Meike Schepers
GA5A
Ervaringsverslag theater
Voor het ervaringsverslag voor theater ben ik samen met mijn gezin op 22 november
2019 naar de voorstelling: ‘adem in, adem uit’ geweest van de komiek, musicus en
imitator Jochem Myjer. Dit was zijn zesde voorstelling. We zijn hiervoor een dagje
naar Amsterdam geweest, waar de voorstelling om 20:00 uur begon in Koninklijk
Theater Carré. We zaten op rij 10 en hierdoor hadden we goed zicht. Je kon de
voorstelling ook thuis bekijken, want op nieuwjaarsdag kwam de voorstelling ook op
televisie. Omdat Koninklijk Theater Carré natuurlijk erg bekend is konden we het heel
gemakkelijk vinden, met een beetje hulp van google maps. Zodra we binnen kwamen
werden we goed ontvangen door het personeel en konden we meteen onze jassen
bij de garderobe kwijt. Daarna liepen we naar de Lounge waar we even een drankje
konden drinken voordat de voorstelling begon. Hier hebben we ook tijdens de pauze
gezellig iets gedronken. Na een klein halfuur werden we naar
onze stoelen gebracht en kon de voorstelling beginnen.
Voor deze voorstelling droeg Jochem Myjer een broekpak
met de kleuren blauw en wit. Ik weet niet wat het precies
moest voorstellen, maar ik denk dat het of golven in het water
zijn of dat het de lucht met wolken moet voorstellen. De
kleding had naar mijn idee verder niet zo heel veel met de
show zelf te maken. De voorstelling ‘Adem in, adem uit’ is
een soort ode aan de Nederlandse natuur. Zo begon en eindigde de show met een
jaarlijkse vakantie op het schiereiland Texel. Op het begin was Jochem aan het
vertellen over hoe ze elk jaar met het gezin naar Texel gingen. Elke ochtend nam zijn
vader dan hem en zijn zus net voor zonsopgang mee naar de duinen. Vervolgens
zetten hij Johann Sebastian Bach op en dan zei zijn vader altijd: ‘Jongens, kijk luister
en geniet, want mooier dan dit wordt het niet’. Zo keken ze samen hoe ze zon op
kwam en er een nieuwe dag begon. Dat was echt een klein geluksmomentje altijd.
Het laatste stuk van de voorstelling ging Jochem zelf met zijn eigen gezin naar Texel.
Ook hij maakte de kinderen heel vroeg wakker om samen met Johann Sebastian
Bach op de achtergrond naar de zonsopgang kijken. Waar de show ook over ging
was de kringloop van het leven. Zo was te merken dat Jochem het eerste deel van
de voorstelling probeerde de dood zo veel mogelijk op afstand te houden en echt te
genieten van het leven. De pauze was hierin een beetje het keerpunt. Na de pauze
vertelde hij wat meer over ervaringen die hij had met de dood en hoe je de dood ook
een beetje moet verwelkomen en vooral dat je er niet bang voor hoeft te zijn. Verder
vertelde hij ook veel over zijn jeugd. Zo vertelde hij over hoe hij vroeger aan judo
deed, schoolreisjes en zijn viool lerares.
