Samenvatting H5:
Entre le réel et l’imaginaire
A INTRODUCTION
● Een schrijver kan op verschillende manieren de grenzen tussen werkelijkheid en
fantasie opzoeken.
● Voor veel schrijvers is literatuur de plek om te experimenteren met wat in het echte
leven niet kan:
- Ze beschrijven situaties en creëren personages die volledig aan hun fantasie
ontsproten zijn:
- Fantasy-genre;
- De eeuwenoude genres als het sprookje of de fabel.
● Het is belangrijk dat zo’n fantasierijk verhaal aannemelijk wordt gemaakt door
de schrijver.
- Om de lezer toch mee te slepen en te laten geloven in alle verzinsels heeft de
auteur een sterke plot of verhaallijn nodig.
- Daarnaast spelen ook stijl en stijlfiguren een belangrijke rol.
B L’AUTOFICTION
● In hun boeken laten veel schrijvers zich inspireren door situaties of personen die ze
kennen uit het dagelijks leven.
- Door iets te beschrijven wat daadwerkelijk is gebeurd, kan een auteur een
realistische een waarachtige sfeer creëren.
- Maar schrijvers spelen graag met de grenzen tussen wat echt is en wat niet;
Door hun boek als roman te bestempelen geven ze aan dat het hoofdpersonage niet
een-op-een gelijkgesteld mag worden aan de auteur.
- Toch zorgen de parallellen met het persoonlijke leven van de schrijver ervoor dat de
lezer op zoek gaat naar het waarheidsgehalte in zo’n boek.
- Dit genre, waarin een sterke overeenkomst bestaat tussen de ik-verteller en de
schrijver zelf, noem je autofictie of autobiografische roman.
● JUSTINE LÉVY:
- Studeerde filosofie in Parijs en ging daarna als redacteur bij diverse uitgeverijen
aan het werk.
- Haar moeder was een beroemd model en haar vader is een bekend filosoof in
Frankrijk.
- Het was volgens Levy niet altijd makkelijk om op te groeien met 2 bekende ouders.
- Haar huwelijk met Raphaël Enthoven loopt op de klippen, waarover ze een ‘roman’
schrijft:
, ● Rien de grave (Geen probleem):
Sinds Adrien haar verliet, heeft Louise de smaak, het verlangen, de zin van het leven
verloren. Ze heeft niet langer de moed om gelukkig te zijn, om pijn te lijden of om
bang te zijn. Louise en Adrien hielden van elkaar als vreselijke kinderen, vanaf hun
late tienerjaren tot de dag dat Adrien de jonge minnares van zijn vader ontmoette,
Paula, een ideale vrouw met het uiterlijk van een moordenaar die Louise's hart zou
breken door Adrien's liefde voor haar te doden. Sindsdien laat Louise zich leven
zonder te leven. Ze wacht zonder te wachten. Het kan maanden of jaren geduurd
hebben: alleen een nieuwe liefde zal Louise in staat stellen de gebaren opnieuw te
leren en de smaak van het bestaan terug te vinden. Droog, teder en vaak
onweerstaanbaar grappig tegelijk, verhaalt dit boek, waarin de auteur geen moeite
spaart en niemand spaart, over een afdaling in de hel en een terugkeer naar het
licht.
C LA FABLE
● De fabel is een literair genre waarin het spanningsveld tussen fantasie en realiteit
duidelijk aanwezig is.
- Het gaat om verhalen waarin dieren met menselijke eigenschappen een wijze les
willen overbrengen.
- De meeste gebruikte vorm van de fabel is de dialoog tussen verschillende dieren.
- In eerste instantie lijken het onschuldige vertellingen, maar juist door bepaalde
karaktereigenschappen uit te vergroten kan een schrijver met zijn fabel kritiek uiten
op de maatschappij.
> Onder een fantasierijk verhaal gaat dus een oordeel over de realiteit schuil.
● JEAN DE LA FONTAINE:
- Een dichter en toneelschrijver uit de tijd van Louis XIV.
> In die periode is het gebruikelijk dat kunstenaars aan het hof verblijven, zodat ze
dicht bij de koning zijn en hem kunnen vermaken.
- La Fontaine voelde daar echter weinig voor, omdat Louis XIV een duur paleis liet
bouwen op kosten van het volk en reageert als strenge alleenheerser en duldt geen
tegenspraak.
Hij verkeert echter wel in hogere kringen van de samenleving en hoort en ziet van
dichtbij hoe het er daar aan toegaat.
- Hoewel het verboden is om kritiek te uiten op de koning, kan La Fontaine dat in
verhulde termen wel doen. Met zijn dierenfabels houdt hij het Franse volk een
spiegel voor over de maatschappelijke verhoudingen in zijn tijd.
● Le loup et l’agneau (De wolf en het lam):
Deze fabel gaat over een wolf en een lam.
Het lam is aan het drinken bij een beekje en de wolf komt er ook drinken.
De wolf beschuldigt het lammetje dat hij zijn water vervuilt.
Dit is natuurlijk niet zo, maar de wolf blijft het lammetje van meerdere dingen
beschuldigen die het lammetje nooit gedaan zou kunnen hebben, omdat het nog
maar net is geboren. Uiteindelijk wordt het lammetje opgegeten door de wolf, als
wraak.
