Naam student
Studentnummer:
Klas:
Datum: 06-02-2022
Docent: Ria de Korte
Aantal woorden: 2023
Gidsnummer:
3500HL3_21
Yvonne Prins, Ziekenhuis survivalgids. https://www.yvonneprins.nl/ziekenhuis/hstukken.html
(geraadpleegd 19 december 2021)
HOE OVERLEEF IK HET
ZIEKENHUIS?
Anne-Reynvaan artikel
, Samenvatting
Tijdens mijn stage als student-verpleegkunde in verschillende ziekenhuizen heb ik
verschillende patiënten verzorgd. Het viel mij op dat patiënten zich vaak verveelde en
hierdoor soms gevaarlijke gedrag vertoonde. Als reactie hierop werden sommige patiënten
aan bed gefixeerd wegens een tijd- en personeelstekort. Dit fixeren kan heftige gevolgen
hebben voor de patiënt, net als langdurige verveling. De vraag wat verpleegkundigen kunnen
doen om deze verveling te voorkomen en/of verminderen ontstond.
Uit een enquête werd duidelijk dat verveling bij patiënten een veelvoorkomend fenomeen is
met onvoldoende aandacht en tijd ervoor. Een diagnostische methode om de
vervelingsmaat te kunnen meten bestaat niet. Hierdoor bestaat er weinig wetenschappelijk
onderzoek over dit onderwerp. Beschikbare artikelen geven een materialistische, sociale en
medicamenteuze interventie met positieve uitkomsten. Veel onderzoeken en ervaringen van
zorgverleners die vervelingpreventie toepassen hebben als werkingsmechanisme het
creëren van afleiding bij de patiënt. Dit kan op materialistisch en/of sociaal gebied. De
interpretatie en toepasbaarheid zijn op verschillende ziekenhuisafdelingen erg groot. De
uitvoerbaarheid is afhankelijk van de beschikbare tijd, kosten en personeel dat het behoeft.
Verveling is een probleem in de ziekenhuizen waar onvoldoende aandacht en tijd voor is.
Hierdoor wordt er vrijwel niet op gehandeld wat schadelijke effecten op de patiënten en
zijn/haar herstel kan hebben, terwijl verveling niet ingewikkeld te verminderen is. Het scala
van handelingen met positieve uitwerkingen is oneindig. De uitvoerbaarheid is afhankelijk
van beschikbare tijd en aandacht die in de huidige situatie in de ziekenhuizen niet aanwezig
zijn. Zodra deze er wel zijn zal verveling gemakkelijk in grote stappen verminderd kunnen
worden met alle positieve gevolgen van dien.
Abstract
During my internship as a student nurse at the different hospitals I took care of a variety of
patients. Here I noticed that patients are often bored and therefore dangerous behavior
exhibited. As a result, some patients are fixated to their bed because of a time- and staff
shortage. This fixation can cause severe consequences for the patient, as well as prolonged
boredom. The question of what nurses can do to prevent and/or reduce boredom had
arisen.
It became clear form a survey that boredom in patients a common phenomenon is with
insufficient attention and time. A diagnostic method to measure the degree of boredom
does not exist. As a result, there is little scientific research on this subject. Available articles
give a materialistic, social and medicinal intervention with positive outcomes. Lots of
research and experiences of caregivers who apply boredom prevention, have the creation of
distraction in the patient as the action mechanism. This can be done on a materialistic
and/or social area. The interpretation and applicability are very large in different hospital
wards. The feasibility depends on the available time, costs and personnel that is required.
Boredom is a problem in hospitals for which there is insufficient attention and time. As a
result, almost no action is taken on what can have harmful effects on patients and his/her
recovery, while boredom is not complicated to reduce. The range of actions with positive
Studentnummer:
Klas:
Datum: 06-02-2022
Docent: Ria de Korte
Aantal woorden: 2023
Gidsnummer:
3500HL3_21
Yvonne Prins, Ziekenhuis survivalgids. https://www.yvonneprins.nl/ziekenhuis/hstukken.html
(geraadpleegd 19 december 2021)
HOE OVERLEEF IK HET
ZIEKENHUIS?
Anne-Reynvaan artikel
, Samenvatting
Tijdens mijn stage als student-verpleegkunde in verschillende ziekenhuizen heb ik
verschillende patiënten verzorgd. Het viel mij op dat patiënten zich vaak verveelde en
hierdoor soms gevaarlijke gedrag vertoonde. Als reactie hierop werden sommige patiënten
aan bed gefixeerd wegens een tijd- en personeelstekort. Dit fixeren kan heftige gevolgen
hebben voor de patiënt, net als langdurige verveling. De vraag wat verpleegkundigen kunnen
doen om deze verveling te voorkomen en/of verminderen ontstond.
Uit een enquête werd duidelijk dat verveling bij patiënten een veelvoorkomend fenomeen is
met onvoldoende aandacht en tijd ervoor. Een diagnostische methode om de
vervelingsmaat te kunnen meten bestaat niet. Hierdoor bestaat er weinig wetenschappelijk
onderzoek over dit onderwerp. Beschikbare artikelen geven een materialistische, sociale en
medicamenteuze interventie met positieve uitkomsten. Veel onderzoeken en ervaringen van
zorgverleners die vervelingpreventie toepassen hebben als werkingsmechanisme het
creëren van afleiding bij de patiënt. Dit kan op materialistisch en/of sociaal gebied. De
interpretatie en toepasbaarheid zijn op verschillende ziekenhuisafdelingen erg groot. De
uitvoerbaarheid is afhankelijk van de beschikbare tijd, kosten en personeel dat het behoeft.
Verveling is een probleem in de ziekenhuizen waar onvoldoende aandacht en tijd voor is.
Hierdoor wordt er vrijwel niet op gehandeld wat schadelijke effecten op de patiënten en
zijn/haar herstel kan hebben, terwijl verveling niet ingewikkeld te verminderen is. Het scala
van handelingen met positieve uitwerkingen is oneindig. De uitvoerbaarheid is afhankelijk
van beschikbare tijd en aandacht die in de huidige situatie in de ziekenhuizen niet aanwezig
zijn. Zodra deze er wel zijn zal verveling gemakkelijk in grote stappen verminderd kunnen
worden met alle positieve gevolgen van dien.
Abstract
During my internship as a student nurse at the different hospitals I took care of a variety of
patients. Here I noticed that patients are often bored and therefore dangerous behavior
exhibited. As a result, some patients are fixated to their bed because of a time- and staff
shortage. This fixation can cause severe consequences for the patient, as well as prolonged
boredom. The question of what nurses can do to prevent and/or reduce boredom had
arisen.
It became clear form a survey that boredom in patients a common phenomenon is with
insufficient attention and time. A diagnostic method to measure the degree of boredom
does not exist. As a result, there is little scientific research on this subject. Available articles
give a materialistic, social and medicinal intervention with positive outcomes. Lots of
research and experiences of caregivers who apply boredom prevention, have the creation of
distraction in the patient as the action mechanism. This can be done on a materialistic
and/or social area. The interpretation and applicability are very large in different hospital
wards. The feasibility depends on the available time, costs and personnel that is required.
Boredom is a problem in hospitals for which there is insufficient attention and time. As a
result, almost no action is taken on what can have harmful effects on patients and his/her
recovery, while boredom is not complicated to reduce. The range of actions with positive
