Tractus respiratorius
Hoorcollege 3.6
Ademhalingsstelsel
Functie van het ademhalingsstelsel:
- Een groot oppervlak vormen voor gaswisseling
- Verplaatsen lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakken
- Gasuitwisseling tussen bloed en lucht
- Bescherming uitwisselingsoppervlakken tegen: veranderingen van de omgeving +
pathogenen
- Produceren van geluiden
- Waarnemen van reukprikkels
- Filteren lucht
- Verwarmen lucht
- Bevochtigen lucht
Pathogenen: lichaamsvreemde stoffen die het lichaam ziek maken. Bij het ademhalingsstelsels zijn
bacteriën, schimmels en virussen.
Door het filteren, verwarmen en het bevochtigen van de lucht worden alveoli tegen celresten,
ziekteverwekkers en extreme uitwendige omstandigheden beschermd. Tegen de tijd dat de
ingeademde lucht de alveoli bereikt, zijn de vreemdste deeltjes en ziekteverwekkers verwijderd en
zijn de vochtigheid en de temperatuur van de lucht binnen acceptabele grenzen gebracht.
Lucht geleidend deel
De luchtwegen worden verdeeld in een gedeelte
voor de geleiding van lucht en een gedeelte voor de
gaswisseling.
Het gedeelte voor de geleiding van de lucht begint in
de ingang van de neusholte en loopt door tot de
farynx, larynx, de trachea, de bronchiën en de
grotere bronchiolen.
Het gedeelte voor de gaswisseling bestaat uit de
kleinste en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli in
de longen.
- Neus
- Keel
- Larynx/strottenhoofd
- Trachea
- Bronchusboom
- Brochiën
- Bronchioli
- Aveoli
- Respiratoir epitheel
, De trachea splits zich in twee bronchusbomen die zich steeds verder vertakt. De vertakkingen
worden steeds dunner. Door oppervlaktevergroting zorgt de alveoli ervoor dat de lucht zoveel
mogelijk verplaatst kan worden, om uiteindelijk opgenomen te worden. Om de trachea, bronchus en
bronchiolen zitten gladde speren en kraakbeen. Als de gladde spieren samentrekken kan iemand
benauwd worden. Het kraakbeen wordt steeds minder hoe verder het vertakt.
De lucht komt binnen via de neus, farynx, larynx en trachea.
Farynx:
De farynx is zowel deel van het ademhalingsstelsel en het spijsverteringsstelsel. De farynx is de
keelholte. Deze onderdelen zijn bekleed met een gelaagd plaveiselepitheel dat bestand is tegen
mechanische slijtage, agressieve stoffen en binnendringende ziekteverwekkers. De farynx bestaat uit
3 onderdelen:
- Nasofarynx
Via inwendige neusopeningen zijn ze met de neusholte verbonden en loopt door tot de achterste
rand van het zachte gehemelte.
- Orofarynx
Vanaf het zachte gehemelte loopt het door tot de basis van de tong.
- Laryngofarynx
Loopt tussen het niveau van het os hyoideum en de tot de oesofagus.
Larynx:
Ingeademde lucht verlaat de farynx en komt de larynx binnen via een smalle opening die de glottis
wordt genoemd. De larynx (strottenhoofd) bestaat uit negen kraakbeendelen die door banden,
skeletspieren of beide op hun plaats worden gehouden. De drie grootste kraakbeenstukken zijn:
- Het strottenklepje
Tijdens het slikken komt de larynx omhoog en vouwt het elastische strottenklepje zich naar achter
over de stemspleet, waardoor wordt voorkomen dat vloeistof of vast voedsel in de luchtwegen
terecht komt.
- Het schildkraakbeen
Vormt een groot deel van de voorste en laterale oppervlakken van de larynx. Een opvallende rand op
het voorste oppervlak van dit kraakbeen vormt de ademsappel.
- Het ring-vormig kraakbeen
Dit ligt hoger dan het schildkraakbeen en ondersteunt de larynx aan de achterkant. Het
schildkraakbeen en het ringkraakbeen beschermen de stemspleet en de toegang tot de trachea en
hun brede oppervlakken bieden plaats voor de aanhechting van belangrijke spieren en banden van
de larynx.
Voedsel of vloeistoffen die met de stembanden in aanraking komen, brengen de hoestreflex op gang.
Tijdens het hoesten blijft de glottis gesloten, terwijl de spier van de borst en buik zich samentrekken,
waardoor de longen worden samengedrukt. Als de glottis ineens wordt geopend wordt het materiaal
dat de toegang tot de glottis blokkeerde door de plotselinge sterke luchtstroom naar buiten
geblazen.