Entre le réel et l’imaginaire
A INTRODUCTION
● Een schrijver kan op verschillende manieren de grenzen tussen werkelijkheid en
fantasie opzoeken.
● Voor veel schrijvers is literatuur de plek om te experimenteren met wat in het echte
leven niet kan:
- Ze beschrijven situaties en creëren personages die volledig aan hun fantasie
ontsproten zijn:
- Fantasy-genre;
- De eeuwenoude genres als het sprookje of de fabel.
● Het is belangrijk dat zo’n fantasierijk verhaal aannemelijk wordt gemaakt door
de schrijver.
- Om de lezer toch mee te slepen en te laten geloven in alle verzinsels heeft de
auteur een sterke plot of verhaallijn nodig.
- Daarnaast spelen ook stijl en stijlfiguren een belangrijke rol.
B L’AUTOFICTION
● In hun boeken laten veel schrijvers zich inspireren door situaties of personen die ze
kennen uit het dagelijks leven.
- Door iets te beschrijven wat daadwerkelijk is gebeurd, kan een auteur een
realistische een waarachtige sfeer creëren.
- Maar schrijvers spelen graag met de grenzen tussen wat echt is en wat niet;
Door hun boek als roman te bestempelen geven ze aan dat het hoofdpersonage niet
een-op-een gelijkgesteld mag worden aan de auteur.
- Toch zorgen de parallellen met het persoonlijke leven van de schrijver ervoor dat de
lezer op zoek gaat naar het waarheidsgehalte in zo’n boek.
- Dit genre, waarin een sterke overeenkomst bestaat tussen de ik-verteller en de
schrijver zelf, noem je autofictie of autobiografische roman.
● JUSTINE LÉVY:
- Studeerde filosofie in Parijs en ging daarna als redacteur bij diverse uitgeverijen
aan het werk.
- Haar moeder was een beroemd model en haar vader is een bekend filosoof in
Frankrijk.
- Het was volgens Levy niet altijd makkelijk om op te groeien met 2 bekende ouders.
- Haar huwelijk met Raphaël Enthoven loopt op de klippen, waarover ze een ‘roman’
schrijft:
, ● Rien de grave (Geen probleem):
Sinds Adrien haar verliet, heeft Louise de smaak, het verlangen, de zin van het leven
verloren. Ze heeft niet langer de moed om gelukkig te zijn, om pijn te lijden of om
bang te zijn. Louise en Adrien hielden van elkaar als vreselijke kinderen, vanaf hun
late tienerjaren tot de dag dat Adrien de jonge minnares van zijn vader ontmoette,
Paula, een ideale vrouw met het uiterlijk van een moordenaar die Louise's hart zou
breken door Adrien's liefde voor haar te doden. Sindsdien laat Louise zich leven
zonder te leven. Ze wacht zonder te wachten. Het kan maanden of jaren geduurd
hebben: alleen een nieuwe liefde zal Louise in staat stellen de gebaren opnieuw te
leren en de smaak van het bestaan terug te vinden. Droog, teder en vaak
onweerstaanbaar grappig tegelijk, verhaalt dit boek, waarin de auteur geen moeite
spaart en niemand spaart, over een afdaling in de hel en een terugkeer naar het
licht.
C LA FABLE
● De fabel is een literair genre waarin het spanningsveld tussen fantasie en realiteit
duidelijk aanwezig is.
- Het gaat om verhalen waarin dieren met menselijke eigenschappen een wijze les
willen overbrengen.
- De meeste gebruikte vorm van de fabel is de dialoog tussen verschillende dieren.
- In eerste instantie lijken het onschuldige vertellingen, maar juist door bepaalde
karaktereigenschappen uit te vergroten kan een schrijver met zijn fabel kritiek uiten
op de maatschappij.
> Onder een fantasierijk verhaal gaat dus een oordeel over de realiteit schuil.
● JEAN DE LA FONTAINE:
- Een dichter en toneelschrijver uit de tijd van Louis XIV.
> In die periode is het gebruikelijk dat kunstenaars aan het hof verblijven, zodat ze
dicht bij de koning zijn en hem kunnen vermaken.
- La Fontaine voelde daar echter weinig voor, omdat Louis XIV een duur paleis liet
bouwen op kosten van het volk en reageert als strenge alleenheerser en duldt geen
tegenspraak.
Hij verkeert echter wel in hogere kringen van de samenleving en hoort en ziet van
dichtbij hoe het er daar aan toegaat.
- Hoewel het verboden is om kritiek te uiten op de koning, kan La Fontaine dat in
verhulde termen wel doen. Met zijn dierenfabels houdt hij het Franse volk een
spiegel voor over de maatschappelijke verhoudingen in zijn tijd.
● Le loup et l’agneau (De wolf en het lam):
Deze fabel gaat over een wolf en een lam.
Het lam is aan het drinken bij een beekje en de wolf komt er ook drinken.
De wolf beschuldigt het lammetje dat hij zijn water vervuilt.
Dit is natuurlijk niet zo, maar de wolf blijft het lammetje van meerdere dingen
beschuldigen die het lammetje nooit gedaan zou kunnen hebben, omdat het nog
maar net is geboren. Uiteindelijk wordt het lammetje opgegeten door de wolf, als
wraak.
