,Media narratieven analyse -
week 1
Ferrel – Cultural criminology (1999)
- Specifiek onderzoekt culturele criminologie de kaders en dynamiek van illegale
subculturen, de symboliek achter de criminalisering van populaire cultuurvormen en
de constructie van misdaad en misdaadbeheersing
- Daarnaast omvat culturele criminologie de ontwikkeling van gesitueerde media en
gesitueerd publiek voor misdaad, het verband tussen misdaad, misdaadbestrijding en
culturele ruimte en de collectieve emoties die betekenis van misdaad bepalen.
- Culturele criminologie verwijst naar de toenemende analytische aandacht die veel
criminologen besteden aan populaire cultuurconstructies, en in het bijzonder
massamediaconstructies van misdaad en misdaadbeheersing.
- Binnen culturele criminologie richt men zich op perspectieven die zijn voortgekomen
uit de British/Birmingham School van de jaren 70. Culturele criminologie is echter uit
meer opgebouwd dan de Britse culturele studies uit de jaren 70.
- Culturele criminologie komt voort uit kritische tradities in de sociologie, criminologie
en culturele studies, waarbij ze een verscheidenheid aan kritische perspectieven op
misdaad en misdaadbestrijding incorporeert.
- De mengelmoes van intellectuele en disciplinaire invloeden in de culturele
criminologie komt ook naar voren in de methodologieën die culturele criminologen
gebruiken. Bij het onderzoeken van de onderlinge verbanden tussen cultuur en
misdaad, gebruiken onderzoekers etnografische modellen die geworteld zijn in de
sociologie, criminologie, culturele studies en antropologie.
- Etnografisch onderzoek in de culturele criminologie weerspiegelt de langdurige
aandacht van onderzoekers voor precieze nuances van betekenis binnen bepaalde
culturele milieus. Daarnaast wordt er bij etnografisch onderzoek binnen de culturele
criminologie aandacht besteed aan sociologische en criminologische traditie van
diepgaand onderzoek naar de gesitueerde dynamiek van criminele en afwijkende
subculturen.
- Verstehen erg belangrijk; verstaan en begrijpen
- Een kenmerk van de culturele criminologie is de divergentie tussen etnografie en
tekstanalyse. In hedendaagse onderzoeken worden deze twee methodes samen
gebruikt, omdat de cultuur tegenwoordig erg complex is.
- In de afgelopen jaren is er cultureel-criminologisch onderzoek ontstaan binnen een
aantal overlappende inhoudelijke gebieden. De eerste twee kunnen gedefinieerd
worden als ‘misdaad als cultuur’ en ‘cultuur als misdaad’. Het derde gebied omvat de
verscheidenheid aan manieren waarop mediadynamiek de realiteit van misdaad en
misdaadcontrole construeert. Het vierde gebied onderzoekt de sociale politiek van
misdaad en cultuur en de intellectuele politiek van culturele criminologie.
Misdaad als cultuur (crime as culture)
- Als we misdaad als cultuur beschouwen, moeten we op zijn minst erkennen dat veel
van wat we crimineel gedrag noemen, tegelijkertijd subcultureel gedrag is, collectief
georganiseerd rond netwerken van symbolen, rituelen en gedeelde betekenissen.
, Cultuur als misdaad (culture as crime)
- Het begrip ‘cultuur als misdaad’ duidt op de wederopbouw van cultureel
ondernemen als criminele onderneming, zoals het publiekelijk bestempelen van
populaire cultuurproducten als criminogeen, of het criminaliseren van culturele
producten via media of legale kanalen. Dit gebeurt wanneer de populaire cultuur de
traditionele ‘hoge’ of ‘lage’ culturele grenzen worden overstegen.
- Wanneer hedendaagse culturele persona’s en optredens worden gecriminaliseerd,
worden ze voornamelijk gecriminaliseerd via de massamedia.
- Als een proces grotendeels in het publieke domein plaatsvindt, draagt culturele
criminalisering bij aan de perceptie en paniek onder de bevolking, en dus verdere
marginalisering
Mediaconstructies van misdaad en misdaadbestrijding (Media constructions of crime and
crime control)
- De criminalisering van de populaire cultuur in de media is slechts een van de vele
mediaprocessen die de betekenis van misdaad en misdaadcontrole construeren.
