Naam student
Studentnummer
Klas
Domein
Opleiding Social work
Variant (VT/ DT/ DU)
Jaar 1
Locatie Inholland Amsterdam
Kritische evaluatie: empowerment
Titel werkstuk
Naam toets 1.4.3 kritische evaluatie: empowerment
Toetscode 2318SN143A
Naam docent
Naam examinator
Studiejaar 1
Toetsperiode 4
Kans
Ik verklaar dat ik bij het onderzoek voor en het
schrijven van dit werkstuk niet heb geplagieerd,
Verklaring student
gefraudeerd of anderszins in strijd met de Onderwijs-
en Examen Regeling (OER) heb gehandeld.
Datum 29 november 2021
Handtekening
Inleiding
, ‘’Wat heb jij veel geluk dat je familie jou komt bezoeken hier in het ziekenhuis’’ zei de oude
mevrouw die naast me lag in het ziekenhuis. Toen ik vroeg waarom ze dat zei kwam ik
erachter dat haar 2 dochters veel te weinig tijd hadden om haar elke dag te bezoeken in het
ziekenhuis en dat haar partner is overleden. Sinds de COVID-19 uitbrak is het alleen maar
erger geworden wat betreft sociale contacten. ‘’Spelletjes avonden werden afgelast, familie
kwam minder op bezoek in angst voor besmetting en er ontstond een soort van isolement
vanaf dat moment’’. We hebben lange gesprekken gehad omdat we alleen met z’n tweetjes
in een kamer waren. Gesprekken over haar gezondheid, jeugd, verleden en familie kwamen
aan bod. Ze vertelde mij dat ze met spoed geopereerd moesten worden aan haar heup,
omdat ze van de trap viel. Na afloop van elke gesprek ging ze me keren en keren bedanken
dat ik met haar wou praten. Ze gaf elke keer aan dat ze het een heel fijn gesprek vond. Tot
die tijd besefte ik niet hoe oudere zich kunnen voelen, als ze niemand hebben om mee te
praten. Ik realiseerde me hierdoor dat ouderen mensen een breed levensverhaal hebben
met veel ervaring en kennis waar wij weinig van afweten. Eerder heb ik niet zoveel
gesprekken gehad met oudere boven de 65, omdat ik geen opa of oma meer heb en destijds
was ik te jong om zulke gesprekken te kunnen voeren.
Deze gebeurtenis houdt me nog steeds bezig, omdat ik het heel naar vond dat deze
mevrouw zich zo voelde. Dit kon ook mijn oma en opa zijn, of zelfs op lange termijn wij als
jongvolwassenen. Ze bedankte mij steeds, omdat we leuke gesprekken hadden. Als ik
terugdenk vind ik het zielig dat ze iemand bedankt, omdat ze kortweg leuke gesprekken
heeft. Bij ons is het vanzelfsprekend dat we leuke gesprekken hebben met de mensen in
onze omgeving. Daarnaast heb ik haar nummer gekregen toen ze met ontslag ging uit het
ziekenhuis, dus we spreken elkaar af en toe nog. Wat fijn is om te doen. Zo voelt zij zich niet
alleen beter, maar ook zorgt ze ervoor dat ik me beter voel. Tenslotte was zij een lange tijd
naast me toen ik ziek was.
In de laatste periode van de opleiding Social Work hebben we veel informatie gekregen over
ouderdom bij de hoorcolleges. Echter deed deze informatie mij eigenlijk niet veel, omdat ik
nooit echt ouderen in mijn omgeving heb gehad boven de 65. Bij de les medische
basiskennis kregen we opdracht om zoveel mogelijk objecten te onthouden uit een foto. Zo
introduceerde de docent dat bij ouderen met dementie of Alzheimer niet mogelijk is. Dit was
echt een eye-opener, omdat ik er nooit bij stil stond hoe het zou kunnen zijn als je dingen
niet kan onthouden die kortweg 3 minuten geleden gebeurd zijn. Verder had ik vooral een
beeld dat ouderen vanwege generatieverschil niet mensen waren waarmee ik snel zou
kunnen praten. Echter kwam ik na de gesprekken met mevrouw Chandoe die ik moest
voeren voor mijn levensloopanalyse erachter dat ondanks de generatieverschillen ik het leuk
vind om met een ouder persoon te praten. Overigens gebeurde dat niet gelijk na het eerste
gesprek, maar na afloop van tijd ontwikkelde een soort band tussen ons. Zo hebben wij
afgesproken dat we elkaar blijven zien, ondanks dat we geen gesprekken moeten opnemen
voor een opdracht. In mijn ogen was deze mevrouw kwetsbaar, omdat ze weinig familie
sprak en vaak thuis zat.
Volgens het RIVM zijn een deel van de ouderen kwetsbaar. Naarmate de leeftijd stijgt neemt
de kwetsbaarheid toe. Het RIVM laat Kwetsbaarheid zien op vier verschillende gebieden. Dit
zijn ‘’fysieke (belemmeringen in hun fysieke functioneren door bijvoorbeeld gewichtsverlies,
evenwichtsproblemen, vermoeidheid), cognitieve (belemmeringen in cognitie zoals
geheugen en flexibiliteit), sociale (belemmeringen door eenzaamheid of verlies van sociale
steun en psychische (belemmeringen door psychische aandoeningen zoals een depressie).’’
(RIVM, z.d.) Hierdoor was deze mevrouw kwetsbaar zowel op fysieke vlak als sociale vlak.
