Stageportfolio
praktijkleren drie
Onderzoekend vermogen
Klinisch redeneren
Naam:
Studentnummer:
Docent:
Groepscode:
Cursuscode:
Inleverdatum:
Woorden onderzoekend vermogen: 5771 inclusief tabellen
Woorden klinisch redeneren: 4498 exclusief tabellen
,Inhoudsopgave
Onderzoekend vermogen ......................................................................................................................................... 2
1- Samenvatting............................................................................................................................................. 2
2- Inleiding .................................................................................................................................................... 4
3- Methode .................................................................................................................................................... 7
4- Resultaten................................................................................................................................................ 11
5- Discussie ................................................................................................................................................. 14
6- Conclusie ................................................................................................................................................ 16
7- Advies ..................................................................................................................................................... 17
8- Aanvullend advies ................................................................................................................................... 19
Klinisch redeneren................................................................................................................................................. 20
1- Probleemoriëntatie/klinisch beeld ........................................................................................................... 20
2- Probleemanalyse ..................................................................................................................................... 22
3- Aanvullend onderzoek en diagnose......................................................................................................... 25
4- Klinisch beleid ........................................................................................................................................ 27
5- Klinisch verloop ...................................................................................................................................... 30
6- Evaluatie ................................................................................................................................................. 32
Literatuurlijst onderzoekend vermogen ................................................................................................................. 33
Literatuurlijst klinisch redeneren ........................................................................................................................... 35
Bijlagen ................................................................................................................................................................. 38
Eindevaluatie CanMeds rollen ……………………………………………………………………………………………………………………… 66
1
, Onderzoekend vermogen
1- Samenvatting
Probleembeschrijving
Dwangvoeding kan bij patiënten met anorexia nervosa een onderdeel zijn van de behandeling.
Omdat dwangvoeding kan leiden tot veel nadelige fysieke en psychische gevolgen voor de patiënt,
moet de beslissing en uitvoering van dwangvoeding met veel zorgvuldigheid worden gedaan.
Het blijkt dat de procedure dwangvoeding, bij Rintveld, onvoldoende is geprotocolleerd. Hierdoor
wordt er geen eenduidige werkwijze gehanteerd. Het is opmerkelijk dat de bejegening, bij de
procedure, naar de patiënten niet concreet en eenduidig is. Daarnaast geven verpleegkundigen bij
Rintveld aan dat zij zich niet bevoegd en bekwaam voelen, maar de clinical holding tijdens de
dwangbehandeling wel uitvoeren. Dit zorgt voor problematiek over de patiëntvriendelijkheid van de
procedure: weldoen, niet-schaden, rechtvaardigheid en autonomie.
Onderzoeksvraag
Patiënt: klinisch opgenomen minderjarige patiënten met anorexia nervosa.
Interventie: nasogastrische voeding onder dwang met clinical holding.
Outcome: meest patiëntvriendelijke manier van het toedienen van dwangvoeding.
“Wat is de meest patiëntvriendelijke manier om dwangvoeding te geven aan minderjarige patiënten
met anorexia nervosa?”
Disclaimer
Omdat de procedure rondom dwangvoeding veel verschillende aspecten bevat en het behandelen
van alle aspecten te groot is voor dit onderzoek, wordt het juridische aspect en de werkwijze voor
het inbrengen van de sonde tijdens dit onderzoek buiten beschouwing gelaten.
Zoekstrategie
Search: HUGO database, Pubmed.
Zoektermen: anorexia nervosa, nasogastric feeding, force tube feeding, approach, children, clinical
holding, clinical procedure.
Resultaten: vier kwalitatieve onderzoeken.
Kritische beoordeling
Alle vier de artikelen zijn beoordeeld volgens de beoordelingslijst wetenschappelijke onderzoek
publicaties (Hunink, 2002).
