Toets pijneducatie
● SCEGS
○ Dominante pijntype: nociceptisch of nociplastisch
■ Hoelang heeft u al pijn? Waar zit de pijn? Hoe zou u de pijn
omschrijven? Wanneer heeft u pijn? Merkt u dat u ook anders
reageert op licht, geluid of aanraking?
● 1 stap van de 4 pijneducatie
● Neurofysiologie
SCEGS: 2 vragen, 3 vragen over ziektepercepties/cognities
Sociaal:
- Is er iemand in uw omgeving waarmee u uw klachten/zorgen kan delen?
- Wat zegt uw omgeving over uw klachten?
- Voelt u zich gesteund door uw omgeving?
Cognitie: 3 vragen
- Bent u veel bezig met uw klachten?
- Hoelang denkt u dat uw klachten nog gaan duren?
- Heeft u het gevoel dat u controle heeft over de klachten?
- Wat denkt u dat de oplossing is voor uw klachten?
Emotie:
- Wat maakt u verdrietig?
- Wat maakt u gelukkig?
- Wat doet de pijn met uw gevoel?
- Heeft u op dit moment ook last van stress?
Gedrag:
- Wat doet u om uw pijn te verminderen?
- Beweegt u minder omdat u bang bent voor de pijn?
- Wat doet u bij een slechte dag?
Somatisatie:
- Wat denkt u zelf dat er aan de hand is?
- Heeft u al meer hulpverleners gezien?
- Heeft u verder nog op andere plekken pijn?
- Bent u ook gevoeliger geworden voor licht en/of geluid?
, Pijneducatie
- Hoe denkt u dat het komt dat u aanhoudende pijn heeft? Heeft u een idee waarom u
pijn heeft of wat pijn is?
- Zelf heb ik daar wat andere ideeën over, waardoor je misschien zelf ook wat anders
naar je pijn gaat kijken doordat je het dan misschien beter begrijpt. Mag ik die met je
delen? Daarvoor moet ik eerst uitleggen hoe pijn werkt.
1. Doel acute pijn: bescherming! (baksteen> pingpongbal, punaise)
Pijn is er voor bedoeld om ons lichaam te beschermen. Op het moment dat je met een
hamer op je vinger slaat, trek je je hand weg om deze niet te beschadigen. Er zitten
allemaal zenuwen in je hand die dit waarnemen (dit noemen we nociceptie), ze sturen een
signaal van je hand naar je ruggenmerg toe, waar een schakelsysteem zit wat besluit of er
mogelijk schade kan ontstaan er of er dus gevaar is. Deze signalen betekenen dus niet altijd
pijn. Het zijn gevaarboodschappen, geen pijnboodschappen. Bij het slaan op je vinger
ontstaat er schade en er is dus gevaar voor het lichaam. Het signaal wordt doorgestuurd
naar je hersenen. Je hersenen interpreteren het signaal en besluiten vervolgens dat er pijn
nodig is. Je voelt nu pijn en weet dat je je hand terug moet trekken. Super handig! Dit
noemen we ook wel acute pijn, pijn die direct optreed bij schade. De zenuwen op je hand
worden tijdelijk gevoeliger, waardoor je er niet zo snel nog een keer op zult slaan
(modulatie).
2. Acute vs chronische pijn: het verschil
Pijn kan ook blijven bestaan, dit noemen we chronische pijn. Je zult na het slaan op je vinger
er extra alert op zijn dat dit niet nog een keer gebeurt. Je kunt hier zo alert op raken, dat bij
een klein tikje van de hamer op je vinger je weer veel pijn hebt. Je lichaam denkt namelijk
terug aan een eerdere pijnlijke ervaring. Er worden weer gevaardbooschappen omhoog
gestuurd die je lichaam door de alertheid ziet als gevaar. Je krijgt pijn. Je kunt het
vergelijken met een brandalarm. Deze waarschuwt voor gevaar, net als je lichaam kan doen.
Bij brand gaat het alarm af zoals het hoort. Maar soms staat het alarm net iets te scherp
afgesteld, waarbij het bij één brandend kaarsje al afgaat. Zo kan ook je lichaam te scherp
afgesteld staan voor pijn, terwijl er geen weefselschade is. Je lichaam wil je gewoon goed
beschermen. Dingen die normaal geen pijn zouden doen, worden pijnlijk. Net als een rups
naar een vlinder kan veranderen, kan je pijnsysteem ook veranderen.