Volgens Penninx houden alle levensverhalen van elk persoon meerdere gebeurtenissen met
een ingrijpende kracht in, waardoor een persoon zijn leven opnieuw moet bekijken. Deze
Studentnummer
Klas
Domein
Opleiding Social work
Variant (VT/ DT/ DU)
Jaar 1
Locatie Inholland Amsterdam
Kritische evaluatie: empowerment
Titel werkstuk
Naam toets 1.4.3 kritische evaluatie: empowerment
Toetscode 2318SN143A
Naam docent
Naam examinator
Studiejaar 1
Toetsperiode 4
Kans
Ik verklaar dat ik bij het onderzoek voor en het
schrijven van dit werkstuk niet heb geplagieerd,
Verklaring student
gefraudeerd of anderszins in strijd met de Onderwijs-
en Examen Regeling (OER) heb gehandeld.
Datum 29 november 2021
Handtekening
Inleiding
, ‘’Wat heb jij veel geluk dat je familie jou komt bezoeken hier in het ziekenhuis’’ zei de oude
mevrouw die naast me lag in het ziekenhuis. Toen ik vroeg waarom ze dat zei kwam ik
erachter dat haar 2 dochters veel te weinig tijd hadden om haar elke dag te bezoeken in het
ziekenhuis en dat haar partner is overleden. Sinds de COVID-19 uitbrak is het alleen maar
erger geworden wat betreft sociale contacten. ‘’Spelletjes avonden werden afgelast, familie
kwam minder op bezoek in angst voor besmetting en er ontstond een soort van isolement
vanaf dat moment’’. We hebben lange gesprekken gehad omdat we alleen met z’n tweetjes
in een kamer waren. Gesprekken over haar gezondheid, jeugd, verleden en familie kwamen
aan bod. Ze vertelde mij dat ze met spoed geopereerd moesten worden aan haar heup,
omdat ze van de trap viel. Na afloop van elke gesprek ging ze me keren en keren bedanken
dat ik met haar wou praten. Ze gaf elke keer aan dat ze het een heel fijn gesprek vond. Tot
die tijd besefte ik niet hoe oudere zich kunnen voelen, als ze niemand hebben om mee te
praten. Ik realiseerde me hierdoor dat ouderen mensen een breed levensverhaal hebben
met veel ervaring en kennis waar wij weinig van afweten. Eerder heb ik niet zoveel
gesprekken gehad met oudere boven de 65, omdat ik geen opa of oma meer heb en destijds
was ik te jong om zulke gesprekken te kunnen voeren.
Deze gebeurtenis houdt me nog steeds bezig, omdat ik het heel naar vond dat deze
mevrouw zich zo voelde. Dit kon ook mijn oma en opa zijn, of zelfs op lange termijn wij als
jongvolwassenen. Ze bedankte mij steeds, omdat we leuke gesprekken hadden. Als ik
terugdenk vind ik het zielig dat ze iemand bedankt, omdat ze kortweg leuke gesprekken
heeft. Bij ons is het vanzelfsprekend dat we leuke gesprekken hebben met de mensen in
onze omgeving. Daarnaast heb ik haar nummer gekregen toen ze met ontslag ging uit het
ziekenhuis, dus we spreken elkaar af en toe nog. Wat fijn is om te doen. Zo voelt zij zich niet
alleen beter, maar ook zorgt ze ervoor dat ik me beter voel. Tenslotte was zij een lange tijd
naast me toen ik ziek was.
In de laatste periode van de opleiding Social Work hebben we veel informatie gekregen over
ouderdom bij de hoorcolleges. Echter deed deze informatie mij eigenlijk niet veel, omdat ik
nooit echt ouderen in mijn omgeving heb gehad boven de 65. Bij de les medische
basiskennis kregen we opdracht om zoveel mogelijk objecten te onthouden uit een foto. Zo
introduceerde de docent dat bij ouderen met dementie of Alzheimer niet mogelijk is. Dit was
echt een eye-opener, omdat ik er nooit bij stil stond hoe het zou kunnen zijn als je dingen
niet kan onthouden die kortweg 3 minuten geleden gebeurd zijn. Verder had ik vooral een
beeld dat ouderen vanwege generatieverschil niet mensen waren waarmee ik snel zou
kunnen praten. Echter kwam ik na de gesprekken met mevrouw Chandoe die ik moest
voeren voor mijn levensloopanalyse erachter dat ondanks de generatieverschillen ik het leuk
vind om met een ouder persoon te praten. Overigens gebeurde dat niet gelijk na het eerste
gesprek, maar na afloop van tijd ontwikkelde een soort band tussen ons. Zo hebben wij
afgesproken dat we elkaar blijven zien, ondanks dat we geen gesprekken moeten opnemen
voor een opdracht. In mijn ogen was deze mevrouw kwetsbaar, omdat ze weinig familie
sprak en vaak thuis zat.
Volgens het RIVM zijn een deel van de ouderen kwetsbaar. Naarmate de leeftijd stijgt neemt
de kwetsbaarheid toe. Het RIVM laat Kwetsbaarheid zien op vier verschillende gebieden. Dit
zijn ‘’fysieke (belemmeringen in hun fysieke functioneren door bijvoorbeeld gewichtsverlies,
evenwichtsproblemen, vermoeidheid), cognitieve (belemmeringen in cognitie zoals
geheugen en flexibiliteit), sociale (belemmeringen door eenzaamheid of verlies van sociale
steun en psychische (belemmeringen door psychische aandoeningen zoals een depressie).’’
(RIVM, z.d.) Hierdoor was deze mevrouw kwetsbaar zowel op fysieke vlak als sociale vlak.
Volgens Penninx houden alle levensverhalen van elk persoon meerdere gebeurtenissen met
een ingrijpende kracht in, waardoor een persoon zijn leven opnieuw moet bekijken. Deze
