Interculturele hulpverlening:
Reflectie op je eigen referentiekader en je eigen sociaal netwerk
Tijdens de eerste training van intercultureel hulpverlenen kregen we de opdracht om een
eigen referentiekader te bespreken met een 3 of 4-tal. Samen met 3 andere (onbekende)
medestudenten voerden wij een gesprek over normen en waarden aan de hand van
verschillende thema’s. Wij kozen voor het thema ‘zelfstandigheid’ en ‘geloof’. Het mooie
hiervan vond ik dat je dit met onbekenden ging bespreken en dat je normaal gesproken, als
je een praatje met elkaar maakt niet over dit soort dingen hebt.
Binnen mijn groepje kwam ik overeenkomsten tegen, maar ook verschillen. Dit liet mij inzien
dat vrijwel elk gezin weer andere normen en waarden heeft en ook binnen bepaalde geloven
weer veel verschillen in normen en waarden zijn. Zo ging bijvoorbeeld de ene christelijke
student wel wekelijks naar de kerk, maar de andere ging eigenlijk nooit naar de kerk. Het is
dus belangrijk om niet een bepaald geloof over één kam te scheren, aangezien er binnen een
bepaald geloof dus ook verschillen zijn. Daarbij is het zeker belangrijk om als Sociaal werker
kennis op te doen over de verschillende culturen en religies, aangezien we leven in een
interculturele samenleving en om een goeie band met een cliënt op te bouwen en eenieder
tot zijn recht te laten komen is het belangrijk om iets aan kennis over te hebben hiervan.
Zelf ben ik niet gelovig opgevoed maar is mij wel meegegeven eenieder te respecteren en te
laten geloven waar hij/zij in wil geloven. Zo ging ik ook wel eens mee met mijn buurmeisjes
naar de kerk, dit heb ik dan ook als ‘gezellig’ ervaren, omdat de mensen daar altijd vrolijk
waren en liedjes zongen. Dit zegt wel iets over hoe ik ben opgevoed en hoe mijn houding is
tegenover andere culturen. Ik vind het zelf erg interessant om me te verdiepen in
verschillende culturen, zo ben ik in 2018 op reis geweest naar Indonesië en me daar verdiept
in het hindoeïsme, zo heb ik regelmatig een tempel bezocht en heb ik me laten ‘reinigen’ in
het heilige water, waar een hele ceremonie aan vooraf ging en waar ik tussen de locals
stond, dit was een erg mooie en bijzondere ervaring.
Ik zal de normen en waarden die mijn ouders aan mij mee hebben gegeven dan ook zeker
meenemen naar de toekomst. Zoals zij altijd zeiden; iedereen mag in geloven, waar hij in wil
geloven’ vind ik daarin het speerpunt en zal eenieder altijd in zijn waarde laten.
Hieronder zal nog een leuke anekdote volgen over hetgeen wat mijn ouders mij hebben
meegegeven; Op een gegeven moment kwam ik op een leeftijd dat het grote geheim van
sinterklaas aan mij werd verteld. Waarop ik reageerde: ‘maar jullie zeggen altijd dat
iedereen mag geloven waar hij in wil geloven en Mathilda (buurmeisje) gelooft in God, dus ik
geloof in sinterklaas.’
Hieraan moet ik altijd terugdenken als ik het heb over mijn eigen normen en waarden met
betrekking tot het geloof. Hier wil ik deze reflectie dan ook graag mee eindigen.
Foto bali heilige water
, Interview
Reflectie op je eigen referentiekader en je eigen sociaal netwerk
Tijdens de eerste training van intercultureel hulpverlenen kregen we de opdracht om een
eigen referentiekader te bespreken met een 3 of 4-tal. Samen met 3 andere (onbekende)
medestudenten voerden wij een gesprek over normen en waarden aan de hand van
verschillende thema’s. Wij kozen voor het thema ‘zelfstandigheid’ en ‘geloof’. Het mooie
hiervan vond ik dat je dit met onbekenden ging bespreken en dat je normaal gesproken, als
je een praatje met elkaar maakt niet over dit soort dingen hebt.
Binnen mijn groepje kwam ik overeenkomsten tegen, maar ook verschillen. Dit liet mij inzien
dat vrijwel elk gezin weer andere normen en waarden heeft en ook binnen bepaalde geloven
weer veel verschillen in normen en waarden zijn. Zo ging bijvoorbeeld de ene christelijke
student wel wekelijks naar de kerk, maar de andere ging eigenlijk nooit naar de kerk. Het is
dus belangrijk om niet een bepaald geloof over één kam te scheren, aangezien er binnen een
bepaald geloof dus ook verschillen zijn. Daarbij is het zeker belangrijk om als Sociaal werker
kennis op te doen over de verschillende culturen en religies, aangezien we leven in een
interculturele samenleving en om een goeie band met een cliënt op te bouwen en eenieder
tot zijn recht te laten komen is het belangrijk om iets aan kennis over te hebben hiervan.
Zelf ben ik niet gelovig opgevoed maar is mij wel meegegeven eenieder te respecteren en te
laten geloven waar hij/zij in wil geloven. Zo ging ik ook wel eens mee met mijn buurmeisjes
naar de kerk, dit heb ik dan ook als ‘gezellig’ ervaren, omdat de mensen daar altijd vrolijk
waren en liedjes zongen. Dit zegt wel iets over hoe ik ben opgevoed en hoe mijn houding is
tegenover andere culturen. Ik vind het zelf erg interessant om me te verdiepen in
verschillende culturen, zo ben ik in 2018 op reis geweest naar Indonesië en me daar verdiept
in het hindoeïsme, zo heb ik regelmatig een tempel bezocht en heb ik me laten ‘reinigen’ in
het heilige water, waar een hele ceremonie aan vooraf ging en waar ik tussen de locals
stond, dit was een erg mooie en bijzondere ervaring.
Ik zal de normen en waarden die mijn ouders aan mij mee hebben gegeven dan ook zeker
meenemen naar de toekomst. Zoals zij altijd zeiden; iedereen mag in geloven, waar hij in wil
geloven’ vind ik daarin het speerpunt en zal eenieder altijd in zijn waarde laten.
Hieronder zal nog een leuke anekdote volgen over hetgeen wat mijn ouders mij hebben
meegegeven; Op een gegeven moment kwam ik op een leeftijd dat het grote geheim van
sinterklaas aan mij werd verteld. Waarop ik reageerde: ‘maar jullie zeggen altijd dat
iedereen mag geloven waar hij in wil geloven en Mathilda (buurmeisje) gelooft in God, dus ik
geloof in sinterklaas.’
Hieraan moet ik altijd terugdenken als ik het heb over mijn eigen normen en waarden met
betrekking tot het geloof. Hier wil ik deze reflectie dan ook graag mee eindigen.
Foto bali heilige water
, Interview
