Onderdeel 1
Verpleegkundig proces:
1 Anamnese:
Het verzamelen van gegevens uit een patiënt
gesprek of casus.
Heteroanamnese- Informatie verkrijgen via
iemand anders bijv. familie.
Objectieve informatie- Dingen die iedereen kan
waarnemen zoals vitale functies, geslacht en
geboortedatum.
Subjectieve informatie- Gegevens die niet
iedereen kan zien en persoonlijk zijn zoals
gevoelens, pijnlevel of geloof
2 Diagnose:
Je maakt een verpleegkundige diagnose aan de
hand van actuele of potentiele gezondheidsproblemen of verpleegproblemen die duidelijk
worden uit de informatie van de anamnese. Dit gaat via de PES- structuur:
P-probleem: Klacht, gezondheidsverstoring of reactie op ziekte
E-etiologie: Oorzaak van het probleem
S- Symptomen: verschijnselen van het probleem door objectieve symptomen (meetbaar) en
subjectieve symptomen bijv. pijn en onrust.
3 Doel
Gewenste resultaat via het SMART model – Specifiek/Meetbaar/Acceptabel/Realistisch/Tijd
4 Interventies
Koorts/ hyperthermie na infectie- Luchtige kleding, aanmoedigen drinken, rust, medicatie
Risico op infectie– vitale functies bewaken, omgeving reguleren, infectiepreventie(materiaal)
Kortademigheid (bij pneumonie) – bewaking ademhaling, ademhalingsoefeningen
(Risico op) huiddefect/decubitus/ wond – decubituspreventie, bewaking, wondverzorging
Incontinentie voor urine- bekkenbodemspieroefeningen, mictiebeleid
Problemen met wassen- ondersteuning persoonlijke verzorging
Problemen met mondhygiëne- ondersteuning pers. Verzorging, bevordering mondverzorging
Risico op vallen-oefentherapie, risico-identificatie, valpreventie, medicatiebeleid
Overbelaste mantelzorg- mantelzorgondersteuning, anticiperende begeleiding,huishoudhulp
Desoriëntatie (bij dementie)- bewaking, omgevingsregulatie, zorg bij dementie
Eenzaamheid- activiteitenbegeleiding, bezoekbeleid, counseling
Verstoord slaappatroon- medicatiebeleid, lichttherapie, ontspanningstherapie
Verminderde mobiliteit- omgevingsregulering, ondersteuning pers. verzorging
Beschadigd mondslijmvlies- voedingsbeleid, bevordering mondverzorging, vochtbeleid
Misselijkheid bij zwangerschap- voedingsfasering, bewaking vochthuishouding
5 Uitvoering
Uitvoering van de interventie(s) in de vastgestelde tijd
6 Evaluatie
Bekijken of het gewenste resultaat is bereikt, anders doorloop je het hele proces opnieuw
, Vitale functies
Temperatuur: 37 C, ademhalingsfrequentie: 18 per minuut, Saturatie: 98% O2, Bloeddruk:
RR 120/80 mmHg, Pols: 80/minuut (bpm)
Kennis over ziektebeelden pneumonie, cystitis, artrose en huidkanker
Pneumonie: Pneumonie is een infectie van de longblaasjes en het omringde weefsel. Meest
voorkomende klachten zijn: productieve hoest, pijn op de borst, rillingen, koorts en
kortademigheid. Een pneumonie wordt meestal vastgesteld door een röntgenfoto en
luisteren naar de ademhaling. Behandeling: rust, vaccins, ademhalingsoefeningen,
antibiotica.
Cystitis: Dit is een ontsteking van de blaas. Cystitis is ongecompliceerd als ze optreedt bij
verder gezonde personen met normale urinewegen. Als ze optreedt bij personen met
structurele of functionele afwijkingen van de urinewegen of personen met reeds bestaande
aandoeningen, wordt ze beschreven als gecompliceerd. Symptomen: De sensorische
zenuwuiteinden in de blaaswand worden geprikkeld voordat de blaas zich vult.
Urine kan troebel zijn en heeft een geur, pijn in de onderbuik.
