ENCYCLOPEDIE CRIMINOLOGIE
ALGEMEEN
Waar gaat het vak over?
-> Beter nadenken over vragen omtrent het recht.
Centrale thema?
=> Spanning tussen bescherming van fundamentele rechten en vrijheden van burgers en
instrumenteel beleid, toegespitst op het strafrecht.
WEEK 1: WAT IS RECHT?
Onderwerp van de week:
=> Wat is recht en waarom is er recht?
- Verschillende rechtsopvattingen
- Framing
Tekst 1. The Case of the Speluncean Explorers (1949):
Achtergrondinformatie
De schrijver:
=> Lon Fuller was een professor aan Harvard.
Het onderwerp:
=> Hij schrijft in het stuk over een arrest uit het jaar 4300. Dit arrest komt van het hoogste
rechterlijke college van de fictieve staat Newgarth.
De rechtsvraag:
=> Heeft een groep speleologen, die opgesloten zat in een grot, zich schuldig gemaakt aan
overtreding van het strafrechtelijk verbod om anderen opzettelijk van het leven te beroven. Ze
konden alleen in leven blijven door na loting één hunner te doden en op te eten.
Situatie omtrent de rechtsvraag:
=> Iedere rechter vindt iets anders van deze kwestie. De opvattingen bieden ons uiteenzetting over
het onderscheid tussen positief recht en natuurrecht, over onderscheid tussen taal en doel van
wettelijke bepalingen en over de verdiensten en tekortkomingen van grammaticale en teleologische
wetsinterpretatie. Ook over de scheiding van wetgevende en rechterlijke macht, over verschillen
tussen rechterlijke rechtsvorming en rechtsvorming door de wetgever.
- Feiten van de zaak worden verteld door de opperrechter (Truepenny).
- De jury wil graag een speciaal vonnis (= beperkte feitelijke vaststelling zonder oordeel).
- Rechters en juryleden verzoeken de Chief Executive om het vonnis om te zetten.
- Chief Executive wil niet optreden totdat de rechters het behandeld hebben.
Samenvatting en analyse
De verdediging is aangeklaagd voor moord. Ze zijn vervolgd en veroordeeld tot ophanging door de
rechtbank van de provincie Stowfield in de fictieve staat Newgarth.
Wat is er precies gebeurd zodat ze in een benarde situatie kwamen?
,Het gaat om vier speleologen. In het jaar 4299 zijn ze binnengegaan in een kalkstenen grot. Terwijl zij
daar verbleven op een plek afgelegen van de ingang van de grot, vond er een aardverschuiving
plaats. Grote blokken vielen naar beneden zodat de ingang geblokkeerd werd.
Wat deden ze na deze aardverschuiving?
Na de ontdekking van deze blokkade hebben ze zichzelf verplaatst naar vlakbij de ingang. Ze
wachtten op hulp.
Waar kwam de familie achter?
De familie van de speleologen meldde dit aan de secretaris van de maatschappij. Het werd duidelijk
dat er van tevoren al twijfels waren op het hoofdkwartier over de locatie waar de speleologen heen
moesten.
Er werd een reddingsteam gestuurd.
Konden ze bevrijd worden?
De missie van het reddingsteam was erg ingewikkeld en lastig. Het team moest regelmatig worden
vervangen en aangevuld met nieuwe krachten. Maar de grot lag erg afgelegen. Er werd een enorm
tijdelijk kamp van arbeiders, ingenieurs, geologen en andere experts opgericht.
Wat maakte het ook lastig?
- Nieuwe aardverschuivingen zorgden voor verdere hinder. Sterker nog; tien hulverleners kwamen
om.
- Het geld was al snel op en de salarissen konden niet meer betaald worden van de vele
reddingswerkers.
Wanneer lukte het?
Succes was er pas op de 32e dag nadat de speleologen waren binnengekomen in de grot.
Konden de onderzoekers het volhouden?
De onderzoekers hadden enkel schaarse voorzieningen bij zich. In de grot was ook geen dierlijk of
plantaardig materiaal aanwezig. De angst was er dus dat de onderzoekers zouden overlijden als
gevolg van uithongering voordat ze gered zouden konden worden.
Was er contact met ze?
Op de twintigste dag werd iets van hen vernomen. Een draagbare draadloze machine had berichten
ontvangen en verzonden en zo kwam er contact met de mannen in de grot.
Wat wilden de speleologen allemaal weten?
