HET ONDERSTEUNEN VAN ZELFMANAGEMENT EN
GEZAMENLIJKE BESLUITVORMING.
Naam: Naoufal Salama
Klas: VPK-1-02
Vak: COMF2
Docent: Hulst-Sistermans, Ingrid I.H. van
,Theoretisch kader voor COMF2
Dit theoretisch kader is bedoeld om zelfmanagement en gezamenlijke
besluitvorming te ondersteunen Gezamenlijke beslissing of gezamenlijke
beslissing wordt gebruikt in verschillende gesprekken. Het bevat een
dilemma die voor de patiënt aangewezen. Beslissingen die in dit verband
zijn genomen samen net de zorgvrager en zorgverlener
Vaak is het dilemma te groot voor de patiënt. Het doel is om de patiënt
inzicht te laten krijgen in de situatie en het bijbehorende dilemma om daar
goede keuzes in te maken
Controleer zoveel mogelijk de emoties van de patiënt in dit gesprek. Dus
doe als zorgverlener ook een stapje terug In dit gesprek. Zorg ervoor dat
de patiënt zijn eigen verhaal kan doen en vul zelf niet dingen in, dus je
laat zoveel mogelijk de regie bij de zorgvrager.
Zorgaanbieders moeten zich aan deze richtlijnen houden om dit gesprek
zo soepel mogelijk te laten verlopen. Het is belangrijk om de
kerncompetenties te behouden.
1. Bespreek het probleem
2. Bespreek opties
3. Bespreek sterke en zwakke punten
4. Bespreek instellingen
5. een beslissing nemen
6. Review Equivalent
In dit gesprek staat de gelijkwaardigheid tussen zorgverleners en
zorgvragers centraal. Zo zijn het mensen die zorg nodig hebben, en door
de hulp van verpleegkundigen houden de zorgvragers zich vaker aan de
behandeling omdat ze zich geaccepteerd en luisterend voelen.
Therapietrouw betekent het naleven van een onderling overeengekomen
zorgplan voor degenen die zorg nodig hebben. de behandeling heeft
daardoor meer kans van slagen. Door patiënten gelijk te behandelen geef
je de persoonlijke aandacht die bij hen past. Ze staan centraal en zijn zelf
belangrijk; waarden en normen worden gehoord en erkend. Zo behouden
ze ook de zorgbehoevenden de regie. Een hand die zelfsturing bevordert.
Daarom is gelijkheid in gesprek essentieel. ASE-model Het ASE-model is
nieuw in dit gesprek. Hieronder wordt uitgelegd wat dit betekent.
A = Houding, dat wil zeggen de houding van de patiënt ten opzichte van
een gesprek / zijn ziekte / zijn dilemma leven. Het is de taak van het
,verplegend personeel om deze houding te herkennen en erop in te spelen.
de Houding is de drijvende kracht in het dagelijks leven van mensen die
zorg nodig hebben. Dit kan veel steun, erkenning en waardering krijgen
van mensen die zorg nodig hebben. als resultaat, Therapietrouw is
waarschijnlijker en daardoor verloopt de behandeling succesvoller.
S = Sociale impact, dat wil zeggen de steun die mensen met een
zorgvraag via hun contacten krijgen. Mensen die zorg nodig hebben
hechten veel waarde aan de steun van belangrijke mensen in zijn leven,
dit kan iemand uit de familie zijn of banen. Het is een belangrijk onderdeel
van het omgaan met emoties. Open oren voor Mensen die moeite hebben
met het maken van levenskeuzes, kunnen verpleging en behandeling
krijgen en daardoor kijken of het gelukt is. Dit is een belangrijk onderdeel
van het gesprek zijn.
E = Self-efficacy of hoeveel vertrouwen iemand heeft in zijn
capaciteiten.