- De massamedia is sterk afhankelijk van strafrechtelijke bronnen voor beeldmateriaal
en informatie over misdaad. Daarbij belicht de media de publieke kwesties die zijn
gekozen door strafrechtelijke instellingen en omlijst zijn door strafrechtelijke
imperatieven, en dragen de media op hun beurt bij aan de politieke agenda’s van het
strafrechtsysteem en aan het genereren van maatschappelijk draagvlak voor deze
agenda’s.
- Media en strafrechtelijke organisaties werken samen om een begrip van misdaad en
misdaadcontrole te construeren.
- Culturele criminologen benadrukken dat het proces van het construeren van misdaad
en misdaadcontrole als sociale zorgen, de media ze ook construeren als
entertainment.
- Voor zover de massamedia misdaad als amusement construeren, krijgen we dus niet
alleen selectieve beelden en agenda’s aangeboden, maar ook het ironische
mechanisme om ons te amuseren door middel van onze eigen collectieve angst.
De politiek van cultuur, misdaad en culturele criminologie (The politics of culture, crime and
cultural criminology)
- Voortdurende mediaconstructies van misdaad en misdaadcontrole komen voort uit
een gemaksalliantie tussen media-instellingen en strafrechtelijke instanties, die
dienen om bredere politieke agenda’s met betrekking tot misdaadbeheersing te
promoten en te legitimeren, en functioneren op hun beurt om zowel betekenis van
misdaad te bagatelliseren als te dramatiseren.
Conclusie
- Als een opkomend perspectief binnen de criminologie, sociologie en strafrecht, put
culturele criminologie uit een breed scala aan intellectuele oriëntaties.
- Het verbinden van deze diverse intellectuele dimensies, en de bijbehorende
methodologieën van etnografie en media/tekstanalyse, is de overkoepelende zorg
van de culturele criminologie met de betekenis van misdaad en misdaadcontrole.
week 1
Ferrel – Cultural criminology (1999)
- Specifiek onderzoekt culturele criminologie de kaders en dynamiek van illegale
subculturen, de symboliek achter de criminalisering van populaire cultuurvormen en
de constructie van misdaad en misdaadbeheersing
- Daarnaast omvat culturele criminologie de ontwikkeling van gesitueerde media en
gesitueerd publiek voor misdaad, het verband tussen misdaad, misdaadbestrijding en
culturele ruimte en de collectieve emoties die betekenis van misdaad bepalen.
- Culturele criminologie verwijst naar de toenemende analytische aandacht die veel
criminologen besteden aan populaire cultuurconstructies, en in het bijzonder
massamediaconstructies van misdaad en misdaadbeheersing.
- Binnen culturele criminologie richt men zich op perspectieven die zijn voortgekomen
uit de British/Birmingham School van de jaren 70. Culturele criminologie is echter uit
meer opgebouwd dan de Britse culturele studies uit de jaren 70.
- Culturele criminologie komt voort uit kritische tradities in de sociologie, criminologie
en culturele studies, waarbij ze een verscheidenheid aan kritische perspectieven op
misdaad en misdaadbestrijding incorporeert.
- De mengelmoes van intellectuele en disciplinaire invloeden in de culturele
criminologie komt ook naar voren in de methodologieën die culturele criminologen
gebruiken. Bij het onderzoeken van de onderlinge verbanden tussen cultuur en
misdaad, gebruiken onderzoekers etnografische modellen die geworteld zijn in de
sociologie, criminologie, culturele studies en antropologie.
- Etnografisch onderzoek in de culturele criminologie weerspiegelt de langdurige
aandacht van onderzoekers voor precieze nuances van betekenis binnen bepaalde
culturele milieus. Daarnaast wordt er bij etnografisch onderzoek binnen de culturele
criminologie aandacht besteed aan sociologische en criminologische traditie van
diepgaand onderzoek naar de gesitueerde dynamiek van criminele en afwijkende
subculturen.
