Titel: Zondagavond
Auteur: Vonne van der Meer
1
, Samenvatting
Maastricht-Amsterdam (perspectief Freeke)
Freeke Blauwhuis, een 48-jarige plastisch chirurg (symbolisch beroep) heeft in Maastricht haar zoon
Jochem naar zijn nieuwe kamer gebracht (hij is ruim achttien jaar) Zijn kamer ligt tegenover een
koffieshop Huize Lucifer (leuke symbolisch naam) Ze vindt het erg dat hij het huis uitgaat. Na de
scheiding van 14 jaar geleden waarbij haar man haar verliet, had ze steeds voor hem gezorgd. Hij
zegt dat ze ’s middags moet weggaan. Ze kan dan nog even langs bij haar vader Robert Blauwhuis,
een 72-jarige jurist (symboliek van het beroep) die na de dood van zijn vrouw alleen in zijn woning in
Amsterdam leeft en bij wie ze elke zondagavond op bezoek gaat. Onderweg wordt ze gebeld door
Gamal, een Egyptische veel jongere kok die in Brandwondenziekenhuis werkt die een oogje op haar
heeft. Ze wil wel met hem gaan eten. Ze spreekt met hem af.
Vader, dochter (perspectief Freeke)
Freeke bezoekt toch haar vader maar vertelt hem dat ze moet werken (leugentje) ze wil nl. niet dat
hij weet dat ze met Gamal gaat eten. Toch heeft hij haar door, omdat ze gewoon te netjes gekleed
gaat om te gaan werken. Hij wil haar iets vertellen, maar ze zegt dat dat later kan. Ze herinnert zich
een verhaal met Mila (een door haar vader gered joods kind) Bij een familielid van haar hadden ze
gespeeld in een jurk van een joodse vrouw die nooit was teruggekeerd uit een kamp. De man was
boos geworden en Freeke had in de auto terug gehuild. Ze vertelt ook dat haar vader een litteken
aan de oorlog heeft overgehouden. Dat is natuurlijke een mooie symbolische wond wanneer je over
verwerking spreekt.
Robert, Auke (perspectief Robert)
Robert heeft wat te vertellen aan Freeke. In de oorlog was zijn vrouw zwanger geworden en hij had
haar taak (een joods kind wegbrengen) overgenomen. Evelyne zat ook in het verzet. Dit meisje Mila
is intussen ook bijna 50 jaar geworden. Ze komt altijd op woensdagavond op bezoek. Robert is in zijn
leven enkele keren vreemd gegaan, maar dat was allemaal binnen de perken gebleven. Na haar dood
beleefde hij soms betaalde seks. Ook deze avond belt hij naar een seksclub, maar wanneer zijn
geliefde prostitué er niet is, wordt hij moe van de vragen van de vrouw die een ander wil regelen, dat
hij ophangt.
Mila’s zondag (perspectief Mila)
De bijna 50-jarige Mila zit in een bioscoop bij een film over een driehoeksverhouding. Ze vindt het
een spannende film. Ze heeft net een verhouding achter de rug met ene Jack die haar recent
doodleuk vertelde dat zijn vrouw zwanger was geworden. Dat betekende het einde van hun relatie.
Ze besluit bij Robert Blauwhuis langs te gaan. Hij vindt het heel fijn dat ze komt, want hij voorzag een
eenzame avond. Hij kust haar op haar mond: net even iets te gewillig.
De biecht (perspectief Mila)
De seksuele aantrekkingskracht is groot. Ze voelen zich tot elkaar aangetrokken en willen seks met
elkaar: ook Mila (door de film?) Maar wanneer het puntje vlak bij het paaltje is, ziet Robert er van af.
Eigenlijk voelt het toch aan als een soort incest. Daarna vertelt hij Mila wat hij op zijn hart heeft
liggen als een zware steen.
In de oorlog was hij met haar op weg gegaan, maar hij was aangehouden door twee Duitse soldaten.