Resultaten
Uit de resultaten blijkt dat de procedure alléén uitgevoerd mag worden door ervaren
zorgprofessionals. Met ervaren wordt bedoeld dat de professional training heeft gekregen in het
toepassen van clinical holding. Het blijkt dat zorgprofessionals die een training hebben gevolgd,
minder vaak clinical holding toepassen in tegenstelling tot degenen die geen training hebben
gevolgd. Minder clinical holding wordt begrepen als patiëntvriendelijker. Er wordt gesuggereerd dat
training zorgt voor meer bewustzijn bij de professional en leidt tot betere informatievoorziening
naar de patiënt toe. Ook wordt gedacht aan meer kennis over de nadelige gevolgen. Bij onvoldoende
2
, kennis is er een verhoogde kans op het aanrichten van lichamelijke en/of psychische schade bij de
patiënt.
Daarnaast draagt het opstellen van een bejegeningsplan bij aan een eenduidige werkwijze van de
zorgprofessionals. Daarbij is het bieden van psychologische ondersteuning aan de patiënt een
manier om aandacht te besteden aan de nadelige psychische effecten van de behandeling.
Conclusie
Door een gebrek aan continuïteit en bevoegd- en bekwaamheid bij zorgprofessionals komt de
patiëntvriendelijkheid van de procedure in het geding. Wanneer een zorgprofessional ongetraind de
procedure uitvoert, is er sprake van onprofessioneel handelen wat leidt tot meer nadelige gevolgen
voor de patiënt. Training draagt bij aan het “niet-schaden” en zal zorgen voor rechtvaardig
handelen. Dit vergroot de patiëntvriendelijkheid van de procedure. Een bejegeningsplan zorgt voor
een eenduidige werkwijze bij het zorgpersoneel. Door het aanbieden van psychologische hulp in het
kader van de procedure kan het weldoen worden ondersteund.
Toepassing in de praktijk
De aanbevelingen in dit onderzoek zijn gericht op twee specifieke onderdelen van het gehele
protocol dwangvoeding. De adviezen van dit onderzoek zijn daarom geen volledig beleid of
klinisch protocol. De gevonden aanbevelingen kunnen worden opgenomen in het protocol van de
instelling, om de klinische praktijk te verbeteren.
Aanbeveling
Op basis van dit literatuuronderzoek worden de volgende aanbevelingen gedaan voor de praktijk:
alle zorgprofessionals die clinical holding uitvoeren dienen bevoegd- en bekwaam te zijn en zijn
aantoonbaar geschoold en getraind. Daarnaast wordt er een individueel bejegeningsplan opgesteld
die is opgenomen in het zorgdossier van de patiënt. Wanneer een patiënt dwangvoeding ondergaat
is er sprake van psychologische ondersteuning door een professional.
Literatuurlijst
1. Halse, C., Boughtwood, D., Clarke, S., Honey, A., & Kohn, M. (2005). Illuminating
Multiple Perspectives: Meaning of Nasogastric Feeding in Anorexia Nervosa. European
Eating Disorders Review, 13(4), 264-272. Geraadpleegd op 1 oktober 2021, van
https://onlinelibrary-wiley-com.hu.idm.oclc.org/doi/pdfdirect/10.1002/erv.624
2. Wesselius, H., Bosch, I., Van Hastenberg, L., Simons, J., Kuiper, C., & Van der Helm, P.
(2020). A New Perspective on Extreme Recurring Anorexia and Its Treatment: A
Preliminary Study. Journal of Prenatal and Perinatal Psychology and Health, 34(5), 1-27.
