Opdracht 2 OG
Maki Goede
S3227405
1. Sparta was een grote militaire grootmacht in zowel de archaïsche en de klassieke periode.
Sparta werd gekenmerkt door het sterke gemeenschapsleven. Spartanen werden vanaf
jongs af aan al opgeleid tot een plek in het Spartaanse leger. Hierdoor waren ze ook erg sterk
en konden ze omringende gebieden gaan veroveren. De bevolking van de veroverde
gebieden werden heloten, onvrije mensen die onder de Spartanen stonden en grote delen
van hun opbrengsten moesten afgeven. Ook hierdoor werd Sparta weer rijker en werd het
mogelijk het leger nog beter uit te breiden. Sparta was ten opzichte van de rest van
Griekenland militair de grootste macht.
2. De oorsprong van de Atheense slavernij ligt bij het begrip schuldslavernij. Als je in Athene
schulden had, kon je worden verkocht als slaaf en zo kon je schuld worden ‘afbetaald’. Deze
schuldslavernij werd uiteindelijk door Solon gestopt. Ook deelde hij voortaan de Atheense
bevolking op in vier delen, met als laatste deel de Theten. Dit waren de armste mensen in
Athene. In theorie konden Atheners dus geen slaven meer zijn. Hierdoor ging men slaven
zoeken uit andere gebieden. Er kwamen dus veel buitenlandse slaven Athene binnen, die
hier moesten werken. Deze slaven werkten voor families en waren een groot gedeelte van
de Atheense bevolking. De kans op vrijlating was nihil.
3. De Heloten waren onderdeel van de door Sparta veroverde bevolking. Dat verschilde van
de ‘gewone slaven’ omdat zij vaak uit gebieden anders dan Griekenland kwamen. Ook was
het voor Heloten niet mogelijk om over de grenzen verkocht te worden, voor ‘gewone
slaven’ was dat wel mogelijk. Een belangrijk verschil was ook dat de Heloten voor een hele
gemeenschap, wat verschilt met ‘gewone slaven’ omdat deze slaaf waren van een meester.
4. De Heloten waren eigenlijk economisch heel belangrijk voor Sparta. Ze moesten een groot
gedeelte van hun opbrengst aan de Spartanen geven, die hier van leefden. De Spartanen zelf
deden niets op het gebied van landbouw en dus ook in de economie. De Heloten hadden
een hele belangrijke positie, ook al kregen ze er vrijwel niets voor terug.
Tekst 5: geeft ook aan dat de Heloten, die hier worden vergeleken met ezels, de helft van
hun opbrengsten afgeven aan hun meesters. Dit gebeurd onder dwang. Dit geeft aan dat als
de Spartanen zelf onafhankelijk zijn van de Heloten, ze niet zoveel van de Heloten nodig
hebben. Dit betekend dat de Spartanen afhankelijk zijn van de Heloten. De positie van deze
Heloten is dus economisch van belang.
Tekst 6: deze bron geeft weer een ander beeld van de economische positie van de Heloten.
Hier word aangegeven dat de Heloten juist genoeg land hadden om voor de Spartanen van
voedsel te voorzien en nog voor henzelf te leven. Deze bron geeft aan dat de economische
positie van de Heloot juist goed was.
, Tekst 7: Deze bron is door dezelfde schrijver als bron 6 geschreven, dus de mening zal niet
heel veel verschillen. De bron verteld dat de Spartanen niet te veel van de Heloten mochten
vragen dan waar de Spartaan recht op had. Hierdoor zouden de Heloten ook nog winst voor
zichzelf kunnen maken en deze ook houden. Dit geeft weer aan dat de economische positie
van de Heloot best goed was.
5. Dat is te verklaren door het feit dat elk van deze teksten in een andere periode
geschreven zijn. Hierdoor heeft iedere periode een ander beeld van de situatie. Zo heeft
Turtaois een heel ander beeld dan Ploutarchos, een intellectueel uit de Romeinse tijd. In de
Romeinse tijd werden slaven over het algemeen nog slechter behandeld. Dit is ook de reden
dat hij in zijn twee bronnen redelijk positief was over de positie van de Heloten. Zo schrijft hij
dat de Heloten genoeg land hadden om voldoende op te verbouwen en zelfs nog eigen winst
konden maken.
6. er waren verschillende oorzaken voor opstanden door Heloten. Zo was het natuurlijk dat
als men een grote groep had die allemaal dezelfde taal spraken en allemaal dezelfde
negatieve dingen meemaakten, het makkelijker was om hierdoor samen in opstand te
komen. Ook speelde de ongelijkheid een rol, zo had bijvoorbeeld een Heloot alleen een
schild en de Spartaan een speer, hierdoor is de strijd sowieso al ongelijk. Een ander oorzaak
waren de omliggende opstanden zoals bij de Penestai en de Messeniërs. Dit kon natuurlijk
voor ideeën zorgen bij de Heloten.
