Regulering Samenvatting Fysiologie
Ademhaling
Structuur en functie
Ademhaling in mens en dier
Aanvoer O2 uit omgeving (water of lucht)
Afvoer CO2 naar omgeving (water of lucht)
Altijd via diffusie
o Bij ademhaling geen actief transport van O2 of CO2.
Diffusiesnelheid Q bepaald door:
o Diffusie coëfficiënt D
Medium, temperatuur Wet van Fick:
Verschil in (partiele) gasdruk △P
Diffusieafstand L Dx Ax △P
Diffusieoppervlak A Q= L
Dus voor optimale diffusie moet L minimaal
en A maximaal zijn!
Ademhaling in de mens
Aanvoer O2 afvoer CO2. Liggen vast!
Handhaving pH
CO2 +H2O ⇄H+ +HCO3- bicarbonaatbuffer
Minder CO2 evenwicht naar links; meer CO2 evenwicht naar
rechts.
Bescherming tegen ongewenste stoffen
o Reiniging buitenlucht
Geluid
o Luchtstroming langs stembanden.
Geen (effectieve) ademhaling zonder circulatie
o Het circulerende bloed transporteert O2 en CO2.
Ademhalingsspieren
1. Inhalatie:
Spieren van nek en borstbeen.
Externe tussenribspieren.
Diafragma (een soort spier).
2. Uitademing
Interne tussenribspieren
Buikspieren.
Rustige ademhaling:
1. Bij inademing wordt allen het diafragma gebruikt.
2. Uitademen vindt passief plaats (terugveren v.d. longen).
,Beweging van ribben en diafragma
1. Inademing:
Diafragma trekt samen en schuift naar beneden.
Ribbenkast breidt zich uit als de ribspieren samen trekken.
2. Uitademing:
Diafragma ontspant zich en schuift terug naar boven.
Ribbenkast wordt kleiner als de ribspieren ontspannen.
Ventilatie en perfusie
Alveoli en capillairen zijn nauw verweven.
Alveocappilaire membraan: membraan van de alveoli en het capillair samen.
Probleem: Een kleine alveolus (met kleine straal) wil van nature liever leeglopen dan een
grote.
Watermoleculen bij een alveoli met kleinere straal vormen een grotere resultante
kracht waardoor deze snellen leeglopen vergeleken met een alveoli met een grotere
straal.
Oplossing:
Surfactant= surface active agent
Zeepachtige substantie
Wordt afgescheiden door de type-II-pneumocyten
Verlaagt de oppervlaktespanning in de alveoli
o Maar relatief meer in kleine alveoli
Werking surfactant (Deze middel doet 2 dingen):
1. Verhoogt de compliantie (“opblaasbaarheid”) van de alveoli (alveoli bieden minder
weerstand).
2. Voorkomt dat kleine laveoli leeglopen in grote.
3. Verlaagt oppervlaktespanning.
4. Vergemakkelijkt ademhaling.
De pleurae
De pleuraholte is gevuld met 8mL “water”
Pleura visceralis: buitenbekleding van de long.
Pleura parietalis: binnenbekleding van de thorax.
Ademmechanica
Pneumothorax (klaplong)
Als de dichtgesloten holte een opening krijgt dan stroomt lucht erin de long stort
in tot een ongestrektte grootte de ribbenkast wordt groter.
Pneumothorax leert ons
o Long wil van nature samenvallen
o Thorax wil van nature uitzetten.
, In rust bestaat er dus evenwicht
o Ademrustniveau
o Long wil dan net zo hard binnen als thorax naar buiten.
Bij een normale long die in rust bevindt is de Ppl en de Plong gelijk aan elkaar (de ene is – en
de andere is +)
Door ademhaling wordt de pleurale druk (Ppl) negatiever en ontstaat er een nieuw
evenwicht.
Rustige ademhaling
- Inademen onderdruk in thorax verhogen.
- Uitademen passief (long terug laten veren).
Bij een ademhaling owrdt de pleurale druk negatiever Palv (alveolaire druk) wordt ook
negatief lucht stroomt er in Palv wordt positef
Spirometrie
Bepaling FRC en RV
Heliumverdunningsmethode
o Voeg He toe aan einde van rustige uitademing
o Bepaal [He] na vermenging met longenlucht
o Reken FRC uit.
ERV bepalen met de spirometer
FRC bepalen met heliumverdunningsmethode
RV uitrekenen: RV= FRC-ERV
Zonder restvolume: vogels.
Gastransport
- Druk buitenlucht is 760 mm Hg
- O2 vormt 21 % van buitenliucht
- CO2 vormt 0,04% van buitenlucht.
- Partiele drukken pO2 en pCO2
o pO2= 0,21 x 760= 160 mm Hg
o pCO2= 0,0004 x 760= 0,3 mm Hg
Samenstelling longenlucht
Buitenlucht vermengt zich voortdurend met “oude” alveolaire lucht tot
o Een vrijwel constante pO2 van 100 mm Hg (buitenlucht 160 mm Hg).
o Een vrijwel constante pCO2van 40 mm Hg (buitenlucht 0,3 mm Hg).
Transport van O2
O2 laat los van Hb bij de O2-arme weefsels.
