 2021
1
Aantal woorden (exclusief voorblad en referentielijst): 998
, ONDER DE TAALKUNDIGE LOEP: NOODOPROEPEN EN CRISISONDERHANDELINGEN
Inleiding
De forensische linguïstiek bestaat uit meerdere subdisciplines die zich ieder op unieke wijze bezig
houden met het analyseren van taal. De conversatie-analyse kan bijvoorbeeld een belangrijke rol spelen
bij het onderzoeken van taalgebruik in institutionele settings, zoals noodoproepen en
crisisonderhandelingen. Door conversaties in deze twee settings op micro-analytisch niveau te
bestuderen, kunnen beide gespreksvormen vergeleken worden.
In dit essay zal allereerst worden verhelderd wat noodoproepen en crisisonderhandelingen
exact inhouden. Vervolgens worden overeenkomsten en verschillen behandeld in het licht van de
betrokken gespreksdoelen. Dit zal gebeuren aan de hand van de volgende onderzoeksvraag: “In
hoeverre kunnen verschillen en overeenkomsten tussen noodoproepen en crisisonderhandelingen
worden gerelateerd aan gespreksdoelen?”
Noodoproep tegenover crisisonderhandeling
In Nederland kan het telefoonnummer 112 worden gebeld in gevallen van nood. De beller treft aan de
andere kant van de lijn een alarmcentralist. Deze centralist moet in korte tijd een overzichtelijk beeld
verkrijgen van de situatie en bepalen om welke hulpdienst het noodgeval vraagt (De Widt, Koole & van
Berkum, 2014). Vanwege de nadruk op snelle informatievergaring verloopt een noodoproep volgens
een bepaald stramien. Tegelijkertijd maken hevige emoties van de beller het vaak lastig voor de
meldkamer om op adequate wijze te reageren (Whalen & Zimmerman, 1998).
Een crisisonderhandeling vindt plaats in het geval van een crisissituatie. Dit kan worden
onderverdeeld in twee categorieën: hostage situation en non-hostage situation. De eerste categorie
heeft betrekking op gevallen waarin de dader een of meerdere personen gegijzeld houdt totdat er aan
bepaalde inhoudelijke eisen voldaan wordt. De gegijzelde dient als ruilmiddel, zonder enige intentie om
diegene te verwonden. Het tweede geval ontstaat als een dader niet bestand blijkt tegen stressfactoren
uit het dagelijks leven en in een persoonlijke crisis belandt. Er wordt gehandeld op basis van negatieve
emoties. Bij een ‘non-hostage situation’ is er dus geen sprake van een specifiek doel. Wel zouden er ook
gegijzelden bij betrokken kunnen zijn (Royce, 2005).
Overeenkomsten
Een eerste belangrijke overeenkomst tussen crisisonderhandelingen en noodoproepen betreft het
streven naar een optimale oplossing. Een noodoproep vraagt om de juiste hulpverlening in een specifiek
geval, terwijl een crisisonderhandeling gericht is op het niet laten escaleren van een dreigende situatie.
2
November 2020
ESSAY OPDRACHT A
ONDER DE TAALKUNDIGE LOEP: NOOD-
OPROEPEN EN CRISISONDERHANDELINGEN
CRIMINOLOGIE
Forensische September
Linguïstiek
Linguïstiek
_NCBAALG006 2021
1
Aantal woorden (exclusief voorblad en referentielijst): 998
, ONDER DE TAALKUNDIGE LOEP: NOODOPROEPEN EN CRISISONDERHANDELINGEN
Inleiding
De forensische linguïstiek bestaat uit meerdere subdisciplines die zich ieder op unieke wijze bezig
houden met het analyseren van taal. De conversatie-analyse kan bijvoorbeeld een belangrijke rol spelen
bij het onderzoeken van taalgebruik in institutionele settings, zoals noodoproepen en
crisisonderhandelingen. Door conversaties in deze twee settings op micro-analytisch niveau te
bestuderen, kunnen beide gespreksvormen vergeleken worden.
In dit essay zal allereerst worden verhelderd wat noodoproepen en crisisonderhandelingen
exact inhouden. Vervolgens worden overeenkomsten en verschillen behandeld in het licht van de
betrokken gespreksdoelen. Dit zal gebeuren aan de hand van de volgende onderzoeksvraag: “In
hoeverre kunnen verschillen en overeenkomsten tussen noodoproepen en crisisonderhandelingen
worden gerelateerd aan gespreksdoelen?”
Noodoproep tegenover crisisonderhandeling
In Nederland kan het telefoonnummer 112 worden gebeld in gevallen van nood. De beller treft aan de
andere kant van de lijn een alarmcentralist. Deze centralist moet in korte tijd een overzichtelijk beeld
verkrijgen van de situatie en bepalen om welke hulpdienst het noodgeval vraagt (De Widt, Koole & van
Berkum, 2014). Vanwege de nadruk op snelle informatievergaring verloopt een noodoproep volgens
een bepaald stramien. Tegelijkertijd maken hevige emoties van de beller het vaak lastig voor de
meldkamer om op adequate wijze te reageren (Whalen & Zimmerman, 1998).
Een crisisonderhandeling vindt plaats in het geval van een crisissituatie. Dit kan worden
onderverdeeld in twee categorieën: hostage situation en non-hostage situation. De eerste categorie
heeft betrekking op gevallen waarin de dader een of meerdere personen gegijzeld houdt totdat er aan
bepaalde inhoudelijke eisen voldaan wordt. De gegijzelde dient als ruilmiddel, zonder enige intentie om
diegene te verwonden. Het tweede geval ontstaat als een dader niet bestand blijkt tegen stressfactoren
uit het dagelijks leven en in een persoonlijke crisis belandt. Er wordt gehandeld op basis van negatieve
emoties. Bij een ‘non-hostage situation’ is er dus geen sprake van een specifiek doel. Wel zouden er ook
gegijzelden bij betrokken kunnen zijn (Royce, 2005).
Overeenkomsten
Een eerste belangrijke overeenkomst tussen crisisonderhandelingen en noodoproepen betreft het
streven naar een optimale oplossing. Een noodoproep vraagt om de juiste hulpverlening in een specifiek
geval, terwijl een crisisonderhandeling gericht is op het niet laten escaleren van een dreigende situatie.
2
