Vermaatschappelijking van
de zorg
Visie op sociaalwerk
Josephine van Baak
622962
13-12-2021
, Voorwoord
Ik ben Josephine van Baak, ik heb de afgelopen 4 jaar de opleiding social work gevolgd aan de
Hogeschool Inholland. Hier voor u ligt mijn laatste essay dat ik heb geschreven om af te studeren als
toekomstig sociaal werker. Ik heb mijn eindstage gelopen in de GGZ waar ik tevens ben blijven
werken. Ik heb in de GGZ mijn roeping als hulpverlener gevonden en heb hierdoor dan ook mijn visie
op het sociaalwerk gevormd. Mijn visie op het sociaalwerk en hulpverlening heb ik niet alleen in de
GGZ mogen vormen. Ook alle ervaringen die ik vanuit de praktijk, stages en school hebben mijn visie
gevormd. Ik ben dankbaar voor alle ervaringen die ik heb mogen opdoen. Deze ervaringen hebben
bijgedragen aan de hulpverlener die ik nu ben.
Mijn visie is dat iedereen uniek is en dat je verleden bepaalt hoe je naar de wereld kijkt, maar dit
bepaalt niet wie jij bent als persoon. Ik vindt het belangrijk als hulpverlener om te kijken naar de
persoon die voor me staat zonder oordeel te hebben wat iemand heeft meegemaakt of dat je
iemand beoordeelt op zijn of haar ziektebeeld.
In mijn essay zal ik stilstaan bij het onderwerp zelfredzaamheid en de vermaatschappelijking van de
zorg. Ik heb vanuit mijn stage ervaren dat er van cliënten een grote mate van zelfredzaamheid wordt
verwacht terwijl voor veel van de cliënten dit niet zomaar haalbaar is. Verschillende cliënten die ik
heb gesproken en ontmoet binnen de GGZ hebben weinig familie en steunbronnen om zich heen. Ik
vond dit lastig om te ervaren omdat mensen in een sociaal isolement leven terwijl zij kampen met
een heftig ziektebeeld en problematiek. Mijn visie op het bevorderen van zelfredzaamheid is dat dit
een persoonsgerichte aanpak moet zijn. Voor mij is een persoonsgerichte aanpak dat dit aansluit en
bij iemand zijn leefwereld en is afgestemd met hun wensen en behoeftes.
de zorg
Visie op sociaalwerk
Josephine van Baak
622962
13-12-2021
, Voorwoord
Ik ben Josephine van Baak, ik heb de afgelopen 4 jaar de opleiding social work gevolgd aan de
Hogeschool Inholland. Hier voor u ligt mijn laatste essay dat ik heb geschreven om af te studeren als
toekomstig sociaal werker. Ik heb mijn eindstage gelopen in de GGZ waar ik tevens ben blijven
werken. Ik heb in de GGZ mijn roeping als hulpverlener gevonden en heb hierdoor dan ook mijn visie
op het sociaalwerk gevormd. Mijn visie op het sociaalwerk en hulpverlening heb ik niet alleen in de
GGZ mogen vormen. Ook alle ervaringen die ik vanuit de praktijk, stages en school hebben mijn visie
gevormd. Ik ben dankbaar voor alle ervaringen die ik heb mogen opdoen. Deze ervaringen hebben
bijgedragen aan de hulpverlener die ik nu ben.
Mijn visie is dat iedereen uniek is en dat je verleden bepaalt hoe je naar de wereld kijkt, maar dit
bepaalt niet wie jij bent als persoon. Ik vindt het belangrijk als hulpverlener om te kijken naar de
persoon die voor me staat zonder oordeel te hebben wat iemand heeft meegemaakt of dat je
iemand beoordeelt op zijn of haar ziektebeeld.
In mijn essay zal ik stilstaan bij het onderwerp zelfredzaamheid en de vermaatschappelijking van de
zorg. Ik heb vanuit mijn stage ervaren dat er van cliënten een grote mate van zelfredzaamheid wordt
verwacht terwijl voor veel van de cliënten dit niet zomaar haalbaar is. Verschillende cliënten die ik
heb gesproken en ontmoet binnen de GGZ hebben weinig familie en steunbronnen om zich heen. Ik
vond dit lastig om te ervaren omdat mensen in een sociaal isolement leven terwijl zij kampen met
een heftig ziektebeeld en problematiek. Mijn visie op het bevorderen van zelfredzaamheid is dat dit
een persoonsgerichte aanpak moet zijn. Voor mij is een persoonsgerichte aanpak dat dit aansluit en
bij iemand zijn leefwereld en is afgestemd met hun wensen en behoeftes.