Geraadpleegd op 1 oktober 2021, van https://www.prionline.nl/wp-
content/uploads/2021/08/Wesselius_et_alFall_2020.pdf
3. Bray, L., Carter, B., Ford, K., Dickinson, A., Water, T., & Blake, L. (2018). Holding
children still for procedures: An international survey of health professionals. Journal of
Child Health Care, 22(2), 205-215. doi:10.1177/1367493517752499
4. Noordenbos, G. (2019). Aanbevelingen van ouders voor verbetering van de behandeling
van eetstoornissen. Weet, 1-50. Geraadpleegd op 5 november 2021, van
https://www.weet.info/wp-content/uploads/2020/11/AANBEVELINGEN-2-JUNI-2019-1-
1.pdf
3
praktijkleren drie
Onderzoekend vermogen
Klinisch redeneren
Naam:
Studentnummer:
Docent:
Groepscode:
Cursuscode:
Inleverdatum:
Woorden onderzoekend vermogen: 5771 inclusief tabellen
Woorden klinisch redeneren: 4498 exclusief tabellen
,Inhoudsopgave
Onderzoekend vermogen ......................................................................................................................................... 2
1- Samenvatting............................................................................................................................................. 2
2- Inleiding .................................................................................................................................................... 4
3- Methode .................................................................................................................................................... 7
4- Resultaten................................................................................................................................................ 11
5- Discussie ................................................................................................................................................. 14
6- Conclusie ................................................................................................................................................ 16
7- Advies ..................................................................................................................................................... 17
8- Aanvullend advies ................................................................................................................................... 19
Klinisch redeneren................................................................................................................................................. 20
1- Probleemoriëntatie/klinisch beeld ........................................................................................................... 20
2- Probleemanalyse ..................................................................................................................................... 22
3- Aanvullend onderzoek en diagnose......................................................................................................... 25
4- Klinisch beleid ........................................................................................................................................ 27
5- Klinisch verloop ...................................................................................................................................... 30
6- Evaluatie ................................................................................................................................................. 32
Literatuurlijst onderzoekend vermogen ................................................................................................................. 33
Literatuurlijst klinisch redeneren ........................................................................................................................... 35
Bijlagen ................................................................................................................................................................. 38
Eindevaluatie CanMeds rollen ……………………………………………………………………………………………………………………… 66
1
, Onderzoekend vermogen
1- Samenvatting
Probleembeschrijving
Dwangvoeding kan bij patiënten met anorexia nervosa een onderdeel zijn van de behandeling.
Omdat dwangvoeding kan leiden tot veel nadelige fysieke en psychische gevolgen voor de patiënt,
moet de beslissing en uitvoering van dwangvoeding met veel zorgvuldigheid worden gedaan.
Het blijkt dat de procedure dwangvoeding, bij Rintveld, onvoldoende is geprotocolleerd. Hierdoor
wordt er geen eenduidige werkwijze gehanteerd. Het is opmerkelijk dat de bejegening, bij de
procedure, naar de patiënten niet concreet en eenduidig is. Daarnaast geven verpleegkundigen bij
Rintveld aan dat zij zich niet bevoegd en bekwaam voelen, maar de clinical holding tijdens de
dwangbehandeling wel uitvoeren. Dit zorgt voor problematiek over de patiëntvriendelijkheid van de
procedure: weldoen, niet-schaden, rechtvaardigheid en autonomie.
Onderzoeksvraag
Patiënt: klinisch opgenomen minderjarige patiënten met anorexia nervosa.
Interventie: nasogastrische voeding onder dwang met clinical holding.
Outcome: meest patiëntvriendelijke manier van het toedienen van dwangvoeding.
“Wat is de meest patiëntvriendelijke manier om dwangvoeding te geven aan minderjarige patiënten
met anorexia nervosa?”
Disclaimer
Omdat de procedure rondom dwangvoeding veel verschillende aspecten bevat en het behandelen
van alle aspecten te groot is voor dit onderzoek, wordt het juridische aspect en de werkwijze voor
het inbrengen van de sonde tijdens dit onderzoek buiten beschouwing gelaten.
Zoekstrategie
Search: HUGO database, Pubmed.
Zoektermen: anorexia nervosa, nasogastric feeding, force tube feeding, approach, children, clinical
holding, clinical procedure.
Resultaten: vier kwalitatieve onderzoeken.
Kritische beoordeling
Alle vier de artikelen zijn beoordeeld volgens de beoordelingslijst wetenschappelijke onderzoek
publicaties (Hunink, 2002).