Als er veel mensen zijn kan het vertrouwen kort zijn, omdat hij moeilijke
beslissingen moest nemen over zijn ziekte en toekomst. Het is de
verantwoordelijkheid van de dienstverlener om dit vertrouwen op te
bouwen en zo nodig te herstellen. Dit gebeurt door te vragen om attributie
(de oorzaak van de ziekte is ergens op te herleiden), Presenteert eerdere
positieve of negatieve ervaringen met hun ziekte en contact met
medepatiënten. Als dit succesvol is voor de patiënt, zal dit veel positieve
effecten hebben. Bewezen succesvoller, doorbreek de negatieve
gedachtespiraal, er is iets in het algemeen. Ga in dit gesprek als
mantelzorger samen met u op zoek naar iemand die zorg nodig heeft en
verken uw denkpatronen. Het geeft ook inzicht in de copingstijl van de
patiënt. H. Hoe werkt het Afhankelijk om met een bepaalde situatie om te
gaan. Wat kan hij doen bij het nemen van moeilijke beslissingen etc.
Dit kan voor beide partijen een flinke opgave zijn. Daarom zijn 5G-
schema's ontworpen om te helpen differentiëren en inzichten te
verkrijgen. Een specifiek denkpatroon. Het wordt hieronder uitgelegd.
Event = Waar, met wie en wat is er met hem gebeurd?
Gedachte = Wat gebeurde er met zijn hoofd? Wat dacht of zei hij
tegen zichzelf? Wat dacht hij? Emoties = Wat voelde hij en welke
emoties had hij?
Actie = Wat deed hij? Hoe reageerde hij?
Resultaat = Wat was het resultaat van wat hij deed of waarop hij
reageerde? Begrijpen hoe iemand reageert, waarom ze zich zo
voelen en wat dat voor hen betekent, U moet passende hulp voor
hem zoeken, zodat er verandering kan plaatsvinden.
,Bewustzijn is de eerste stap naar verandering. De volgorde van stappen is
bedoeld als leidraad voor zorgverleners om hun patiënten te begeleiden.
Meer zelfsturing. Zorgbehoevenden en verplegend personeel voeren
samen een reeks stappen uit.
Openheid = bepaalde negatieve factoren voor patiënten die openstaan
voor behandeling In de weg zitten.
Begrip = Factoren die een rol spelen bij de overdracht van kennis
Willen = Motivatie voor patiënten om een bepaalde behandeling te volgen
Bekwaamheid = verwachte factoren die de feitelijke activiteit verstoren
Uitvoering = daadwerkelijke implementatie en belemmeringen daarvoor
Continuïteit = Factoren die een rol spelen bij het in stand houden van
gedrag.
Door altijd met de patiënt te overleggen en te werken, kan deze reeks
stappen worden bereikt. Het verandert de manier waarop je denkt. De
volgorde van stappen geeft informatie en houdt deze vast een figuratieve
spiegel voor de patiënt. Dit geeft je nog specifiekere stappen in een reeks
stappen. Aandacht voor het creëren van de optimale psychologische
situatie voor zorgbehoevenden. wat je wilt het doel is om zich aan de
behandeling van de patiënt te houden, wat een zware belasting voor de
patiënt is. 'Ga zo door'. Het is nu aan het verplegend personeel om
mensen in nood te helpen
, Kaal plan van aanpak
Voorbereiding
- Inlezen dossier
- Voorlopig doel en aanpak voor jezelf formuleren
- Ruimte inrichten en privacy
-
Inleiding
- Jezelf voorstellen + de functie van jezelf voorstellen
- De naam van de zorgvrager controleren ( vraag hiernaar )
- De aanleiding van het gesprek bespreken
- De verwachtingen van de zorgvrager in kaart brengen
- Het doel van het gesprek vaststellen ( vraag aan de zorgvrager wat zij/hij wilt bereiken met
dit gesprek )
Kern
- De kwestie bespreken
- Goede eerste vraag stellen
- Gevoelsreflecties
- Goed aandachtig luisteren
- ASE – model
- Het gebruik van coping stijlen
- De mogelijkheden bespreken
- De voor- en nadelen bespreken
- Tussendoor samenvatten wat de zorgvrager zegt.
- Attributie ( het zoeken of het toeschrijven van oorzaken, externe attributie = de omgeving of
anderen hebben de situatie veroorzaakt. Interne attributie = de situatie is een resultaat van
je eigen handelen. )
- Parafraseren en hardop nadenken
- De voorkeuren in kaart brengen
- Doorvragen door middel van open vragen
- Mogelijke beslissingen maken met de zorgvrager
- Non- verbale communicatie
GEZAMENLIJKE BESLUITVORMING.
