Samenvatting anatomie hoofdstuk 15
15.1
Functies van het ademhalingsstelsel
1. Het vormt een groot oppervlak voor de gaswisseling tussen lucht en het
bloed
2. Het verplaatsen van lucht van en naar het gaswisselingsoppervlak in de
longen
3. Bescherming van de alceolaire oppervlakken tegen uitdroging en
temperatuurveranderingen en verdediging tegen binnendringende
ziekteverwekkers
4. De vorming van geluiden waardoor spraak, zang en non-verbale auditieve
communicatie mogelijk is.
5. De reukzin bevorderen door de reukellen in de neusholten
Onderdelen van het ademhalingsstelsel:
De neus
De Pharynx (de keelholte)
De larynx (het strottenhoofd)
De trachea (de luchtpijp)
De bronchiën en de longen die in de bronchiolen
Alveoli (de longblaasjes)
Luchtwegen:de buizen waardoor lucht van en naar de u8itwsselingsoppervlakken
van de longen wordt vervoerd.
Het gedeelte voor geleiding van lucht:
de Pharynx, de larynx, de trachea, de bronchiën en de grotere
bronchiolen
Het gedeelte voor gaswisseling:
de kleine en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli in de longen
De luchtwegen verplaatsen lucht, filteren, verwarmen en bevochtigen de lucht.
Hierdoor worden de longblaasjes beschermt tegen cel resten, ziekteverwekkers
en extreme uitwendige omstandigheden.
Het respiratoire slijmvlies bekleed de buizen. Het is dekweefsel met slijmcellen.
Het bestaat uit;
Respiratoir epitheel: cilinderepitheel met trilharen, bevat veel
slijmcellen, ondergelegen los bindweefsel
15.2
De neus:
Uitwendige neusopeningen: neusgaten, deze monden uit in de
neusholte.
Vestibulum nasi is d ruimte die door de flexibele weefsel van de neus wordt
omsloten. Hieruit steken haren, wat viezigheid tegenhoud voor het de neus
inkomt.
De laterale en bovenste wanden van de neus:
, Maxilla (kraakbeen)
Os nasale (neusbeen)
Os frontale (voorhoofdsbeen)
Os ethmoidale (zeefbeen)
Os sphenoidale (wiggenbeen)
Het neustussenschot verdeelt de neusholte in 2 delen. Het voorste stuk
bestaat uit hyalien kraakbeen en het achterste uit gedeelten van het os
vomer (ploegschaarbeen) en het os ethmoidale (zeefbeen)
Het hard gehemelte vormt de bodem van de neusholte, het zacht
gehemelte loopt achter het harde en vormt de bodem van de
nasopharynx. Hierin zijn inwendige neusopeningen.
De bovenste, middelste en onderste neusschelp (concha) lopen vanuit de
zijwanden van de neusholte in e richting van het neustussenschot (septum
nasale)
Het lucht verloopt van de vestibulum nasi naar de inwendige
neusopeningen
De neusholte en het grote gedeelte van de luchtweg is bekleed met
respiratoire mucosa, beschermend slijmvlies.
De neusbijholten maken slijm aan, wat bij giftige stoffen optreed als loop
neus.
De Pharynx
Vanaf de inwendige neusopeningen naar de larynx en de oesophagus
Bestaat uit 3 delen:
1) Nasopharynx: via de inwendige neusopeningen met de
neusholte verbonden, loopt door de achterste
rand van het zachte gehemelte. De achterste wand
is bekleed met trilharen en aan beide kanten zit
een keelamandel met een doorgang naar de buis van
eustachius.
2) Oropharynx: vanaf het zachte gehemelte naar de basis
van de tong op het niveau van het os hyoideum.
Aan de zijkanten liggen de gehemelteamandelen
3) Laryngopharynx: heel smal, tussen de os hyoideum naar de
oesophagus, gelaagd plaveisel epitheel, bestand
tegen mechanische slijtage, agressieve stoffen en
binnendringende ziekte verwerkkers
De larynx
Het lucht komt binnen door de glottis (stemspleet)
Het bestaat uit 9 kraakbeen delen, deze worden door banden,
skeletspieren of beide op hun plaats gehouden. De 3 grootste kraakbeen
delen zijn:
1) Strottenklepje
- schoenlepelvormig, epiglottis, steekt boven de stemspleet uit,
tijdens het slikken gaat het over de stemspleet. Hierdoor kan geen
slijm in de luchtwegen komen.
