Casus 10
1. Wat is de samenstelling van bloed?
Bloed bestaat uit erytrocyten (die zuurstof vervoeren), leukocyten (vormt de
buffy coat na scheiden) en bloedplaatjes (helpen bij het stoppen van bloedingen).
Bloed is onder te verdelen in bloedplasma en corpusculaire elementen (witte
bloedcellen, rode bloedcellen en trombocyten).
Bloed heeft als algemene functie transport en afweer tegen schadelijke
invloeden.
Erytrocyten vormen ongeveer 45% van het totale bloedvolume (hematocriet).
Leukocyten en bloedplaatjes vormen minder dan 1% van het volume. Het overige
volume (55%) is bloedplasma.
Bloedplasma
Bloedplasma bestaat voornamelijk uit water (90%), voor de rest bevat het meer
dan 100 verschillende opgeloste componenten, zoals nutriënten, gassen,
hormonen, eiwitten, elektrolyten en afvalproducten. 7% is eiwitten en 1% is
opgeloste organische moleculen.
Je hebt grote en kleine moleculaire stoffen.
Albumine zorgt voor 60% van de plasma eiwitten. Het dient als een drager van
moleculen door de circulatie, is een buffer en zorgt voor de osmotische druk. De
tweede groep is het globuline, dit is een transporteiwit. Onder te verdelen in
alpha, beta en gamma globuline. Ze binden vooral hydrofobe stoffen.
De kleine moleculaire stoffen zijn kristaloïden. Deze handhaven de kristaloïd-
osmotische druk.
De compositie van plasma varieert doordat cellen stoffen afgeven en ontrekken
van het bloed. Toch wordt de compositie redelijk stabiel gehouden door de
homeostase.
Leukocyten
Leukocyten, of witte bloedcellen, zijn de enige bloedcellen die complete cellen
zijn, met nuclei en organellen. Leukocyten beslaan minder dan 1% van het
bloedvolume en zijn daardoor ook in veel mindere maten aanwezig dan rode
bloedcellen. Gemiddeld bevat 1 µl bloed 4800-10.800 witte bloedcellen.
Leukocyten zijn cruciaal voor het beschermen tegen ziekten. In tegenstelling tot
rode bloedcellen blijven ze niet in de bloedbaan, maar voeren ze hun functies
buiten het bloed uit. Ze kunnen door de wanden heen slippen (diapedesis). Het
circulatoire systeem is hun vervoermiddel door het lichaam, naar lichaamsdelen
waar ze zorgen voor ontstekingsreacties en immuun reacties. Witte bloedcellen
verlaten de bloedstroom door signalen van endotheelcellen in de capillair wanden
op plaatsen waar een ontsteking is. Als de leukocyten de bloedbaan verlaten
hebben, verplaatsen ze zich via amoeboid motion (ze vormen cytoplasmatische
uitstulpingen die hen voortbewegen). Door positieve chemotaxis (chemische
route volgen die wordt afgegeven door beschadigde cellen of andere leukocyten)
kunnen witte bloedcellen zich in grote hoeveelheden op een plaats verzamelen.
Leukocyten worden onderverdeeld in twee categorieën op de basis van structuur
en chemische karakteristieken: granulocyten (met een cytoplasmatische
granules) en agranulocyten (zonder duidelijke granules).
1. Wat is de samenstelling van bloed?
Bloed bestaat uit erytrocyten (die zuurstof vervoeren), leukocyten (vormt de
buffy coat na scheiden) en bloedplaatjes (helpen bij het stoppen van bloedingen).
Bloed is onder te verdelen in bloedplasma en corpusculaire elementen (witte
bloedcellen, rode bloedcellen en trombocyten).
Bloed heeft als algemene functie transport en afweer tegen schadelijke
invloeden.
Erytrocyten vormen ongeveer 45% van het totale bloedvolume (hematocriet).
Leukocyten en bloedplaatjes vormen minder dan 1% van het volume. Het overige
volume (55%) is bloedplasma.
Bloedplasma
Bloedplasma bestaat voornamelijk uit water (90%), voor de rest bevat het meer
dan 100 verschillende opgeloste componenten, zoals nutriënten, gassen,
hormonen, eiwitten, elektrolyten en afvalproducten. 7% is eiwitten en 1% is
opgeloste organische moleculen.
Je hebt grote en kleine moleculaire stoffen.
Albumine zorgt voor 60% van de plasma eiwitten. Het dient als een drager van
moleculen door de circulatie, is een buffer en zorgt voor de osmotische druk. De
tweede groep is het globuline, dit is een transporteiwit. Onder te verdelen in
alpha, beta en gamma globuline. Ze binden vooral hydrofobe stoffen.
De kleine moleculaire stoffen zijn kristaloïden. Deze handhaven de kristaloïd-
osmotische druk.
De compositie van plasma varieert doordat cellen stoffen afgeven en ontrekken
van het bloed. Toch wordt de compositie redelijk stabiel gehouden door de
homeostase.
Leukocyten
Leukocyten, of witte bloedcellen, zijn de enige bloedcellen die complete cellen
zijn, met nuclei en organellen. Leukocyten beslaan minder dan 1% van het
bloedvolume en zijn daardoor ook in veel mindere maten aanwezig dan rode
bloedcellen. Gemiddeld bevat 1 µl bloed 4800-10.800 witte bloedcellen.
Leukocyten zijn cruciaal voor het beschermen tegen ziekten. In tegenstelling tot
rode bloedcellen blijven ze niet in de bloedbaan, maar voeren ze hun functies
buiten het bloed uit. Ze kunnen door de wanden heen slippen (diapedesis). Het
circulatoire systeem is hun vervoermiddel door het lichaam, naar lichaamsdelen
waar ze zorgen voor ontstekingsreacties en immuun reacties. Witte bloedcellen
verlaten de bloedstroom door signalen van endotheelcellen in de capillair wanden
op plaatsen waar een ontsteking is. Als de leukocyten de bloedbaan verlaten
hebben, verplaatsen ze zich via amoeboid motion (ze vormen cytoplasmatische
uitstulpingen die hen voortbewegen). Door positieve chemotaxis (chemische
route volgen die wordt afgegeven door beschadigde cellen of andere leukocyten)
kunnen witte bloedcellen zich in grote hoeveelheden op een plaats verzamelen.
Leukocyten worden onderverdeeld in twee categorieën op de basis van structuur
en chemische karakteristieken: granulocyten (met een cytoplasmatische
granules) en agranulocyten (zonder duidelijke granules).