7. Thucydides geeft een duidelijk beeld van de behandeling van de Heloten door de
Spartanen. Het is duidelijk dat de Spartanen de Heloten eigenlijk van alles de schuld gaven.
Zo kregen de Heloten de schuld van het starten van de aardbeving, die een slecht effect had
op de militaire aanval van Attica. De reactie hierop was het uitmoorden van de ‘schuldige
Heloten’. Hiernaast drukte Sparta de opstand van de Heloten en Perioiken stevig de grond
in. Iedereen die zich tegen Sparta gekeerd had, moest het gebied verlaten en nooit meer
terugkomen. Thucydides beschrijft ook dat ‘het beleid van de Spartanen tegenover de
Heloten altijd gericht was op het in toom houden van de Heloten.’ (Thucydides 4.80.2-3).
Sparta kreeg een groeiende angst voor de Heloten, die steeds meer overmoed kregen en
met steeds meer waren. Hierdoor bedachten ze een list. Sparta gaf de Heloot die het
dapperste gevochten had, een speciale behandeling. Hierbij dachten veel Heloten meteen
aan vrijheid, maar dat gebeurde niet. Met deze test kon Sparta zien welke Heloten de
grootste dunk van zichzelf hadden. Deze Heloten waren volgens Sparta, degenen die het
eest geneigd zijn zich tegen zijn meesters te keren en zo een opstand te starten. Deze
Heloten werden vervolgens verwijderd door Sparta. De angst van de Spartanen is eigenlijk
heel reëel. Er wordt beschreven dat de Heloten met veel zijn waardoor ze ook een redelijke
vijand kunnen zijn. Ook word de oorlog met Ithome beschreven en hoe deze tien jaar
duurde. Dit geeft aan dat de opstandelingen zich goed stand konden houden tegen de
Spartanen, wat voor angst zorgde. Een andere manier hoe je de Spartaanse angst tegenover
de Heloten goed kan zien staat in de Vrede van Nicias. Hier word beschreven dat wanneer de
slaven van Sparta in opstand komen, Athene moet helpen. Dit word niet voor niets
vastgelegd in een Vredesverdrag. Hier is te zien dat de Heloten een echte bedreiging zijn
voor Sparta.
Maki Goede
S3227405
1. Sparta was een grote militaire grootmacht in zowel de archaïsche en de klassieke periode.
Sparta werd gekenmerkt door het sterke gemeenschapsleven. Spartanen werden vanaf
jongs af aan al opgeleid tot een plek in het Spartaanse leger. Hierdoor waren ze ook erg sterk
en konden ze omringende gebieden gaan veroveren. De bevolking van de veroverde
gebieden werden heloten, onvrije mensen die onder de Spartanen stonden en grote delen
van hun opbrengsten moesten afgeven. Ook hierdoor werd Sparta weer rijker en werd het
mogelijk het leger nog beter uit te breiden. Sparta was ten opzichte van de rest van
Griekenland militair de grootste macht.
2. De oorsprong van de Atheense slavernij ligt bij het begrip schuldslavernij. Als je in Athene
schulden had, kon je worden verkocht als slaaf en zo kon je schuld worden ‘afbetaald’. Deze
schuldslavernij werd uiteindelijk door Solon gestopt. Ook deelde hij voortaan de Atheense
bevolking op in vier delen, met als laatste deel de Theten. Dit waren de armste mensen in
Athene. In theorie konden Atheners dus geen slaven meer zijn. Hierdoor ging men slaven
zoeken uit andere gebieden. Er kwamen dus veel buitenlandse slaven Athene binnen, die
hier moesten werken. Deze slaven werkten voor families en waren een groot gedeelte van
de Atheense bevolking. De kans op vrijlating was nihil.
3. De Heloten waren onderdeel van de door Sparta veroverde bevolking. Dat verschilde van
de ‘gewone slaven’ omdat zij vaak uit gebieden anders dan Griekenland kwamen. Ook was
het voor Heloten niet mogelijk om over de grenzen verkocht te worden, voor ‘gewone
slaven’ was dat wel mogelijk. Een belangrijk verschil was ook dat de Heloten voor een hele
gemeenschap, wat verschilt met ‘gewone slaven’ omdat deze slaaf waren van een meester.
4. De Heloten waren eigenlijk economisch heel belangrijk voor Sparta. Ze moesten een groot
gedeelte van hun opbrengst aan de Spartanen geven, die hier van leefden. De Spartanen zelf
deden niets op het gebied van landbouw en dus ook in de economie. De Heloten hadden
een hele belangrijke positie, ook al kregen ze er vrijwel niets voor terug.
