PORTFOLIO
Manouk de Rover
Abstract
Portfolio voor het keuzedeel NAH.
Inleverdatum:
[E-mailadres]
Studentnummer: 302626534
Klas: VZ.PO.8SA
,(Opdracht fase 1)
Punten over het leven met hersenletsel die ik nog niet kende.
Ik heb stagegelopen op een NAH afdeling, dus ik heb al wel wat kennis over de ziektebeelden. Wat ik
niet wist is dat mensen met NAH snel vermoeid kunnen raken. Ik dacht eerder dat het aan de
leeftijdscategorie lag van mijn afdeling. Dat is dus een puntje waar ik nog niet zoveel van weet.
Uitwerking ziektebeeld (NAH)
Korte omschrijving
- Multiple sclerose (MS) is een ziekte waarbij de bescherm- en isolatielaag rondom de zenuwen in
de hersenen, ruggenmerg en oogzenuwen (het centrale zenuwstelsel) is beschadigd. De oorzaak
van MS is onbekend; wél weten ze dat de stof myeline een belangrijke rol speelt. Myeline vormt
een isolatielaag rondom de zenuwen in het centraal zenuwstelsel. Deze laag zorgt ervoor dat
zenuwen prikkels snel en efficiënt doorgeven.
Epidemiologie
- MS is de meest voorkomende chronische centraal neurologische aandoening bij
jongvolwassenen. Het komt vaker bij vrouwen voor dan bij mannen. Wereldwijd zijn tussen de
70 en 120 per 100.000 mensen gediagnosticeerd met MS. In Nederland hebben circa 16.000
mensen deze aandoening. De ziekte begint vaak tussen het 20e en 40e levensjaar.
Oorzaak
- Ms kan ontstaan door, een virus, door voeding en hygiëne, het kan via erfelijkheid, door de
auto-immuunziekte (Het lichaam heeft een afweersysteem dat stoffen te lijf gaat die ziekten
kunnen veroorzaken, bijvoorbeeld bacteriën of virussen. Het komt voor dat een
afweersysteem stoffen van het eigen lichaam aanvalt en afbreekt. Dit wordt een
overgevoeligheidsziekte of auto-immuunziekte genoemd. MS lijkt zo'n ziekte omdat het
lichaam de myelineschede aantast) of door combinatie van deze oorzaken.
Normale bouw en functie/normaal menselijk functioneren.
- Normale bouw en functie van het aangedane lichaamsdeel (Anatomie). Om het ontstaan en
verloop van een ziektebeeld goed te kunnen begrijpen moet je voldoende op de hoogte zijn van
de normale bouw en werking van het betreffende lichaamsdeel en het normale menselijk
functioneren.
Verklaren van verschijnselen
De symptomen van MS zijn heel verschillend. Het hangt er maar net vanaf in welke zenuwbaan de
myeline laag beschadigd is. Veel voorkomende verschijnselen zijn:
- Slecht zien
- Tintelingen
, - Krachtsverlies
- Evenwichtsstoornissen
- Problemen met plassen, stoelgang en seks.
Lichte stoornissen van het geheugen en het denken vallen minder op, maar zijn niet minder hinderlijk.
Moeheid is een veel voorkomend en erg invaliderend verschijnsel. (Klachten waardoor je niet alles in je
leven kan doen)
Diagnose
- Voor artsen is het niet gemakkelijk om de diagnose MS te stellen. Iedere patiënt heeft een ander
klachtenpatroon, waardoor de ziekte soms moeilijk te herkennen is. Bovendien zijn veel van de
klachten niet specifiek klachten van MS, maar komen ze ook bij andere ziektes voor. Als de arts
een vermoeden heeft dat zijn patiënt MS heeft, kan hij dat op verschillende manieren
onderzoeken; via een lumbaalpunctie, MRI-scan, geëvoceerde potentialen of bloedonderzoek
- Lumbaalpunctie
Bij een lumbaalpunctie brengt de arts een lange naald in de ruimte onder het ruggenmerg. Zo
kan een kleine hoeveelheid hersen- en ruggenmergvocht afgenomen worden. Dat vocht wordt
vervolgens onderzocht op afwijkingen.)