Hoorcollege 3.6
Ademhalingsstelsel
Functie van het ademhalingsstelsel:
- Een groot oppervlak vormen voor gaswisseling
- Verplaatsen lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakken
- Gasuitwisseling tussen bloed en lucht
- Bescherming uitwisselingsoppervlakken tegen: veranderingen van de omgeving +
pathogenen
- Produceren van geluiden
- Waarnemen van reukprikkels
- Filteren lucht
- Verwarmen lucht
- Bevochtigen lucht
Pathogenen: lichaamsvreemde stoffen die het lichaam ziek maken. Bij het ademhalingsstelsels zijn
bacteriën, schimmels en virussen.
Door het filteren, verwarmen en het bevochtigen van de lucht worden alveoli tegen celresten,
ziekteverwekkers en extreme uitwendige omstandigheden beschermd. Tegen de tijd dat de
ingeademde lucht de alveoli bereikt, zijn de vreemdste deeltjes en ziekteverwekkers verwijderd en
zijn de vochtigheid en de temperatuur van de lucht binnen acceptabele grenzen gebracht.
Lucht geleidend deel
De luchtwegen worden verdeeld in een gedeelte
voor de geleiding van lucht en een gedeelte voor de
gaswisseling.
Het gedeelte voor de geleiding van de lucht begint in
de ingang van de neusholte en loopt door tot de
farynx, larynx, de trachea, de bronchiën en de
grotere bronchiolen.
Het gedeelte voor de gaswisseling bestaat uit de
kleinste en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli in
de longen.
- Neus
- Keel
- Larynx/strottenhoofd
- Trachea
- Bronchusboom
- Brochiën
- Bronchioli
- Aveoli
- Respiratoir epitheel
, De trachea splits zich in twee bronchusbomen die zich steeds verder vertakt. De vertakkingen
worden steeds dunner. Door oppervlaktevergroting zorgt de alveoli ervoor dat de lucht zoveel
mogelijk verplaatst kan worden, om uiteindelijk opgenomen te worden. Om de trachea, bronchus en
bronchiolen zitten gladde speren en kraakbeen. Als de gladde spieren samentrekken kan iemand
benauwd worden. Het kraakbeen wordt steeds minder hoe verder het vertakt.
De lucht komt binnen via de neus, farynx, larynx en trachea.
Farynx:
De farynx is zowel deel van het ademhalingsstelsel en het spijsverteringsstelsel. De farynx is de
keelholte. Deze onderdelen zijn bekleed met een gelaagd plaveiselepitheel dat bestand is tegen
mechanische slijtage, agressieve stoffen en binnendringende ziekteverwekkers. De farynx bestaat uit
3 onderdelen:
- Nasofarynx
Via inwendige neusopeningen zijn ze met de neusholte verbonden en loopt door tot de achterste
rand van het zachte gehemelte.
- Orofarynx
Vanaf het zachte gehemelte loopt het door tot de basis van de tong.
- Laryngofarynx
Loopt tussen het niveau van het os hyoideum en de tot de oesofagus.
Larynx:
Ingeademde lucht verlaat de farynx en komt de larynx binnen via een smalle opening die de glottis
wordt genoemd. De larynx (strottenhoofd) bestaat uit negen kraakbeendelen die door banden,
skeletspieren of beide op hun plaats worden gehouden. De drie grootste kraakbeenstukken zijn:
- Het strottenklepje
Tijdens het slikken komt de larynx omhoog en vouwt het elastische strottenklepje zich naar achter
over de stemspleet, waardoor wordt voorkomen dat vloeistof of vast voedsel in de luchtwegen
terecht komt.
- Het schildkraakbeen
Vormt een groot deel van de voorste en laterale oppervlakken van de larynx. Een opvallende rand op
het voorste oppervlak van dit kraakbeen vormt de ademsappel.
- Het ring-vormig kraakbeen
Dit ligt hoger dan het schildkraakbeen en ondersteunt de larynx aan de achterkant. Het
schildkraakbeen en het ringkraakbeen beschermen de stemspleet en de toegang tot de trachea en
hun brede oppervlakken bieden plaats voor de aanhechting van belangrijke spieren en banden van
de larynx.
Voedsel of vloeistoffen die met de stembanden in aanraking komen, brengen de hoestreflex op gang.
Tijdens het hoesten blijft de glottis gesloten, terwijl de spier van de borst en buik zich samentrekken,
waardoor de longen worden samengedrukt. Als de glottis ineens wordt geopend wordt het materiaal
dat de toegang tot de glottis blokkeerde door de plotselinge sterke luchtstroom naar buiten
geblazen.
