Samenvatting alle hoofdstukken en artikelen Forensische Behandel- en Zorgprogramma's

Week 1, Protocollaire behandeling op maat
Inleiding
- Kenmerken evidence-based behandelprotocollen voor psychische stoornissen:
 Ze hebben veel waarde -> ze bieden structuur en concrete handvaten bij een behandeling
 Het is gebaseerd op gemeenschappelijke conceptuele aspecten van een specifieke stoornis
 De nadruk ligt op overeenkomsten tussen stoornissen
 Er wordt daarom niet of nauwelijks een expliciete patiënten specifieke casusconceptualisatie opgesteld
 Toch hebben ze niet altijd de verwachte uitwerking;
- Een goede casusconceptualisatie volgens de principes vd geïntegreerde CGT kan behulpzaam zijn bij het
optimaal aanpassen van een protocollaire behandeling aan een specifieke patiënt
- Dit artikel laat zien hoe een geïndividualiseerde taxatie en een daaruit volgend behandelplan een rol kan spelen
bij het behandelen van een patiënt die forse terugval doormaakt na een eerdere behandeling
- Andere opties naast een protocollaire behandeling:
1) Een goede casusconceptualisatie -> een geïndividualiseerde interventiestrategie gebaseerd op de DSM-
classificatie, een eventuele standaard behandeling en functie- en betekenisanalyses
2) Pas nadat blijkt dat de behandeling onvoldoende werkt, een geïndividualiseerde casusconceptualisatie
opstellen -> op basis daarvan een nieuw behandelplan bepalen
- Visie in dit artikel -> standaardbehandelingen hebben veel waarde, maar het opstellen van functie- en/of
betekenisanalyses voorafgaand aan de behandeling kan helpen voorkomen dat een standaardbehandeling
stagneert
- Naast de DSM-classificatie moet dus ook een geïndividualiseerde casusconceptualisatie worden opgesteld
- Er zijn vier behandelopties:
1) Standaardbehandeling indien de analyses geen aanleiding geven tot aanpassing
2) Standaardbehandeling plus aanvullende interventies obv de analyses
3) Standaardbehandeling minus bepaalde interventies obv de analyses
4) Een goeddeels idiosyncratische behandeling obv de analyses, hoewel er wel een standaardbehandeling voor
de betreffende ‘DSM problematiek’ is beschreven
- Kanttekeningen aan deze visie:
1) Er is nergens aangetoond dat een geïndividualiseerde casusconceptualisatie een meerwaarde kan hebben
t.o.v. een standaardbehandeling
2) Geïndividualiseerde zoekschema’s zijn onbetrouwbaar -> verschillende therapeuten maken verschillende
analyses van dezelfde casus

Casus Mieke
- Zie document

Verklarende diagnostiek: functie- en betekenisanalyses
- Functieanalyse (FA) -> wordt ingezet om klachten te analyseren
-> welke, waarschijnlijk disfunctionele, gedragingen zet patiënte in om met de
omstandigheden waarin zij verkeert om te gaan?
- Betekenisanalyse (BA) -> bang voor verwachte afwijzing door de
therapeut en angst dat ze daarom geen
nieuwe behandeling zal krijgen
- Zie document voor casusbeschrijving vd terugval
- Nieuwe BA:

,- Zie document voor verdere casusbeschrijving
- Leerervaringen (in dit geval ervaringen die bewijzen dat de cliënt
niet goed genoeg is) worden weergegeven in een archief
 Het opnemen van een archief met leerervaringen in een BA
die een kernthema beschrijft, verklaart het ontstaan van dat
thema
 Of dat ook betekent dat die ervaringen een dermate
belangrijke invloed uitoefenen op het voortbestaan, zodat
het gerichte interventies zoals herstructureren van
herinneringen of EMDR rechtvaardigt, is een vraag die nog
beantwoord moet worden
 Het archief verheldert vaak de leergeschiedenis van het
kernthema, maar het hoeft niet altijd direct in de
behandeling betrokken te worden

- Om afwijzing te voorkomen is ze steeds meer gaan proberen:
1) Onder sociale gelegenheden uitkomen
2) Excelleren als er gepresteerd moest worden
3) Aanpassen aan de (vermeende) verwachtingen vd ander
 Dit brengt negatieve gevolgen met zich mee, zoals een verdere afname van zelfvertrouwen en een toename
in spanningsklachten




- Voor de cliënt was bewezen dat deze strategieën succesvol
zijn, vanwege haar succesvolle leven -> toch herkent ze nu
dat dit samenging met spanningsklachten en angst
- Het continue aanpassen heeft geleid tot negatieve
gevolgen -> niet opkomen voor zichzelf, gedachten en
emoties niet met anderen delen als angst voor afwijzing ->
dit heeft geleid tot meet spanningsklachten en een gevoel
van eenzaamheid


- Naast bovenstaand probleem is er een probleem bijgekomen
-> bij
confrontaties
met
(gedachten aan en beelden van) de
werksituatie voelt ze zich erg verdrietig en wanhopig
- Ze zoekt veel afleiding maar dit werkt paradoxaal -> ze raakt
overspoelt met emoties en gooit alles op tafel

, Conclusies en behandelplan o.b.v. de functie- en betekenisanalyses
- Behandeling vanwege lichamelijke spanningsklachten, emotionele labiliteit, doorslaapproblemen en lichamelijke
en
geestelijke vermoeidheid
- FA 1 t/m 4 -> de klachten zijn het negatieve gevolg van ver
doorgevoerd vermijdings- en veiligheidsgedrag
- BA 3 -> gedrag kan teruggevoerd worden op een onderliggend negatief zelfbeeld;
- BA 2 -> dit negatieve zelfbeeld hangt samen met voortdurende angst voor afwijzing in sociale situaties
- DSM -> de vraag bestaat of er sprake is van een sociale fobie

Een nieuw behandelplan
- Mbv functie- en betekenisanalyses s in kaart gebracht hoe de problematiek vd cliënt via het model van
geïntegreerde CGT kan worden begrepen -> zo kun je afwegen of standaard behandeling of behandeling op maat
moet worden gegeven
- Bij deze cliënt was de standaard CGT voor sociale fobie onvoldoende en moest het worden aangevuld
- Het nieuwe behandelplan op maat legt nadruk om wat het persisteren van het gedrag veroorzaakt + welk gedrag
telkens leidt tot de klachten
- De standaard CGT werd aangevuld met andere behandelvormen (zie document met casus)

Zelfbeeldproblematiek
- Zie document voor casusbeschrijving

Overwegingen en besluit
- Zie document voor casusbeschrijving

Week 2, Delictanalyse in de forensische zorg
Doelgroep
- Delictanalyse kan ingezet worden voor elke groep patiënten in de forensische zorg
- Primair voor deze groep inzetbaar vanwege de benodigde tijd en inzet

Delictanalyse in kaart gebracht
- Het is een feitelijke beschrijving vd gebeurtenissen die hebben geleid tot het gepleegde delict
- Gedachten, gevoelens en gedrag vd patiënt worden systematisch uitgezocht