Tijdens de show werd er veel gebruik gemaakt van belichting, geluidseffecten en
muziek. Qua belichting werd er veel verschillend licht gebruikt. Dat lag een beetje
aan wat voor gevoel het deel van de voorstelling je moest geven. Wanneer hij
vertelde over hoe boos zijn oude viool lerares altijd werd als hij een verkeerde noot
speelde, werd het toneel helemaal belicht met rood licht. Toen hij op Texel keek naar
de zonsopgang, leek het door de belichting net alsof je echt naar een zonsopgang
keek. Ik denk dat de belichting in dit soort gevallen erg belangrijk is en het maakt de
voorstelling ook meteen leuker om naar te kijken. Ook werd er gebruik gemaakt van
GA5A
Ervaringsverslag theater
Voor het ervaringsverslag voor theater ben ik samen met mijn gezin op 22 november
2019 naar de voorstelling: ‘adem in, adem uit’ geweest van de komiek, musicus en
imitator Jochem Myjer. Dit was zijn zesde voorstelling. We zijn hiervoor een dagje
naar Amsterdam geweest, waar de voorstelling om 20:00 uur begon in Koninklijk
Theater Carré. We zaten op rij 10 en hierdoor hadden we goed zicht. Je kon de
voorstelling ook thuis bekijken, want op nieuwjaarsdag kwam de voorstelling ook op
televisie. Omdat Koninklijk Theater Carré natuurlijk erg bekend is konden we het heel
gemakkelijk vinden, met een beetje hulp van google maps. Zodra we binnen kwamen
werden we goed ontvangen door het personeel en konden we meteen onze jassen
bij de garderobe kwijt. Daarna liepen we naar de Lounge waar we even een drankje
konden drinken voordat de voorstelling begon. Hier hebben we ook tijdens de pauze
gezellig iets gedronken. Na een klein halfuur werden we naar
onze stoelen gebracht en kon de voorstelling beginnen.
Voor deze voorstelling droeg Jochem Myjer een broekpak
met de kleuren blauw en wit. Ik weet niet wat het precies
moest voorstellen, maar ik denk dat het of golven in het water
zijn of dat het de lucht met wolken moet voorstellen. De
kleding had naar mijn idee verder niet zo heel veel met de
show zelf te maken. De voorstelling ‘Adem in, adem uit’ is
een soort ode aan de Nederlandse natuur. Zo begon en eindigde de show met een
jaarlijkse vakantie op het schiereiland Texel. Op het begin was Jochem aan het
vertellen over hoe ze elk jaar met het gezin naar Texel gingen. Elke ochtend nam zijn
vader dan hem en zijn zus net voor zonsopgang mee naar de duinen. Vervolgens
zetten hij Johann Sebastian Bach op en dan zei zijn vader altijd: ‘Jongens, kijk luister
en geniet, want mooier dan dit wordt het niet’. Zo keken ze samen hoe ze zon op
kwam en er een nieuwe dag begon. Dat was echt een klein geluksmomentje altijd.
Het laatste stuk van de voorstelling ging Jochem zelf met zijn eigen gezin naar Texel.
Ook hij maakte de kinderen heel vroeg wakker om samen met Johann Sebastian
Bach op de achtergrond naar de zonsopgang kijken. Waar de show ook over ging
was de kringloop van het leven. Zo was te merken dat Jochem het eerste deel van
de voorstelling probeerde de dood zo veel mogelijk op afstand te houden en echt te
genieten van het leven. De pauze was hierin een beetje het keerpunt. Na de pauze
vertelde hij wat meer over ervaringen die hij had met de dood en hoe je de dood ook
een beetje moet verwelkomen en vooral dat je er niet bang voor hoeft te zijn. Verder
vertelde hij ook veel over zijn jeugd. Zo vertelde hij over hoe hij vroeger aan judo
deed, schoolreisjes en zijn viool lerares.
Tijdens de show werd er veel gebruik gemaakt van belichting, geluidseffecten en
muziek. Qua belichting werd er veel verschillend licht gebruikt. Dat lag een beetje
aan wat voor gevoel het deel van de voorstelling je moest geven. Wanneer hij
vertelde over hoe boos zijn oude viool lerares altijd werd als hij een verkeerde noot
speelde, werd het toneel helemaal belicht met rood licht. Toen hij op Texel keek naar
de zonsopgang, leek het door de belichting net alsof je echt naar een zonsopgang
keek. Ik denk dat de belichting in dit soort gevallen erg belangrijk is en het maakt de
voorstelling ook meteen leuker om naar te kijken. Ook werd er gebruik gemaakt van