Naam: Naoufal Salama
Klas: VPK-1-02
Vak: COMF2
Docent: Hulst-Sistermans, Ingrid I.H. van
,Theoretisch kader voor COMF2
Dit theoretisch kader is bedoeld om zelfmanagement en gezamenlijke
besluitvorming te ondersteunen Gezamenlijke beslissing of gezamenlijke
beslissing wordt gebruikt in verschillende gesprekken. Het bevat een
dilemma die voor de patiënt aangewezen. Beslissingen die in dit verband
zijn genomen samen net de zorgvrager en zorgverlener
Vaak is het dilemma te groot voor de patiënt. Het doel is om de patiënt
inzicht te laten krijgen in de situatie en het bijbehorende dilemma om daar
goede keuzes in te maken
Controleer zoveel mogelijk de emoties van de patiënt in dit gesprek. Dus
doe als zorgverlener ook een stapje terug In dit gesprek. Zorg ervoor dat
de patiënt zijn eigen verhaal kan doen en vul zelf niet dingen in, dus je
laat zoveel mogelijk de regie bij de zorgvrager.
Zorgaanbieders moeten zich aan deze richtlijnen houden om dit gesprek
zo soepel mogelijk te laten verlopen. Het is belangrijk om de
kerncompetenties te behouden.
1. Bespreek het probleem
2. Bespreek opties
3. Bespreek sterke en zwakke punten
4. Bespreek instellingen
5. een beslissing nemen
6. Review Equivalent
In dit gesprek staat de gelijkwaardigheid tussen zorgverleners en
zorgvragers centraal. Zo zijn het mensen die zorg nodig hebben, en door
de hulp van verpleegkundigen houden de zorgvragers zich vaker aan de
behandeling omdat ze zich geaccepteerd en luisterend voelen.
Therapietrouw betekent het naleven van een onderling overeengekomen
zorgplan voor degenen die zorg nodig hebben. de behandeling heeft
daardoor meer kans van slagen. Door patiënten gelijk te behandelen geef
je de persoonlijke aandacht die bij hen past. Ze staan centraal en zijn zelf
belangrijk; waarden en normen worden gehoord en erkend. Zo behouden
ze ook de zorgbehoevenden de regie. Een hand die zelfsturing bevordert.
Daarom is gelijkheid in gesprek essentieel. ASE-model Het ASE-model is
nieuw in dit gesprek. Hieronder wordt uitgelegd wat dit betekent.
A = Houding, dat wil zeggen de houding van de patiënt ten opzichte van
een gesprek / zijn ziekte / zijn dilemma leven. Het is de taak van het
,verplegend personeel om deze houding te herkennen en erop in te spelen.
de Houding is de drijvende kracht in het dagelijks leven van mensen die
zorg nodig hebben. Dit kan veel steun, erkenning en waardering krijgen
van mensen die zorg nodig hebben. als resultaat, Therapietrouw is
waarschijnlijker en daardoor verloopt de behandeling succesvoller.
S = Sociale impact, dat wil zeggen de steun die mensen met een
zorgvraag via hun contacten krijgen. Mensen die zorg nodig hebben
hechten veel waarde aan de steun van belangrijke mensen in zijn leven,
dit kan iemand uit de familie zijn of banen. Het is een belangrijk onderdeel
van het omgaan met emoties. Open oren voor Mensen die moeite hebben
met het maken van levenskeuzes, kunnen verpleging en behandeling
krijgen en daardoor kijken of het gelukt is. Dit is een belangrijk onderdeel
van het gesprek zijn.
E = Self-efficacy of hoeveel vertrouwen iemand heeft in zijn
capaciteiten.