Resultaten
Uit de resultaten blijkt dat de procedure alléén uitgevoerd mag worden door ervaren
zorgprofessionals. Met ervaren wordt bedoeld dat de professional training heeft gekregen in het
toepassen van clinical holding. Het blijkt dat zorgprofessionals die een training hebben gevolgd,
minder vaak clinical holding toepassen in tegenstelling tot degenen die geen training hebben
gevolgd. Minder clinical holding wordt begrepen als patiëntvriendelijker. Er wordt gesuggereerd dat
training zorgt voor meer bewustzijn bij de professional en leidt tot betere informatievoorziening
naar de patiënt toe. Ook wordt gedacht aan meer kennis over de nadelige gevolgen. Bij onvoldoende
2
, kennis is er een verhoogde kans op het aanrichten van lichamelijke en/of psychische schade bij de
patiënt.
Daarnaast draagt het opstellen van een bejegeningsplan bij aan een eenduidige werkwijze van de
zorgprofessionals. Daarbij is het bieden van psychologische ondersteuning aan de patiënt een
manier om aandacht te besteden aan de nadelige psychische effecten van de behandeling.
Conclusie
Door een gebrek aan continuïteit en bevoegd- en bekwaamheid bij zorgprofessionals komt de
patiëntvriendelijkheid van de procedure in het geding. Wanneer een zorgprofessional ongetraind de
procedure uitvoert, is er sprake van onprofessioneel handelen wat leidt tot meer nadelige gevolgen
voor de patiënt. Training draagt bij aan het “niet-schaden” en zal zorgen voor rechtvaardig
handelen. Dit vergroot de patiëntvriendelijkheid van de procedure. Een bejegeningsplan zorgt voor
een eenduidige werkwijze bij het zorgpersoneel. Door het aanbieden van psychologische hulp in het
kader van de procedure kan het weldoen worden ondersteund.
Toepassing in de praktijk
De aanbevelingen in dit onderzoek zijn gericht op twee specifieke onderdelen van het gehele
protocol dwangvoeding. De adviezen van dit onderzoek zijn daarom geen volledig beleid of
klinisch protocol. De gevonden aanbevelingen kunnen worden opgenomen in het protocol van de
instelling, om de klinische praktijk te verbeteren.
Aanbeveling
Op basis van dit literatuuronderzoek worden de volgende aanbevelingen gedaan voor de praktijk:
alle zorgprofessionals die clinical holding uitvoeren dienen bevoegd- en bekwaam te zijn en zijn
aantoonbaar geschoold en getraind. Daarnaast wordt er een individueel bejegeningsplan opgesteld
die is opgenomen in het zorgdossier van de patiënt. Wanneer een patiënt dwangvoeding ondergaat
is er sprake van psychologische ondersteuning door een professional.
Literatuurlijst
1. Halse, C., Boughtwood, D., Clarke, S., Honey, A., & Kohn, M. (2005). Illuminating
Multiple Perspectives: Meaning of Nasogastric Feeding in Anorexia Nervosa. European
Eating Disorders Review, 13(4), 264-272. Geraadpleegd op 1 oktober 2021, van
https://onlinelibrary-wiley-com.hu.idm.oclc.org/doi/pdfdirect/10.1002/erv.624
2. Wesselius, H., Bosch, I., Van Hastenberg, L., Simons, J., Kuiper, C., & Van der Helm, P.
(2020). A New Perspective on Extreme Recurring Anorexia and Its Treatment: A
Preliminary Study. Journal of Prenatal and Perinatal Psychology and Health, 34(5), 1-27.
Geraadpleegd op 1 oktober 2021, van https://www.prionline.nl/wp-
content/uploads/2021/08/Wesselius_et_alFall_2020.pdf
3. Bray, L., Carter, B., Ford, K., Dickinson, A., Water, T., & Blake, L. (2018). Holding
children still for procedures: An international survey of health professionals. Journal of
Child Health Care, 22(2), 205-215. doi:10.1177/1367493517752499
4. Noordenbos, G. (2019). Aanbevelingen van ouders voor verbetering van de behandeling
van eetstoornissen. Weet, 1-50. Geraadpleegd op 5 november 2021, van
https://www.weet.info/wp-content/uploads/2020/11/AANBEVELINGEN-2-JUNI-2019-1-
1.pdf
3
