Vragen op volgorde boek ja nee
1 Hij ontwikkelde een nieuwe behandelmethode en een daarbij passende theorie,
die bekend is geworden als de psychoanalyse. Een van de grondleggers was
eerder Sigmund Freud dan Emil Kraepelin.
2 Volgens de DSM wordt een psychische functiestoornis pas als ziekelijk of
abnormaal beschouwd wanneer er sprake is van lijdensdruk en/of sociaal
disfunctioneren
3 Psychiater Emil Kraepelin en Neuroloog Sigmund Freud zijn beiden van grote
betekenis geweest voor de ontwikkeling van de psychiatrie. Kraepelin was een
van de grondleggers van de psychologische benadering
4 Een model om een structuurdiagnose te stellen wat binnen de biopsychosociale
benadering past wordt ook wel het ‘stress-kwetsbaarheidsmodel’ genoemd.
Kwetsbaarheid kan men typeren als een vorm van draaglast
5 Het biopsychosociale model is een combinatie van drie verschillende
invalshoeken; somatische, sociale en psychologische invalshoek. Bij de
diagnostiek van een stoornis zijn de gegevens verkregen in de psychologische
invalshoek van groter belang dan de gegevens verkregen in de somatische of
sociale invalshoek
6 Prochaska en Di Clemente onderscheiden binnen hun motivatiecirkel zes fasen in
het proces van motivering. In de beschouwing fase (contemplation) bespreek je
de voor- en nadelen van gedragsverandering
7 Het bieden van compassie betekent eerder het wegnemen van het leed, dan het
troosten en versterken van de werkrelatie
8 Een passende basishouding in de bejegening bij psychotische patiënten met
schizofrenie is eerder het toestaan van vermijdingsdrang, dan feedback geven op
vermijdingsdrang
9 In het transtheoretische model valt de “betrokkene beseft dat hij een probleem
heeft” eerder onder fase consolidatie, dan onder fase 2 beschouwing
10 In de motivatiecirkel van Prochaska worden de 6 stappen meer ingedeeld naar
fase van herstel dan naar bejegeningsaspecten
11 Bij het bepalen van de passende bejegening is het transtheoretisch model van
verandering bruikbaar (Prochaska, 2014). ‘De betrokkene beseft een probleem
en overweegt gedragsverandering’ behoort eerder in de fase van
voorbeschouwing dan in de fase van beschouwing
12 Cauffman (2003) onderscheidt werkrelaties met vier typen zorgvragers: de
voorbijganger, de zoekende, de koper en de co-expert. Een zorgvrager zegt te
willen veranderen maar weet niet hoe en over welke bronnnen en mogelijkheden
hij beschikt, dit past meer in het type ‘de koper’ dan in het type ‘de zoekende’
13 Een doel is het vaststellen van de ernst van de symptomen, dit wordt ook wel
‘status mentalis’ genoemd
14 In de psychiatrie zijn er verschillende evidence-based behandelmethoden.
Mindfulness is eerder een voorbeeld van cognitieve gedragstherapie dan van
psychotherapie
15 Persoonlijkheidsstoornissen kunnen worden onderverdeeld in drie clusters. Het
dramatische cluster met de borderline is eerder een cluster A dan in cluster B
16 Persoonlijkheidsstoornissen kunnen worden onderverdeeld in drie clusters. Het
angstige cluster met de vermijdende, de afhankelijke en de dwangmatige
persoonlijkheidsstoornis is eerder cluster A dan cluster C
17 Iemand met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis is eerder bang dat er
misbruik van hen wordt gemaakt dan iemand met een borderline stoornis.
1 Hij ontwikkelde een nieuwe behandelmethode en een daarbij passende theorie,
die bekend is geworden als de psychoanalyse. Een van de grondleggers was
eerder Sigmund Freud dan Emil Kraepelin.
2 Volgens de DSM wordt een psychische functiestoornis pas als ziekelijk of
abnormaal beschouwd wanneer er sprake is van lijdensdruk en/of sociaal
disfunctioneren
3 Psychiater Emil Kraepelin en Neuroloog Sigmund Freud zijn beiden van grote
betekenis geweest voor de ontwikkeling van de psychiatrie. Kraepelin was een
van de grondleggers van de psychologische benadering
4 Een model om een structuurdiagnose te stellen wat binnen de biopsychosociale
benadering past wordt ook wel het ‘stress-kwetsbaarheidsmodel’ genoemd.
Kwetsbaarheid kan men typeren als een vorm van draaglast
5 Het biopsychosociale model is een combinatie van drie verschillende
invalshoeken; somatische, sociale en psychologische invalshoek. Bij de
diagnostiek van een stoornis zijn de gegevens verkregen in de psychologische
invalshoek van groter belang dan de gegevens verkregen in de somatische of
sociale invalshoek
6 Prochaska en Di Clemente onderscheiden binnen hun motivatiecirkel zes fasen in
het proces van motivering. In de beschouwing fase (contemplation) bespreek je
de voor- en nadelen van gedragsverandering
7 Het bieden van compassie betekent eerder het wegnemen van het leed, dan het
troosten en versterken van de werkrelatie
8 Een passende basishouding in de bejegening bij psychotische patiënten met
schizofrenie is eerder het toestaan van vermijdingsdrang, dan feedback geven op
vermijdingsdrang
9 In het transtheoretische model valt de “betrokkene beseft dat hij een probleem
heeft” eerder onder fase consolidatie, dan onder fase 2 beschouwing
10 In de motivatiecirkel van Prochaska worden de 6 stappen meer ingedeeld naar
fase van herstel dan naar bejegeningsaspecten
11 Bij het bepalen van de passende bejegening is het transtheoretisch model van
verandering bruikbaar (Prochaska, 2014). ‘De betrokkene beseft een probleem
en overweegt gedragsverandering’ behoort eerder in de fase van
voorbeschouwing dan in de fase van beschouwing
12 Cauffman (2003) onderscheidt werkrelaties met vier typen zorgvragers: de
voorbijganger, de zoekende, de koper en de co-expert. Een zorgvrager zegt te
willen veranderen maar weet niet hoe en over welke bronnnen en mogelijkheden
hij beschikt, dit past meer in het type ‘de koper’ dan in het type ‘de zoekende’
13 Een doel is het vaststellen van de ernst van de symptomen, dit wordt ook wel
‘status mentalis’ genoemd
14 In de psychiatrie zijn er verschillende evidence-based behandelmethoden.
Mindfulness is eerder een voorbeeld van cognitieve gedragstherapie dan van
psychotherapie
15 Persoonlijkheidsstoornissen kunnen worden onderverdeeld in drie clusters. Het
dramatische cluster met de borderline is eerder een cluster A dan in cluster B
16 Persoonlijkheidsstoornissen kunnen worden onderverdeeld in drie clusters. Het
angstige cluster met de vermijdende, de afhankelijke en de dwangmatige
persoonlijkheidsstoornis is eerder cluster A dan cluster C
17 Iemand met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis is eerder bang dat er
misbruik van hen wordt gemaakt dan iemand met een borderline stoornis.