2) Schildkraakbeen
- gebogen cartilago thyriodea, is een groot deel van de voorste
15.1
Functies van het ademhalingsstelsel
1. Het vormt een groot oppervlak voor de gaswisseling tussen lucht en het
bloed
2. Het verplaatsen van lucht van en naar het gaswisselingsoppervlak in de
longen
3. Bescherming van de alceolaire oppervlakken tegen uitdroging en
temperatuurveranderingen en verdediging tegen binnendringende
ziekteverwekkers
4. De vorming van geluiden waardoor spraak, zang en non-verbale auditieve
communicatie mogelijk is.
5. De reukzin bevorderen door de reukellen in de neusholten
Onderdelen van het ademhalingsstelsel:
De neus
De Pharynx (de keelholte)
De larynx (het strottenhoofd)
De trachea (de luchtpijp)
De bronchiën en de longen die in de bronchiolen
Alveoli (de longblaasjes)
Luchtwegen:de buizen waardoor lucht van en naar de u8itwsselingsoppervlakken
van de longen wordt vervoerd.
Het gedeelte voor geleiding van lucht:
de Pharynx, de larynx, de trachea, de bronchiën en de grotere
bronchiolen
Het gedeelte voor gaswisseling:
de kleine en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli in de longen
De luchtwegen verplaatsen lucht, filteren, verwarmen en bevochtigen de lucht.
Hierdoor worden de longblaasjes beschermt tegen cel resten, ziekteverwekkers
en extreme uitwendige omstandigheden.
Het respiratoire slijmvlies bekleed de buizen. Het is dekweefsel met slijmcellen.
Het bestaat uit;
Respiratoir epitheel: cilinderepitheel met trilharen, bevat veel
slijmcellen, ondergelegen los bindweefsel
15.2
De neus:
Uitwendige neusopeningen: neusgaten, deze monden uit in de
neusholte.
Vestibulum nasi is d ruimte die door de flexibele weefsel van de neus wordt
omsloten. Hieruit steken haren, wat viezigheid tegenhoud voor het de neus
inkomt.
De laterale en bovenste wanden van de neus:
, Maxilla (kraakbeen)
Os nasale (neusbeen)
Os frontale (voorhoofdsbeen)
Os ethmoidale (zeefbeen)
Os sphenoidale (wiggenbeen)
Het neustussenschot verdeelt de neusholte in 2 delen. Het voorste stuk
bestaat uit hyalien kraakbeen en het achterste uit gedeelten van het os
vomer (ploegschaarbeen) en het os ethmoidale (zeefbeen)
Het hard gehemelte vormt de bodem van de neusholte, het zacht
gehemelte loopt achter het harde en vormt de bodem van de
nasopharynx. Hierin zijn inwendige neusopeningen.
De bovenste, middelste en onderste neusschelp (concha) lopen vanuit de
zijwanden van de neusholte in e richting van het neustussenschot (septum
nasale)
Het lucht verloopt van de vestibulum nasi naar de inwendige
neusopeningen
De neusholte en het grote gedeelte van de luchtweg is bekleed met
respiratoire mucosa, beschermend slijmvlies.
De neusbijholten maken slijm aan, wat bij giftige stoffen optreed als loop
neus.
De Pharynx
Vanaf de inwendige neusopeningen naar de larynx en de oesophagus
Bestaat uit 3 delen:
1) Nasopharynx: via de inwendige neusopeningen met de
neusholte verbonden, loopt door de achterste
rand van het zachte gehemelte. De achterste wand
is bekleed met trilharen en aan beide kanten zit
een keelamandel met een doorgang naar de buis van
eustachius.
2) Oropharynx: vanaf het zachte gehemelte naar de basis
van de tong op het niveau van het os hyoideum.
Aan de zijkanten liggen de gehemelteamandelen
3) Laryngopharynx: heel smal, tussen de os hyoideum naar de
oesophagus, gelaagd plaveisel epitheel, bestand
tegen mechanische slijtage, agressieve stoffen en
binnendringende ziekte verwerkkers
De larynx
Het lucht komt binnen door de glottis (stemspleet)
Het bestaat uit 9 kraakbeen delen, deze worden door banden,
skeletspieren of beide op hun plaats gehouden. De 3 grootste kraakbeen
delen zijn:
1) Strottenklepje
- schoenlepelvormig, epiglottis, steekt boven de stemspleet uit,
tijdens het slikken gaat het over de stemspleet. Hierdoor kan geen
slijm in de luchtwegen komen.
2) Schildkraakbeen
- gebogen cartilago thyriodea, is een groot deel van de voorste
