Samenvatting probleem 2
Erikson en zijn 8 fases van ontwikkeling
Erikson geloofde dat de ontwikkeling van de persoonlijkheid duurde tot ver in de
volwassenheid. Hij kwam met acht fases van ontwikkeling waar we allemaal doorheen gaan.
Waar Freud dacht dat crisissen voornamelijk seksueel waren, geloofde Erikson dat de
crisissen van sociale natuur zijn. Erikson noemde deze conflicten psychosociale conflicten.
De acht fasen van persoonlijkheidsontwikkeling volgens Erikson
Vertrouwen vs. wantrouwen (geboorte tot 2e levensjaar)
Als er goed voor kinderen gezorgd wordt, als er voorzien wordt in hun basisbehoeften, dan
zullen zij een gevoel van vertrouwen ontwikkeling in hun verzorgers. Dit gevoel van
vertrouwen vormt de basis voor toekomstige relaties.
Kinderen waar niet goed voor gezorgd wordt, ontwikkelen een gevoel van wantrouwen naar
anderen, achterdocht, een gevoel van vervreemding, isolatie of sociale ongemak in de buurt
van anderen.
Autonomie vs. schaamte en twijfel (2e levensjaar)
Wanneer ouders een kind laten leren en ontdekken, kan een kind een gevoel van controle
en meesterschap ontwikkelen over dingen en zelfvertrouwen en een gevoel van autonomie
ontwikkelen.
Wanneer ouders deze autonomie remmen, dan kan het kind schaamte en twijfel voelen
over de doelen die hij of zij overweegt.
Initiatief vs. schuld (3e levensjaar)
Kinderen in deze fase oefenen volwassentaken tijdens het spelen. Als volwassenen moeten
we leren om samen te werken, leiders te volgens en geschillen op te lossen. Wanneer
kinderen spelen, oefenen ze deze taken door het organiseren van spelletjes, het kiezen van
1
, leiders en het vormen van doelen. Als alles goed gaat ontwikkelen kinderen in deze fase een
gevoel van initiatief wat leidt tot ambitie en het nastreven van doelen. Als het niet goed
gaat kunnen kinderen zich neerleggen bij een mislukking en niet eens meer het initiatief
nemen in het nastreven van doelen.
Industrie vs. minderwaardigheid (4e levensjaar)
In deze fase beginnen kinderen zichzelf te vergelijken met anderen, vooral met kinderen van
hun eigen leeftijd. Velen ontwikkelen een gevoel van competitie en prestatie. Wanneer
mensen genoeg succes ervaringen hebben, dan geloven ze in hun eigen kracht en
mogelijkheden en nemen ze aan dat wanneer ze hard genoeg werken, ze alles kunnen
bereiken. Dit gevoel van industrie brengt kinderen op weg naar het worden van productieve
deelnemers van de maatschappij.
Wanneer kinderen veel mislukkingservaringen hebben, kunnen kinderen een gevoel van
minderwaardigheid ontwikkelen, het gevoel dat ze geen talent of mogelijkheden hebben.
Identiteit vs. rolverwarring (adolescentie)
Identiteit prestatie is het belangrijkste doel van persoonlijkheidsontwikkeling. In deze fase
beginnen volwassen zichzelf de vragen te stallen, wie ben ik? Herkennen andere mij voor
wat ik denk dat ik ben? Veel mensen experimenteren in deze fase en proberen verschillende
identiteiten om te ontdekken wat hun eigen identiteit is.
Uiteindelijk maken deze meeste mensen keuzes over wat belangrijks is en waar ze waarde
aan hechten en willen in het leven. Ze verkrijgen een gevoel van wie ze zijn.
Mensen die falen in deze fase ontwikkelen rolverwarring en komen in de adolescentie
zonder een sterk gevoel van wie ze zijn of wat ze denken dat belangrijk is in hun leven. Zulke
mensen zijn meestal onstabiel in hun relaties, werk en andere doelen en waarden.
De meeste mensen gaan doe een periode van identiteitsverwarring, wat inhoudt dat je geen
sterk gevoel hebt van wie je echt bent. Om de identiteitscrisis op te lossen, ontwikkelen
sommige mensen een negatieve identiteit, een identiteit gericht op onwenselijke sociale
rollen zoals een straat bendelid.
Identiteit is iets dat behaald moet worden.
Een laatste concept relevant voor identiteitsontwikkeling is het idee van een moratorium.
Dit verwijst naar het nemen van de tijd om opties te onderzoeken voordat je een verbintenis
aangaat met identiteit.
Erikson benadrukte het belang van het onderzoeken van alternatieven voor het maken van
een verbintenis met een bepaalde identiteit. Hij vond dat je alleen na het overwegen van
alternatieven klaar was voor het aangaan van verplichtingen en de rest van je leven
spenderen in het eren van deze verplichtingen.
Intimiteit vs. isolatie (vroeg volwassenheid)
Mensen in deze fase blijken een nood te hebben aan het ontwikkelen van relatie die
wederzijds bevredigend en intiem is. In zo’n relatie groeien mensen emotioneel en
ontwikkelen ze zich tot zorgzame en koesterende volwassenen.
Isolatie is het resultaat van falen in het vinden of behouden van intimiteit. Falen in het
behalen van dit level van relatie is vaak een serieuze beperking van iemands geluk en
levensbevrediging.
