Samenvatting Agrifoodketens

Een agrifoodketen is een overzicht van de opeenvolgende processen die ertoe leiden dat voedsel
vanaf de boerderij tot de consument op tafel terecht komt. Food supply chain

Deze processen kunnen omvatten: providers, primaire productie, bewerking , distributie en handel,
consumptie en afvalverwerking.




Verschil in keten

grondstoffen varkensvlees



Convergent Divergent



Bier verschillende producten



De keten is van aanbod gestuurd naar vraag gestuurd. Toenemende onderlinge afhankelijkheid.

Tot en met de 16e eeuw zeer korte ketens. Vanaf de 16e eeuw ontstaan wereldmarkt. Aparte
ondernemingen voor transport en handel gaan een rol spelen. Verstedelijking leidt tot meer afstand
tussen primaire sector en verstedelijkte bevolking. Vanaf 20 e eeuw verdere specialisatie in de keten.
Dit leidt tot meer schakels in de keten. Er ontstaan aparte verwerkende industrie met
merkproducten. Moderne agrifoodketens is eind vorige eeuw ontstaan.

Eind 20e eeuw:

 Hogere eisen aan afstemming vraag en aanbod
 Meer aandacht voor hygiëne en kwaliteitsrisico’s
 Naast levensmiddelenindustrie gaan boeren en tuinders actief deel uitmaken van de
agrifoodketen (nemen vaak de rol van ketenregisseur)

Vanaf 20e eeuw een toenemende invloed van maatschappelijke organisaties:

 Transparant t.a.v. herkomstbepaling (dierenwelzijn, kinderarbeid, eerlijke handel)
 Duurzame voedselproductie (milieu)
 Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO)

1

,  Verschil in de NGO’s (alleen actie tegen versus interactie met)

Via platforms ontstaat een directe betrokkenheid van de consument bij productontwikkeling en
bedrijfsvoering. Intensivering van communicatie tussen boeren/tuinders en consument:
toenemende verkoop van lokale producten, internetverkoop, recreatie bij boer, betrokkenheid bij
het productieproces van de boer.

Ketensamenwerking: van open markt naar samenwerking. Toenemende samenwerking= integratie

In een open markt zijn bedrijven onafhankelijk, gericht op onderlinge competitie er is geen
informatie uitwisseling.
In een geïntegreerde keten zijn bedrijven gericht op gezamenlijk voordeel, er is veel informatie
uitwisseling en er is onderlinge afhankelijkheid.

Achterwaartse integratie: eigen bedrijf→ toeleverancier

Voorwaartse integratie: eigen bedrijf→ distributie→ klant

Horizontale integratie (branche): eigen bedrijf→ concurrent→ consument

De fasen/redenen van ketensamenwerking:

1. Urgentie voor samenwerking. Ontwikkelen van standaarden in kwaliteit
2. Ketenoptimalisatie= verlagen van de kosten (logistiek)
3. Ketenzorg: ontwikkelen van een integraal kwaliteitssysteem
4. Ketendifferentiatie: gezamenlijke marketing en productontwikkeling
5. Ontwikkelen van een duurzame keten

Ketenpositie

Ketenregisseur: stuurt de ketenschakels om aan de klantwensen te voldoen.
Kenmerken van een ketenregisseur: macht/groot en heeft kennis van de keten (van grondstof tot
consument)

Verbeteren van ketenpositie van een bedrijf kan door:

 Creëren van win-win situatie voor de keten
 Voldoende afnemers
 Voldoende leveranciers
 Goede relatie met afnemers en leveranciers
 Kennis van de totale keten
 Kennis van de consument
 Creëren van unieke waarde voor de consument
 Creëren van merkbekendheid
 Ketenverkorting
 Keten innovatie
 Ketenintegratie

De definitie van kwaliteit verschuift:

In 1950 de klant moet accepteren wat hij krijgt
In 1970 de klant moet accepteren wat is afgesproken (contract-specificatie)
In 1980 de leverancier moet perfecte producten leveren (volgens experts): technisch

2