● SCEGS
○ Dominante pijntype: nociceptisch of nociplastisch
■ Hoelang heeft u al pijn? Waar zit de pijn? Hoe zou u de pijn
omschrijven? Wanneer heeft u pijn? Merkt u dat u ook anders
reageert op licht, geluid of aanraking?
● 1 stap van de 4 pijneducatie
● Neurofysiologie
SCEGS: 2 vragen, 3 vragen over ziektepercepties/cognities
Sociaal:
- Is er iemand in uw omgeving waarmee u uw klachten/zorgen kan delen?
- Wat zegt uw omgeving over uw klachten?
- Voelt u zich gesteund door uw omgeving?
Cognitie: 3 vragen
- Bent u veel bezig met uw klachten?
- Hoelang denkt u dat uw klachten nog gaan duren?
- Heeft u het gevoel dat u controle heeft over de klachten?
- Wat denkt u dat de oplossing is voor uw klachten?
Emotie:
- Wat maakt u verdrietig?
- Wat maakt u gelukkig?
- Wat doet de pijn met uw gevoel?
- Heeft u op dit moment ook last van stress?
Gedrag:
- Wat doet u om uw pijn te verminderen?
- Beweegt u minder omdat u bang bent voor de pijn?
- Wat doet u bij een slechte dag?
Somatisatie:
- Wat denkt u zelf dat er aan de hand is?
- Heeft u al meer hulpverleners gezien?
- Heeft u verder nog op andere plekken pijn?
- Bent u ook gevoeliger geworden voor licht en/of geluid?
, Pijneducatie
- Hoe denkt u dat het komt dat u aanhoudende pijn heeft? Heeft u een idee waarom u
pijn heeft of wat pijn is?
- Zelf heb ik daar wat andere ideeën over, waardoor je misschien zelf ook wat anders
naar je pijn gaat kijken doordat je het dan misschien beter begrijpt. Mag ik die met je
delen? Daarvoor moet ik eerst uitleggen hoe pijn werkt.
1. Doel acute pijn: bescherming! (baksteen> pingpongbal, punaise)
Pijn is er voor bedoeld om ons lichaam te beschermen. Op het moment dat je met een
hamer op je vinger slaat, trek je je hand weg om deze niet te beschadigen. Er zitten
allemaal zenuwen in je hand die dit waarnemen (dit noemen we nociceptie), ze sturen een
signaal van je hand naar je ruggenmerg toe, waar een schakelsysteem zit wat besluit of er
mogelijk schade kan ontstaan er of er dus gevaar is. Deze signalen betekenen dus niet altijd
pijn. Het zijn gevaarboodschappen, geen pijnboodschappen. Bij het slaan op je vinger
ontstaat er schade en er is dus gevaar voor het lichaam. Het signaal wordt doorgestuurd
naar je hersenen. Je hersenen interpreteren het signaal en besluiten vervolgens dat er pijn
nodig is. Je voelt nu pijn en weet dat je je hand terug moet trekken. Super handig! Dit
noemen we ook wel acute pijn, pijn die direct optreed bij schade. De zenuwen op je hand
worden tijdelijk gevoeliger, waardoor je er niet zo snel nog een keer op zult slaan
(modulatie).
2. Acute vs chronische pijn: het verschil
Pijn kan ook blijven bestaan, dit noemen we chronische pijn. Je zult na het slaan op je vinger
er extra alert op zijn dat dit niet nog een keer gebeurt. Je kunt hier zo alert op raken, dat bij
een klein tikje van de hamer op je vinger je weer veel pijn hebt. Je lichaam denkt namelijk
terug aan een eerdere pijnlijke ervaring. Er worden weer gevaardbooschappen omhoog
gestuurd die je lichaam door de alertheid ziet als gevaar. Je krijgt pijn. Je kunt het
vergelijken met een brandalarm. Deze waarschuwt voor gevaar, net als je lichaam kan doen.
Bij brand gaat het alarm af zoals het hoort. Maar soms staat het alarm net iets te scherp
afgesteld, waarbij het bij één brandend kaarsje al afgaat. Zo kan ook je lichaam te scherp
afgesteld staan voor pijn, terwijl er geen weefselschade is. Je lichaam wil je gewoon goed
beschermen. Dingen die normaal geen pijn zouden doen, worden pijnlijk. Net als een rups
naar een vlinder kan veranderen, kan je pijnsysteem ook veranderen.