Artrose: Chronische aandoening van gewrichten waarbij het kraakbeen verdwijnt. Bij
primaire artrose is er geen directe oorzaak maar komt door een combinatie van
risicofactoren zoals ouderdom, overgewicht, overbelasting of genetische aanleg. Bij
secundaire artrose is de oorzaak een trauma, misvorming of infectie. Symptomen:
pijn die erger wordt met beweging, ochtendstijfheid die binnen een uur over is,
minder makkelijk bewegen, extra botgroei (knokkels). Diagnose: röntgenfoto,
lichamelijk onderzoek en anamnese. Behandeling: Niet medicamenteus- afvallen,
bewegen stimuleren, braces, goede schoenen, warmte/ koude therapie.
Medicamenteus – paracetamol of diclofenac, injectie corticosteroïden.
Huidkanker: Goedaardige tumoren: langzame groei, goed gedifferentieerde cellen,
ingekapseld, geen verspreiding, niet dodelijk. Kwaadaardige tumoren: snelle groei,
slecht gedifferentieerde cellen, metastasering, niet ingekapseld, vaker dodelijk. De
verspreiding gaat door: lokale verspreiding, verspreiding in lichaamsholte, lymfogene
verspreiding, hematogene verspreiding.
Basocellulair carcinoom:
- Diagnose: een basocellulair carcinoom is vaak eenvoudig te herkennen, maar
er wordt standaard altijd een biopsie uitgevoerd om de diagnose te
bevestigen.
- Behandeling: wegsnijden, bestralen of bevriezen.
- Preventie: doordat basocellulair carcinoom vaak wordt veroorzaakt door
jarenlange blootstelling aan zonlicht, kan deze vorm van kanker mede worden
voorkomen door felle zon te vermijden of beschermende kleding te dragen en
een zonnebrandmiddel te gebruiken.
Melanoom:
- Diagnose: een nieuwe moedervlek of veranderingen van een moedervlek, zoals
groter worden, donkerder worden, ontsteking, onregelmatige verkleuring, bloeding,
opengebarsten huid, jeuk en pijn, is een mogelijke teken van een melanoom. Het
weefsel wordt onder een microscoop onderzocht om vast te stellen of er
inderdaad een melanoom is.
Verpleegkundig proces:
1 Anamnese:
Het verzamelen van gegevens uit een patiënt
gesprek of casus.
Heteroanamnese- Informatie verkrijgen via
iemand anders bijv. familie.
Objectieve informatie- Dingen die iedereen kan
waarnemen zoals vitale functies, geslacht en
geboortedatum.
Subjectieve informatie- Gegevens die niet
iedereen kan zien en persoonlijk zijn zoals
gevoelens, pijnlevel of geloof
2 Diagnose:
Je maakt een verpleegkundige diagnose aan de
hand van actuele of potentiele gezondheidsproblemen of verpleegproblemen die duidelijk
worden uit de informatie van de anamnese. Dit gaat via de PES- structuur:
P-probleem: Klacht, gezondheidsverstoring of reactie op ziekte
E-etiologie: Oorzaak van het probleem
S- Symptomen: verschijnselen van het probleem door objectieve symptomen (meetbaar) en
subjectieve symptomen bijv. pijn en onrust.
