Samenvatting SPOB Artikel 2/2 College 5
‘Me versus just us versus us all’ categorization and cooperation in nested
social dilemmas.
Arjaan P. Wit, & Norbert, L. Kerr, pagina 616 t/m 635
Een sociaal dilemma betreft een conflict tussen privé en collectieve belangen. Het individu
moet zwart-wit gezien kiezen tussen twee opties. Enerzijds non-coöperatief, of defecting (D),
wat altijd resulteert in betere resultaten voor het individu. Echter, universeel non-coöperatief
zijn leidt tot slechtere uitkomsten voor alle individuen dan als iedereen een coöperatieve (C)
keuze zou maken.
Zo makkelijk is de keuze echter nooit. Er kunnen bijvoorbeeld meerdere niveaus zijn en er
kunnen verschillende conflict gradaties en patronen zijn tussen iemands persoonlijke belangen
en de belangen van iemands subgroep en/of tussen de belangen van iemands subgroep en die
van andere subgroepen binnen het collectief. Groepsleden zijn dus niet altijd individueel,
maar handelen vaak uit naam van een groep. Dit artikel betreft coöperatie in sociale
dilemma’s die sociale structuren en belangen betreffen.
Categorisatie en coöperatie
Empirische patronen
Een individueel niveau van zelf-categorisatie kan variëren over tijd en situaties, afhankelijk
van situationele cues. Door een bepaalde categorie lidmaatschap saillant te maken voor een
individu, verhoogt het niveau van contributie aan het welzijn van die categorie. Als de
individuen in een groep saillant worden gemaakt voor een individu, dan zal hij of zij vooral de
persoonlijke belangen nastreven. Als de subgroep categorie saillant wordt gemaakt, dan zal
vooral het individu vooral handelen in de subgroep belangen. Als het algehele collectief
saillant wordt gemaakt, dan zal het individu vooral handelen in collectieve belangen.
Hoewel het saillantie niveau van categorisatie kan variëren, is de primaire individuele
groepsidentificatie vooral belangrijk omdat het veel intra-organisationele processen
domineert. Die primaire groep vormt vaak een aparte subgroep binnen een collectief. De
saillantie van die subgroepen in een collectief (bijvoorbeeld de universiteit) komt doordat ze
afhankelijk zijn van beperkte bronnen. De primaire subgroep in een organisatie is een zeer
dominant niveau van categorisatie. Besluiten over de toewijzing van bronnen worden dus
vaak waargenomen in termen van hoe die besluiten de eigen subgroep beïnvloeden.
Subgroep versus collectieve categorisatie
Collectieve categorisatie leidt tot meer zorgen voor het collectieve belang dan subgroep
categorisatie. In de subgroep categorisatie wilde men meer van de gedeelde bron krijgen dan
de andere subgroep.
Subgroep versus individuele categorisatie
In subgroep categorisatie vertonen leden minder zorg voor het collectieve belang dan
deelnemers in de individuele categorisatie.
‘Me versus just us versus us all’ categorization and cooperation in nested
social dilemmas.
Arjaan P. Wit, & Norbert, L. Kerr, pagina 616 t/m 635
Een sociaal dilemma betreft een conflict tussen privé en collectieve belangen. Het individu
moet zwart-wit gezien kiezen tussen twee opties. Enerzijds non-coöperatief, of defecting (D),
wat altijd resulteert in betere resultaten voor het individu. Echter, universeel non-coöperatief
zijn leidt tot slechtere uitkomsten voor alle individuen dan als iedereen een coöperatieve (C)
keuze zou maken.
Zo makkelijk is de keuze echter nooit. Er kunnen bijvoorbeeld meerdere niveaus zijn en er
kunnen verschillende conflict gradaties en patronen zijn tussen iemands persoonlijke belangen
en de belangen van iemands subgroep en/of tussen de belangen van iemands subgroep en die
van andere subgroepen binnen het collectief. Groepsleden zijn dus niet altijd individueel,
maar handelen vaak uit naam van een groep. Dit artikel betreft coöperatie in sociale
dilemma’s die sociale structuren en belangen betreffen.
Categorisatie en coöperatie
Empirische patronen
Een individueel niveau van zelf-categorisatie kan variëren over tijd en situaties, afhankelijk
van situationele cues. Door een bepaalde categorie lidmaatschap saillant te maken voor een
individu, verhoogt het niveau van contributie aan het welzijn van die categorie. Als de
individuen in een groep saillant worden gemaakt voor een individu, dan zal hij of zij vooral de
persoonlijke belangen nastreven. Als de subgroep categorie saillant wordt gemaakt, dan zal
vooral het individu vooral handelen in de subgroep belangen. Als het algehele collectief
saillant wordt gemaakt, dan zal het individu vooral handelen in collectieve belangen.
Hoewel het saillantie niveau van categorisatie kan variëren, is de primaire individuele
groepsidentificatie vooral belangrijk omdat het veel intra-organisationele processen
domineert. Die primaire groep vormt vaak een aparte subgroep binnen een collectief. De
saillantie van die subgroepen in een collectief (bijvoorbeeld de universiteit) komt doordat ze
afhankelijk zijn van beperkte bronnen. De primaire subgroep in een organisatie is een zeer
dominant niveau van categorisatie. Besluiten over de toewijzing van bronnen worden dus
vaak waargenomen in termen van hoe die besluiten de eigen subgroep beïnvloeden.
Subgroep versus collectieve categorisatie
Collectieve categorisatie leidt tot meer zorgen voor het collectieve belang dan subgroep
categorisatie. In de subgroep categorisatie wilde men meer van de gedeelde bron krijgen dan
de andere subgroep.
Subgroep versus individuele categorisatie
In subgroep categorisatie vertonen leden minder zorg voor het collectieve belang dan
deelnemers in de individuele categorisatie.
