Zo maak je een verpleegplan
Stap 1: voor welk model kies jij?
Een verpleegkundige theorie is een beschrijving/verklaring van samenhangende verschijnselen.
Verpleegkundige modellen functioneren als hulpmiddel om iets te begrijpen. In verpleeghuizen en in
de ouderenzorg classificeren ze informatie m.b.v. Sampc. Dit staat voor: Somatisch (hoe is de
lichamelijke toestand. Activiteiten van het dagelijkse leven. Maatschappelijk functioneren (bv.
huishouden, hobby’s, financieel) Psychisch functioneren (bv. geheugen, gedrag, oriëntatie) en
Communicatie (bv. spraakstoornis, zien, lezen, begrijpen). De informatie wordt geordend m et
behulp van de 4 levensdomeinen: lichamelijk welbevinden, woon-leefomstandigheden, participatie
en het mentale welbevinden.
Stap 2: verzamelen van informatie
Door te observeren verzamel je gegevens. Bij een objectieve manier zijn de gegevens gebaseerd op
feiten. Bij een subjectieve manier zijn de gegevens gebaseerd op persoonlijke meningen en
gevoelens. De basis voor gesprekstechnieken is door: het stellen van open, gesloten, suggestieve en
reflecterende vragen, een luisterende houding, e-in en e-ex vragen en gericht doorvragen. E-in
vragen is doorvragen om verduidelijking te krijgen. E-ex vragen zijn vragen die het gesprek een
andere wending kunnen geven, omdat de informatie die wordt gegeven niet relevant is voor het
verpleegproces. Bij suggestieve vragen laat je je mening doorschemeren in een vraag (bv. dat zal wel
pijn doen). Door reflecterende vragen laat je je waarnemingen horen in de vraag (bv. u praat zo
zacht, kost het u moeite om te praten?). Zelfrapportage is de eenvoudigste en betrouwbaarste
methode om pijn te meten. Bij de eendimensionale methode wordt de pijn zelf beoordeeld door de
zorgvrager, door het geven van een cijfer. Bij een multidimensionale manier pijn meten, maak je
gebruik van meetinstrumenten. Door het gebruik van het WCS classificatiemodel is een wond te
beoordelen. Dit gaat om de wondkleur (rood, geel of zwart) en de productie van wondvocht (nat,
vochtig of droog). Als er sprake is van meerdere kleuren in een wond dan ga je uit van de meest
‘ernstige’ kleur. Het TIME-model is een andere manier om een wond te beoordelen. Tissue (kleur van
wond), Infection (is de wond geïnfecteerd), Moisture (droog, nat of vochtig) en Edge (wondranden).
Stap 3: analyseren van informatie
Analyseren is het systematisch ontleden van een complex geheel in zijn elementen. Bij beweringen
moet helder zijn wat je met bepaalde termen bedoelt. Ook moet duidelijk zijn of de beweringen waar
of niet waar zijn. Er zijn 2 bewijsbare beweringen: probabilistisch en deterministisch. Een
deterministische bewering is altijd waar. De algemene bewering is van toepassing op alle individuele
gevallen (bv. zonder zintuigen kan je niet proeven). Een probabilistische bewering is vaak de
uitkomst van statisch onderzoek (bv. de meeste kinderen die op jonge leeftijd seksueel misbruikt zijn,
ontwikkelen op latere leeftijd psychische klachten). Als er meerdere beweringen tegelijk worden
gedaan, moet je onderzoeken of ze wel allemaal tegelijk waar kunnen zijn (=consistentie). Bij een
redenering is 1 zin de conclusie en de overige zijn premissen (onderbouwing van conclusie).
Stap 4: formuleren van verpleegproblemen
Na het verzamelen van informatie ontstaat er een beeld van de gezondheidssituatie van je
zorgvrager. Bij het stellen van een verpleegkundige diagnose is het perspectief van groot belang. De
verpleegkundige houdt zich vooral bezig met de reacties op gezondheidsproblemen en op de
behandeling of therapie. Een arts is daarentegen vooral bezig met de ziekte van de zorgvrager. Bij het
stellen van een diagnose is het belangrijk dat je een diagnose stelt waarvan de zorgvrager vindt dat
er iets aan gedaan moet worden. Daarnaast is het van belang dat het probleem dat je wilt
diagnosticeren een relevant probleem is voor de verpleegkundige discipline. Ten slotte is het relevant
of verpleegkundigen een bijdrage kunnen leveren aan het (gedeeltelijk) oplossen (of verbeteren) van
het probleem dat gediagnosticeerd wordt. Bij de PES-structuur is het verstandig om vaste
verbindingswoorden te gebruiken: Mijnheer Bakker heeft P gerelateerd aan E, dit wordt gekenmerkt
door S.