3 Doel
Gewenste resultaat via het SMART model – Specifiek/Meetbaar/Acceptabel/Realistisch/Tijd
4 Interventies
Koorts/ hyperthermie na infectie- Luchtige kleding, aanmoedigen drinken, rust, medicatie
Risico op infectie– vitale functies bewaken, omgeving reguleren, infectiepreventie(materiaal)
Kortademigheid (bij pneumonie) – bewaking ademhaling, ademhalingsoefeningen
(Risico op) huiddefect/decubitus/ wond – decubituspreventie, bewaking, wondverzorging
Incontinentie voor urine- bekkenbodemspieroefeningen, mictiebeleid
Problemen met wassen- ondersteuning persoonlijke verzorging
Problemen met mondhygiëne- ondersteuning pers. Verzorging, bevordering mondverzorging
Risico op vallen-oefentherapie, risico-identificatie, valpreventie, medicatiebeleid
Overbelaste mantelzorg- mantelzorgondersteuning, anticiperende begeleiding,huishoudhulp
Desoriëntatie (bij dementie)- bewaking, omgevingsregulatie, zorg bij dementie
Eenzaamheid- activiteitenbegeleiding, bezoekbeleid, counseling
Verstoord slaappatroon- medicatiebeleid, lichttherapie, ontspanningstherapie
Verminderde mobiliteit- omgevingsregulering, ondersteuning pers. verzorging
Beschadigd mondslijmvlies- voedingsbeleid, bevordering mondverzorging, vochtbeleid
Misselijkheid bij zwangerschap- voedingsfasering, bewaking vochthuishouding
5 Uitvoering
Uitvoering van de interventie(s) in de vastgestelde tijd
6 Evaluatie
Bekijken of het gewenste resultaat is bereikt, anders doorloop je het hele proces opnieuw
, Vitale functies
Temperatuur: 37 C, ademhalingsfrequentie: 18 per minuut, Saturatie: 98% O2, Bloeddruk:
RR 120/80 mmHg, Pols: 80/minuut (bpm)
Kennis over ziektebeelden pneumonie, cystitis, artrose en huidkanker
Pneumonie: Pneumonie is een infectie van de longblaasjes en het omringde weefsel. Meest
voorkomende klachten zijn: productieve hoest, pijn op de borst, rillingen, koorts en
kortademigheid. Een pneumonie wordt meestal vastgesteld door een röntgenfoto en
luisteren naar de ademhaling. Behandeling: rust, vaccins, ademhalingsoefeningen,
antibiotica.
Cystitis: Dit is een ontsteking van de blaas. Cystitis is ongecompliceerd als ze optreedt bij
verder gezonde personen met normale urinewegen. Als ze optreedt bij personen met
structurele of functionele afwijkingen van de urinewegen of personen met reeds bestaande
aandoeningen, wordt ze beschreven als gecompliceerd. Symptomen: De sensorische
zenuwuiteinden in de blaaswand worden geprikkeld voordat de blaas zich vult.
Urine kan troebel zijn en heeft een geur, pijn in de onderbuik.
Artrose: Chronische aandoening van gewrichten waarbij het kraakbeen verdwijnt. Bij
primaire artrose is er geen directe oorzaak maar komt door een combinatie van
risicofactoren zoals ouderdom, overgewicht, overbelasting of genetische aanleg. Bij
secundaire artrose is de oorzaak een trauma, misvorming of infectie. Symptomen:
pijn die erger wordt met beweging, ochtendstijfheid die binnen een uur over is,
minder makkelijk bewegen, extra botgroei (knokkels). Diagnose: röntgenfoto,
lichamelijk onderzoek en anamnese. Behandeling: Niet medicamenteus- afvallen,
bewegen stimuleren, braces, goede schoenen, warmte/ koude therapie.
Medicamenteus – paracetamol of diclofenac, injectie corticosteroïden.
Huidkanker: Goedaardige tumoren: langzame groei, goed gedifferentieerde cellen,
ingekapseld, geen verspreiding, niet dodelijk. Kwaadaardige tumoren: snelle groei,
slecht gedifferentieerde cellen, metastasering, niet ingekapseld, vaker dodelijk. De
verspreiding gaat door: lokale verspreiding, verspreiding in lichaamsholte, lymfogene
verspreiding, hematogene verspreiding.
Basocellulair carcinoom:
- Diagnose: een basocellulair carcinoom is vaak eenvoudig te herkennen, maar
er wordt standaard altijd een biopsie uitgevoerd om de diagnose te
bevestigen.
- Behandeling: wegsnijden, bestralen of bevriezen.
- Preventie: doordat basocellulair carcinoom vaak wordt veroorzaakt door
jarenlange blootstelling aan zonlicht, kan deze vorm van kanker mede worden
voorkomen door felle zon te vermijden of beschermende kleding te dragen en
een zonnebrandmiddel te gebruiken.
Melanoom:
- Diagnose: een nieuwe moedervlek of veranderingen van een moedervlek, zoals
groter worden, donkerder worden, ontsteking, onregelmatige verkleuring, bloeding,
opengebarsten huid, jeuk en pijn, is een mogelijke teken van een melanoom. Het
weefsel wordt onder een microscoop onderzocht om vast te stellen of er
inderdaad een melanoom is.