Ze wilden weten hoe lang het nog zou duren. Antwoord was dat het nog minimaal tien dagen zou
gaan duren.
De ontdekkingsreizigers vroegen of er artsen waren waarmee ze konden communiceren. Dit werd
geregeld. Ze beschreven hun voorraad eten en vroegen of ze hier nog tien dagen konden overleven.
De voorzitter van de commissie artsen deelde hun mede dat dit onhaalbaar was. De acht uur die
volgde was stil vanuit de kant van speleologen.
Wie sprak er als leider van de groep speleologen?
Bij het volgende bericht vroegen de onderzoekers opnieuw naar de arts. Whetmore sprak namens
hem en de anderen: ‘kunnen we wel tien dagen overleven als we één van ons opeten?’. De voorzitter
antwoorde bevestigend. Daarna vroegen ze of loten een idee was. Niemand in het kamp wilde hier
antwoord op geven.
,Wat volgde er na het gesprek over loten en iemand opeten?
Er volgden geen berichten meer. Aanname was dat de batterijen leeg waren. Maar achteraf blijkt dat
ze op de 23e dag Whetmore hadden gedood en opgegeten.
Toen kwam de periode na bevrijding, wat werd er verklaard door de beklaagden?
De beklaagden getuigden allen hetzelfde: Whetmore had als eerste het idee geopperd dat hun eigen
vlees de enige optie was. Ook was hij de eerste met een voorstel om te loten, hij had dobbelstenen
bij zich. Eerst waren ze het oneens, maar later gingen ze overstag.
Whetmore ging dus akkoord met het dobbelen?
De dobbelstenen zouden gebruikt gaan worden. Maar vlak ervoor meldde Whetmore dat hij zich
terugtrok uit de regeling, hij wilde nog een week wachten. De anderen accepteerden dit niet en
wierpen de dobbelstenen. Eén van de beklaagden deed het voor Whetmore en hij had geen bezwaar.
Hij verloor. Whetmore werd gedood en opgegeten.
Wat was de aanklacht?
Na het verblijf in een ziekenhuis werden de overige onderzoekers aangeklaagd voor moord op Roger
Whetmore.
Rolverdeling rechtszaak:
- Wie is Chief Justice?
Truepenny; de hoofdrechter van de rechtbank.
- Wat is de jury?
Groep burgers die bepaalt of beklaagden schuldig zijn aan de daad.
- Wat is de rechtbank?
Groep die uiteindelijk de straf oplegt.
- Wie was de voorman van de jury?
Een advocaat van beroep.
Wat zei de jury?
We laten het over aan de rechtbank om te zeggen of de beklaagden schuldig zijn. Ze wilden een
speciaal vonnis.
Wat volgde er?
Zowel de aanklager als de raadsman aanvaardden deze procedure. De rechtbank ging ook akkoord. In
een langdurend, speciaal vonnis vond de jury dat de beklaagden schuldig waren als deze feiten
aansluiten bij de aanklacht tegen hen.
Rol van de rechtbank?
Bepaalde uiteindelijk op basis van het speciale vonnis of de beklaagden schuldig waren. De
beklaagden werden schuldig bevonden aan de moord op Roger Whetmore, ze werden veroordeeld
tot ophanging.
Alleen doodstraf mogelijk?
Er was geen mogelijkheid tot discretionaire ruimte, geen beoordelingsvrijheid, dus dit was de enige
optie.
Maar na de uitspraak gebeurde er iets bijzonders?
, Na de uitspraak besloten de leden van deze jury om zich aan te sluiten bij een oproep aan de
uitvoerende commissaris (Chief Executive = uitvoerende macht). Uitvoerend orgaan kan
gratie/omzetting doen.
Wat was de oproep?
Zet de straf om in een gevangenisstraf van zes maanden.
Wat besloot de Chief Executive te doen met deze oproep?
De Chief Executive wacht op de beslissing over de petitie. Hij wil weten wat de rechtbank (5 rechters)
zegt over deze kwestie.
Truepenny:
Wat zegt Truepenny als ‘Chief Justice’ over deze zaak?
De jury en de procesrechter volgden een wijze en eerlijke procedure die bovendien de enige
mogelijke was. De wet/ het statuut is helder: opzettelijke levensberoving leidt tot doodstraf. Er
kunnen geen uitzonderingen worden gemaakt. Toch kan onze sympathie ervoor zorgen dat we in
deze tragische situatie iets anders concluderen.
Kan er een uitzondering toch worden gemaakt?