Stap 1: voor welk model kies jij?
Een verpleegkundige theorie is een beschrijving/verklaring van samenhangende verschijnselen.
Verpleegkundige modellen functioneren als hulpmiddel om iets te begrijpen. In verpleeghuizen en in
de ouderenzorg classificeren ze informatie m.b.v. Sampc. Dit staat voor: Somatisch (hoe is de
lichamelijke toestand. Activiteiten van het dagelijkse leven. Maatschappelijk functioneren (bv.
huishouden, hobby’s, financieel) Psychisch functioneren (bv. geheugen, gedrag, oriëntatie) en
Communicatie (bv. spraakstoornis, zien, lezen, begrijpen). De informatie wordt geordend m et
behulp van de 4 levensdomeinen: lichamelijk welbevinden, woon-leefomstandigheden, participatie
en het mentale welbevinden.
Stap 2: verzamelen van informatie
Door te observeren verzamel je gegevens. Bij een objectieve manier zijn de gegevens gebaseerd op
feiten. Bij een subjectieve manier zijn de gegevens gebaseerd op persoonlijke meningen en
gevoelens. De basis voor gesprekstechnieken is door: het stellen van open, gesloten, suggestieve en
reflecterende vragen, een luisterende houding, e-in en e-ex vragen en gericht doorvragen. E-in
vragen is doorvragen om verduidelijking te krijgen. E-ex vragen zijn vragen die het gesprek een
andere wending kunnen geven, omdat de informatie die wordt gegeven niet relevant is voor het
verpleegproces. Bij suggestieve vragen laat je je mening doorschemeren in een vraag (bv. dat zal wel
pijn doen). Door reflecterende vragen laat je je waarnemingen horen in de vraag (bv. u praat zo
zacht, kost het u moeite om te praten?). Zelfrapportage is de eenvoudigste en betrouwbaarste
methode om pijn te meten. Bij de eendimensionale methode wordt de pijn zelf beoordeeld door de
zorgvrager, door het geven van een cijfer. Bij een multidimensionale manier pijn meten, maak je
gebruik van meetinstrumenten. Door het gebruik van het WCS classificatiemodel is een wond te
beoordelen. Dit gaat om de wondkleur (rood, geel of zwart) en de productie van wondvocht (nat,
vochtig of droog). Als er sprake is van meerdere kleuren in een wond dan ga je uit van de meest
‘ernstige’ kleur. Het TIME-model is een andere manier om een wond te beoordelen. Tissue (kleur van
wond), Infection (is de wond geïnfecteerd), Moisture (droog, nat of vochtig) en Edge (wondranden).
Stap 3: analyseren van informatie
Analyseren is het systematisch ontleden van een complex geheel in zijn elementen. Bij beweringen
moet helder zijn wat je met bepaalde termen bedoelt. Ook moet duidelijk zijn of de beweringen waar
of niet waar zijn. Er zijn 2 bewijsbare beweringen: probabilistisch en deterministisch. Een
deterministische bewering is altijd waar. De algemene bewering is van toepassing op alle individuele
gevallen (bv. zonder zintuigen kan je niet proeven). Een probabilistische bewering is vaak de
uitkomst van statisch onderzoek (bv. de meeste kinderen die op jonge leeftijd seksueel misbruikt zijn,
ontwikkelen op latere leeftijd psychische klachten). Als er meerdere beweringen tegelijk worden
gedaan, moet je onderzoeken of ze wel allemaal tegelijk waar kunnen zijn (=consistentie). Bij een
redenering is 1 zin de conclusie en de overige zijn premissen (onderbouwing van conclusie).
Stap 4: formuleren van verpleegproblemen
Na het verzamelen van informatie ontstaat er een beeld van de gezondheidssituatie van je
zorgvrager. Bij het stellen van een verpleegkundige diagnose is het perspectief van groot belang. De
verpleegkundige houdt zich vooral bezig met de reacties op gezondheidsproblemen en op de
behandeling of therapie. Een arts is daarentegen vooral bezig met de ziekte van de zorgvrager. Bij het
stellen van een diagnose is het belangrijk dat je een diagnose stelt waarvan de zorgvrager vindt dat
er iets aan gedaan moet worden. Daarnaast is het van belang dat het probleem dat je wilt
diagnosticeren een relevant probleem is voor de verpleegkundige discipline. Ten slotte is het relevant
of verpleegkundigen een bijdrage kunnen leveren aan het (gedeeltelijk) oplossen (of verbeteren) van
het probleem dat gediagnosticeerd wordt. Bij de PES-structuur is het verstandig om vaste
verbindingswoorden te gebruiken: Mijnheer Bakker heeft P gerelateerd aan E, dit wordt gekenmerkt
door S.