Als er veel mensen zijn kan het vertrouwen kort zijn, omdat hij moeilijke
beslissingen moest nemen over zijn ziekte en toekomst. Het is de
verantwoordelijkheid van de dienstverlener om dit vertrouwen op te
bouwen en zo nodig te herstellen. Dit gebeurt door te vragen om attributie
(de oorzaak van de ziekte is ergens op te herleiden), Presenteert eerdere
positieve of negatieve ervaringen met hun ziekte en contact met
medepatiënten. Als dit succesvol is voor de patiënt, zal dit veel positieve
effecten hebben. Bewezen succesvoller, doorbreek de negatieve
gedachtespiraal, er is iets in het algemeen. Ga in dit gesprek als
mantelzorger samen met u op zoek naar iemand die zorg nodig heeft en
verken uw denkpatronen. Het geeft ook inzicht in de copingstijl van de
patiënt. H. Hoe werkt het Afhankelijk om met een bepaalde situatie om te
gaan. Wat kan hij doen bij het nemen van moeilijke beslissingen etc.
Dit kan voor beide partijen een flinke opgave zijn. Daarom zijn 5G-
schema's ontworpen om te helpen differentiëren en inzichten te
verkrijgen. Een specifiek denkpatroon. Het wordt hieronder uitgelegd.
Event = Waar, met wie en wat is er met hem gebeurd?
Gedachte = Wat gebeurde er met zijn hoofd? Wat dacht of zei hij
tegen zichzelf? Wat dacht hij? Emoties = Wat voelde hij en welke
emoties had hij?
Actie = Wat deed hij? Hoe reageerde hij?
Resultaat = Wat was het resultaat van wat hij deed of waarop hij
reageerde? Begrijpen hoe iemand reageert, waarom ze zich zo
voelen en wat dat voor hen betekent, U moet passende hulp voor
hem zoeken, zodat er verandering kan plaatsvinden.
,Bewustzijn is de eerste stap naar verandering. De volgorde van stappen is
bedoeld als leidraad voor zorgverleners om hun patiënten te begeleiden.
Meer zelfsturing. Zorgbehoevenden en verplegend personeel voeren
samen een reeks stappen uit.
Openheid = bepaalde negatieve factoren voor patiënten die openstaan
voor behandeling In de weg zitten.
Begrip = Factoren die een rol spelen bij de overdracht van kennis
Willen = Motivatie voor patiënten om een bepaalde behandeling te volgen
Bekwaamheid = verwachte factoren die de feitelijke activiteit verstoren
Uitvoering = daadwerkelijke implementatie en belemmeringen daarvoor
Continuïteit = Factoren die een rol spelen bij het in stand houden van
gedrag.
Door altijd met de patiënt te overleggen en te werken, kan deze reeks
stappen worden bereikt. Het verandert de manier waarop je denkt. De
volgorde van stappen geeft informatie en houdt deze vast een figuratieve
spiegel voor de patiënt. Dit geeft je nog specifiekere stappen in een reeks
stappen. Aandacht voor het creëren van de optimale psychologische
situatie voor zorgbehoevenden. wat je wilt het doel is om zich aan de
behandeling van de patiënt te houden, wat een zware belasting voor de
patiënt is. 'Ga zo door'. Het is nu aan het verplegend personeel om
mensen in nood te helpen
, Kaal plan van aanpak
Voorbereiding
- Inlezen dossier
- Voorlopig doel en aanpak voor jezelf formuleren
- Ruimte inrichten en privacy
-
Inleiding
- Jezelf voorstellen + de functie van jezelf voorstellen
- De naam van de zorgvrager controleren ( vraag hiernaar )
- De aanleiding van het gesprek bespreken
- De verwachtingen van de zorgvrager in kaart brengen
- Het doel van het gesprek vaststellen ( vraag aan de zorgvrager wat zij/hij wilt bereiken met
dit gesprek )
Kern
- De kwestie bespreken
- Goede eerste vraag stellen
- Gevoelsreflecties
- Goed aandachtig luisteren
- ASE – model
- Het gebruik van coping stijlen
- De mogelijkheden bespreken
- De voor- en nadelen bespreken
- Tussendoor samenvatten wat de zorgvrager zegt.
- Attributie ( het zoeken of het toeschrijven van oorzaken, externe attributie = de omgeving of
anderen hebben de situatie veroorzaakt. Interne attributie = de situatie is een resultaat van
je eigen handelen. )
- Parafraseren en hardop nadenken
- De voorkeuren in kaart brengen
- Doorvragen door middel van open vragen
- Mogelijke beslissingen maken met de zorgvrager
- Non- verbale communicatie
