Week 3 Thema Accountability (Standaard 200- 240 – 320)
An Accountability framework for financial statement auditors and related research
questions. Peecher , Solomon – Trotman.
Standaardsetters gingen zich steeds meer bemoeien met de controle en daarin de kwaliteit
promoten door periodiek de accountants te controleren op overeenstemming met de
standaarden.
Doel van de paper: in dit paper is een twee dimensionaal raamwerk voorgesteld met
enerzijds een dimensie met belonen versus straffen en anderzijds een dimensie met de
processen versus de uitkomsten. Waarom? De huidige beoordelingsmodellen focussen zich
te veel op de straffen en de uitkomsten. De schrijvers denken dat het focussen op het
proces en het belonen van accountants de kwaliteit ten goede zou komen.
Het huidige framework: Het huidige raamwerk schiet hierin te kort omdat er vooral
gekeken wordt naar de uitkomsten en hier zo mogelijk de aangekoppelde straffen. De
accountants krijgen boetes opgelegd wanneer ze niet voldoen aan de standaarden die op
dat moment gelden. Echter, kan het ook zo zijn dat ten tijde van de audit de gemaakte
conclusie wel redelijk leek te zijn.
Het probleem dat de schrijvers benoemen is als volgt:
Het aantal schattingselementen in de financiële overzichten is door de jaren heen
sterk toegenomen. Accountants moeten vervolgens beoordelen of ze de opgenomen
schattingen redelijke vinden. Dit is een beslissing die op basis van professional
judgement wordt genomen. Er is een onderzoek geweest die aantoonde dat als je
allemaal experts in 1 kamer zet en over hetzelfde onderwerp laat beslissen ze
allemaal met verschillende uitkomsten komen.
Ook kan het tijdseffect ervoor zorgen dat de conclusie van de accountant dat
schatting redelijk waren door een reviewer anders worden geïnterpreteerd. Mede
ook doordat er mee informatie is vrij gekomen door de tijd.
Ook bestaat er onzekerheid over wat er verwacht mag worden van de accountant
aangezien het lastig is te bepalen wanneer oordeelsvorming nu afdoende is geweest.
Huidige incentives zijn vooral gericht op het straffen van de audit kwaliteit en daarbij
vooral gericht op het voldoen aan de minimale eisen en niet de kwaliteit tot een
hoger niveau te tillen.
De voorstellen van Peecher zijn als volgt:
Hij introduceert een judgement rule: op een moment dat een expert met goede intenties
op een goede manier zijn judgement heeft gedaan dan mag dat later niet meer in twijfel
mogen getrokken.
De expert, in dit geval de accountant moet wel kunnen aantonen dat hij alles op een goede
manier heeft onderbouwd en dat er aan goede trouw is gehandeld. Als dat zo is mag je niet
meer zijn oordeel in twijfel trekken. Er wordt vanuit gegaan dat de juiste afwegingen zijn
An Accountability framework for financial statement auditors and related research
questions. Peecher , Solomon – Trotman.
Standaardsetters gingen zich steeds meer bemoeien met de controle en daarin de kwaliteit
promoten door periodiek de accountants te controleren op overeenstemming met de
standaarden.
Doel van de paper: in dit paper is een twee dimensionaal raamwerk voorgesteld met
enerzijds een dimensie met belonen versus straffen en anderzijds een dimensie met de
processen versus de uitkomsten. Waarom? De huidige beoordelingsmodellen focussen zich
te veel op de straffen en de uitkomsten. De schrijvers denken dat het focussen op het
proces en het belonen van accountants de kwaliteit ten goede zou komen.
Het huidige framework: Het huidige raamwerk schiet hierin te kort omdat er vooral
gekeken wordt naar de uitkomsten en hier zo mogelijk de aangekoppelde straffen. De
accountants krijgen boetes opgelegd wanneer ze niet voldoen aan de standaarden die op
dat moment gelden. Echter, kan het ook zo zijn dat ten tijde van de audit de gemaakte
conclusie wel redelijk leek te zijn.
Het probleem dat de schrijvers benoemen is als volgt:
Het aantal schattingselementen in de financiële overzichten is door de jaren heen
sterk toegenomen. Accountants moeten vervolgens beoordelen of ze de opgenomen
schattingen redelijke vinden. Dit is een beslissing die op basis van professional
judgement wordt genomen. Er is een onderzoek geweest die aantoonde dat als je
allemaal experts in 1 kamer zet en over hetzelfde onderwerp laat beslissen ze
allemaal met verschillende uitkomsten komen.
Ook kan het tijdseffect ervoor zorgen dat de conclusie van de accountant dat
schatting redelijk waren door een reviewer anders worden geïnterpreteerd. Mede
ook doordat er mee informatie is vrij gekomen door de tijd.
Ook bestaat er onzekerheid over wat er verwacht mag worden van de accountant
aangezien het lastig is te bepalen wanneer oordeelsvorming nu afdoende is geweest.
Huidige incentives zijn vooral gericht op het straffen van de audit kwaliteit en daarbij
vooral gericht op het voldoen aan de minimale eisen en niet de kwaliteit tot een
hoger niveau te tillen.
De voorstellen van Peecher zijn als volgt:
Hij introduceert een judgement rule: op een moment dat een expert met goede intenties
op een goede manier zijn judgement heeft gedaan dan mag dat later niet meer in twijfel
mogen getrokken.
De expert, in dit geval de accountant moet wel kunnen aantonen dat hij alles op een goede
manier heeft onderbouwd en dat er aan goede trouw is gehandeld. Als dat zo is mag je niet
meer zijn oordeel in twijfel trekken. Er wordt vanuit gegaan dat de juiste afwegingen zijn