- Verstehen erg belangrijk; verstaan en begrijpen
- Een kenmerk van de culturele criminologie is de divergentie tussen etnografie en
tekstanalyse. In hedendaagse onderzoeken worden deze twee methodes samen
gebruikt, omdat de cultuur tegenwoordig erg complex is.
- In de afgelopen jaren is er cultureel-criminologisch onderzoek ontstaan binnen een
aantal overlappende inhoudelijke gebieden. De eerste twee kunnen gedefinieerd
worden als ‘misdaad als cultuur’ en ‘cultuur als misdaad’. Het derde gebied omvat de
verscheidenheid aan manieren waarop mediadynamiek de realiteit van misdaad en
misdaadcontrole construeert. Het vierde gebied onderzoekt de sociale politiek van
misdaad en cultuur en de intellectuele politiek van culturele criminologie.
Misdaad als cultuur (crime as culture)
- Als we misdaad als cultuur beschouwen, moeten we op zijn minst erkennen dat veel
van wat we crimineel gedrag noemen, tegelijkertijd subcultureel gedrag is, collectief
georganiseerd rond netwerken van symbolen, rituelen en gedeelde betekenissen.
, Cultuur als misdaad (culture as crime)
- Het begrip ‘cultuur als misdaad’ duidt op de wederopbouw van cultureel
ondernemen als criminele onderneming, zoals het publiekelijk bestempelen van
populaire cultuurproducten als criminogeen, of het criminaliseren van culturele
producten via media of legale kanalen. Dit gebeurt wanneer de populaire cultuur de
traditionele ‘hoge’ of ‘lage’ culturele grenzen worden overstegen.
- Wanneer hedendaagse culturele persona’s en optredens worden gecriminaliseerd,
worden ze voornamelijk gecriminaliseerd via de massamedia.
- Als een proces grotendeels in het publieke domein plaatsvindt, draagt culturele
criminalisering bij aan de perceptie en paniek onder de bevolking, en dus verdere
marginalisering
Mediaconstructies van misdaad en misdaadbestrijding (Media constructions of crime and
crime control)
- De criminalisering van de populaire cultuur in de media is slechts een van de vele
mediaprocessen die de betekenis van misdaad en misdaadcontrole construeren.
- De massamedia is sterk afhankelijk van strafrechtelijke bronnen voor beeldmateriaal
en informatie over misdaad. Daarbij belicht de media de publieke kwesties die zijn
gekozen door strafrechtelijke instellingen en omlijst zijn door strafrechtelijke
imperatieven, en dragen de media op hun beurt bij aan de politieke agenda’s van het
strafrechtsysteem en aan het genereren van maatschappelijk draagvlak voor deze
agenda’s.
- Media en strafrechtelijke organisaties werken samen om een begrip van misdaad en
misdaadcontrole te construeren.
- Culturele criminologen benadrukken dat het proces van het construeren van misdaad
en misdaadcontrole als sociale zorgen, de media ze ook construeren als
entertainment.
- Voor zover de massamedia misdaad als amusement construeren, krijgen we dus niet
alleen selectieve beelden en agenda’s aangeboden, maar ook het ironische
mechanisme om ons te amuseren door middel van onze eigen collectieve angst.
De politiek van cultuur, misdaad en culturele criminologie (The politics of culture, crime and
cultural criminology)
- Voortdurende mediaconstructies van misdaad en misdaadcontrole komen voort uit
een gemaksalliantie tussen media-instellingen en strafrechtelijke instanties, die
dienen om bredere politieke agenda’s met betrekking tot misdaadbeheersing te
promoten en te legitimeren, en functioneren op hun beurt om zowel betekenis van
misdaad te bagatelliseren als te dramatiseren.
Conclusie
- Als een opkomend perspectief binnen de criminologie, sociologie en strafrecht, put
culturele criminologie uit een breed scala aan intellectuele oriëntaties.
- Het verbinden van deze diverse intellectuele dimensies, en de bijbehorende
methodologieën van etnografie en media/tekstanalyse, is de overkoepelende zorg
van de culturele criminologie met de betekenis van misdaad en misdaadcontrole.