Dit geval leent zich uitstekend voor het principe van bestuurlijke clementie, wat de strengheid van de
wet verzacht. Ik stel voor om het voorbeeld van de jury en de procesrechter te volgen, dus doe mee
aan de oproep aan de Chief Executive. Alle reden om clementie op te volgen. Aangezien de
omstandigheden grondig konden worden bestudeerd door de oproepers. Chief Executive mag dit
niet afwijzen, is hoogst onwaarschijnlijk. Zijn eigen hoorzittingen zouden anders minstens zo
uitgebreid moeten zijn als het gedane proces door de betrokkenen (drie maanden).
Welk probleem kaart deze schrijver aan?
=> De uitvoerende macht mag geen nieuw proces starten. Dus clementie is de enige mogelijkheid.
Dit zou gerechtigheid opleveren zonder afbreuk te doen aan de letter van de statuten en zonder
negeren van de wet aan te moedigen.
Foster:
Wat vindt Foster van Truepenny’s standpunt?
Deze rechter is geschokt dat de opperrechter (Chief Justice), in een poging om de verlegenheden te
vermijden van deze zaak, aan zijn collega’s een immoreel voorstel heeft moeten doen en
aanvaarden. Deze rechter gelooft dat er iets anders in het geding is in deze zaak, namelijk de wet van
de provincie.
Als het Hof verklaart dat deze mannen volgens de wet een misdaad hebben gepleegd, dan
veroordeeld de wet zelf dit gedrag ook. Ongeacht wat er gebeurt met de mannen die betrokken zijn
bij het verzoek van dwaling.
De wet niet volgen, een uitzondering maken, wat betekent dat volgens hem?
Als wij de bewering doen dat de wet die we handhaven en uitleggen, kan worden gezien als
beschamend, en dat we hier alleen aan kunnen ontsnappen door een beroep op dispensatie, dan
zeggen we daarmee eigenlijk dat we erkennen dat de wet van deze provincie niet meer bestaat en
geen gerechtigheid veroorzaakt.
Dus wet bestaat niet in dit geval?
Ja zeker wel. De wet geldt, maar de rechter gelooft niet dat de wet leidt tot de conclusie dat de
mannen moordenaars zijn. Hij gelooft dat de mannen volgens de wet volledig onschuldig zijn.
ALGEMEEN
Waar gaat het vak over?
-> Beter nadenken over vragen omtrent het recht.
Centrale thema?
=> Spanning tussen bescherming van fundamentele rechten en vrijheden van burgers en
instrumenteel beleid, toegespitst op het strafrecht.
WEEK 1: WAT IS RECHT?
Onderwerp van de week:
=> Wat is recht en waarom is er recht?
- Verschillende rechtsopvattingen
- Framing
Tekst 1. The Case of the Speluncean Explorers (1949):
Achtergrondinformatie
De schrijver:
=> Lon Fuller was een professor aan Harvard.
Het onderwerp:
=> Hij schrijft in het stuk over een arrest uit het jaar 4300. Dit arrest komt van het hoogste
rechterlijke college van de fictieve staat Newgarth.
De rechtsvraag:
=> Heeft een groep speleologen, die opgesloten zat in een grot, zich schuldig gemaakt aan
overtreding van het strafrechtelijk verbod om anderen opzettelijk van het leven te beroven. Ze
konden alleen in leven blijven door na loting één hunner te doden en op te eten.
Situatie omtrent de rechtsvraag:
=> Iedere rechter vindt iets anders van deze kwestie. De opvattingen bieden ons uiteenzetting over
het onderscheid tussen positief recht en natuurrecht, over onderscheid tussen taal en doel van
wettelijke bepalingen en over de verdiensten en tekortkomingen van grammaticale en teleologische
wetsinterpretatie. Ook over de scheiding van wetgevende en rechterlijke macht, over verschillen
tussen rechterlijke rechtsvorming en rechtsvorming door de wetgever.
- Feiten van de zaak worden verteld door de opperrechter (Truepenny).
- De jury wil graag een speciaal vonnis (= beperkte feitelijke vaststelling zonder oordeel).
- Rechters en juryleden verzoeken de Chief Executive om het vonnis om te zetten.
- Chief Executive wil niet optreden totdat de rechters het behandeld hebben.
Samenvatting en analyse
De verdediging is aangeklaagd voor moord. Ze zijn vervolgd en veroordeeld tot ophanging door de
rechtbank van de provincie Stowfield in de fictieve staat Newgarth.
