Casus 3
1. Wat is de anatomie van de tubulus?
Een dwarsdoorsnede door een nier laat zien dat een nier in twee lagen
onderverdeeld kan worden: de cortex en de medulla. Deze lagen worden
gevormd door de nefronen. Ongeveer 80% van de nefronen ligt in de cortex, de
andere 20% worden juxtamedullaire nefronen genoemd en komen tot in de
medulla.
Een nefron is de functionele eenheid van een nier.
Het bloed komt aan bij het lichaampje van Malpighi via de afferente arteriolen.
Hier vormt het een netwerk van capillairen: de glomerulus. Het bloed dat de
glomerulus verlaat gaat via de efferente arteriolen naar een tweede capillairbed:
de peritubulaire capillairen, die de tubulus omgeven. In de juxtamedullaire
nefronen, noemt men de langen peritubulaire capillairen die de medulla ingaan:
vasa recta. Als laatst komen de capillairen samen en vormen ze venulen en
venen, die het bloed uit de nier laten stromen door de renale veen.
De funtie van het renale portaal systeem is om het eerst de vloeistof uit het
bloed te filteren, om het vervolgens weer terug te resorberen van de tubulus naar
het bloed bij de peritubulaire capillairen.
Het nefron begint met een holte, die men de capsule van Bowman noemt. Deze
vormt zich rond de glomerulus. Het endotheel van de glomerulus is gefuseerd
met het epitheel van de capsule van Bowman, zodat de vloeistof gefilterd wordt
en direct uit de capillairen in het lumen van de tubulus komt. De glomerulus en
de capsule van Bowman noemt men het nierlichaampje of het lichaam van
Malpighi.
Als de vloeistof gefilterd is en terecht is gekomen in het capsule van Bowman,
gaat het naar de proximale tubulus (bestaat uit een gekronkeld en een recht
(recta) gedeelte , de lis van Henle en naar de distale tubulus. De lis van Henle
wordt in twee delen onderverdeeld: de dalende en stijgende tak met beide een
dun en een dik segment. De distale tubuli van acht nefronen komen samen in de
verzamelbuis. De distale tubulus en verzamelbuis, vormen samen de distale
nefron. De verzamelbuis loopt vanuit de cortex, door de medulla, naar het
nierbekken (renale pelvis). Vanuit de renale pelvis gaat de vloeistof (die nu urine
is) naar de ureter, om uitgescheiden te worden.
Het nefron loopt zo, dat de stijgende tok van de lis van Henle tussen de afferente
en efferente arteriolen door stroomt. Deze regio noemt men ook wel het
juxtaglomerulaire apparaat. Doordat de stijgende tak dicht bij de arteriolen ligt,
kan er paracriene communicatie plaatsvinden tussen deze twee structuren (dit is
nodig voor de autoregulatie van de nier).
2. Wat is de fysiologie van de tubulus?
Het totale volume plasma wordt iedere 22 minuten door de renale tubulus
gefilterd. Als er geen terugresorptie zou bestaan, zou dus binnen 30 minuten als
ons plasma verwijderd worden. Tubulaire resorptie is een selectief
transepitheliaal proces, dat begint zodra het filtraat in de proximale tubulus komt.
Om weer terug in het bloed te komen, gaan stoffen via de transcellulaire of
paracellulaire route. In de transcellualire route, gaan de stoffen door een apicaal
membraan (citosol) en het basolaterale membraan van de tubulus cel en dan het
endotheel van de peritubulaire capillairen. Als de stoffen via de paracellulaire
1. Wat is de anatomie van de tubulus?
Een dwarsdoorsnede door een nier laat zien dat een nier in twee lagen
onderverdeeld kan worden: de cortex en de medulla. Deze lagen worden
gevormd door de nefronen. Ongeveer 80% van de nefronen ligt in de cortex, de
andere 20% worden juxtamedullaire nefronen genoemd en komen tot in de
medulla.
Een nefron is de functionele eenheid van een nier.
Het bloed komt aan bij het lichaampje van Malpighi via de afferente arteriolen.
Hier vormt het een netwerk van capillairen: de glomerulus. Het bloed dat de
glomerulus verlaat gaat via de efferente arteriolen naar een tweede capillairbed:
de peritubulaire capillairen, die de tubulus omgeven. In de juxtamedullaire
nefronen, noemt men de langen peritubulaire capillairen die de medulla ingaan:
vasa recta. Als laatst komen de capillairen samen en vormen ze venulen en
venen, die het bloed uit de nier laten stromen door de renale veen.
De funtie van het renale portaal systeem is om het eerst de vloeistof uit het
bloed te filteren, om het vervolgens weer terug te resorberen van de tubulus naar
het bloed bij de peritubulaire capillairen.
Het nefron begint met een holte, die men de capsule van Bowman noemt. Deze
vormt zich rond de glomerulus. Het endotheel van de glomerulus is gefuseerd
met het epitheel van de capsule van Bowman, zodat de vloeistof gefilterd wordt
en direct uit de capillairen in het lumen van de tubulus komt. De glomerulus en
de capsule van Bowman noemt men het nierlichaampje of het lichaam van
Malpighi.
Als de vloeistof gefilterd is en terecht is gekomen in het capsule van Bowman,
gaat het naar de proximale tubulus (bestaat uit een gekronkeld en een recht
(recta) gedeelte , de lis van Henle en naar de distale tubulus. De lis van Henle
wordt in twee delen onderverdeeld: de dalende en stijgende tak met beide een
dun en een dik segment. De distale tubuli van acht nefronen komen samen in de
verzamelbuis. De distale tubulus en verzamelbuis, vormen samen de distale
nefron. De verzamelbuis loopt vanuit de cortex, door de medulla, naar het
nierbekken (renale pelvis). Vanuit de renale pelvis gaat de vloeistof (die nu urine
is) naar de ureter, om uitgescheiden te worden.
Het nefron loopt zo, dat de stijgende tok van de lis van Henle tussen de afferente
en efferente arteriolen door stroomt. Deze regio noemt men ook wel het
juxtaglomerulaire apparaat. Doordat de stijgende tak dicht bij de arteriolen ligt,
kan er paracriene communicatie plaatsvinden tussen deze twee structuren (dit is
nodig voor de autoregulatie van de nier).
2. Wat is de fysiologie van de tubulus?
Het totale volume plasma wordt iedere 22 minuten door de renale tubulus
gefilterd. Als er geen terugresorptie zou bestaan, zou dus binnen 30 minuten als
ons plasma verwijderd worden. Tubulaire resorptie is een selectief
transepitheliaal proces, dat begint zodra het filtraat in de proximale tubulus komt.
Om weer terug in het bloed te komen, gaan stoffen via de transcellulaire of
paracellulaire route. In de transcellualire route, gaan de stoffen door een apicaal
membraan (citosol) en het basolaterale membraan van de tubulus cel en dan het
endotheel van de peritubulaire capillairen. Als de stoffen via de paracellulaire
