De invloed van hechtingspatronen op emotieregulatie bij pubers
Hechtingspatronen en Emotieregulatie
Naam:
Studentnummer:
Cursusrun: Onderzoekspracticum Cross-Sectioneel Onderzoek (PB0812202122)
Examinator: dr. G.J. Peters
Inleverdatum:
,De invloed van hechtingspatronen op emotieregulatie bij pubers
Samenvatting
Het 'hechtingspatroon' van een persoon heeft betrekking op de duurzame affectieve relatie
tussen het individu en één of meer opvoeders. Onderzoek heeft uitgewezen dat een veilige
hechtingsrelatie belangrijk is voor een gezonde ontwikkeling van een kind (Schneider & Atkinson &
Tardif, 2001). In deze studie is onderzoek gedaan naar de invloed van hechtingspatronen op de
emotieregulatie van 129 jongens en meisjes in de puberteit met de leeftijd van 12 jaar. De
hechtingspatronen en de emotieregulatie van deze kinderen zijn in kaart gebracht aan de hand van
vragenlijsten. Het onderzoek is uitgevoerd in het laatste stadium van een reeks studies naar de lange-
termijn effecten van (on)veilige hechting van de Radboud Universiteit.
Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt de centrale vraag, namelijk ‘wat is de invloed van de
hechtingspratonen ‘veilige hechting’ en ‘onveilige hechting’ op de emotieregulatie bij pubers?’,
beantwoord. Daarin is een onveilige hechting met de ouders een voorspeller van ‘onderdrukking’ bij
pubers. De conclusie is dat de gehechtheid met de moeder een grotere impact heeft op de
emotieregulatie-strategieën van pubers dan de vader. Dit is in lijn met verschillende andere studies
naar hechting en emotieregulatie-strategieën (Ainsworth, 1969). Het doel van dit onderzoek is om
inzicht te krijgen in ‘hechting’ en ‘emotieregulatie’, ter verbetering van een speciaal emotieregulatie-
programma dat vanaf september 2021 in Metropoolregio Amsterdam zal worden aangeboden aan
middelbare scholen.
, De invloed van hechtingspatronen op emotieregulatie bij pubers
Inleiding
Een grondlegger in het onderzoek naar hechtingspatronen is de Britse psycholoog John
Bowlby. Hij suggereerde dat gehechtheid onderverdeeld kan worden in verschillende stijlen en dat de
band die ouders hebben met hun kinderen de basis legt voor de gehechtheid van het kind
(Bartholomew & Kwong, 2011). Ook beschreef hij de emotionele band die kinderen aan gaan met hun
primaire verzorger in de strijd voor voeding, troost en verzorging. Ook ontdekte hij dat deze vorm
gedurende een mensenleven vrij stabiel blijft en dat deze gehechtheid een grote impact heeft
gedurende het leven. In later onderzoek breidde psychologe Ainsworth (1969) dit uit met haar studie;
’Strange Situation’ en scheen daarmee licht op de diepgaande effecten van hechtingspatronen. Op
basis van deze studies beschreef Ainsworth drie belangrijke stijlen van gehechtheid: veilige
gehechtheid, ambivalent-onveilige gehechtheid en vermijdend-onveilige gehechtheid. Sinds
Ainsworth zijn er vele studies verschenen naar hechtingspatronen die de theorieën en bevindingen van
Ainsworth ondersteunen. Ook is aangetoond dat hechtingsstijlen van grote invloed zijn op
(emotionele) gedragingen later in het leven.
Emotieregulatie heeft betrekking op de controle en het adequate omgaan van het individu met
zijn of haar emoties. De regulatie van emoties begint al in het eerste levensjaar, maar deze zijn niet
bewust of gepland. Tussen het derde en vijfde levensjaar evolueert het emotionele leven en zijn sterke
emoties zichtbaar, zoals blijdschap, woede en verdriet (DeKlyen & Greenberg, 2008). Ook
ontwikkelen kinderen in deze periode strategieën om te reageren op anderen. Deze strategieën zijn
essentieel voor het opbouwen van een fundament in het reguleren van emoties en vormen een basis
voor de coping-mechanismes die kinderen ontwikkelen in bijvoorbeeld de omgang met stressvolle
situaties (Bartholomew & Kwong, 2011). Kinderen ontwikkelen een neiging om voor hen de meest
geschikte strategieën in te zetten om bepaalde situaties en toestanden te reguleren. Eerst gebeurt dit via
ongeschikte en ongepaste strategieën, waarna deze methode steeds beter ontwikkeling richting gepaste
en geschikte strategieën (Thompson & Meyer, 2007). Een belangrijke ontwikkeling in dit stadium
wordt ‘theory of mind’ genoemd. Dit is een theorie die betrekking heeft op het bewustzijn van de
emotionele status van onszelf en anderen (Wellman, 1992).