Wat is er precies gebeurd zodat ze in een benarde situatie kwamen?
,Het gaat om vier speleologen. In het jaar 4299 zijn ze binnengegaan in een kalkstenen grot. Terwijl zij
daar verbleven op een plek afgelegen van de ingang van de grot, vond er een aardverschuiving
plaats. Grote blokken vielen naar beneden zodat de ingang geblokkeerd werd.
Wat deden ze na deze aardverschuiving?
Na de ontdekking van deze blokkade hebben ze zichzelf verplaatst naar vlakbij de ingang. Ze
wachtten op hulp.
Waar kwam de familie achter?
De familie van de speleologen meldde dit aan de secretaris van de maatschappij. Het werd duidelijk
dat er van tevoren al twijfels waren op het hoofdkwartier over de locatie waar de speleologen heen
moesten.
Er werd een reddingsteam gestuurd.
Konden ze bevrijd worden?
De missie van het reddingsteam was erg ingewikkeld en lastig. Het team moest regelmatig worden
vervangen en aangevuld met nieuwe krachten. Maar de grot lag erg afgelegen. Er werd een enorm
tijdelijk kamp van arbeiders, ingenieurs, geologen en andere experts opgericht.
Wat maakte het ook lastig?
- Nieuwe aardverschuivingen zorgden voor verdere hinder. Sterker nog; tien hulverleners kwamen
om.
- Het geld was al snel op en de salarissen konden niet meer betaald worden van de vele
reddingswerkers.
Wanneer lukte het?
Succes was er pas op de 32e dag nadat de speleologen waren binnengekomen in de grot.
Konden de onderzoekers het volhouden?
De onderzoekers hadden enkel schaarse voorzieningen bij zich. In de grot was ook geen dierlijk of
plantaardig materiaal aanwezig. De angst was er dus dat de onderzoekers zouden overlijden als
gevolg van uithongering voordat ze gered zouden konden worden.
Was er contact met ze?
Op de twintigste dag werd iets van hen vernomen. Een draagbare draadloze machine had berichten
ontvangen en verzonden en zo kwam er contact met de mannen in de grot.
Wat wilden de speleologen allemaal weten?
Ze wilden weten hoe lang het nog zou duren. Antwoord was dat het nog minimaal tien dagen zou
gaan duren.
De ontdekkingsreizigers vroegen of er artsen waren waarmee ze konden communiceren. Dit werd
geregeld. Ze beschreven hun voorraad eten en vroegen of ze hier nog tien dagen konden overleven.
De voorzitter van de commissie artsen deelde hun mede dat dit onhaalbaar was. De acht uur die
volgde was stil vanuit de kant van speleologen.
Wie sprak er als leider van de groep speleologen?
Bij het volgende bericht vroegen de onderzoekers opnieuw naar de arts. Whetmore sprak namens
hem en de anderen: ‘kunnen we wel tien dagen overleven als we één van ons opeten?’. De voorzitter
antwoorde bevestigend. Daarna vroegen ze of loten een idee was. Niemand in het kamp wilde hier
antwoord op geven.
,Wat volgde er na het gesprek over loten en iemand opeten?
Er volgden geen berichten meer. Aanname was dat de batterijen leeg waren. Maar achteraf blijkt dat
ze op de 23e dag Whetmore hadden gedood en opgegeten.
Toen kwam de periode na bevrijding, wat werd er verklaard door de beklaagden?
De beklaagden getuigden allen hetzelfde: Whetmore had als eerste het idee geopperd dat hun eigen
vlees de enige optie was. Ook was hij de eerste met een voorstel om te loten, hij had dobbelstenen
bij zich. Eerst waren ze het oneens, maar later gingen ze overstag.
Whetmore ging dus akkoord met het dobbelen?
De dobbelstenen zouden gebruikt gaan worden. Maar vlak ervoor meldde Whetmore dat hij zich
terugtrok uit de regeling, hij wilde nog een week wachten. De anderen accepteerden dit niet en
wierpen de dobbelstenen. Eén van de beklaagden deed het voor Whetmore en hij had geen bezwaar.
Hij verloor. Whetmore werd gedood en opgegeten.
Wat was de aanklacht?
Na het verblijf in een ziekenhuis werden de overige onderzoekers aangeklaagd voor moord op Roger
Whetmore.
Rolverdeling rechtszaak:
- Wie is Chief Justice?
Truepenny; de hoofdrechter van de rechtbank.
- Wat is de jury?