- MRI-scan
Bij een MRI-scan wordt gebruikgemaakt van een magneetveld en radiogolven (magnetic
resonance imaging of MRI). Met deze scan kunnen de hersenen onderzocht worden.
- Geëvoceerde potentialen
Bij dit onderzoek wordt de geleiding van impulsen door specifieke zenuwbanen gemeten.
Daarvoor worden elektroden op de huid gekleefd, en worden er elektrische prikkels toegediend.
De vorm en het tijdstip van het antwoord hierop geven belangrijke informatie over de
gezondheid van de patiënt.
- Bloedonderzoek
De arts kan ook opteren voor een bloedonderzoek. Dan wordt een bloedstaal onderzocht op de
aanwezigheid van ontstekingen.
Therapie
- Genezing van MS is niet mogelijk. Wel is het vaak mogelijk de duur van invaliderende aanvallen
te verkorten door prednison te geven, meestal via een infuus gedurende drie tot vijf dagen. Een
toenemend aantal medicijnen vermindert de kans op nieuwe aanvallen en het ontstaan van
invaliditeit. Medicijnen kunnen worden geïnjecteerd, per capsule of worden per infuus in het
ziekenhuis gegeven. Verder zijn er medicijnen die symptomen van MS kunnen verzachten,
bijvoorbeeld middelen tegen spasticiteit, een overprikkelbare blaas of problemen met het
lopen. Niet alleen medicijnen zijn van belang.
Gevolgen voor de patiënt/cliënt en zijn/haar omgeving.
De gevolgen van MS zijn zeer divers en kunnen leiden tot problemen bij zelfverzorging, mobiliteit, arbeid
en vrijetijdsbesteding. Het verloop van MS is bij iedere persoon anders en moeilijk te voorspellen.
Invaliditeit kan jaren uitblijven maar de ziekte kan soms ook erg snel verlopen. MS is vrijwel nooit een
dodelijke ziekte. Gemiddeld is de levensverwachting slechts enkele jaren verkort. Bij de meeste mensen
Manouk de Rover
Abstract
Portfolio voor het keuzedeel NAH.
Inleverdatum:
[E-mailadres]
Studentnummer: 302626534
Klas: VZ.PO.8SA
,(Opdracht fase 1)
Punten over het leven met hersenletsel die ik nog niet kende.
Ik heb stagegelopen op een NAH afdeling, dus ik heb al wel wat kennis over de ziektebeelden. Wat ik
niet wist is dat mensen met NAH snel vermoeid kunnen raken. Ik dacht eerder dat het aan de
leeftijdscategorie lag van mijn afdeling. Dat is dus een puntje waar ik nog niet zoveel van weet.
Uitwerking ziektebeeld (NAH)
Korte omschrijving
- Multiple sclerose (MS) is een ziekte waarbij de bescherm- en isolatielaag rondom de zenuwen in
de hersenen, ruggenmerg en oogzenuwen (het centrale zenuwstelsel) is beschadigd. De oorzaak
van MS is onbekend; wél weten ze dat de stof myeline een belangrijke rol speelt. Myeline vormt
een isolatielaag rondom de zenuwen in het centraal zenuwstelsel. Deze laag zorgt ervoor dat
zenuwen prikkels snel en efficiënt doorgeven.
Epidemiologie
- MS is de meest voorkomende chronische centraal neurologische aandoening bij
jongvolwassenen. Het komt vaker bij vrouwen voor dan bij mannen. Wereldwijd zijn tussen de
70 en 120 per 100.000 mensen gediagnosticeerd met MS. In Nederland hebben circa 16.000
mensen deze aandoening. De ziekte begint vaak tussen het 20e en 40e levensjaar.
Oorzaak
- Ms kan ontstaan door, een virus, door voeding en hygiëne, het kan via erfelijkheid, door de
auto-immuunziekte (Het lichaam heeft een afweersysteem dat stoffen te lijf gaat die ziekten
kunnen veroorzaken, bijvoorbeeld bacteriën of virussen. Het komt voor dat een
afweersysteem stoffen van het eigen lichaam aanvalt en afbreekt. Dit wordt een
overgevoeligheidsziekte of auto-immuunziekte genoemd. MS lijkt zo'n ziekte omdat het
lichaam de myelineschede aantast) of door combinatie van deze oorzaken.