Tekst 5: geeft ook aan dat de Heloten, die hier worden vergeleken met ezels, de helft van
hun opbrengsten afgeven aan hun meesters. Dit gebeurd onder dwang. Dit geeft aan dat als
de Spartanen zelf onafhankelijk zijn van de Heloten, ze niet zoveel van de Heloten nodig
hebben. Dit betekend dat de Spartanen afhankelijk zijn van de Heloten. De positie van deze
Heloten is dus economisch van belang.
Tekst 6: deze bron geeft weer een ander beeld van de economische positie van de Heloten.
Hier word aangegeven dat de Heloten juist genoeg land hadden om voor de Spartanen van
voedsel te voorzien en nog voor henzelf te leven. Deze bron geeft aan dat de economische
positie van de Heloot juist goed was.
, Tekst 7: Deze bron is door dezelfde schrijver als bron 6 geschreven, dus de mening zal niet
heel veel verschillen. De bron verteld dat de Spartanen niet te veel van de Heloten mochten
vragen dan waar de Spartaan recht op had. Hierdoor zouden de Heloten ook nog winst voor
zichzelf kunnen maken en deze ook houden. Dit geeft weer aan dat de economische positie
van de Heloot best goed was.
5. Dat is te verklaren door het feit dat elk van deze teksten in een andere periode
geschreven zijn. Hierdoor heeft iedere periode een ander beeld van de situatie. Zo heeft
Turtaois een heel ander beeld dan Ploutarchos, een intellectueel uit de Romeinse tijd. In de
Romeinse tijd werden slaven over het algemeen nog slechter behandeld. Dit is ook de reden
dat hij in zijn twee bronnen redelijk positief was over de positie van de Heloten. Zo schrijft hij
dat de Heloten genoeg land hadden om voldoende op te verbouwen en zelfs nog eigen winst
konden maken.
6. er waren verschillende oorzaken voor opstanden door Heloten. Zo was het natuurlijk dat
als men een grote groep had die allemaal dezelfde taal spraken en allemaal dezelfde
negatieve dingen meemaakten, het makkelijker was om hierdoor samen in opstand te
komen. Ook speelde de ongelijkheid een rol, zo had bijvoorbeeld een Heloot alleen een
schild en de Spartaan een speer, hierdoor is de strijd sowieso al ongelijk. Een ander oorzaak
waren de omliggende opstanden zoals bij de Penestai en de Messeniërs. Dit kon natuurlijk
voor ideeën zorgen bij de Heloten.
7. Thucydides geeft een duidelijk beeld van de behandeling van de Heloten door de
Spartanen. Het is duidelijk dat de Spartanen de Heloten eigenlijk van alles de schuld gaven.
Zo kregen de Heloten de schuld van het starten van de aardbeving, die een slecht effect had
op de militaire aanval van Attica. De reactie hierop was het uitmoorden van de ‘schuldige
Heloten’. Hiernaast drukte Sparta de opstand van de Heloten en Perioiken stevig de grond
in. Iedereen die zich tegen Sparta gekeerd had, moest het gebied verlaten en nooit meer
terugkomen. Thucydides beschrijft ook dat ‘het beleid van de Spartanen tegenover de
Heloten altijd gericht was op het in toom houden van de Heloten.’ (Thucydides 4.80.2-3).
Sparta kreeg een groeiende angst voor de Heloten, die steeds meer overmoed kregen en
met steeds meer waren. Hierdoor bedachten ze een list. Sparta gaf de Heloot die het
dapperste gevochten had, een speciale behandeling. Hierbij dachten veel Heloten meteen
aan vrijheid, maar dat gebeurde niet. Met deze test kon Sparta zien welke Heloten de
grootste dunk van zichzelf hadden. Deze Heloten waren volgens Sparta, degenen die het
eest geneigd zijn zich tegen zijn meesters te keren en zo een opstand te starten. Deze
Heloten werden vervolgens verwijderd door Sparta. De angst van de Spartanen is eigenlijk
heel reëel. Er wordt beschreven dat de Heloten met veel zijn waardoor ze ook een redelijke
vijand kunnen zijn. Ook word de oorlog met Ithome beschreven en hoe deze tien jaar
duurde. Dit geeft aan dat de opstandelingen zich goed stand konden houden tegen de
Spartanen, wat voor angst zorgde. Een andere manier hoe je de Spartaanse angst tegenover
de Heloten goed kan zien staat in de Vrede van Nicias. Hier word beschreven dat wanneer de
slaven van Sparta in opstand komen, Athene moet helpen. Dit word niet voor niets
vastgelegd in een Vredesverdrag. Hier is te zien dat de Heloten een echte bedreiging zijn
voor Sparta.
