Stelling:
Leerlingen moeten per maand één mentale verlofdag hebben.
Speech 1 voorpartij:
Geachte jury, een vwo leerling zit gedurende zijn middelbare schooltijd gemiddeld 5700 uur op
school. Dit zijn omgerekend 238 volle dagen. De hele dag zit je stil aan een tafel te luisteren en te
werken. Kan interessant zijn, maar wordt op den duur dodelijk vermoeiend. Hoe verder je in je
schoolcarrière komt, hoe drukker je het krijgt. Lever nog maar even een essay voor Economie in,
maak nog maar even een presentatie voor Aardrijkskunde, in de tussentijd heb ook nog eens
huiswerk en ineens is daar de deadline voor het grote profielwerkstuk. Leerlingen leven van
opstapelingen van toetsweken en het lijkt alsof er voor hen geen een moment van rust is. Natuurlijk
hebben de meeste leerlingen tussenuren om bij te komen van dit alles, maar helaas vliegen die 50
minuten sneller voorbij dan je denkt. Elke leerling vindt daarom af en toe een dagje thuisblijven van
school heerlijk. Even bijkomen van de lange schooldagen. Ik ben dan ook voor de stelling dat
leerlingen de mogelijkheid moeten krijgen per maand één mentale verlofdag te hebben, om zo even
bij te kunnen tanken en de hersenen voor een dag te laten rusten. Met leerlingen bedoel ik
middelbare scholieren die HAVO of VWO als niveau hebben. Met een mentale verlofdag bedoel ik
een dag in de maand waar de leerling geen lessen volgt en thuisblijft om mentaal bij te komen. Ze
zouden deze dag dus kunnen werken aan hun mentale gezondheid die wellicht beschadigd zou
kunnen zijn door de hoge werkdruk, want steeds vaker voorkomt.
Voor deze stelling heb ik 2 argumenten, het werkdrukargument en het taboeargument.
Als eerste heb ik het werkdrukargument. Uit recent onderzoek door leerlingen van de Hogeschool
Utrecht is dan ook gebleken dat jongeren onder een veelt te hoge werkdruk staan. Door de lange
schooldagen en het vele huiswerk ondervinden veel leerlingen stress en dit kan zelfs leiden tot een
burn-out. Leerlingen doen de hele dag niks anders dan op school zijn en thuis verder werken aan
school om vervolgens de volgende dag weer naar school te gaan. Zelfs in het weekend moeten de
leerlingen aan schoolwerk. Het moet naar mijn mening natuurlijk wel leuk blijven. Door de te hoge
“werkdruk” kan een leerling te maken met concentratieproblemen wat zich weer uit in de resultaten.
Dit kan ook weer negatieve invloed hebben op de toekomst, met alle gevolgen van dien. Het hele
leven van een leerling bestaat dan ook uit school en af en toe is er een pauze nodig.
Ook heb ik het taboeargument. Het kan behoorlijk lastig zijn om te vragen om een dagje vrij te
nemen voor je mentale gezondheid, dat vind ik namelijk zelf ook. Jij kent je eigen grenzen en weet
wanneer je even een time out moet nemen, maar toch kan het moeilijk zijn om dit aan te geven aan
een autoriteit, bijvoorbeeld de loge die hier misschien heel anders over denkt. Als je hierom zou
vragen, krijg je een antwoord als ‘stel je niet zo aan’ of ‘wat een onzin’. Het kan ook zijn dat je niet
wilt toegeven dat je het te zwaar hebt, en je niet wilt dat er van je gedacht wordt dat je een opgever
bent en je als een zwakke schakel zullen zien.
Alhoewel jouw medeleerlingen of docenten misschien niet begrijpen waarom jij een dagje vrij nodig
hebt voor jezelf, kan het toch heel belangrijk zijn om dit wel te doen. Er zijn periodes waarin we
allemaal een stapje terug moeten nemen omdat we stress ervaren of ons angstig voelen. Als je een
vrije dag wil voor je mentale gezondheid is daar dus niks mis mee. Ook als je slecht slaapt of weinig
motivatie hebt is dit belangrijk om te doen. Als we dit stapje terugnemen kunnen we onszelf weer
herpakken en weer opnieuw energie krijgen om ons schoolwerk te doen. Dat jij een dagje vrij wil om
voor jezelf te zorgen is helemaal niks mis mee, dus laat je vooral niet tegenhouden. Iedereen heeft
, wel eens een periode waarin die niet lekker in z’n vel zit. Het taboe wordt dus opgeheven als er niet
gevraagd hoeft te worden naar een vrije dag, maar dit standaard wordt.