Normale bouw en functie/normaal menselijk functioneren.
- Normale bouw en functie van het aangedane lichaamsdeel (Anatomie). Om het ontstaan en
verloop van een ziektebeeld goed te kunnen begrijpen moet je voldoende op de hoogte zijn van
de normale bouw en werking van het betreffende lichaamsdeel en het normale menselijk
functioneren.
Verklaren van verschijnselen
De symptomen van MS zijn heel verschillend. Het hangt er maar net vanaf in welke zenuwbaan de
myeline laag beschadigd is. Veel voorkomende verschijnselen zijn:
- Slecht zien
- Tintelingen
, - Krachtsverlies
- Evenwichtsstoornissen
- Problemen met plassen, stoelgang en seks.
Lichte stoornissen van het geheugen en het denken vallen minder op, maar zijn niet minder hinderlijk.
Moeheid is een veel voorkomend en erg invaliderend verschijnsel. (Klachten waardoor je niet alles in je
leven kan doen)
Diagnose
- Voor artsen is het niet gemakkelijk om de diagnose MS te stellen. Iedere patiënt heeft een ander
klachtenpatroon, waardoor de ziekte soms moeilijk te herkennen is. Bovendien zijn veel van de
klachten niet specifiek klachten van MS, maar komen ze ook bij andere ziektes voor. Als de arts
een vermoeden heeft dat zijn patiënt MS heeft, kan hij dat op verschillende manieren
onderzoeken; via een lumbaalpunctie, MRI-scan, geëvoceerde potentialen of bloedonderzoek
- Lumbaalpunctie
Bij een lumbaalpunctie brengt de arts een lange naald in de ruimte onder het ruggenmerg. Zo
kan een kleine hoeveelheid hersen- en ruggenmergvocht afgenomen worden. Dat vocht wordt
vervolgens onderzocht op afwijkingen.)
- MRI-scan
Bij een MRI-scan wordt gebruikgemaakt van een magneetveld en radiogolven (magnetic
resonance imaging of MRI). Met deze scan kunnen de hersenen onderzocht worden.
- Geëvoceerde potentialen
Bij dit onderzoek wordt de geleiding van impulsen door specifieke zenuwbanen gemeten.
Daarvoor worden elektroden op de huid gekleefd, en worden er elektrische prikkels toegediend.
De vorm en het tijdstip van het antwoord hierop geven belangrijke informatie over de
gezondheid van de patiënt.
- Bloedonderzoek
De arts kan ook opteren voor een bloedonderzoek. Dan wordt een bloedstaal onderzocht op de
aanwezigheid van ontstekingen.
Therapie
- Genezing van MS is niet mogelijk. Wel is het vaak mogelijk de duur van invaliderende aanvallen
te verkorten door prednison te geven, meestal via een infuus gedurende drie tot vijf dagen. Een
toenemend aantal medicijnen vermindert de kans op nieuwe aanvallen en het ontstaan van
invaliditeit. Medicijnen kunnen worden geïnjecteerd, per capsule of worden per infuus in het
ziekenhuis gegeven. Verder zijn er medicijnen die symptomen van MS kunnen verzachten,
bijvoorbeeld middelen tegen spasticiteit, een overprikkelbare blaas of problemen met het
lopen. Niet alleen medicijnen zijn van belang.
Gevolgen voor de patiënt/cliënt en zijn/haar omgeving.
De gevolgen van MS zijn zeer divers en kunnen leiden tot problemen bij zelfverzorging, mobiliteit, arbeid
en vrijetijdsbesteding. Het verloop van MS is bij iedere persoon anders en moeilijk te voorspellen.
Invaliditeit kan jaren uitblijven maar de ziekte kan soms ook erg snel verlopen. MS is vrijwel nooit een
dodelijke ziekte. Gemiddeld is de levensverwachting slechts enkele jaren verkort. Bij de meeste mensen