2
Erikson en zijn 8 fases van ontwikkeling
Erikson geloofde dat de ontwikkeling van de persoonlijkheid duurde tot ver in de
volwassenheid. Hij kwam met acht fases van ontwikkeling waar we allemaal doorheen gaan.
Waar Freud dacht dat crisissen voornamelijk seksueel waren, geloofde Erikson dat de
crisissen van sociale natuur zijn. Erikson noemde deze conflicten psychosociale conflicten.
De acht fasen van persoonlijkheidsontwikkeling volgens Erikson
Vertrouwen vs. wantrouwen (geboorte tot 2e levensjaar)
Als er goed voor kinderen gezorgd wordt, als er voorzien wordt in hun basisbehoeften, dan
zullen zij een gevoel van vertrouwen ontwikkeling in hun verzorgers. Dit gevoel van
vertrouwen vormt de basis voor toekomstige relaties.
Kinderen waar niet goed voor gezorgd wordt, ontwikkelen een gevoel van wantrouwen naar
anderen, achterdocht, een gevoel van vervreemding, isolatie of sociale ongemak in de buurt
van anderen.
Autonomie vs. schaamte en twijfel (2e levensjaar)
Wanneer ouders een kind laten leren en ontdekken, kan een kind een gevoel van controle
en meesterschap ontwikkelen over dingen en zelfvertrouwen en een gevoel van autonomie
ontwikkelen.
Wanneer ouders deze autonomie remmen, dan kan het kind schaamte en twijfel voelen
over de doelen die hij of zij overweegt.
Initiatief vs. schuld (3e levensjaar)
Kinderen in deze fase oefenen volwassentaken tijdens het spelen. Als volwassenen moeten
we leren om samen te werken, leiders te volgens en geschillen op te lossen. Wanneer
kinderen spelen, oefenen ze deze taken door het organiseren van spelletjes, het kiezen van
1
, leiders en het vormen van doelen. Als alles goed gaat ontwikkelen kinderen in deze fase een
gevoel van initiatief wat leidt tot ambitie en het nastreven van doelen. Als het niet goed
gaat kunnen kinderen zich neerleggen bij een mislukking en niet eens meer het initiatief
nemen in het nastreven van doelen.
Industrie vs. minderwaardigheid (4e levensjaar)
In deze fase beginnen kinderen zichzelf te vergelijken met anderen, vooral met kinderen van
hun eigen leeftijd. Velen ontwikkelen een gevoel van competitie en prestatie. Wanneer
mensen genoeg succes ervaringen hebben, dan geloven ze in hun eigen kracht en
mogelijkheden en nemen ze aan dat wanneer ze hard genoeg werken, ze alles kunnen
bereiken. Dit gevoel van industrie brengt kinderen op weg naar het worden van productieve
deelnemers van de maatschappij.
Wanneer kinderen veel mislukkingservaringen hebben, kunnen kinderen een gevoel van
minderwaardigheid ontwikkelen, het gevoel dat ze geen talent of mogelijkheden hebben.
Identiteit vs. rolverwarring (adolescentie)
Identiteit prestatie is het belangrijkste doel van persoonlijkheidsontwikkeling. In deze fase
beginnen volwassen zichzelf de vragen te stallen, wie ben ik? Herkennen andere mij voor
wat ik denk dat ik ben? Veel mensen experimenteren in deze fase en proberen verschillende
identiteiten om te ontdekken wat hun eigen identiteit is.
Uiteindelijk maken deze meeste mensen keuzes over wat belangrijks is en waar ze waarde
aan hechten en willen in het leven. Ze verkrijgen een gevoel van wie ze zijn.
Mensen die falen in deze fase ontwikkelen rolverwarring en komen in de adolescentie
zonder een sterk gevoel van wie ze zijn of wat ze denken dat belangrijk is in hun leven. Zulke
mensen zijn meestal onstabiel in hun relaties, werk en andere doelen en waarden.
De meeste mensen gaan doe een periode van identiteitsverwarring, wat inhoudt dat je geen
sterk gevoel hebt van wie je echt bent. Om de identiteitscrisis op te lossen, ontwikkelen
sommige mensen een negatieve identiteit, een identiteit gericht op onwenselijke sociale
rollen zoals een straat bendelid.
Identiteit is iets dat behaald moet worden.
Een laatste concept relevant voor identiteitsontwikkeling is het idee van een moratorium.
Dit verwijst naar het nemen van de tijd om opties te onderzoeken voordat je een verbintenis
aangaat met identiteit.
Erikson benadrukte het belang van het onderzoeken van alternatieven voor het maken van
een verbintenis met een bepaalde identiteit. Hij vond dat je alleen na het overwegen van
alternatieven klaar was voor het aangaan van verplichtingen en de rest van je leven
spenderen in het eren van deze verplichtingen.
Intimiteit vs. isolatie (vroeg volwassenheid)
Mensen in deze fase blijken een nood te hebben aan het ontwikkelen van relatie die
wederzijds bevredigend en intiem is. In zo’n relatie groeien mensen emotioneel en
ontwikkelen ze zich tot zorgzame en koesterende volwassenen.
Isolatie is het resultaat van falen in het vinden of behouden van intimiteit. Falen in het
behalen van dit level van relatie is vaak een serieuze beperking van iemands geluk en
levensbevrediging.
2