Toen ze hem vroegen van wie de baby was, antwoordde hij dat hij die niet kende (Petrusmotief)
Daarna zei één van de soldaten dat hij schoten op het station hoorde, waarna ze vertrokken. Robert
kon ontkomen, maar vertelde later een verhaal dat hij had moeten vechten voor Mila. Met een
2
Auteur: Vonne van der Meer
1
, Samenvatting
Maastricht-Amsterdam (perspectief Freeke)
Freeke Blauwhuis, een 48-jarige plastisch chirurg (symbolisch beroep) heeft in Maastricht haar zoon
Jochem naar zijn nieuwe kamer gebracht (hij is ruim achttien jaar) Zijn kamer ligt tegenover een
koffieshop Huize Lucifer (leuke symbolisch naam) Ze vindt het erg dat hij het huis uitgaat. Na de
scheiding van 14 jaar geleden waarbij haar man haar verliet, had ze steeds voor hem gezorgd. Hij
zegt dat ze ’s middags moet weggaan. Ze kan dan nog even langs bij haar vader Robert Blauwhuis,
een 72-jarige jurist (symboliek van het beroep) die na de dood van zijn vrouw alleen in zijn woning in
Amsterdam leeft en bij wie ze elke zondagavond op bezoek gaat. Onderweg wordt ze gebeld door
Gamal, een Egyptische veel jongere kok die in Brandwondenziekenhuis werkt die een oogje op haar
heeft. Ze wil wel met hem gaan eten. Ze spreekt met hem af.
Vader, dochter (perspectief Freeke)
Freeke bezoekt toch haar vader maar vertelt hem dat ze moet werken (leugentje) ze wil nl. niet dat
hij weet dat ze met Gamal gaat eten. Toch heeft hij haar door, omdat ze gewoon te netjes gekleed
gaat om te gaan werken. Hij wil haar iets vertellen, maar ze zegt dat dat later kan. Ze herinnert zich
een verhaal met Mila (een door haar vader gered joods kind) Bij een familielid van haar hadden ze
gespeeld in een jurk van een joodse vrouw die nooit was teruggekeerd uit een kamp. De man was
boos geworden en Freeke had in de auto terug gehuild. Ze vertelt ook dat haar vader een litteken
aan de oorlog heeft overgehouden. Dat is natuurlijke een mooie symbolische wond wanneer je over
verwerking spreekt.
Robert, Auke (perspectief Robert)
Robert heeft wat te vertellen aan Freeke. In de oorlog was zijn vrouw zwanger geworden en hij had
haar taak (een joods kind wegbrengen) overgenomen. Evelyne zat ook in het verzet. Dit meisje Mila
is intussen ook bijna 50 jaar geworden. Ze komt altijd op woensdagavond op bezoek. Robert is in zijn
leven enkele keren vreemd gegaan, maar dat was allemaal binnen de perken gebleven. Na haar dood
beleefde hij soms betaalde seks. Ook deze avond belt hij naar een seksclub, maar wanneer zijn
geliefde prostitué er niet is, wordt hij moe van de vragen van de vrouw die een ander wil regelen, dat
hij ophangt.
Mila’s zondag (perspectief Mila)
De bijna 50-jarige Mila zit in een bioscoop bij een film over een driehoeksverhouding. Ze vindt het
een spannende film. Ze heeft net een verhouding achter de rug met ene Jack die haar recent
doodleuk vertelde dat zijn vrouw zwanger was geworden. Dat betekende het einde van hun relatie.
Ze besluit bij Robert Blauwhuis langs te gaan. Hij vindt het heel fijn dat ze komt, want hij voorzag een
eenzame avond. Hij kust haar op haar mond: net even iets te gewillig.
De biecht (perspectief Mila)
De seksuele aantrekkingskracht is groot. Ze voelen zich tot elkaar aangetrokken en willen seks met
elkaar: ook Mila (door de film?) Maar wanneer het puntje vlak bij het paaltje is, ziet Robert er van af.
Eigenlijk voelt het toch aan als een soort incest. Daarna vertelt hij Mila wat hij op zijn hart heeft
liggen als een zware steen.
In de oorlog was hij met haar op weg gegaan, maar hij was aangehouden door twee Duitse soldaten.
Toen ze hem vroegen van wie de baby was, antwoordde hij dat hij die niet kende (Petrusmotief)
Daarna zei één van de soldaten dat hij schoten op het station hoorde, waarna ze vertrokken. Robert
kon ontkomen, maar vertelde later een verhaal dat hij had moeten vechten voor Mila. Met een
2
