Samenvatting Midden-Oosten
1
, § 1.1 Theodor Herzl en het zionisme
De joden waren al eeuwenlang in de religieuze minderheid in vele Europese landen.
Zij waren vaak het mikpunt van het antisemitisme (=jodenhaat). In de loop van de
19e eeuw werd dit alleen maar erger, omdat het nationalisme steeds meer op gang
kwam in Europa. Joden hoordden niet bij het Nederlandse volk. Hierdoor vonden er
bloederige progroms plaats (=vervolgingen). Honderdduizend Oost-Europese joden
emigreerden naar de VS of vestigde zich in Palestina. Zo om dicht in de buurt te zijn
van Jeruzalem, ook wel de berg Zion genoemd. Dit ideaal werd het zionisme
genoemd. Zij streefden terug naar Palestina te keren, waar hun voorouders in
bijbelse tijden hebben geleefd.
§ 1.2 De eerste Wereldoorlog
De ottomaanse Turken veroverden in de 14 e eeuw vele delen van het Arabische
wereld. Zij werden door de Arabieren niet als Arabier gezien, maar als vreemde
overheersers. Binnen het ottomaanse rijk ontstond er in 1850 een Arabische
nationalistische beweging die streefde naar 1 onafhankelijke Arabische staat. Tijdens
de eerste Wereldoorlog vochten de Turken aan de kant van de centrale (Duitsland,
Oostenrijk) en de Arabieren aan de kant van de Britten en Fransen. Zij werden in ruil
daarvoor onafhankelijk beloofd. Dit staat bekend als het McMahon-Hoessein-
correspondentie. FA en GB speelde dubbel spel. In 1916 sloten zij achter de rug
van de Arabieren de Sykes-picot-overeenkomst. Ze besloten de het midden oosten
stiekem te verdelen. GB zou het landgebied tussen de Middellandse zee en de
Perzische golf krijgen en FA kreeg invloedssfeer op Libanon en Syrië. In 1917
beloofde GB nog iets, namelijk het Balfour-verklaring. Zij stonden welwillend
tegenover de vestigen van de Joodse nationaal tehuis in Palestina, maar tegelijkertijd
beloofden zij ook de Arabische gemeenschap te waarborgen. GB heeft het conflict
tussen Israël en Palestina veroorzaakt. Toen die tijd was dat nog niet erg merkbaar,
want er was geen officiële joodse staat. De Britten vonden het een goed idee om
joodse steun te verkrijgen. Een joodse staat in het Midden-Oosten in de buurt van
het Suez kanaal en de olievelden zou erg strategisch zijn.
§1.3 Palestina onder Britse mandaat
Joodse immigranten trokken vanaf 1909 naar Palestina waar zij zich vestigde in
Kibboetzim. Dat was een sociale dorpsgemeenschap met gemeenschappelijke
grond. Het grond werd veranderd in vruchtbare landbouwgronden. Na de 1 e
Wereldoorlog werd Palestina van Brits mandaat, omdat de VN de Arabische wereld
nog niet geschikt vond voor onafhankelijkheid. GB en FA hadden verschillende
mandaatgebieden in het Midden-Oosten. Het aantal joden in Palestina groeide ook
alleen maar. De zionisten waren erg georganiseerd, ze zamelden geld in en kochten
land van Arabische grootgrondbezitters. Hierdoor raakte Arabische pachtboeren hun
bron van inkomsten kwijt. Zij wouden niet meer onder bestuur van GB staan en
wouden het aantal zionisten beperken. In 1933 kwamen er meer immigranten
(170.000) naar Palestina, omdat Adolf Hitler toen aan de macht kwam in Duitsland.
Een burgeroorlog brak uit tussen de joden en de Arabieren in 1936. Het lukte de
Britten enigszins om de orde te herstellen, omdat zij een beperking van het aantal
Joodse immigranten in vooruitzicht stelde en de Arabieren een zelfbestuur (het
zogeheten witboek.)