Een terugkerend principe in de (vroege) studies naar hechting is de kwaliteit van de
Hechtingspatronen en Emotieregulatie
Naam:
Studentnummer:
Cursusrun: Onderzoekspracticum Cross-Sectioneel Onderzoek (PB0812202122)
Examinator: dr. G.J. Peters
Inleverdatum:
,De invloed van hechtingspatronen op emotieregulatie bij pubers
Samenvatting
Het 'hechtingspatroon' van een persoon heeft betrekking op de duurzame affectieve relatie
tussen het individu en één of meer opvoeders. Onderzoek heeft uitgewezen dat een veilige
hechtingsrelatie belangrijk is voor een gezonde ontwikkeling van een kind (Schneider & Atkinson &
Tardif, 2001). In deze studie is onderzoek gedaan naar de invloed van hechtingspatronen op de
emotieregulatie van 129 jongens en meisjes in de puberteit met de leeftijd van 12 jaar. De
hechtingspatronen en de emotieregulatie van deze kinderen zijn in kaart gebracht aan de hand van
vragenlijsten. Het onderzoek is uitgevoerd in het laatste stadium van een reeks studies naar de lange-
termijn effecten van (on)veilige hechting van de Radboud Universiteit.
Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt de centrale vraag, namelijk ‘wat is de invloed van de
hechtingspratonen ‘veilige hechting’ en ‘onveilige hechting’ op de emotieregulatie bij pubers?’,
beantwoord. Daarin is een onveilige hechting met de ouders een voorspeller van ‘onderdrukking’ bij
pubers. De conclusie is dat de gehechtheid met de moeder een grotere impact heeft op de
emotieregulatie-strategieën van pubers dan de vader. Dit is in lijn met verschillende andere studies
naar hechting en emotieregulatie-strategieën (Ainsworth, 1969). Het doel van dit onderzoek is om
inzicht te krijgen in ‘hechting’ en ‘emotieregulatie’, ter verbetering van een speciaal emotieregulatie-
programma dat vanaf september 2021 in Metropoolregio Amsterdam zal worden aangeboden aan
middelbare scholen.
, De invloed van hechtingspatronen op emotieregulatie bij pubers
Inleiding
Een grondlegger in het onderzoek naar hechtingspatronen is de Britse psycholoog John
Bowlby. Hij suggereerde dat gehechtheid onderverdeeld kan worden in verschillende stijlen en dat de
band die ouders hebben met hun kinderen de basis legt voor de gehechtheid van het kind
(Bartholomew & Kwong, 2011). Ook beschreef hij de emotionele band die kinderen aan gaan met hun
primaire verzorger in de strijd voor voeding, troost en verzorging. Ook ontdekte hij dat deze vorm
gedurende een mensenleven vrij stabiel blijft en dat deze gehechtheid een grote impact heeft
gedurende het leven. In later onderzoek breidde psychologe Ainsworth (1969) dit uit met haar studie;
’Strange Situation’ en scheen daarmee licht op de diepgaande effecten van hechtingspatronen. Op
basis van deze studies beschreef Ainsworth drie belangrijke stijlen van gehechtheid: veilige
gehechtheid, ambivalent-onveilige gehechtheid en vermijdend-onveilige gehechtheid. Sinds
Ainsworth zijn er vele studies verschenen naar hechtingspatronen die de theorieën en bevindingen van
Ainsworth ondersteunen. Ook is aangetoond dat hechtingsstijlen van grote invloed zijn op
(emotionele) gedragingen later in het leven.
Emotieregulatie heeft betrekking op de controle en het adequate omgaan van het individu met
zijn of haar emoties. De regulatie van emoties begint al in het eerste levensjaar, maar deze zijn niet
bewust of gepland. Tussen het derde en vijfde levensjaar evolueert het emotionele leven en zijn sterke
emoties zichtbaar, zoals blijdschap, woede en verdriet (DeKlyen & Greenberg, 2008). Ook
ontwikkelen kinderen in deze periode strategieën om te reageren op anderen. Deze strategieën zijn
essentieel voor het opbouwen van een fundament in het reguleren van emoties en vormen een basis
voor de coping-mechanismes die kinderen ontwikkelen in bijvoorbeeld de omgang met stressvolle
situaties (Bartholomew & Kwong, 2011). Kinderen ontwikkelen een neiging om voor hen de meest
geschikte strategieën in te zetten om bepaalde situaties en toestanden te reguleren. Eerst gebeurt dit via
ongeschikte en ongepaste strategieën, waarna deze methode steeds beter ontwikkeling richting gepaste
en geschikte strategieën (Thompson & Meyer, 2007). Een belangrijke ontwikkeling in dit stadium
wordt ‘theory of mind’ genoemd. Dit is een theorie die betrekking heeft op het bewustzijn van de
emotionele status van onszelf en anderen (Wellman, 1992).
Een terugkerend principe in de (vroege) studies naar hechting is de kwaliteit van de
