Biology Campbell: ProQuest Ebook Central - Detail page
Colleges: Module-LKZ104 Mariene diversiteit - Introductiepagina (sharepoint.com)
HC4 – Osmose en excretie
Diffusie: H8.3
Osmose: H8.3
Actief transport: H8.4 en 8.5
Osmoregulatie: H44
Excretie: H44
(44.5: alleen ADH)
Hoorcollege
Transport over het celmembraan:
Passief: diffusie, osmose, gefaciliteerde diffusie (want met concentratiegradiënt mee, zonder
gebruik van ATP).
Actief: endocytose, exocytose, actief transport d.m.v. ATP (tegen concentratiegradiënt in).
Diffusie (Campbell figuur 8.11) = verplaatsing van deeltjes naar de laagste concentratie. Van hoge
naar lage concentratie = concentration gradient.
De wet van Fick: zie HC3. Niet mee rekenen, wel kunnen uitleggen. Staat in BINAS 83A.
Door een membraan kunnen alleen vetten en zuurstof passief passeren. Voor andere stoffen is
gefaciliteerde diffusie (passief, want zonder ATP) nodig:
- eiwitkanaal: laat specifieke deeltjes door.
- carrier eiwit: zit ook op het membraan en bindt aan het te verplaatsen deeltje, neemt het op en laat
het aan de andere kant van het membraan weer los. Dit kan hij door zijn vorm te veranderen. Let op!
Dit is ook passief transport!
Osmose = diffusie van water door een semipermeabel membraan, naar de laagste concentratie.
Extracellulaire vloeistof kan hypertoon, isotoon of hypotoon zijn ten opzichte van de oplossing in de
cellen.
Hypertoon = hoge osmotische waarde buiten de cel, lage o.w. binnen de cel. Concentratie moet
gelijk worden, dus water verplaatst van lage naar hoge o.w. Er gaat dus water uit de cel, hierdoor
kan die verschrompelen.
Isotoon = osmotische waarden zijn gelijk
Hypotoon = osmotische waarde binnen de cel is hoger, daar komt water achteraan. De cel zwelt op.
Plantcellen hebben een celwand, die gaat druk uitoefenen zodra de plantcel iets begint uit te rekken
als gevolg een hypotoon extern milieu (regenwater) = turgor. Dit voorkomt verdere opname van
water. Als er geen water meer in kan is de cel “turgid”, de natuurlijke staat van planten. Als ze te
weinig water opnemen, worden ze slap: “flaccid”. Een celwand helpt niet tegen een hypertoon
extern milieu. Het celmembraan laat dan los van de celwand = plasmolyse.
Actief transport: “blaasjestransport”
- exocytose: d.m.v. blaasjesvorming worden deeltjes uit de cel getransporteerd.
- endocytose: fagocytose en pinocytose (zie HC2).
Actief transport is tegen de concentratiegradiënt in. Dat kan ook met transporteiwitten, maar voor
het openen is ATP nodig, dat is het verschil met passieve transporteiwitten.
Osmoregulatie = reguleren van de opname en afgifte van water en opgeloste stoffen, belangrijk voor
homeostase. Twee strategieën:
Osmoconformer = organisme dat dezelfde osmotische waarde heeft als zijn omgeving (iso-
osmotisch). Er is dus geen reden voor het verplaatsen van water. Komen alleen voor in mariene
milieus. Ze verschillen vaak wel van zeewater in de samenstelling van opgeloste stoffen, maar dat
levert geen problemen op. De ionen in de cellen verschillen van die in het zeewater, die moeten
ze dus wel actief weg/inpompen.
Colleges: Module-LKZ104 Mariene diversiteit - Introductiepagina (sharepoint.com)
HC4 – Osmose en excretie
Diffusie: H8.3
Osmose: H8.3
Actief transport: H8.4 en 8.5
Osmoregulatie: H44
Excretie: H44
(44.5: alleen ADH)
Hoorcollege
Transport over het celmembraan:
Passief: diffusie, osmose, gefaciliteerde diffusie (want met concentratiegradiënt mee, zonder
gebruik van ATP).
Actief: endocytose, exocytose, actief transport d.m.v. ATP (tegen concentratiegradiënt in).
Diffusie (Campbell figuur 8.11) = verplaatsing van deeltjes naar de laagste concentratie. Van hoge
naar lage concentratie = concentration gradient.
De wet van Fick: zie HC3. Niet mee rekenen, wel kunnen uitleggen. Staat in BINAS 83A.
Door een membraan kunnen alleen vetten en zuurstof passief passeren. Voor andere stoffen is
gefaciliteerde diffusie (passief, want zonder ATP) nodig:
- eiwitkanaal: laat specifieke deeltjes door.
- carrier eiwit: zit ook op het membraan en bindt aan het te verplaatsen deeltje, neemt het op en laat
het aan de andere kant van het membraan weer los. Dit kan hij door zijn vorm te veranderen. Let op!
Dit is ook passief transport!
Osmose = diffusie van water door een semipermeabel membraan, naar de laagste concentratie.
Extracellulaire vloeistof kan hypertoon, isotoon of hypotoon zijn ten opzichte van de oplossing in de
cellen.
Hypertoon = hoge osmotische waarde buiten de cel, lage o.w. binnen de cel. Concentratie moet
gelijk worden, dus water verplaatst van lage naar hoge o.w. Er gaat dus water uit de cel, hierdoor
kan die verschrompelen.
Isotoon = osmotische waarden zijn gelijk
Hypotoon = osmotische waarde binnen de cel is hoger, daar komt water achteraan. De cel zwelt op.
Plantcellen hebben een celwand, die gaat druk uitoefenen zodra de plantcel iets begint uit te rekken
als gevolg een hypotoon extern milieu (regenwater) = turgor. Dit voorkomt verdere opname van
water. Als er geen water meer in kan is de cel “turgid”, de natuurlijke staat van planten. Als ze te
weinig water opnemen, worden ze slap: “flaccid”. Een celwand helpt niet tegen een hypertoon
extern milieu. Het celmembraan laat dan los van de celwand = plasmolyse.
Actief transport: “blaasjestransport”
- exocytose: d.m.v. blaasjesvorming worden deeltjes uit de cel getransporteerd.
- endocytose: fagocytose en pinocytose (zie HC2).
Actief transport is tegen de concentratiegradiënt in. Dat kan ook met transporteiwitten, maar voor
het openen is ATP nodig, dat is het verschil met passieve transporteiwitten.
Osmoregulatie = reguleren van de opname en afgifte van water en opgeloste stoffen, belangrijk voor
homeostase. Twee strategieën:
Osmoconformer = organisme dat dezelfde osmotische waarde heeft als zijn omgeving (iso-
osmotisch). Er is dus geen reden voor het verplaatsen van water. Komen alleen voor in mariene
milieus. Ze verschillen vaak wel van zeewater in de samenstelling van opgeloste stoffen, maar dat
levert geen problemen op. De ionen in de cellen verschillen van die in het zeewater, die moeten
ze dus wel actief weg/inpompen.
