Een vlucht regenwulpen - liefde
Een vlucht regenwulpen gaat over Maarten, uit wie zijn perspectief het verhaal ook wordt
verteld. Maarten is in de tijd van het vertellen van het verhaal bioloog, die zich specialiseert
is celbiologie. Toen hij naar de middelbare school was gegaan werd hij verliefd op Martha,
maar ze was en bleef voor hem onbereikbaar, en dus hield hij haar op afstand, hoewel hij
nog wel over haar bleef fantaseren.
Maarten zijn ouders zijn erg gelovig, en wilden dus niet dat hij een wetenschappelijke studie
zoals biologie zou gaan volgen. Na zijn aanmeldingsexamen sterft zijn vader. Al was Maarten
nooit zo hecht met zijn vader, heeft het veel invloed op hem, maar vooral ook op zijn
moeder wie hij heel dierbaar heeft. Zij zal een tijd daarna sterven aan keelkanker, en dat
treft Maarten enorm. “Daarom moet je nooit, nooit van iemand houden. Denk je eens even
in dat de enige persoon op de wereld waarvan je echt houdt langzaam wegteert, elke dag
magerder wordt, dat haar nog altijd zo mooie gezicht zomaar inschompelt en dat haar eens
zo prachtige zwarte haar uitvalt en haar zachte stem wegkwijnt tot hees gefluister – stel je
dat eens voor!” (blz 44)
Er komt een uitnodiging binnen voor een schoolreünie in de brievenbus van Maarten. Hij kan
bijna niet wachten om Martha daar te zien. Zou ze komen? Ja, uiteindelijk was ze aanwezig,
maar ze had een aantal gasten meegenomen; haar man en hun kinderen. Dit had Maarten
niet aan zien komen. Maarten heeft later koorts en begint te dromen. In zijn droom ziet hij
Martha voor zich. Hij voelt zich gelukkig als hij haar ziet. Zodra hij wakker wordt besluit hij
zijn verdere leven door te brengen in eenzaamheid. Hij had veel geleden toen zijn moeder
stierf. Er werd steeds iets minder van haar elke dag. Om een geliefde van je zo langzaam weg
zien te rotten doet je denken of iemand lief hebben het daarna nog waard is. Iedereen zal
uiteindelijk sterven. En wat is dan erger, je geliefde zien sterven voor je ogen of in het
naleven moeten zijn zonder hem of haar?
Ik vind dat het boek een gesloten einde heeft. Het is duidelijk dat Maarten niet achter
Martha zal gaan. Hij zegt ook zijn afspraak met haar zus af, in wie hij dus ook geen interesse
meer heeft. Verder had hij niemand. Zijn ouders waren gestorven en hij had al een vrij
eenzame jeugd en dus niet veel vrienden. Je kunt met veel zekerheid zeggen dat Maarten na
het boek verder is gegaan met het proberen te klonen van een menselijke cel, en niet de
liefde achterna zou gaan.
Ik zou zeggen dat de liefdesontwikkeling het meest lijkt op het fragment “ Ik ween om
bloemen in den knop gebroken ” van Willem Kloos. Al hoewel dat fragment draait om een
homoseksuele man die zich het niet kan veroorloven te vertellen van wie hij houdt omdat
het nog niet geaccepteerd was om homoseksueel te zijn, komt het voor mij toch het meest
dichtbij Een vlucht regenwulpen. Beide hoofdpersonen kunnen niet vertellen aan hun
geliefde over hun gevoelens, al is het voor andere redenen. Ook zou je kunnen zeggen dat ze
beiden hun geliefdes dus niet achterna zullen of kunnen gaan.
Een vlucht regenwulpen gaat over Maarten, uit wie zijn perspectief het verhaal ook wordt
verteld. Maarten is in de tijd van het vertellen van het verhaal bioloog, die zich specialiseert
is celbiologie. Toen hij naar de middelbare school was gegaan werd hij verliefd op Martha,
maar ze was en bleef voor hem onbereikbaar, en dus hield hij haar op afstand, hoewel hij
nog wel over haar bleef fantaseren.
Maarten zijn ouders zijn erg gelovig, en wilden dus niet dat hij een wetenschappelijke studie
zoals biologie zou gaan volgen. Na zijn aanmeldingsexamen sterft zijn vader. Al was Maarten
nooit zo hecht met zijn vader, heeft het veel invloed op hem, maar vooral ook op zijn
moeder wie hij heel dierbaar heeft. Zij zal een tijd daarna sterven aan keelkanker, en dat
treft Maarten enorm. “Daarom moet je nooit, nooit van iemand houden. Denk je eens even
in dat de enige persoon op de wereld waarvan je echt houdt langzaam wegteert, elke dag
magerder wordt, dat haar nog altijd zo mooie gezicht zomaar inschompelt en dat haar eens
zo prachtige zwarte haar uitvalt en haar zachte stem wegkwijnt tot hees gefluister – stel je
dat eens voor!” (blz 44)
Er komt een uitnodiging binnen voor een schoolreünie in de brievenbus van Maarten. Hij kan
bijna niet wachten om Martha daar te zien. Zou ze komen? Ja, uiteindelijk was ze aanwezig,
maar ze had een aantal gasten meegenomen; haar man en hun kinderen. Dit had Maarten
niet aan zien komen. Maarten heeft later koorts en begint te dromen. In zijn droom ziet hij
Martha voor zich. Hij voelt zich gelukkig als hij haar ziet. Zodra hij wakker wordt besluit hij
zijn verdere leven door te brengen in eenzaamheid. Hij had veel geleden toen zijn moeder
stierf. Er werd steeds iets minder van haar elke dag. Om een geliefde van je zo langzaam weg
zien te rotten doet je denken of iemand lief hebben het daarna nog waard is. Iedereen zal
uiteindelijk sterven. En wat is dan erger, je geliefde zien sterven voor je ogen of in het
naleven moeten zijn zonder hem of haar?
Ik vind dat het boek een gesloten einde heeft. Het is duidelijk dat Maarten niet achter
Martha zal gaan. Hij zegt ook zijn afspraak met haar zus af, in wie hij dus ook geen interesse
meer heeft. Verder had hij niemand. Zijn ouders waren gestorven en hij had al een vrij
eenzame jeugd en dus niet veel vrienden. Je kunt met veel zekerheid zeggen dat Maarten na
het boek verder is gegaan met het proberen te klonen van een menselijke cel, en niet de
liefde achterna zou gaan.
Ik zou zeggen dat de liefdesontwikkeling het meest lijkt op het fragment “ Ik ween om
bloemen in den knop gebroken ” van Willem Kloos. Al hoewel dat fragment draait om een
homoseksuele man die zich het niet kan veroorloven te vertellen van wie hij houdt omdat
het nog niet geaccepteerd was om homoseksueel te zijn, komt het voor mij toch het meest
dichtbij Een vlucht regenwulpen. Beide hoofdpersonen kunnen niet vertellen aan hun
geliefde over hun gevoelens, al is het voor andere redenen. Ook zou je kunnen zeggen dat ze
beiden hun geliefdes dus niet achterna zullen of kunnen gaan.