Effect van Bohr:
O2- dissociatiecurve verschuift naar rechts bij lage pH
Ademhaling
Structuur en functie
Ademhaling in mens en dier
Aanvoer O2 uit omgeving (water of lucht)
Afvoer CO2 naar omgeving (water of lucht)
Altijd via diffusie
o Bij ademhaling geen actief transport van O2 of CO2.
Diffusiesnelheid Q bepaald door:
o Diffusie coëfficiënt D
Medium, temperatuur Wet van Fick:
Verschil in (partiele) gasdruk △P
Diffusieafstand L Dx Ax △P
Diffusieoppervlak A Q= L
Dus voor optimale diffusie moet L minimaal
en A maximaal zijn!
Ademhaling in de mens
Aanvoer O2 afvoer CO2. Liggen vast!
Handhaving pH
CO2 +H2O ⇄H+ +HCO3- bicarbonaatbuffer
Minder CO2 evenwicht naar links; meer CO2 evenwicht naar
rechts.
Bescherming tegen ongewenste stoffen
o Reiniging buitenlucht
Geluid
o Luchtstroming langs stembanden.
Geen (effectieve) ademhaling zonder circulatie
o Het circulerende bloed transporteert O2 en CO2.
Ademhalingsspieren
1. Inhalatie:
Spieren van nek en borstbeen.
Externe tussenribspieren.
Diafragma (een soort spier).
2. Uitademing
Interne tussenribspieren
Buikspieren.
Rustige ademhaling:
1. Bij inademing wordt allen het diafragma gebruikt.
2. Uitademen vindt passief plaats (terugveren v.d. longen).
,Beweging van ribben en diafragma
1. Inademing:
Diafragma trekt samen en schuift naar beneden.
Ribbenkast breidt zich uit als de ribspieren samen trekken.
2. Uitademing:
Diafragma ontspant zich en schuift terug naar boven.
Ribbenkast wordt kleiner als de ribspieren ontspannen.
Ventilatie en perfusie
Alveoli en capillairen zijn nauw verweven.
Alveocappilaire membraan: membraan van de alveoli en het capillair samen.
Probleem: Een kleine alveolus (met kleine straal) wil van nature liever leeglopen dan een
grote.
Watermoleculen bij een alveoli met kleinere straal vormen een grotere resultante
kracht waardoor deze snellen leeglopen vergeleken met een alveoli met een grotere
straal.
Oplossing:
Surfactant= surface active agent
Zeepachtige substantie
Wordt afgescheiden door de type-II-pneumocyten
Verlaagt de oppervlaktespanning in de alveoli
o Maar relatief meer in kleine alveoli
Werking surfactant (Deze middel doet 2 dingen):
1. Verhoogt de compliantie (“opblaasbaarheid”) van de alveoli (alveoli bieden minder
weerstand).
2. Voorkomt dat kleine laveoli leeglopen in grote.
3. Verlaagt oppervlaktespanning.
4. Vergemakkelijkt ademhaling.
De pleurae
De pleuraholte is gevuld met 8mL “water”
Pleura visceralis: buitenbekleding van de long.
Pleura parietalis: binnenbekleding van de thorax.
Ademmechanica
Pneumothorax (klaplong)
Als de dichtgesloten holte een opening krijgt dan stroomt lucht erin de long stort
in tot een ongestrektte grootte de ribbenkast wordt groter.
Pneumothorax leert ons
o Long wil van nature samenvallen
o Thorax wil van nature uitzetten.
, In rust bestaat er dus evenwicht
o Ademrustniveau
o Long wil dan net zo hard binnen als thorax naar buiten.
Bij een normale long die in rust bevindt is de Ppl en de Plong gelijk aan elkaar (de ene is – en
de andere is +)
Door ademhaling wordt de pleurale druk (Ppl) negatiever en ontstaat er een nieuw
evenwicht.
Rustige ademhaling
- Inademen onderdruk in thorax verhogen.
- Uitademen passief (long terug laten veren).
Bij een ademhaling owrdt de pleurale druk negatiever Palv (alveolaire druk) wordt ook
negatief lucht stroomt er in Palv wordt positef
Spirometrie
Bepaling FRC en RV
Heliumverdunningsmethode
o Voeg He toe aan einde van rustige uitademing
o Bepaal [He] na vermenging met longenlucht
o Reken FRC uit.
ERV bepalen met de spirometer
FRC bepalen met heliumverdunningsmethode
RV uitrekenen: RV= FRC-ERV
Zonder restvolume: vogels.
Gastransport
- Druk buitenlucht is 760 mm Hg
- O2 vormt 21 % van buitenliucht
- CO2 vormt 0,04% van buitenlucht.
- Partiele drukken pO2 en pCO2
o pO2= 0,21 x 760= 160 mm Hg
o pCO2= 0,0004 x 760= 0,3 mm Hg
Samenstelling longenlucht
Buitenlucht vermengt zich voortdurend met “oude” alveolaire lucht tot
o Een vrijwel constante pO2 van 100 mm Hg (buitenlucht 160 mm Hg).
o Een vrijwel constante pCO2van 40 mm Hg (buitenlucht 0,3 mm Hg).
Transport van O2
O2 laat los van Hb bij de O2-arme weefsels.
Effect van Bohr:
O2- dissociatiecurve verschuift naar rechts bij lage pH
