Inleiding
politieke
geschiedenis
Samenvatting
Bram van Gendt
,
,O. Inleiding (2p.tot en met 6p.)
A) Doelstellingen
Er zijn drie doelstellingen:
1. Een overzicht bieden van de politieke historiografie
2. Middelen verschaffen om het werk van historici historiografisch te kunnen
plaatsen en te duiden.
3. Relevantie van historiografische kennis aankaarten.
Historie: Kennis en inzicht van de historische werkelijkheid
Historiografie: De verschillende scholen van interpretaties van de
historische werkelijkheid
Cursus Historiografie: kennismaking met het macroniveau van de
historiografie
Cursus Politieke Geschiedschrijving: kennismaking met het mesoniveau
van de historiografie (tussen micro- en macroniveau in.)
Interpretatie van de historische werkelijkheid wordt beïnvloed door drie
factoren:
1. De historie zelf
2. Tijdscontext en standplaatsgebondenheid van de historicus zelf
3. De ontwikkeling van de historische wetenschap
B) Politieke geschiedenis
Politieke geschiedenis:
Traditioneel geschiedschrijving die zich beperkt tot (representatieve)
staatsinstituties.
Nieuwe benaderingen traditionele vorm wordt ter discussie gesteld en
losgelaten.
Politieke geschiedenis verhoudt zich continu tot andere (sub)disciplines.
Politiek: twee definities als domein en als aspect.
Domein: Politiek is een duidelijk te onderscheiden domein van de
maatschappij, gaat dus over formele instituties (parlement, burgemeester,
grondwet etc.)
Aspect: politiek is een aspect van alle vormen waarin mensen samenleven.
(gezin, studentenvereniging, natiestaat, politieke partij)
, 1950-1970: opkomst sociaaleconomische geschiedenis.
1970-1990: opkomst cultuurgeschiedenis.
politieke geschiedenis heeft zich vanuit haar gevestigde positie op een
vergelijkbare wijze ontwikkeld.
C) Paradigma’s en de analyse van historiografie.
School: elke historicus is onderdeel van een debat en hoort zodoende bij een
bepaalde school.
- een school kan refereren aan een positie binnen een specifieke
wetenschappelijke discussie
- in de cursus betekent ‘school’ zoiets als een samenhangend pakket van
opvattingen en aannames over het doel en de invulling van het vak.
Paradigma: bestaat uit zeven kenmerkende aspecten.
1. Doel van geschiedenis en geschiedschrijving. (instructie, identiteitsvorming,
religieus doel, vooruitgang aan te tonen, onrecht aan de kaak te stellen of ter
vermaak)
2. Thema’s
3. Determinanten van het historische proces. Welke actoren en factoren zijn
bepalend voor de richting waar het historische proces opgaat, in het algemeen
en specifieke thema’s.
4. Concept: een compacte term die deelvragen en ideeën aanreikt om een
complex fenomeen op een specifieke manier te interpreteren. En/of: een
modelmatige gedachtegang over patronen in menselijk handelen en in de
samenleving als geheel.
5. Methode: hoe maak je gebruik van de thema’s en concepten. Kwalitatieve
versus kwantitatieve micro versus macro.
6. Bronnen: egodocumenten, statistische reeksen of zelfs literaire bronnen.
7. Stijl van schrijven en argumenteren. Literaire schrijfvaardigheid versus
systematische uiteenzetting van bewijsmateriaal.
politieke
geschiedenis
Samenvatting
Bram van Gendt
,
,O. Inleiding (2p.tot en met 6p.)
A) Doelstellingen
Er zijn drie doelstellingen:
1. Een overzicht bieden van de politieke historiografie
2. Middelen verschaffen om het werk van historici historiografisch te kunnen
plaatsen en te duiden.
3. Relevantie van historiografische kennis aankaarten.
Historie: Kennis en inzicht van de historische werkelijkheid
Historiografie: De verschillende scholen van interpretaties van de
historische werkelijkheid
Cursus Historiografie: kennismaking met het macroniveau van de
historiografie
Cursus Politieke Geschiedschrijving: kennismaking met het mesoniveau
van de historiografie (tussen micro- en macroniveau in.)
Interpretatie van de historische werkelijkheid wordt beïnvloed door drie
factoren:
1. De historie zelf
2. Tijdscontext en standplaatsgebondenheid van de historicus zelf
3. De ontwikkeling van de historische wetenschap
B) Politieke geschiedenis
Politieke geschiedenis:
Traditioneel geschiedschrijving die zich beperkt tot (representatieve)
staatsinstituties.
Nieuwe benaderingen traditionele vorm wordt ter discussie gesteld en
losgelaten.
Politieke geschiedenis verhoudt zich continu tot andere (sub)disciplines.
Politiek: twee definities als domein en als aspect.
Domein: Politiek is een duidelijk te onderscheiden domein van de
maatschappij, gaat dus over formele instituties (parlement, burgemeester,
grondwet etc.)
Aspect: politiek is een aspect van alle vormen waarin mensen samenleven.
(gezin, studentenvereniging, natiestaat, politieke partij)
, 1950-1970: opkomst sociaaleconomische geschiedenis.
1970-1990: opkomst cultuurgeschiedenis.
politieke geschiedenis heeft zich vanuit haar gevestigde positie op een
vergelijkbare wijze ontwikkeld.
C) Paradigma’s en de analyse van historiografie.
School: elke historicus is onderdeel van een debat en hoort zodoende bij een
bepaalde school.
- een school kan refereren aan een positie binnen een specifieke
wetenschappelijke discussie
- in de cursus betekent ‘school’ zoiets als een samenhangend pakket van
opvattingen en aannames over het doel en de invulling van het vak.
Paradigma: bestaat uit zeven kenmerkende aspecten.
1. Doel van geschiedenis en geschiedschrijving. (instructie, identiteitsvorming,
religieus doel, vooruitgang aan te tonen, onrecht aan de kaak te stellen of ter
vermaak)
2. Thema’s
3. Determinanten van het historische proces. Welke actoren en factoren zijn
bepalend voor de richting waar het historische proces opgaat, in het algemeen
en specifieke thema’s.
4. Concept: een compacte term die deelvragen en ideeën aanreikt om een
complex fenomeen op een specifieke manier te interpreteren. En/of: een
modelmatige gedachtegang over patronen in menselijk handelen en in de
samenleving als geheel.
5. Methode: hoe maak je gebruik van de thema’s en concepten. Kwalitatieve
versus kwantitatieve micro versus macro.
6. Bronnen: egodocumenten, statistische reeksen of zelfs literaire bronnen.
7. Stijl van schrijven en argumenteren. Literaire schrijfvaardigheid versus
systematische uiteenzetting van bewijsmateriaal.