Groep burgers die bepaalt of beklaagden schuldig zijn aan de daad.
- Wat is de rechtbank?
Groep die uiteindelijk de straf oplegt.
- Wie was de voorman van de jury?
Een advocaat van beroep.
Wat zei de jury?
We laten het over aan de rechtbank om te zeggen of de beklaagden schuldig zijn. Ze wilden een
speciaal vonnis.
Wat volgde er?
Zowel de aanklager als de raadsman aanvaardden deze procedure. De rechtbank ging ook akkoord. In
een langdurend, speciaal vonnis vond de jury dat de beklaagden schuldig waren als deze feiten
aansluiten bij de aanklacht tegen hen.
Rol van de rechtbank?
Bepaalde uiteindelijk op basis van het speciale vonnis of de beklaagden schuldig waren. De
beklaagden werden schuldig bevonden aan de moord op Roger Whetmore, ze werden veroordeeld
tot ophanging.
Alleen doodstraf mogelijk?
Er was geen mogelijkheid tot discretionaire ruimte, geen beoordelingsvrijheid, dus dit was de enige
optie.
Maar na de uitspraak gebeurde er iets bijzonders?
, Na de uitspraak besloten de leden van deze jury om zich aan te sluiten bij een oproep aan de
uitvoerende commissaris (Chief Executive = uitvoerende macht). Uitvoerend orgaan kan
gratie/omzetting doen.
Wat was de oproep?
Zet de straf om in een gevangenisstraf van zes maanden.
Wat besloot de Chief Executive te doen met deze oproep?
De Chief Executive wacht op de beslissing over de petitie. Hij wil weten wat de rechtbank (5 rechters)
zegt over deze kwestie.
Truepenny:
Wat zegt Truepenny als ‘Chief Justice’ over deze zaak?
De jury en de procesrechter volgden een wijze en eerlijke procedure die bovendien de enige
mogelijke was. De wet/ het statuut is helder: opzettelijke levensberoving leidt tot doodstraf. Er
kunnen geen uitzonderingen worden gemaakt. Toch kan onze sympathie ervoor zorgen dat we in
deze tragische situatie iets anders concluderen.
Kan er een uitzondering toch worden gemaakt?
Dit geval leent zich uitstekend voor het principe van bestuurlijke clementie, wat de strengheid van de
wet verzacht. Ik stel voor om het voorbeeld van de jury en de procesrechter te volgen, dus doe mee
aan de oproep aan de Chief Executive. Alle reden om clementie op te volgen. Aangezien de
omstandigheden grondig konden worden bestudeerd door de oproepers. Chief Executive mag dit
niet afwijzen, is hoogst onwaarschijnlijk. Zijn eigen hoorzittingen zouden anders minstens zo
uitgebreid moeten zijn als het gedane proces door de betrokkenen (drie maanden).
Welk probleem kaart deze schrijver aan?
=> De uitvoerende macht mag geen nieuw proces starten. Dus clementie is de enige mogelijkheid.
Dit zou gerechtigheid opleveren zonder afbreuk te doen aan de letter van de statuten en zonder
negeren van de wet aan te moedigen.
Foster:
Wat vindt Foster van Truepenny’s standpunt?
Deze rechter is geschokt dat de opperrechter (Chief Justice), in een poging om de verlegenheden te
vermijden van deze zaak, aan zijn collega’s een immoreel voorstel heeft moeten doen en
aanvaarden. Deze rechter gelooft dat er iets anders in het geding is in deze zaak, namelijk de wet van
de provincie.
Als het Hof verklaart dat deze mannen volgens de wet een misdaad hebben gepleegd, dan
veroordeeld de wet zelf dit gedrag ook. Ongeacht wat er gebeurt met de mannen die betrokken zijn
bij het verzoek van dwaling.
De wet niet volgen, een uitzondering maken, wat betekent dat volgens hem?
Als wij de bewering doen dat de wet die we handhaven en uitleggen, kan worden gezien als
beschamend, en dat we hier alleen aan kunnen ontsnappen door een beroep op dispensatie, dan
zeggen we daarmee eigenlijk dat we erkennen dat de wet van deze provincie niet meer bestaat en
geen gerechtigheid veroorzaakt.
Dus wet bestaat niet in dit geval?
Ja zeker wel. De wet geldt, maar de rechter gelooft niet dat de wet leidt tot de conclusie dat de
mannen moordenaars zijn. Hij gelooft dat de mannen volgens de wet volledig onschuldig zijn.