2
1
, § 1.1 Theodor Herzl en het zionisme
De joden waren al eeuwenlang in de religieuze minderheid in vele Europese landen.
Zij waren vaak het mikpunt van het antisemitisme (=jodenhaat). In de loop van de
19e eeuw werd dit alleen maar erger, omdat het nationalisme steeds meer op gang
kwam in Europa. Joden hoordden niet bij het Nederlandse volk. Hierdoor vonden er
bloederige progroms plaats (=vervolgingen). Honderdduizend Oost-Europese joden
emigreerden naar de VS of vestigde zich in Palestina. Zo om dicht in de buurt te zijn
van Jeruzalem, ook wel de berg Zion genoemd. Dit ideaal werd het zionisme
genoemd. Zij streefden terug naar Palestina te keren, waar hun voorouders in
bijbelse tijden hebben geleefd.
§ 1.2 De eerste Wereldoorlog
De ottomaanse Turken veroverden in de 14 e eeuw vele delen van het Arabische
wereld. Zij werden door de Arabieren niet als Arabier gezien, maar als vreemde
overheersers. Binnen het ottomaanse rijk ontstond er in 1850 een Arabische
nationalistische beweging die streefde naar 1 onafhankelijke Arabische staat. Tijdens
de eerste Wereldoorlog vochten de Turken aan de kant van de centrale (Duitsland,
Oostenrijk) en de Arabieren aan de kant van de Britten en Fransen. Zij werden in ruil
daarvoor onafhankelijk beloofd. Dit staat bekend als het McMahon-Hoessein-
correspondentie. FA en GB speelde dubbel spel. In 1916 sloten zij achter de rug
van de Arabieren de Sykes-picot-overeenkomst. Ze besloten de het midden oosten
stiekem te verdelen. GB zou het landgebied tussen de Middellandse zee en de
Perzische golf krijgen en FA kreeg invloedssfeer op Libanon en Syrië. In 1917
beloofde GB nog iets, namelijk het Balfour-verklaring. Zij stonden welwillend
tegenover de vestigen van de Joodse nationaal tehuis in Palestina, maar tegelijkertijd
beloofden zij ook de Arabische gemeenschap te waarborgen. GB heeft het conflict
tussen Israël en Palestina veroorzaakt. Toen die tijd was dat nog niet erg merkbaar,
want er was geen officiële joodse staat. De Britten vonden het een goed idee om
joodse steun te verkrijgen. Een joodse staat in het Midden-Oosten in de buurt van
het Suez kanaal en de olievelden zou erg strategisch zijn.
§1.3 Palestina onder Britse mandaat
Joodse immigranten trokken vanaf 1909 naar Palestina waar zij zich vestigde in
Kibboetzim. Dat was een sociale dorpsgemeenschap met gemeenschappelijke
grond. Het grond werd veranderd in vruchtbare landbouwgronden. Na de 1 e
Wereldoorlog werd Palestina van Brits mandaat, omdat de VN de Arabische wereld
nog niet geschikt vond voor onafhankelijkheid. GB en FA hadden verschillende
mandaatgebieden in het Midden-Oosten. Het aantal joden in Palestina groeide ook
alleen maar. De zionisten waren erg georganiseerd, ze zamelden geld in en kochten
land van Arabische grootgrondbezitters. Hierdoor raakte Arabische pachtboeren hun
bron van inkomsten kwijt. Zij wouden niet meer onder bestuur van GB staan en
wouden het aantal zionisten beperken. In 1933 kwamen er meer immigranten
(170.000) naar Palestina, omdat Adolf Hitler toen aan de macht kwam in Duitsland.
Een burgeroorlog brak uit tussen de joden en de Arabieren in 1936. Het lukte de
Britten enigszins om de orde te herstellen, omdat zij een beperking van het aantal
Joodse immigranten in vooruitzicht stelde en de Arabieren een zelfbestuur (het
zogeheten witboek.)
2
