Casus 12
1. Wat is proprioceptie en hoe werkt het?
Propriocepsis is het systeem waardoor men zich bewust wordt van de standen en
standsveranderingen van het eigen lichaam. In elke spier en in elk gewricht in
het lichaam bevinden zich sensoren, ook wel priopceptoren genoemd. Deze
sensoren meten continu de spanning en stand van de spieren en stand van de
gewrichten. Al deze informatie wordt naar het cerebellum gestuurd. Het
cerebellum vormt vervolgens een beeld over de positie ven het lichaam in de
ruimte en de beweging van de verschillende lichaamsdelen. Zo kan het
evenwicht in stand gehouden worden en kunnen uit te voeren motorische acties
goed ingeschat worden. Samen met visuele informatie en het evenwichtsorgaan
is propriocepsis de basis voor de besturing van het bewegingsapparaat.
Door dit systeem is de mens ook in staat bewegingen uit te voeren zonder te
kijken. Als er een stoornis is opgetreden in de propriocepsis kan de lengte van de
spieren en de standen van de gewrichten niet meer voldoende worden
waargenomen. Dit uit zich dan in activiteiten als:
- Het verliezen van het evenwicht
- Stoten van lichaamsdelen
- Voorwerpen omstoten of laten vallen
- Overstrekking, luxaties of verzwikkingen van spieren en gewrichten
Proprioceptie is het gevoel van de relatieve positie van lichaamsdelen en de
kracht die wordt verwerkt in bewegingen. Bij mensen zitten er proprioreceptoren
in skeletspieren en in gewrichten. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen
exteroceptie, waarbij mijn informatie krijgt van de buitenwereld en interoceptie,
waarbij mijn gevoelens van pijn, honger en de bewegingen van interne organen
bemerkt. Het brein integreert de informatie van proprioceptie, samen met dat
van het evenwichtsorgaan om samen een gevoel te krijgen voor de
lichaamspositie, beweging en versnelling.
De initiatie van proprioceptie is de activatie van een proprioreceptor in het
perifere stelsel. De proprioceptie bestaat uit informatie van sensorische neuronen
in het binnenoor (evenwichtsorgaan) en uit rekreceptoren in spieren en in
ligamenten van gewrichten. Er zijn specifieke receptoren voor deze vorm van
perceptie, net als er specifieke receptoren zijn voor druk, licht, tempratuur en
geluid. Proprioceptie van het hoofd ontstaat uit de spieren die worden
geïnnerveerd door de trigeminale zenuw.
Er kan een onderscheid worden gemaakt tussen bewuste en onbewuste
proprioceptie. Bewuste proprioceptie loopt in een baan tussen de posterior
column medial lemniscus pathway (gnostische sensibiliteit) en het cerebrum. De
onbewuste proprioceptie loopt primair via de dorsale spinocerebellaire tract en
de ventrale spinocerebellaire tract naar het cerebellum.
De onbewuste proprioceptie wordt ook wel gezien als het proprioceptieve reflex.
De bewuste proprioceptie kan worden onderverdeeld in dynamische en statische
proprioceptie. Statische proprioceptie is het bewustzijn van de positie van een
lichaamsdeel, terwijl dynamische proprioceptie het bewustzijn van de beweging
van een lichaamsdeel en de balans is.
1. Wat is proprioceptie en hoe werkt het?
Propriocepsis is het systeem waardoor men zich bewust wordt van de standen en
standsveranderingen van het eigen lichaam. In elke spier en in elk gewricht in
het lichaam bevinden zich sensoren, ook wel priopceptoren genoemd. Deze
sensoren meten continu de spanning en stand van de spieren en stand van de
gewrichten. Al deze informatie wordt naar het cerebellum gestuurd. Het
cerebellum vormt vervolgens een beeld over de positie ven het lichaam in de
ruimte en de beweging van de verschillende lichaamsdelen. Zo kan het
evenwicht in stand gehouden worden en kunnen uit te voeren motorische acties
goed ingeschat worden. Samen met visuele informatie en het evenwichtsorgaan
is propriocepsis de basis voor de besturing van het bewegingsapparaat.
Door dit systeem is de mens ook in staat bewegingen uit te voeren zonder te
kijken. Als er een stoornis is opgetreden in de propriocepsis kan de lengte van de
spieren en de standen van de gewrichten niet meer voldoende worden
waargenomen. Dit uit zich dan in activiteiten als:
- Het verliezen van het evenwicht
- Stoten van lichaamsdelen
- Voorwerpen omstoten of laten vallen
- Overstrekking, luxaties of verzwikkingen van spieren en gewrichten
Proprioceptie is het gevoel van de relatieve positie van lichaamsdelen en de
kracht die wordt verwerkt in bewegingen. Bij mensen zitten er proprioreceptoren
in skeletspieren en in gewrichten. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen
exteroceptie, waarbij mijn informatie krijgt van de buitenwereld en interoceptie,
waarbij mijn gevoelens van pijn, honger en de bewegingen van interne organen
bemerkt. Het brein integreert de informatie van proprioceptie, samen met dat
van het evenwichtsorgaan om samen een gevoel te krijgen voor de
lichaamspositie, beweging en versnelling.
De initiatie van proprioceptie is de activatie van een proprioreceptor in het
perifere stelsel. De proprioceptie bestaat uit informatie van sensorische neuronen
in het binnenoor (evenwichtsorgaan) en uit rekreceptoren in spieren en in
ligamenten van gewrichten. Er zijn specifieke receptoren voor deze vorm van
perceptie, net als er specifieke receptoren zijn voor druk, licht, tempratuur en
geluid. Proprioceptie van het hoofd ontstaat uit de spieren die worden
geïnnerveerd door de trigeminale zenuw.
Er kan een onderscheid worden gemaakt tussen bewuste en onbewuste
proprioceptie. Bewuste proprioceptie loopt in een baan tussen de posterior
column medial lemniscus pathway (gnostische sensibiliteit) en het cerebrum. De
onbewuste proprioceptie loopt primair via de dorsale spinocerebellaire tract en
de ventrale spinocerebellaire tract naar het cerebellum.
De onbewuste proprioceptie wordt ook wel gezien als het proprioceptieve reflex.
De bewuste proprioceptie kan worden onderverdeeld in dynamische en statische
proprioceptie. Statische proprioceptie is het bewustzijn van de positie van een
lichaamsdeel, terwijl dynamische proprioceptie het bewustzijn van de beweging
van een lichaamsdeel en de balans is.
