Samenvatting Literatuur Duits 1895-heden
1895-1930
Mensen waren radeloos, vanwege het einde van de eeuw die naderde, de eerste
wereldoorlog en door de crisis. In deze tijd gebeurde veel, zo was er een grote
ontwikkeling van wetenschap en technologie. De industrialisering leidde tot sociale
conflicten. Het levensgevoel is een mix van de vooruitgangsgedachte en de
gedachte aan een eindbestemming. De stromingen die ontstonden waren het
impressionisme en het symbolisme. Nieuwe technieken als fotografie en film namen
de traditionele kunst over. De nieuwe kunst moet kunst op zichzelf zijn; l’art pour l’art.
Expressionisme: schreeuwende kleuren en gekke perspectieven tegen de
gewoonten van de burgerlijke wereld. Het hectische leven en de eerste wereldoorlog
met de vele slachtoffers is een centraal thema.
Dadaïsme: komen in opstand tegen de conventionelen, d.m.v. antikunst. Ze mixten
diverse stijlen om het publiek te choqueren.
Rilke werd beroemd door in het begin zijn impressionistische en later symbolische
lyriek. Wolfenstein (expressionistische dichter) met hun teksten tegen burgerlijke
taboes. Ook zagen ze taal als experimenteerveld, zo vonden ze nieuwe beeldspraak
en nieuwe ritmen die het levensgevoel uitdrukten. Wolfenstein maakte gebruik van
de simultantechnik, om zo snelheid en chaos over te brengen op de lezer (de
gebeurtenissen gebeuren niet in chronologische volgorde, maar alles is tegelijk)
Wolfenstein schreef vooral sonetten; 2 kwatrijnen en 2 terzines.
De dadaïsten onder wie Hugo Ball experimenteerden met nieuwe mogelijkheden om
zich in uit te drukken. Zij schreven lautgedichten.
Na de eerste wereldoorlog schreven auteurs nuchter en objectief, deze stroming heet
Neue Sachlichkeit. Er werd geschreven over hoe rot de eerste wereldoorlog was.
Bertold Brecht hervormde het theater in zijn epische theater draait het om feiten, niet
om emoties. Schrijver Remarque behoort ook tot de nieuwe zakelijkheid, met zijn
antikriegsroman im westen nichts Neues werd hij bekend. Men vierde zijn roman als
de verloren generatie als aanklacht tegen de oorlog. Het boek werd in Nazi-
Deutschland verboden, het gevolg hiervan was dat Remarque in exil ging.
1930-1967
In 1933 werd Hitler rijkskanselier, in korte tijd veranderde de republiek in een
dictatuur. Sommige auteurs werden vervolgd en hun boeken werden verboden. Veel
auteurs trokken zich terug en werkten in het geheim, zij bekritiseerde indirect. Dit
heet: Innere Emigration. Andere auteurs verhuisden naar andere Europese landen of
gingen naar Amerika, er ontstond Exilliteratur. Een bekende dichter uit die tijd is Paul
Celan, hij schreef het gedicht Todesfuge. In het gedicht zitten oxymorons, dit is een
stijlfiguur waarbij twee woorden worden gecombineerd die elkaar in hun letterlijke
betekenis tegenspreken.
De politieke oppositie, joodse burgers en andersdenkenden werden vervolgt. In 1939
begonnen de Nazi’s de tweede wereldoorlog. In 1942 begon het uitmoorden van
1895-1930
Mensen waren radeloos, vanwege het einde van de eeuw die naderde, de eerste
wereldoorlog en door de crisis. In deze tijd gebeurde veel, zo was er een grote
ontwikkeling van wetenschap en technologie. De industrialisering leidde tot sociale
conflicten. Het levensgevoel is een mix van de vooruitgangsgedachte en de
gedachte aan een eindbestemming. De stromingen die ontstonden waren het
impressionisme en het symbolisme. Nieuwe technieken als fotografie en film namen
de traditionele kunst over. De nieuwe kunst moet kunst op zichzelf zijn; l’art pour l’art.
Expressionisme: schreeuwende kleuren en gekke perspectieven tegen de
gewoonten van de burgerlijke wereld. Het hectische leven en de eerste wereldoorlog
met de vele slachtoffers is een centraal thema.
Dadaïsme: komen in opstand tegen de conventionelen, d.m.v. antikunst. Ze mixten
diverse stijlen om het publiek te choqueren.
Rilke werd beroemd door in het begin zijn impressionistische en later symbolische
lyriek. Wolfenstein (expressionistische dichter) met hun teksten tegen burgerlijke
taboes. Ook zagen ze taal als experimenteerveld, zo vonden ze nieuwe beeldspraak
en nieuwe ritmen die het levensgevoel uitdrukten. Wolfenstein maakte gebruik van
de simultantechnik, om zo snelheid en chaos over te brengen op de lezer (de
gebeurtenissen gebeuren niet in chronologische volgorde, maar alles is tegelijk)
Wolfenstein schreef vooral sonetten; 2 kwatrijnen en 2 terzines.
De dadaïsten onder wie Hugo Ball experimenteerden met nieuwe mogelijkheden om
zich in uit te drukken. Zij schreven lautgedichten.
Na de eerste wereldoorlog schreven auteurs nuchter en objectief, deze stroming heet
Neue Sachlichkeit. Er werd geschreven over hoe rot de eerste wereldoorlog was.
Bertold Brecht hervormde het theater in zijn epische theater draait het om feiten, niet
om emoties. Schrijver Remarque behoort ook tot de nieuwe zakelijkheid, met zijn
antikriegsroman im westen nichts Neues werd hij bekend. Men vierde zijn roman als
de verloren generatie als aanklacht tegen de oorlog. Het boek werd in Nazi-
Deutschland verboden, het gevolg hiervan was dat Remarque in exil ging.
1930-1967
In 1933 werd Hitler rijkskanselier, in korte tijd veranderde de republiek in een
dictatuur. Sommige auteurs werden vervolgd en hun boeken werden verboden. Veel
auteurs trokken zich terug en werkten in het geheim, zij bekritiseerde indirect. Dit
heet: Innere Emigration. Andere auteurs verhuisden naar andere Europese landen of
gingen naar Amerika, er ontstond Exilliteratur. Een bekende dichter uit die tijd is Paul
Celan, hij schreef het gedicht Todesfuge. In het gedicht zitten oxymorons, dit is een
stijlfiguur waarbij twee woorden worden gecombineerd die elkaar in hun letterlijke
betekenis tegenspreken.
De politieke oppositie, joodse burgers en andersdenkenden werden vervolgt. In 1939
begonnen de Nazi’s de tweede wereldoorlog. In 1942 begon het uitmoorden van