Al met al, ik ben voor dat leerlingen de mogelijkheid moeten krijgen 1 keer per maand een mentale
verlofdag in te plannen. Ik had hiervoor het werkdrukargument. Door een te hoge werkdruk kan het
geen kwaad om 1 keer in de maand even een dagje niet een school te hoeven denken en je te
ontspannen. Ook had ik het taboeargument. Het blijkt dat leerlingen het lastig vinden om aan te
geven dat zij het te zwaar hebben op school en het even niet meer aankunnen, als deze verlofdag
ingezet wordt, kan dit taboe dus worden opgeheven.
Al met al zal het dus een positieve invloed hebben op de leerlingen.
1 keer in de maand een time out voor een scholier, zorgt voor in de toekomst meer plezier.
Speech 1
tegenpartij:
Geachte jury,
opponenten
en andere
aanwezigen.
Vandaag gaan
we het hebben
over de
stelling
“Leerlingen
moeten per
maand één
mentale
verlofdag
hebben.” Ik
ben absoluut
tegen deze
stelling. Per
schooljaar hebben leerlingen bijna 100 vrije dagen, daartoe nog geeneens alle weekends
meegerekend. Ongeveer één derde van het jaar hebben leerlingen vrij. En mijn tegenstanders willen
daar nog meer van maken. Wij tieners zijn juist degenen die de mogelijkheid hebben om hun tijd te
vullen met allerlei bezigheden: een paar keer per week sporten, afspreken met vrienden, een
bijbaantje nemen, enzovoort. De enige echte verplichting die we hebben is naar school gaan, en zelfs
daar wordt nog lol getrapt met vrienden. Je zou zeggen dat er buiten school genoeg tijd is om bij te
komen en om te ontspannen. Hebben leerlingen het echt zo zwaar dat ze een extra vrije dag nodig
hebben? Leerlingen voelen zich overweldigd door hun schoolwerk en alle “verplichtingen” die zij
hebben en hebben het gevoel dat hun mentale gezondheid hieraan ten onder gaat. Maar ligt het
probleem nu bij school? Is school over het algemeen gewoon te zwaar voor tieners? Ik denk van niet.
Leerlingen moeten per maand één mentale verlofdag hebben.
Speech 1 voorpartij:
Geachte jury, een vwo leerling zit gedurende zijn middelbare schooltijd gemiddeld 5700 uur op
school. Dit zijn omgerekend 238 volle dagen. De hele dag zit je stil aan een tafel te luisteren en te
werken. Kan interessant zijn, maar wordt op den duur dodelijk vermoeiend. Hoe verder je in je
schoolcarrière komt, hoe drukker je het krijgt. Lever nog maar even een essay voor Economie in,
maak nog maar even een presentatie voor Aardrijkskunde, in de tussentijd heb ook nog eens
huiswerk en ineens is daar de deadline voor het grote profielwerkstuk. Leerlingen leven van
opstapelingen van toetsweken en het lijkt alsof er voor hen geen een moment van rust is. Natuurlijk
hebben de meeste leerlingen tussenuren om bij te komen van dit alles, maar helaas vliegen die 50
minuten sneller voorbij dan je denkt. Elke leerling vindt daarom af en toe een dagje thuisblijven van
school heerlijk. Even bijkomen van de lange schooldagen. Ik ben dan ook voor de stelling dat
leerlingen de mogelijkheid moeten krijgen per maand één mentale verlofdag te hebben, om zo even
bij te kunnen tanken en de hersenen voor een dag te laten rusten. Met leerlingen bedoel ik
middelbare scholieren die HAVO of VWO als niveau hebben. Met een mentale verlofdag bedoel ik
een dag in de maand waar de leerling geen lessen volgt en thuisblijft om mentaal bij te komen. Ze
zouden deze dag dus kunnen werken aan hun mentale gezondheid die wellicht beschadigd zou
kunnen zijn door de hoge werkdruk, want steeds vaker voorkomt.
Voor deze stelling heb ik 2 argumenten, het werkdrukargument en het taboeargument.
Als eerste heb ik het werkdrukargument. Uit recent onderzoek door leerlingen van de Hogeschool
Utrecht is dan ook gebleken dat jongeren onder een veelt te hoge werkdruk staan. Door de lange
schooldagen en het vele huiswerk ondervinden veel leerlingen stress en dit kan zelfs leiden tot een
burn-out. Leerlingen doen de hele dag niks anders dan op school zijn en thuis verder werken aan
school om vervolgens de volgende dag weer naar school te gaan. Zelfs in het weekend moeten de
leerlingen aan schoolwerk. Het moet naar mijn mening natuurlijk wel leuk blijven. Door de te hoge
“werkdruk” kan een leerling te maken met concentratieproblemen wat zich weer uit in de resultaten.
Dit kan ook weer negatieve invloed hebben op de toekomst, met alle gevolgen van dien. Het hele
leven van een leerling bestaat dan ook uit school en af en toe is er een pauze nodig.
Ook heb ik het taboeargument. Het kan behoorlijk lastig zijn om te vragen om een dagje vrij te
nemen voor je mentale gezondheid, dat vind ik namelijk zelf ook. Jij kent je eigen grenzen en weet
wanneer je even een time out moet nemen, maar toch kan het moeilijk zijn om dit aan te geven aan
een autoriteit, bijvoorbeeld de loge die hier misschien heel anders over denkt. Als je hierom zou
vragen, krijg je een antwoord als ‘stel je niet zo aan’ of ‘wat een onzin’. Het kan ook zijn dat je niet
wilt toegeven dat je het te zwaar hebt, en je niet wilt dat er van je gedacht wordt dat je een opgever
bent en je als een zwakke schakel zullen zien.
Alhoewel jouw medeleerlingen of docenten misschien niet begrijpen waarom jij een dagje vrij nodig
hebt voor jezelf, kan het toch heel belangrijk zijn om dit wel te doen. Er zijn periodes waarin we
allemaal een stapje terug moeten nemen omdat we stress ervaren of ons angstig voelen. Als je een
vrije dag wil voor je mentale gezondheid is daar dus niks mis mee. Ook als je slecht slaapt of weinig
motivatie hebt is dit belangrijk om te doen. Als we dit stapje terugnemen kunnen we onszelf weer
herpakken en weer opnieuw energie krijgen om ons schoolwerk te doen. Dat jij een dagje vrij wil om
voor jezelf te zorgen is helemaal niks mis mee, dus laat je vooral niet tegenhouden. Iedereen heeft
, wel eens een periode waarin die niet lekker in z’n vel zit. Het taboe wordt dus opgeheven als er niet
gevraagd hoeft te worden naar een vrije dag, maar dit standaard wordt.
Al met al, ik ben voor dat leerlingen de mogelijkheid moeten krijgen 1 keer per maand een mentale
verlofdag in te plannen. Ik had hiervoor het werkdrukargument. Door een te hoge werkdruk kan het
geen kwaad om 1 keer in de maand even een dagje niet een school te hoeven denken en je te
ontspannen. Ook had ik het taboeargument. Het blijkt dat leerlingen het lastig vinden om aan te
geven dat zij het te zwaar hebben op school en het even niet meer aankunnen, als deze verlofdag
ingezet wordt, kan dit taboe dus worden opgeheven.
Al met al zal het dus een positieve invloed hebben op de leerlingen.
1 keer in de maand een time out voor een scholier, zorgt voor in de toekomst meer plezier.
Speech 1
tegenpartij:
Geachte jury,
opponenten
en andere
aanwezigen.
Vandaag gaan
we het hebben
over de
stelling
“Leerlingen
moeten per
maand één
mentale
verlofdag
hebben.” Ik
ben absoluut
tegen deze
stelling. Per
schooljaar hebben leerlingen bijna 100 vrije dagen, daartoe nog geeneens alle weekends
meegerekend. Ongeveer één derde van het jaar hebben leerlingen vrij. En mijn tegenstanders willen
daar nog meer van maken. Wij tieners zijn juist degenen die de mogelijkheid hebben om hun tijd te
vullen met allerlei bezigheden: een paar keer per week sporten, afspreken met vrienden, een
bijbaantje nemen, enzovoort. De enige echte verplichting die we hebben is naar school gaan, en zelfs
daar wordt nog lol getrapt met vrienden. Je zou zeggen dat er buiten school genoeg tijd is om bij te
komen en om te ontspannen. Hebben leerlingen het echt zo zwaar dat ze een extra vrije dag nodig
hebben? Leerlingen voelen zich overweldigd door hun schoolwerk en alle “verplichtingen” die zij
hebben en hebben het gevoel dat hun mentale gezondheid hieraan ten onder gaat. Maar ligt het
probleem nu bij school? Is school over het algemeen gewoon te zwaar voor tieners? Ik denk van niet.
